இது, 1914 ஜூலை நெருக்கடி முதல் 1945-க்குப் பிந்தைய உலகம் வரை இரண்டு உலகப் போர்களின் கதையைச் சொல்லும் எங்கள் 'உலகப் போர்கள்' தொடரின் எட்டாம் பகுதி. இந்தத் தொடர் ஒவ்வொரு திங்கள், புதன், வெள்ளிக்கிழமையும் வெளிவரும்.

ஏழாம் பகுதியில் கிழக்கு ஐரோப்பாவின் சமவெளிகளில் டானன்பர்க் முதல் புருசிலோவ் தாக்குதல் வரை நடந்த போரைப் பார்த்தோம். இப்போது வரைபடத்தைத் தென்கிழக்கே, ஐரோப்பாவும் ஆசியாவும் சந்திக்கும் இடத்துக்குத் திருப்புவோம். அங்கே 'நோயுற்ற மனிதன்' என்று ஐரோப்பியர்கள் கேலி செய்த ஓட்டோமான் பேரரசு (Ottoman Empire), உலகின் மிகப் பெரிய கடற்படையையும் அதன் கூட்டாளிகளையும் கலிப்போலி (Gallipoli) தீபகற்பத்தில் தோற்கடித்தது.

இந்தப் பகுதியில் ஒரு கசப்பான உண்மையையும் சந்திக்க வேண்டியிருக்கிறது: போரின் மறைவில் ஓட்டோமான் அரசு ஆர்மீனிய மக்கள் மீது நடத்திய இனப்படுகொலை (Armenian Genocide). அதை உணர்ச்சிவசப்படாமல், சான்றுகளுடன் சொல்ல முயல்கிறோம்.

ஓட்டோமான் பேரரசு: ஒரு சிறு அறிமுகம்

இன்றைய துருக்கி, சிரியா, இராக், லெபனான், பாலஸ்தீனம், சவுதி அரேபியாவின் ஹிஜாஸ் பகுதி வரை பரந்திருந்தது ஓட்டோமான் பேரரசு. தலைநகர் கான்ஸ்டான்டிநோபிள் (Constantinople), இன்றைய இஸ்தான்புல். 1911-ல் லிபியாவை இத்தாலியிடமும், 1912-13 பால்கன் போர்களில் ஐரோப்பியப் பகுதிகளில் பெரும்பாலானவற்றையும் இழந்திருந்தது.

அப்போது ஆட்சியின் உண்மையான அதிகாரம் 'இளம் துருக்கியர்' (Young Turks) எனப்படும் ஒற்றுமை முன்னேற்றக் குழுவிடம் (CUP) இருந்தது. அதன் முக்கியத் தலைவர்கள் மூவர்: போர் அமைச்சர் என்வர் பாஷா (Enver Pasha), உள்துறை அமைச்சர் தலாத் பாஷா (Talat Pasha), கடற்படை அமைச்சர் செமால் பாஷா (Cemal Pasha). பேரரசு பலவீனமாக இருந்தாலும், அதன் கையில் ஒரு மிக முக்கியமான சாவி இருந்தது: மத்தியதரைக் கடலையும் கருங்கடலையும் இணைக்கும் டார்டனெல்ஸ் (Dardanelles), பாஸ்பரஸ் நீரிணைகள். ரஷ்யா தன் கூட்டாளிகளுடன் கடல் வழியாகத் தொடர்புகொள்ள இதுவே முக்கிய வழி.

ஜெர்மனியின் பக்கம் சேர்ந்தது எப்படி?

1914 ஆகஸ்ட் 2 அன்று, ஒரு சில தலைவர்கள் மட்டும் ஜெர்மனியுடன் ரகசியக் கூட்டணி ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டனர். அமைச்சரவையின் பெரும்பகுதிக்கே இது தெரியாது. சில நாட்களில், பிரிட்டிஷ், பிரெஞ்சுக் கப்பல்களிடமிருந்து தப்பிய இரண்டு ஜெர்மன் போர்க்கப்பல்கள், கோபன் (Goeben), பிரெஸ்லவ் (Breslau), டார்டனெல்ஸ் வழியாக கான்ஸ்டான்டிநோபிள் வந்து சேர்ந்தன. அவை ஓட்டோமான் கடற்படைக்கு 'விற்கப்பட்டதாக' அறிவிக்கப்பட்டு துருக்கியப் பெயர்கள் பெற்றன; ஆனால் ஜெர்மன் மாலுமிகளும் ஜெர்மன் அட்மிரல் சூஷோனும் (Souchon) அப்படியே இருந்தனர்.

