இது, 1914 ஜூலை நெருக்கடி முதல் 1945-க்குப் பிந்தைய உலகம் வரை இரண்டு உலகப் போர்களின் கதையைச் சொல்லும் எங்கள் 'உலகப் போர்கள்' தொடரின் ஒன்பதாம் பகுதி. இந்தத் தொடர் ஒவ்வொரு திங்கள், புதன், வெள்ளிக்கிழமையும் வெளிவரும்.
எட்டாம் பகுதியில் ஓட்டோமான் பேரரசு போரில் நுழைந்ததையும், கலிப்போலி (Gallipoli) தரையிறக்கத்தின் தோல்வியையும் பார்த்தோம். இப்போது மீண்டும் மேற்குப் போர்முனைக்கு (Western Front) வருகிறோம். பெல்ஜியக் கடற்கரையிலிருந்து சுவிட்சர்லாந்து வரை நீண்ட அந்த அகழிக் கோட்டைப் பற்றி ஆறாம் பகுதியில் விரிவாகச் சொன்னோம். 1916-ஆம் ஆண்டு அங்கே நடந்த இரண்டு போர்கள், வெர்டன் (Verdun), சோம் (Somme), இன்றுவரை முதல் உலகப் போரின் கொடூரத்துக்கே அடையாளமாக நிற்கின்றன.
1916-இன் தொடக்கம்: யாராலும் உடைக்க முடியாத முட்டுக்கட்டை
1915 முடியும்போது இரு தரப்பும் அகழிகளுக்குள் சிக்கிக் கிடந்தன. பிரிட்டனும் பிரான்சும் நடத்திய தாக்குதல்கள் சில நூறு மீட்டர் நிலத்தைக்கூடப் பெற்றுத் தரவில்லை; ஆனால் ஆயிரக்கணக்கான உயிர்களைக் குடித்தன. கலிப்போலியும் தோற்றுப்போனது.
1915 டிசம்பரில் நேச நாட்டுத் தளபதிகள் பாரிஸுக்கு அருகிலுள்ள ஷான்டிலியில் (Chantilly) கூடி, 1916-இல் மேற்கு, கிழக்கு, இத்தாலியப் போர்முனைகளில் ஒரே நேரத்தில் பெரும் தாக்குதல் நடத்த முடிவு செய்தனர். மேற்கில், வடக்கு பிரான்சின் சோம் ஆற்றின் இரு கரைகளிலும் பிரிட்டனும் பிரான்சும் சேர்ந்து தாக்குவது திட்டம். ஆனால் அதற்கு முன்பே ஜெர்மனி தாக்கியது.
ஃபால்கன்ஹைனின் திட்டம்: ஏன் வெர்டன்?
ஜெர்மன் படைத் தலைமைத் தளபதி எரிக் வான் ஃபால்கன்ஹைன் (Erich von Falkenhayn), பிரிட்டன் வலுப்பெறுவதற்கு முன்பே பிரெஞ்சுப் படையை நொறுக்கிவிட வேண்டும் என்று நினைத்தார் என்கிறது பிரிட்டனின் இம்பீரியல் போர் அருங்காட்சியகம் (IWM).
வடகிழக்கு பிரான்சில் மியூஸ் (Meuse) ஆற்றங்கரையில் இருந்த பழைய கோட்டை நகரம் வெர்டன். அதைச் சுற்றிப் பல கோட்டைகள் இருந்தன. பிரெஞ்சு மக்களுக்கு அது தேசப் பெருமையின் சின்னம்; அதை விட்டுக்கொடுப்பதை எந்தப் பிரெஞ்சு அரசும் ஏற்காது. அதனால், அந்த இடத்தைத் தாக்கினால் பிரான்ஸ் தன் படைப்பிரிவுகளை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அனுப்பும்; ஜெர்மன் பீரங்கிகள் அவற்றை அழிக்கும் என்பதே கணக்கு. இதற்காக 1,200-க்கும் மேற்பட்ட பீரங்கிகள் குவிக்கப்பட்டன.
