இது, 1914 ஜூலை நெருக்கடி முதல் 1945-க்குப் பிந்தைய உலகம் வரை இரண்டு உலகப் போர்களின் கதையைச் சொல்லும் எங்கள் 'உலகப் போர்கள்' தொடரின் பதினொன்றாம் பகுதி (பகுதி 11). இந்தத் தொடர் ஒவ்வொரு திங்கள், புதன், வெள்ளிக்கிழமையும் வெளிவரும்.

பத்தாம் பகுதியில் ஜட்லாந்து கப்பற்படைப் போர், யூ-படகுகள், ஜெர்மனியைப் பசியில் வாட்டிய பிரிட்டிஷ் கடல் முற்றுகை ஆகியவற்றைப் பார்த்தோம். கடலில் நடந்த அந்தப் போர், போர் என்பது இனி படைவீரர்களுக்கு மட்டுமான விஷயம் அல்ல என்பதைக் காட்டியது. இந்தப் பகுதியில் அந்த மாற்றத்தின் முழு வடிவத்தைப் பார்க்கலாம்: போர்க்களத்தில் விஷவாயு, டாங்கிகள், தீ உமிழும் கருவிகள், விமானங்கள்; வீடுகளில் கட்டாய ராணுவச் சேவை, உணவுப் பங்கீடு, தணிக்கை, பிரச்சாரம்; தொழிற்சாலைகளில் லட்சக்கணக்கான பெண்கள்; இவற்றுக்கெல்லாம் பணம் கொடுத்த கடன்களும், இந்தியா போன்ற காலனிகளின் ஆட்களும் பணமும்.

'முழுமையான போர்' என்றால் என்ன?

வரலாற்றாசிரியர்கள் 'முழுமையான போர்' (Total War) என்று சொல்வது, ஒரு நாடு தன் முழு மக்கள்தொகையையும், தொழிற்சாலைகளையும், பணத்தையும், உணவையும், செய்திகளையும்கூடப் போருக்காகத் திருப்பும் நிலையை. 1914-இல் பலர் கிறிஸ்துமஸுக்குள் போர் முடிந்துவிடும் என்று நம்பினார்கள். ஆனால் வெர்டன், சோம் போன்ற போர்கள் காட்டியதுபோல, அகழிப் போர் ஆண்டுக்கணக்கில் நீண்டது. நாள்தோறும் லட்சக்கணக்கான பீரங்கிக் குண்டுகள் தேவைப்பட்டன; இறந்தவர்களுக்குப் பதிலாகப் புதிய வீரர்கள் தேவைப்பட்டனர். அதனால் போர்முனைக்கும் வீட்டுக்கும் இடையிலான கோடு மங்கியது. அதைத்தான் 'உள்நாட்டு முனை' (Home Front) என்று அழைக்கிறார்கள்.

விஷவாயு: யிப்ரேவில் வந்த மஞ்சள்-பச்சை மேகம்

1915 ஏப்ரல் 22 அன்று, பெல்ஜியத்தின் யிப்ரே (Ypres, இன்றைய Ieper) நகருக்கு அருகே நடந்த இரண்டாம் யிப்ரே போரில், ஜெர்மன் படை குளோரின் (chlorine) வாயுவை உருளைகளிலிருந்து பெரிய அளவில் திறந்துவிட்டது. இம்பீரியல் வார் மியூசியம்ஸ் (IWM) கணக்கின்படி, பிரெஞ்சு மற்றும் அல்ஜீரிய வீரர்கள் காத்துநின்ற சுமார் நான்கு மைல் (ஏறத்தாழ 6 கி.மீ.) நீளப் போர்முனையை அந்த மேகம் தாக்கியது; அதிர்ச்சியில் அந்த வரிசை உடைந்தது. இரண்டு நாள் கழித்து கனடியப் படைப்பிரிவு மீது இன்னொரு வாயுத் தாக்குதல் நடந்தது; அவர்கள் உறுதியாக நின்று ஜெர்மன் முன்னேற்றத்தைத் தடுத்தனர்.