1914 அக்டோபர் 29 அன்று, சூஷோன் தலைமையிலான கப்பல்கள் கருங்கடலில் ஒடெசா, செவஸ்தோபோல் உள்ளிட்ட ரஷ்யத் துறைமுகங்களைத் தாக்கின. நவம்பர் தொடக்கத்தில் ரஷ்யா, பிரிட்டன், பிரான்ஸ் மூன்றும் ஓட்டோமான் பேரரசு மீது போர் அறிவித்தன.

இங்கே ஒரு சுவாரஸ்யமான இணைப்பு உண்டு. அதே ஆண்டு செப்டம்பரில் சென்னையைக் குண்டுவீசிய எம்டன் கப்பலைப் பற்றி நான்காம் பகுதியில் பார்த்தோம். கோபனும் எம்டனும் ஒரே கடற்படையின் கப்பல்கள்; இரண்டும் சிறிய படைகளால் பெரிய அரசியல் விளைவுகளை உருவாக்கின. எம்டன் சென்னையில் பீதியைக் கிளப்பியது; கோபன் ஒரு முழுப் பேரரசையே போருக்குள் இழுத்தது.

கலீஃபாவின் 'புனிதப் போர்' அழைப்பும் இந்தியாவும்

ஓட்டோமான் சுல்தான், உலக சுன்னி முஸ்லிம்களின் கலீஃபா (Caliph) என்றும் உரிமை கோரினார். 1914 நவம்பரில் அவர் நேச நாடுகளுக்கு எதிராக 'ஜிஹாத்' அறிவித்தார். இந்தியாவிலும் எகிப்திலும் இருந்த கோடிக்கணக்கான முஸ்லிம்கள் மீது இது என்ன தாக்கம் செலுத்தும் என்று பிரிட்டன் கவலைப்பட்டது. நடைமுறையில் ஜெர்மனி எதிர்பார்த்த அளவுக்குக் கிளர்ச்சி ஏற்படவில்லை.

ஆனால் கலீஃபா பற்றிய இந்தக் கேள்வி இந்திய வரலாற்றில் தொடர்ந்தது. போருக்குப் பின் ஓட்டோமான் பேரரசு தோற்றுப் பிரிக்கப்பட்டபோது, கலீஃபா பதவியைக் காக்க இந்தியாவில் கிலாஃபத் இயக்கம் (Khilafat Movement) எழுந்தது; காந்தியடிகள் அதை ஒத்துழையாமை இயக்கத்துடன் இணைத்தார். அன்றைய சென்னை மாகாணத்தின் மலபார் பகுதி வரை அதன் எதிரொலி கேட்டது. அந்தக் கதையை உரிய இடத்தில் பார்ப்போம்.

காகசஸ் முனை: சரிகாமிஷ் பேரழிவு

என்வர் பாஷாவின் முதல் பெரிய சூதாட்டம் ரஷ்ய எல்லையில், காகசஸ் (Caucasus) மலைகளில் நடந்தது (இன்றைய வடகிழக்குத் துருக்கி). 1914 டிசம்பரில், கடும் பனியில் உயர்ந்த மலைக் கணவாய்கள் வழியாகப் படைகளை அனுப்பி, சரிகாமிஷ் (Sarıkamış) என்ற ரஷ்யத் தளத்தைச் சுற்றிவளைக்க முயன்றார்.