"பிரான்சின் ரத்தத்தை வடியச் செய்வது" - உண்மையான திட்டமா?
"பிரான்சை ரத்தம் வடிந்து வெளுக்கச் செய்வேன்" (bleed France white) என்ற சொற்றொடர் ஃபால்கன்ஹைன் போருக்குப் பின் எழுதிய நினைவுக் குறிப்புகளிலிருந்து வருகிறது. 1915 கிறிஸ்துமஸ் சமயத்தில் கைசருக்கு (ஜெர்மன் பேரரசர்) இதை விளக்கி ஒரு குறிப்பு அனுப்பியதாக அவர் எழுதினார். ஆனால் அந்த மூல ஆவணம் இதுவரை கிடைக்கவில்லை. தோல்வியடைந்த ஒரு தாக்குதலைப் பின்னர் "திட்டமிட்ட தேய்வுப் போர்" என்று அவர் விளக்கியிருக்கலாம் என்று பல வரலாற்றாசிரியர்கள் சந்தேகிக்கின்றனர்; வேறு சிலர் அது அவருடைய உண்மையான சிந்தனைதான் என்கின்றனர்.
வெர்டன் போர்: பிப்ரவரி முதல் டிசம்பர் 1916 வரை
1916 பிப்ரவரி 21 அதிகாலை, அதுவரை கண்டிராத அளவு பீரங்கித் தாக்குதலுடன் போர் தொடங்கியது. ஐந்து நாட்களில், வெர்டனைச் சுற்றியிருந்த கோட்டைகளில் மிகப் பெரியதான டூவோமோன் கோட்டையை (Fort Douaumont) ஜெர்மானியர்கள் கிட்டத்தட்டச் சண்டையின்றியே கைப்பற்றினர்; அங்கே மிகக் குறைவான வீரர்களே இருந்தனர்.
பிரான்ஸ் ஜெனரல் பிலிப் பெத்தான் (Philippe Pétain) அவர்களிடம் பாதுகாப்பை ஒப்படைத்தது. பார்-லெ-டுக் (Bar-le-Duc) நகரிலிருந்து வெர்டனுக்குச் சென்ற ஒரே சாலை வழியாக இரவு பகலாக லாரிகள் வீரர்களையும் வெடிகுண்டுகளையும் உணவையும் கொண்டு சென்றன. அந்தச் சாலைக்கு "புனிதப் பாதை" (Voie Sacrée) என்று பெயர் வந்தது. பெத்தான் படைப்பிரிவுகளைச் சுழற்சி முறையில் அனுப்பியதால், சில மதிப்பீடுகளின்படி பிரெஞ்சுப் படையின் முக்கால் பங்குப் பிரிவுகள் 1916-இல் ஏதாவது ஒரு கட்டத்தில் வெர்டனில் போரிட்டன.
மார்ச் மாதம் ஆற்றின் மேற்குக் கரையிலும் சண்டை பரவியது. "இறந்த மனிதன் மலை" (Le Mort-Homme) போன்ற பெயர்களே அந்தப் போரின் கொடூரத்தைச் சொல்லும். ஜூன் மாதம் வோ கோட்டையை (Fort Vaux) ஜெர்மானியர்கள் பிடித்தனர்; பின்னர் விஷவாயுவுடன் முன்னேற முயன்று தோற்றனர். அதுவே அவர்களின் கடைசி வெற்றி.
ஜூலையில் சோம் தாக்குதலும், கிழக்கே ரஷ்யாவின் புருசிலோவ் தாக்குதலும் ஜெர்மன் படைகளை வேறு இடங்களுக்கு இழுத்தன. ஆகஸ்ட் இறுதியில் ஃபால்கன்ஹைன் பதவி நீக்கப்பட்டு ஹிண்டன்பர்க், லூடன்டோர்ஃப் பொறுப்பேற்றனர். அக்டோபர், டிசம்பர் மாதங்களில் ஜெனரல் ராபர்ட் நிவெல் (Robert Nivelle) தலைமையில் பிரான்ஸ் இழந்த கோட்டைகளைத் திரும்பப் பிடித்தது.