விஷவாயு போர்முனைக்குப் புதிது; ஆனால் விரைவில் இரு தரப்பும் அதைப் பயன்படுத்தின. 1915 செப்டம்பரில் லூஸ் (Loos) போரில் பிரிட்டன் முதன்முறையாக வாயு திறந்தபோது, சில இடங்களில் காற்று திசை மாறி, மேகம் பிரிட்டிஷ் அகழிகளுக்கே திரும்பி வந்தது. 1916 முதல் வாயு உருளைகளுக்குப் பதிலாகப் பீரங்கிக் குண்டுகளில் நிரப்பப்பட்டது. குளோரினைத் தொடர்ந்து பாஸ்ஜீன் (phosgene), கடுகு வாயு (mustard gas) போன்ற இன்னும் கொடிய வாயுக்கள் வந்தன.

தொடக்கத்தில் வீரர்களுக்குக் கிடைத்தது, ரசாயனத்தில் நனைத்த பருத்தித் துணிப் பட்டைகளும் கண்ணாடிகளும் மட்டுமே. 1918-க்குள் கரி அல்லது ரசாயன வடிகட்டியுடன் கூடிய முகமூடிகள் சாதாரணமாயின. IWM குறிப்பிடுவதுபோல, மேற்குப் போர்முனையில் வாயுவால் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் உடனே இறந்தவர்கள் சுமார் 3 சதவீதம்தான். ஆனால் நுரையீரல், கண் பாதிப்புகளோடு லட்சக்கணக்கான முன்னாள் வீரர்கள் போருக்குப் பிறகும் பல ஆண்டுகள் அவதிப்பட்டனர். வாயு போரை வெல்லும் ஆயுதமாக மாறவில்லை; ஆனால் அச்சத்தின் ஆயுதமாக மாறியது.

தீ உமிழும் கருவிகளும் டாங்கிகளும்

1915 தொடக்கத்தில் வெர்டன் அருகே பிரெஞ்சுப் படைகளுக்கு எதிராக ஜெர்மனி தீ உமிழும் கருவிகளை (flamethrowers) பயன்படுத்தியதாகச் செய்திகள் வந்தன. விரைவில் பிரிட்டனும் பிரான்சும் தங்கள் சொந்தக் கருவிகளை உருவாக்கின. அவை எதிரியை அச்சுறுத்தும் ஆயுதங்களாகவே அதிகம் பயன்பட்டன.

அகழிப் போரின் முட்டுக்கட்டையை உடைக்க பிரிட்டன் கண்டுபிடித்த பதில், கவசம் பூட்டிய, சங்கிலிச் சக்கரங்களில் (tracks) ஓடும் டாங்கி (tank). ரகசியம் காக்க, தொழிற்சாலையில் அவை 'தண்ணீர்த் தொட்டிகள்' என்று அழைக்கப்பட்டன; அந்தப் பெயரே நிலைத்துவிட்டது. 1916 செப்டம்பர் 15 அன்று சோம் போரின் ஒரு பகுதியான ஃப்ளெர்-கூர்செலெட் (Flers-Courcelette) தாக்குதலில் டாங்கிகள் முதன்முறையாகப் போரில் இறங்கின. டாங்க் மியூசியம் கணக்கின்படி, 49 மார்க் I டாங்கிகள் ஒதுக்கப்பட்டன; தொடக்கக் கோட்டுக்கு வந்தவை 32 மட்டுமே; உண்மையில் சண்டையில் இறங்கியவை 18. மற்றவை பழுதடைந்தன அல்லது சேற்றில் சிக்கின.

முதல் டாங்கிகள் மெதுவானவை, அடிக்கடி பழுதாகுபவை, உள்ளே வெப்பமும் புகையும் நிறைந்தவை. ஆனாலும் எதிரி வீரர்கள் மீது அவை ஏற்படுத்திய மன அதிர்ச்சி பெரியது. 1917 நவம்பரில் கம்ப்ரே (Cambrai) போரில் நூற்றுக்கணக்கான டாங்கிகள் ஒரே நேரத்தில் களமிறங்கின. IWM கூறுவதுபோல, 1918 நடுப்பகுதிக்குள் டாங்கிகள் பிரிட்டிஷ் போர்முறையின் வழக்கமான அங்கமாகிவிட்டன.