விளைவு பேரழிவு. 1914 டிசம்பர் 22 முதல் 1915 ஜனவரி நடுப்பகுதி வரை நீடித்த இந்தச் சண்டையில் ஓட்டோமான் இழப்புகள் இன்றும் விவாதத்துக்குரியவை. துருக்கியப் படைத் தலைமை சுமார் 60,000 என்று கணக்கிட்டது; பிற மதிப்பீடுகள் 70,000-90,000 வரை செல்கின்றன (TheGreatWar.pl). பெரும்பாலோர் போரில் அல்ல, கடுங்குளிர், பசி, டைபஸ் நோயால் இறந்தனர்.

சூயஸ் கால்வாயும் மெசப்பொட்டேமியாவும்

ஓட்டோமான் பேரரசு போரில் இறங்கியதும், பிரிட்டனின் கவலை இந்தியாவுக்கான கடல்வழியான சூயஸ் கால்வாய் (Suez Canal) மீது திரும்பியது. 1915 பிப்ரவரியில் செமால் பாஷாவின் படை சினாய் பாலைவனத்தைக் கடந்து கால்வாயைத் தாக்கியது; அதைத் தடுத்த படைகளில் பெரும்பகுதி இந்திய வீரர்கள். அதே நேரத்தில், எண்ணெய் வயல்களைக் காக்க இந்தியப் படை பாரசீக வளைகுடாவிலிருந்து மெசப்பொட்டேமியாவுக்குள் (இன்றைய இராக்) நுழைந்தது. அந்த நீண்ட, கடினமான போர்முனைகளின் கதையை 13-ஆம் பகுதியில் விரிவாகப் பார்ப்போம்.

ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை (1915-1916)

ஓட்டோமான் பேரரசில் 1915-ல் சுமார் 15 லட்சம் ஆர்மீனியர்கள் வாழ்ந்தனர்; அவர்கள் கிறிஸ்தவ சிறுபான்மையினர். காகசஸ் தோல்விக்குப் பின், ஆர்மீனியர்கள் ரஷ்யாவுக்கு விசுவாசமானவர்கள் என்று அரசு குற்றம்சாட்டியது. சிலர் ரஷ்யத் தன்னார்வப் படைகளில் இருந்தது உண்மைதான்; ஆனால் அரசின் பதிலடி ஒரு முழு இனத்தையே குறிவைத்தது.

1915 ஏப்ரல் 24 அன்று கான்ஸ்டான்டிநோபிளில் நூற்றுக்கணக்கான ஆர்மீனியத் தலைவர்களும் அறிஞர்களும் கைது செய்யப்பட்டனர்; பெரும்பாலோர் பின்னர் கொல்லப்பட்டனர். இன்றும் அந்த நாள் ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை நினைவு நாளாக அனுசரிக்கப்படுகிறது. அதன் பின் அனடோலியா முழுவதிலுமிருந்து ஆர்மீனியர்கள் சிரியா, மெசப்பொட்டேமியா பாலைவனங்களை நோக்கி நாடுகடத்தப்பட்டனர். பல ஆண்கள் உடனே கொல்லப்பட்டனர்; பெண்கள், குழந்தைகள், முதியோர் உணவும் நீருமின்றி மரண அணிவகுப்புகளில் நடத்திச் செல்லப்பட்டனர்.

அமெரிக்க ஹோலோகாஸ்ட் நினைவு அருங்காட்சியகத்தின் (USHMM) கணக்குப்படி, 1915 வசந்தம் முதல் 1916 இலையுதிர் காலம் வரை குறைந்தது 6,64,000, அதிகபட்சம் 12 லட்சம் ஆர்மீனியர்கள் படுகொலைகளிலும், திட்டமிட்ட கொடுமை, பட்டினி, குளிராலும் இறந்தனர். 'இனப்படுகொலை' (genocide) என்ற சொல்லை 1944-ல் உருவாக்கிய ரஃபேல் லெம்கின், ஆர்மீனியர்களின் கதையே தன்னை அதிகம் பாதித்தது என்று கூறியதாக USHMM குறிப்பிடுகிறது. துருக்கி அரசு இந்தச் சொல்லை இன்றும் ஏற்கவில்லை; ஆனால் பெரும்பாலான இனப்படுகொலை ஆய்வாளர்களும் பல நாடுகளும் இதை இனப்படுகொலை என்றே அங்கீகரிக்கின்றனர்.