வெர்டனின் விலை
எந்தத் தேதிகளை, எந்த வகை இழப்புகளைக் கணக்கில் எடுக்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்து எண்ணிக்கை மாறுகிறது. IWM ஒரு இடத்தில் பிரெஞ்சுத் தரப்பில் சுமார் 3,77,000, ஜெர்மன் தரப்பில் சுமார் 3,30,000 இழப்புகள் என்கிறது; இன்னொரு IWM சுருக்கம் பிரெஞ்சு சுமார் 5,50,000, ஜெர்மன் 4,30,000-க்கும் மேல் (கொல்லப்பட்டோர், காயமடைந்தோர்) என்கிறது. இரு தரப்பிலும் இறந்தவர்கள் மொத்தம் சுமார் 3 லட்சம் என்பது பரவலாகச் சொல்லப்படும் மதிப்பீடு. பத்து மாதச் சண்டைக்குப் பின்னும் போர்முனை பெரிதாக நகரவில்லை.
சோம்: "பெரும் உந்துதல்"
வெர்டனில் பிரெஞ்சுப் படை சோர்ந்து போனதால், சோம் தாக்குதலின் பெரும் பாரம் பிரிட்டனின் தோள்களில் விழுந்தது. பிரிட்டிஷ் தலைமைத் தளபதி சர் டக்ளஸ் ஹேக் (Douglas Haig) திட்டமிட்ட இந்தத் தாக்குதலில் போரிட்டவர்களில் பெரும்பாலோர் 1914-15-இல் தாமாக முன்வந்து சேர்ந்த தன்னார்வலர்கள். ஒரே ஊர், ஒரே தொழிற்சாலை, ஒரே கால்பந்துக் கழகத்தைச் சேர்ந்த நண்பர்கள் சேர்ந்து "பால்ஸ் பட்டாலியன்கள்" (Pals battalions) என்று போருக்குச் சென்றனர்.
ஜூன் 24 முதல் ஒரு வாரம், சுமார் 15 லட்சம் குண்டுகள் ஜெர்மன் அகழிகள் மீது பொழிந்தன. முள்கம்பி வேலிகள் அறுபடும், எதிரிகள் அழிவார்கள் என்று நம்பினர். ஆனால் பல குண்டுகள் வெடிக்கவில்லை; சுண்ணாம்புப் பாறையில் ஆழமாகத் தோண்டிய பதுங்குகுழிகளில் ஜெர்மன் வீரர்கள் பாதுகாப்பாக இருந்தனர்.
ஜூலை 1, 1916: பிரிட்டிஷ் ராணுவ வரலாற்றின் மிகக் கொடிய நாள்
காலை 7.30-க்கு விசில்கள் ஒலித்தன; வீரர்கள் அகழிகளிலிருந்து ஏறி முன்னேறினர். குண்டுவீச்சு நின்றதும் ஜெர்மன் இயந்திரத் துப்பாக்கி வீரர்கள் மேலே வந்தனர். பல இடங்களில் வீரர்கள் இரு அகழிகளுக்கு இடைப்பட்ட "யாருமற்ற நிலத்திலேயே" (no man's land) வீழ்ந்தனர். தெற்கே மொன்டோபான், மாமெட்ஸ் பகுதிகளில் மட்டும் சில வெற்றிகள் கிடைத்தன. நியூஃபவுண்ட்லாந்துப் படைப்பிரிவு (இன்றைய கனடாவின் ஒரு பகுதி) அரை மணி நேரத்தில் கிட்டத்தட்ட முழுமையாக அழிந்தது.
IWM கணக்கின்படி அந்த ஒரே நாளில் பிரிட்டிஷ் தரப்பில் 57,470 இழப்புகள்; அவர்களில் 19,240 பேர் கொல்லப்பட்டனர். பிரிட்டிஷ் ராணுவம் அதற்கு முன்போ பின்போ ஒரே நாளில் இவ்வளவு இழந்ததில்லை.