வானில் போர்: விமானங்களும் செப்பெலின்களும்

1914-இல் விமானங்கள் பெரும்பாலும் எதிரியின் நடமாட்டத்தைக் கண்காணிக்கவே பயன்பட்டன. விரைவில் துப்பாக்கி பொருத்திய போர் விமானங்கள், குண்டுவீச்சு விமானங்கள், வான் புகைப்படம் எடுக்கும் விமானங்கள் என அவை வகை வகையாகப் பெருகின. 'ஏஸ்' (ace) எனப்படும் சிறந்த விமானிகள் பத்திரிகைகளில் நாயகர்களாக்கப்பட்டனர். 1918 ஏப்ரல் 1 அன்று பிரிட்டனில் உலகின் முதல் தனி விமானப்படையான ராயல் ஏர் ஃபோர்ஸ் (RAF) உருவானது.

வானம் வழியே போர் முதன்முறையாக மக்களின் வீடுகளுக்கே வந்தது. 1915 ஜனவரி 19 அன்று ஜெர்மன் செப்பெலின் (Zeppelin) ஆகாயக் கப்பல்கள் இங்கிலாந்தின் கிரேட் யார்மவுத், கிங்ஸ் லின் நகரங்கள் மீது குண்டு வீசின; நான்கு பொதுமக்கள் இறந்தனர். 1917 முதல் கோதா (Gotha) குண்டுவீச்சு விமானங்கள் பகல் நேரத்திலேயே தாக்கின; 1917 ஜூன் 13 அன்று லண்டனில் மட்டும் 162 பேர் கொல்லப்பட்டனர். போர் முழுவதும் வான் தாக்குதல்களில் சுமார் 4,800 பிரிட்டிஷ் பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டோ காயமடைந்தோ இருந்ததாக IWM மதிப்பிடுகிறது. இரவில் விளக்குகளை அணைக்கும் இருட்டடிப்பு (blackout) அறிமுகமானது; ஆயிரக்கணக்கானோர் லண்டன் சுரங்க ரயில் நிலையங்களில் தஞ்சம் புகுந்தனர்.

கட்டாய ராணுவச் சேவை

பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, ரஷ்யா போன்ற நாடுகளில் போருக்கு முன்பே கட்டாய ராணுவச் சேவை இருந்தது. பிரிட்டன் மட்டும் தன்னார்வலர்களையே நம்பியிருந்தது. 'உங்கள் நாட்டுக்கு நீங்கள் தேவை' (Your Country Needs You) என்று கிச்சனர் பிரபு சுட்டிக்காட்டும் சுவரொட்டி அந்தக் காலத்தின் அடையாளமானது. 1915 கோடைக்குள் தன்னார்வலர் வருகை குறைந்தது.

அதனால், 1916 மார்ச் 2 முதல் அமலுக்கு வந்த ராணுவச் சேவைச் சட்டம் (Military Service Act), 18 முதல் 41 வயது வரையிலான திருமணமாகாத ஆண்கள் அனைவரையும் படையில் சேரக் கட்டாயப்படுத்தியது. மே மாதம் திருமணமானவர்களும் சேர்க்கப்பட்டனர்; 1918-இல் வயது வரம்பு 50 ஆக உயர்ந்தது. IWM கணக்கின்படி, போர்க்காலத்தில் 25 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டோர் கட்டாயமாகச் சேர்க்கப்பட்டனர்; சுமார் 16,500 பேர் மனசாட்சி காரணமாக மறுப்பவர்களாக (conscientious objectors) பதிவு செய்தனர். அவர்களில் பலர் சிறைக்கும் சென்றனர். ஆஸ்திரேலியாவில் கட்டாயச் சேவை குறித்த இரண்டு வாக்கெடுப்புகளும் தோற்றன; கனடாவில் 1917 கட்டாயச் சேவைச் சட்டம் கடும் அரசியல் பிளவை உண்டாக்கியது.