டார்டனெல்ஸ் கடல் தாக்குதல் (1915 மார்ச்)

லண்டனில், பிரிட்டிஷ் கடற்படை அமைச்சர் வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் (Winston Churchill) ஒரு திட்டத்தை முன்வைத்தார்: கடற்படை டார்டனெல்ஸ் நீரிணையை உடைத்துக்கொண்டு கான்ஸ்டான்டிநோபிளை அடைந்தால், ஓட்டோமான் பேரரசு போரிலிருந்து விலகும், ரஷ்யாவுக்குக் கடல்வழி திறக்கும்.

1915 மார்ச் 18 அன்று பிரிட்டிஷ், பிரெஞ்சுப் போர்க்கப்பல்கள் நீரிணைக்குள் நுழைந்தன. ஆனால் கண்ணிவெடிகளை அகற்ற வேண்டிய சிறு மீன்பிடிப் படகுகள் மறைந்திருந்த பீரங்கிகளின் தாக்குதலில் பின்வாங்கின. சில நாட்களுக்கு முன் நுஸ்ரெத் (Nusret) என்ற சிறிய ஓட்டோமான் கப்பல் அமைதியாகப் புதிய கண்ணிவெடி வரிசையைப் போட்டிருந்தது. பிரெஞ்சுக் கப்பல் புவே (Bouvet) சில நிமிடங்களில் மூழ்கியது; பிரிட்டிஷ் கப்பல்கள் இர்ரெசிஸ்டிபிள், ஓஷன் இரண்டும் மூழ்கின. கப்பல்களால் மட்டும் முடியாது, தரைப்படை தீபகற்பத்தைப் பிடிக்க வேண்டும் என்ற முடிவுக்கு வந்தனர்.

கலிப்போலி தரையிறக்கம்: 1915 ஏப்ரல் 25

ஜெனரல் இயன் ஹாமில்டன் (Ian Hamilton) தலைமையிலான படையில் பிரிட்டிஷ் 29-வது டிவிஷன், ஆஸ்திரேலிய-நியூசிலாந்துப் படை (ANZAC), பிரெஞ்சுப் படை, 29-வது இந்தியப் படைப்பிரிவு ஆகியவை இருந்தன. ஏப்ரல் 25 அதிகாலை, தீபகற்பத்தின் முனையான கேப் ஹெல்லஸில் பிரிட்டிஷார் தரையிறங்கினர். V கடற்கரையில் முதல் அலையாக இறங்கிய 200 பேரில் 21 பேர் மட்டுமே கரையை அடைந்ததாக பிரிட்டிஷ் தேசிய ராணுவ அருங்காட்சியகம் (NAM) குறிப்பிடுகிறது.

வடக்கே, ஆன்சாக் வீரர்கள் திட்டமிட்ட இடத்திலிருந்து விலகி, செங்குத்தான பாறைகளுக்குக் கீழே இறங்கினர்; அந்த இடம் பின்னர் 'ஆன்சாக் கோவ்' எனப் பெயர் பெற்றது. அவர்கள் மேடுகளில் ஏறியபோது, லெப்டினன்ட் கர்னல் முஸ்தபா கமால் (Mustafa Kemal) தன் படைகளுடன் எதிர்த்தாக்குதல் நடத்தி அவர்களை கரையோர மேடுகளிலேயே தடுத்து நிறுத்தினார். இவரே பின்னர் 'அத்தாதுர்க்' (Atatürk) என்று அழைக்கப்பட்டு நவீன துருக்கியின் நிறுவனரானார்.

முட்டுக்கட்டை, நோய், வெளியேற்றம்

மேற்கு முனையைப் போலவே இங்கும் அகழிப் போர் தொடங்கியது; ஆனால் கோடை வெயில், தண்ணீர் பற்றாக்குறை, லட்சக்கணக்கான ஈக்கள், வயிற்றுப்போக்கு நோய். ஏகாதிபத்திய போர் அருங்காட்சியகத்தின் (IWM) தகவல்படி, பிரிட்டிஷ் தரப்பின் 2,13,000 இழப்புகளில் 1,45,000 நோயால் ஏற்பட்டவை.