நான்கரை மாதத் தேய்வுப் போர்
வெர்டனில் பிரான்ஸ் இன்னும் போராடிக்கொண்டிருந்ததால் ஹேக் தாக்குதலை நிறுத்தவில்லை. ஒவ்வொரு காட்டுக்கும் ஒவ்வொரு கிராமத்துக்கும் ஆயிரக்கணக்கான உயிர்கள் விலையாகக் கொடுக்கப்பட்டன. ஆஸ்திரேலியர், தென்னாப்பிரிக்கர், நியூசிலாந்தர், கனடியர் எனப் பேரரசின் பல பகுதி வீரர்களும் அங்கு போரிட்டனர். நவம்பர் 18 அன்று மழையும் சேறும் போரை நிறுத்தின.
141 நாட்களில் பிரிட்டிஷார் அதிகபட்சம் சுமார் 11 கி.மீ. மட்டுமே முன்னேறினர். எல்லாத் தரப்பிலும் சேர்த்து 10 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டோர் கொல்லப்பட்டனர், காயமடைந்தனர் அல்லது சிறைப்பிடிக்கப்பட்டனர் என்கிறது IWM. பிரிட்டன், பேரரசுப் படைகள் சுமார் 4.2 லட்சம், பிரான்ஸ் சுமார் 2 லட்சம், ஜெர்மனி சுமார் 4.3 முதல் 6 லட்சம் என மதிப்பீடுகள் உள்ளன; ஜெர்மன் எண்ணிக்கை குறித்து இன்னும் விவாதம் தொடர்கிறது.
சோமில் இந்தியக் குதிரைப் படை
இந்தியக் காலாட்படைப் பிரிவுகள் 1915 இறுதியில் பிரான்ஸை விட்டு மெசபடோமியாவுக்கு (இன்றைய இராக்) அனுப்பப்பட்டன. அதைப் பற்றி ஐந்தாம் பகுதியில் பார்த்தோம். ஆனால் இரண்டு இந்தியக் குதிரைப்படைப் பிரிவுகள் மேற்குப் போர்முனையிலேயே இருந்தன; எதிரிக் கோட்டில் இடைவெளி கிடைத்தால் பாய்ந்து செல்லக் காத்திருந்தன.
1916 ஜூலை 14 மாலை, ஹை வுட் (High Wood) அருகே அந்த வாய்ப்பு வந்ததுபோலத் தோன்றியது. அன்றைய ஹைதராபாத் சமஸ்தானத்தில், செகந்திராபாத்தைத் தளமாகக் கொண்ட 20-ஆவது டெக்கான் ஹார்ஸ் (Deccan Horse) படைப்பிரிவு, பிரிட்டிஷ் 7-ஆவது டிராகூன் கார்ட்ஸுடன் சேர்ந்து, 34-ஆவது பூனா ஹார்ஸின் ஆதரவுடன் தாக்கியது. உயர்ந்து நின்ற தானியப் பயிர்களுக்கு நடுவே ஈட்டியும் வாளுமாகக் குதிரைகளில் பாய்ந்து சென்று, மறுநாள் காலை வரை பிடித்த நிலத்தைத் தக்கவைத்தனர். IWM புகைப்படப் பதிவின்படி இரு படைப்பிரிவுகளுக்கும் சேர்த்து 102 இழப்புகள், சுமார் 130 குதிரைகள் பலியாயின.
தென்னிந்தியாவிலிருந்து சென்ற ஒரு படைப்பிரிவு, மேற்குப் போர்முனையின் மிக அரிதான குதிரைப்படைத் தாக்குதல்களில் ஒன்றில் பங்கேற்றது என்பது நம் வாசகர்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டிய செய்தி. ஆனால் அதே நாள் ஒரு கசப்பான பாடத்தையும் சொன்னது: இயந்திரத் துப்பாக்கிகளுக்கும் பீரங்கிகளுக்கும் முன் குதிரைகளின் காலம் முடிந்துவிட்டது.
முதல் டாங்கிகள் களத்தில்: செப்டம்பர் 15, 1916
அகழிகளைக் கடந்து, முள்கம்பிகளை நசுக்கிச் செல்லும் கவச வாகனத்தை பிரிட்டன் ரகசியமாக உருவாக்கியது. அதன் நோக்கத்தை மறைக்க, தொழிலாளர்களிடம் அவை தண்ணீர்த் "தொட்டிகள்" (tanks) என்று சொல்லப்பட்டன; அந்தப் பெயரே நிலைத்துவிட்டது.
ஃப்ளேர்-கூர்செலெட் (Flers-Courcelette) போரில் அவை முதன்முதலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன. டாங்க் அருங்காட்சியகத்தின் (Tank Museum) கணக்கின்படி 49 டாங்கிகள் ஒதுக்கப்பட்டன; 32 மட்டுமே தொடக்கக் கோட்டை அடைந்தன; 18 மட்டுமே சண்டையில் இறங்கின. பல பழுதடைந்தன, பல குண்டுக் குழிகளில் சிக்கின. இருந்தும் ஃப்ளேர் கிராமம் கைப்பற்றப்பட்டது. மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையில், மிக முன்கூட்டியே பயன்படுத்தி ரகசியத்தை வீணாக்கிவிட்டார் ஹேக் என்று ஒரு சாரார் விமர்சிக்கின்றனர்; போர்க்களத்தில் சோதித்தால்தான் கற்றுக்கொள்ள முடியும் என்று மற்றொரு சாரார் வாதிடுகின்றனர்.
"கழுதைகள் வழிநடத்திய சிங்கங்கள்"? - வரலாற்றாசிரியர்களின் விவாதம்
வீரமிக்க சிப்பாய்களை ("சிங்கங்கள்") அறிவற்ற தளபதிகள் ("கழுதைகள்") சாவுக்கு அனுப்பினர் என்ற பிம்பம் நீண்ட காலம் நிலவியது. இந்தச் சொற்றொடரை 1961-இல் ஆலன் கிளார்க் (Alan Clark) தன் நூலில் ஒரு ஜெர்மன் தளபதி சொன்னதாகப் பிரபலப்படுத்தினார்; ஆனால் அதற்கு நம்பகமான ஆதாரம் இதுவரை கிடைக்கவில்லை.
1980-களுக்குப் பின் பல ராணுவ வரலாற்றாசிரியர்கள், புதிதாக உருவான ஒரு பெரும் குடிமக்கள் படை ஒரு புதிய வகைப் போரைக் கற்றுக்கொண்டிருந்தது, சோம் அந்தக் "கற்றல் வளைவின்" ஒரு கட்டம் என்று வாதிடுகின்றனர். சோம் ஜெர்மன் படையையும் கடுமையாகத் தேய்த்தது. மற்றவர்கள், ஹேக்கின் அதீத நம்பிக்கையும் பலனற்ற தொடர் தாக்குதல்களும் தவிர்க்கக்கூடிய உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தின என்கின்றனர். விவாதம் பொறுப்பு பற்றியது; துயரத்தின் அளவு பற்றி யாருக்கும் ஐயமில்லை.
1916 ஏன் முக்கியம்?
- ஜெர்மனியின் ஆள் பற்றாக்குறை: இரு போர்களாலும் சோர்ந்த ஜெர்மனி 1917-இல் ஹிண்டன்பர்க் கோட்டுக்குப் பின்வாங்கியது; கடலில் வெல்லக் கட்டுப்பாடற்ற நீர்மூழ்கிப் போரைத் தொடங்கியது.
- பிரான்சின் காயம்: வெர்டன் பிரெஞ்சு மக்களின் மன உறுதியின் சின்னமானது; அதே சோர்வு 1917 படைக் கலகங்களுக்கும், பின்னர் மஜினோ கோட்டை போன்ற தற்காப்புச் சிந்தனைக்கும் வழிவகுத்தது.