ஆகஸ்டில் சுவ்லா வளைகுடாவில் புதிய தரையிறக்கமும், சாரி பாயிர் மலைகள் மீது இரவுத் தாக்குதலும் நடந்தன. நியூசிலாந்து வீரர்கள் சுனுக் பாயிர் உச்சியைச் சிறிது நேரம் பிடித்தாலும், கமாலின் எதிர்த்தாக்குதலில் பின்வாங்கினர். இறுதியில் 1915 டிசம்பரில் ஆன்சாக், சுவ்லாவிலிருந்தும், 1916 ஜனவரி 9-க்குள் கேப் ஹெல்லஸிலிருந்தும் படைகள் ரகசியமாக வெளியேற்றப்பட்டன. தானாகச் சுடும் துப்பாக்கிகள் போன்ற ஏமாற்று உத்திகளால், இந்த வெளியேற்றம் கிட்டத்தட்ட உயிரிழப்பின்றி நடந்தது; முழுப் படையெடுப்பிலும் வெற்றிகரமாக நடந்தது இது ஒன்றுதான் என்று IWM கூறுகிறது.

கலிப்போலியில் இந்திய வீரர்கள்

ஐந்தாம் பகுதியில் பார்த்தபடி, இந்திய வீரர்கள் கிட்டத்தட்ட எல்லா முனைகளிலும் போரிட்டனர். கலிப்போலியில் எண்ணிக்கை குறைவு என்றாலும் பங்கு உண்மையானது. 14-வது சீக்கியப் படை (14th Sikhs), கூர்க்கா பட்டாலியன்கள், ஆன்சாக்குகளுக்குத் துணையாக இந்திய மலை பீரங்கிப் படைகள், சேற்றுப் பள்ளத்தாக்குகள் வழியாக உணவும் தண்ணீரும் வெடிமருந்தும் சுமந்து சென்ற இந்தியக் கோவேறு கழுதைப் படை (Indian Mule Corps) ஆகியவை அங்கு இருந்தன.

IWM-இன் பதிவுகளின்படி, 1915 ஜூன் 4 அன்று கல்லி ரேவின் (Gully Ravine) பகுதியில் 14-வது சீக்கியப் படை, 514 வீரர்களில் 380 பேரை இழந்தது (இறந்தோர், காயமடைந்தோர்). 1/6 கூர்க்கா படையினர் கைப்பற்றிய ஒரு பாறைமுகடு இன்றும் 'கூர்க்கா பிளஃப்' என்றே அழைக்கப்படுகிறது. போரின் தொடக்கத்தில் இரண்டு பஞ்சாபி முஸ்லிம் பட்டாலியன்களை பிரிட்டிஷார் கலிப்போலியிலிருந்து வேறு முனைக்கு மாற்றினர்; கலீஃபாவின் படைக்கு எதிராக அவர்கள் போரிடுவார்களா என்ற கவலையே காரணம் என்று கூறப்படுகிறது. அந்தக் கவலை எவ்வளவு உண்மையானது என்பது விவாதத்துக்குரியது. கலிப்போலியில் இறந்த இந்தியர்கள் (நேபாள கூர்க்காக்கள் உட்பட) சுமார் 1,358 முதல் 1,500 வரை என மதிப்பிடப்படுகிறது (NAM, ஆஸ்திரேலியப் போர் நினைவகம், Gallipoli Association).

கலிப்போலியின் விளைவுகள்

நேச நாடுகளுக்கு இது பெரும் தோல்வி. சர்ச்சில் 1915 மே மாதம் கடற்படைப் பொறுப்பை இழந்தார். ஓட்டோமான் தரப்புக்கு இது பெரும் மன உறுதியைத் தந்தது. உயிரிழப்பு எண்ணிக்கைகள் ஆதாரத்துக்கு ஆதாரம் மாறுபடுகின்றன: நேச நாடுகள் தரப்பில் சுமார் 44,000-58,000, ஓட்டோமான் தரப்பில் சுமார் 56,000-87,000 பேர் இறந்ததாக மதிப்பிடப்படுகிறது.