- புதிய ஆயுதங்கள்: டாங்கி பிறந்தது சோமில்தான்; விமானங்கள் பீரங்கித் தாக்குதலுக்கு இலக்கு காட்டுவதில் இன்றியமையாதவையாயின.
- நினைவு: பொதுநலவாயப் போர்க் கல்லறை ஆணையம் (CWGC) பராமரிக்கும் தியப்வால் நினைவுச் சின்னத்தில் (Thiepval Memorial) கல்லறை கூட இல்லாத 72,000-க்கும் மேற்பட்டோரின் பெயர்கள் உள்ளன. வெர்டனின் டூவோமோன் எலும்புக்கூடத்தில் அடையாளம் தெரியாத சுமார் 1,30,000 பிரெஞ்சு, ஜெர்மன் வீரர்களின் எலும்புகள் உள்ளன.
ஒரே பார்வையில்
| வெர்டன் போர் | 21 பிப்ரவரி - டிசம்பர் 1916; ஜெர்மனி எதிர் பிரான்ஸ் |
| வெர்டன் தளபதிகள் | ஃபால்கன்ஹைன், பட்டத்து இளவரசர் வில்ஹெல்ம் எதிர் பெத்தான், நிவெல் |
| வெர்டன் இழப்புகள் | பிரான்ஸ் சுமார் 3.77-5.5 லட்சம், ஜெர்மனி சுமார் 3.3-4.3 லட்சத்துக்கும் மேல் (IWM); இறந்தோர் சுமார் 3 லட்சம் (பொது மதிப்பீடு) |
| சோம் போர் | 1 ஜூலை - 18 நவம்பர் 1916; பிரிட்டன், பேரரசு, பிரான்ஸ் எதிர் ஜெர்மனி |
| ஜூலை 1 | பிரிட்டிஷ் இழப்புகள் 57,470; கொல்லப்பட்டோர் 19,240 (IWM) |
| சோம் மொத்த இழப்புகள் | 10 லட்சத்துக்கும் மேல் (IWM) |
| இந்தியப் பங்கு | ஹை வுட்டில் டெக்கான் ஹார்ஸ் குதிரைப்படைத் தாக்குதல், 14 ஜூலை 1916 |
| முடிவு | வெர்டனை பிரான்ஸ் தக்கவைத்தது; சோமில் சுமார் 11 கி.மீ. முன்னேற்றம் |
முதல் உலகப் போரின் முழுக் கதையைச் சுருக்கமாக அறிய, எங்கள் முதல் உலகப் போர் கட்டுரையைப் படியுங்கள்.
அடுத்த பகுதி
பகுதி 10: கடல் போர் - ஜட்லாந்து, யூ-படகுகள், கடல் முற்றுகை. நிலத்தில் படைகள் ரத்தம் சிந்திக்கொண்டிருந்தபோது, கடலில் பிரிட்டிஷ், ஜெர்மன் கப்பற்படைகள் ஜட்லாந்தில் மோதின; ஜெர்மன் நீர்மூழ்கிகள் லூசிடேனியா உட்படப் பல கப்பல்களை மூழ்கடித்தன; பிரிட்டனின் கடல் முற்றுகை ஜெர்மனியைப் பசியில் வாட்டியது. அடுத்து கடலுக்குச் செல்வோம்.
மூலங்கள்
- Battle of Verdun, Imperial War Museums
- First World War key battles, Imperial War Museums
- First day of the Battle of the Somme, Imperial War Museums
- The Battle of the Somme: 5 things you need to know, Imperial War Museums
- Battle of the Somme, National Army Museum
- The 20th Deccan Horse in Carnoy Valley, 14 July 1916 (Q 824), Imperial War Museums
- Tanks at Flers, The Tank Museum
படம்: சோம் போர்க்களத்தில் தியப்வால் அருகே பிரிட்டிஷ் மார்க் I டாங்கி, 25 செப்டம்பர் 1916, புகைப்படம் எர்னஸ்ட் புரூக்ஸ் (IWM Q 2486), பொதுக் களம் (Public domain), விக்கிமீடியா காமன்ஸ்