ஆஸ்திரேலியாவும் நியூசிலாந்தும் ஏப்ரல் 25-ஐ 'ஆன்சாக் நாள்' என நினைவுகூர்கின்றன; அவர்களின் தேசிய அடையாளத்தின் தொடக்கமாகவே கலிப்போலி பார்க்கப்படுகிறது. துருக்கியருக்கு இது தாய்நாட்டைக் காத்த வெற்றி, முஸ்தபா கமாலின் எழுச்சியின் தொடக்கம்.

எது உண்மை, எது விவாதம்?

  • 'இது ஆன்சாக் போர் மட்டுமே' என்ற எண்ணம் பரவலானது. ஆனால் நேச நாட்டுப் படையில் பெரும்பான்மையும் அதிக உயிரிழப்பும் பிரிட்டிஷ், ஐரிஷ் வீரர்களுடையது; பிரெஞ்சு, இந்திய வீரர்களும் இருந்தனர்.
  • 'நல்ல திட்டம், மோசமான செயல்படுத்தல்' என்று சில வரலாற்றாசிரியர்கள் சொல்கிறார்கள்; போதுமான படைகளும் பீரங்கிகளும் இன்றி தொடக்கத்திலிருந்தே தோல்விக்குரியது என்கின்றனர் மற்றவர்கள்.
  • ஆன்சாக் வீரர்களைப் பற்றி அத்தாதுர்க் 1934-ல் கூறியதாகச் சொல்லப்படும் புகழ்பெற்ற நினைவுச் சொற்கள் துருக்கி, ஆஸ்திரேலியா, நியூசிலாந்தில் நினைவுச் சின்னங்களில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் அவற்றை அவரே எழுதினாரா என்பது வரலாற்றாசிரியர்களிடையே விவாதத்தில் உள்ளது.

ஒரே பார்வையில்

ஓட்டோமான் போர் நுழைவு ஜெர்மனியுடன் ரகசிய ஒப்பந்தம் 1914 ஆகஸ்ட் 2; கருங்கடல் தாக்குதல் அக்டோபர் 29
சரிகாமிஷ் 1914 டிசம்பர் - 1915 ஜனவரி; ஓட்டோமான் இழப்பு சுமார் 60,000-90,000, பெரும்பாலும் குளிர், நோயால்
ஆர்மீனிய இனப்படுகொலை 1915-1916; குறைந்தது 6,64,000, அதிகபட்சம் 12 லட்சம் பேர் (USHMM)
டார்டனெல்ஸ் கடல் தாக்குதல் 1915 மார்ச் 18; மூன்று போர்க்கப்பல்கள் மூழ்கின
கலிப்போலி 1915 ஏப்ரல் 25 - 1916 ஜனவரி 9; ஹாமில்டன் vs லிமான் வான் சாண்டர்ஸ், முஸ்தபா கமால்
உயிரிழப்பு நேச நாடுகள் சுமார் 44,000-58,000; ஓட்டோமான் சுமார் 56,000-87,000; இந்தியர் சுமார் 1,358-1,500
முடிவு ஓட்டோமான் வெற்றி; நேச நாட்டுப் படைகள் வெளியேற்றம்

முதல் உலகப் போரின் முழுச் சுருக்கத்துக்கு முதல் உலகப் போர்: காரணங்கள், அகழிகள், போர் நிறுத்தம் கட்டுரையைப் படியுங்கள்.

அடுத்த பகுதி

பகுதி 9: வெர்டன், சோம்: 1916-இன் பெரும் போர்கள். பிரான்ஸை 'ரத்தம் வடியச் செய்ய' ஜெர்மனி வெர்டனில் போட்ட திட்டம் என்ன? 1916 ஜூலை 1 பிரிட்டிஷ் ராணுவ வரலாற்றின் மிக மோசமான நாளானது எப்படி? அடுத்த பகுதியில் மீண்டும் மேற்கு முனைக்குத் திரும்புவோம்.

மூலங்கள்