தணிக்கை, பிரச்சாரம், உணவுப் பங்கீடு

போர் தொடங்கிய சில நாட்களிலேயே, 1914 ஆகஸ்ட் 8 அன்று பிரிட்டன் 'நாட்டுப் பாதுகாப்புச் சட்டம்' (Defence of the Realm Act - DORA) நிறைவேற்றியது. அது அரசுக்கு அசாதாரண அதிகாரங்களைக் கொடுத்தது:

  • பத்திரிகைச் செய்திகளுக்குக் கடும் தணிக்கை; சில வெளியீடுகளுக்குத் தடை.
  • தனிப்பட்ட கடிதங்கள், தந்திகளும் சோதிக்கப்பட்டன; 1916-இல் மட்டும் சுமார் 3 லட்சம் தனிப்பட்ட தந்திகளை ராணுவத் தணிக்கையாளர்கள் படித்தனர் (IWM).
  • மதுக்கடை நேரம் குறைக்கப்பட்டது; வேலை நேரத்தை அதிகரிக்க 1916 மே முதல் கோடைகால நேர மாற்றம் (British Summer Time) வந்தது.
  • வான் தாக்குதல் எச்சரிக்கையுடன் குழப்பம் வரக்கூடாது என்பதற்காக டாக்ஸியைக் கூப்பிட விசில் அடிப்பதுகூடத் தடை செய்யப்பட்டது.

எல்லா நாடுகளும் சுவரொட்டிகள், திரைப்படங்கள், செய்தித்தாள்கள் மூலம் பிரச்சாரம் செய்தன. எதிரியைக் கொடூரமானவனாகச் சித்தரிக்கும் கதைகள் பரப்பப்பட்டன; அவற்றில் சில மிகைப்படுத்தப்பட்டவை என்று பின்னர் தெரியவந்தது.

உணவு இன்னொரு போர்முனையானது. IWM கூறுவதுபோல, எல்லாப் போரிடும் நாடுகளிலும் பசி மக்களைத் துரத்தியது. கடல் முற்றுகையாலும் மோசமான அரசுக் கட்டுப்பாடுகளாலும் 1916 முதல் ஜெர்மானியர்கள் ஊட்டச்சத்துக் குறைவால் வாடினர்; 1916-17 குளிர்காலம் 'டர்னிப் குளிர்காலம்' என்று நினைவுகூரப்படுகிறது. ரஷ்யப் புரட்சியின் வேர்களிலும் நகர உணவுக் கலவரங்கள் இருந்தன. பிரிட்டன் 1918 தொடக்கத்தில் லண்டனில் உணவுப் பங்கீட்டைத் (rationing) தொடங்கி, கோடைக்குள் நாடு முழுவதும் விரிவுபடுத்தியது.

தொழிற்சாலைகளில் பெண்கள்: 'மஞ்சள் பறவைகள்'

1915-இல் பிரிட்டனில் பீரங்கிக் குண்டுகளுக்குக் கடும் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. அதைச் சமாளிக்க டேவிட் லாயிட் ஜார்ஜ் தலைமையில் வெடிபொருள் அமைச்சகம் (Ministry of Munitions) உருவானது; பெரிய குண்டு நிரப்பும் தொழிற்சாலைகள் கட்டப்பட்டன. ஆண்கள் போர்முனைக்குச் சென்றதால், அவர்களின் இடத்தைப் பெண்கள் நிரப்பினர். IWM மதிப்பீட்டின்படி, போர் முடிவில் 7 லட்சம் முதல் சுமார் 10 லட்சம் பெண்கள் வெடிபொருள் தொழிலில் 'மியூனிஷனெட்கள்' (munitionettes) ஆக வேலை செய்தனர். மேலே உள்ள படம், நாட்டிங்ஹாம்ஷயரின் சில்வெல் தொழிற்சாலையில் குண்டுகளுக்கு நடுவே வேலை செய்யும் அவர்களைக் காட்டுகிறது.

வேலை கடினமானதும் ஆபத்தானதும். TNT வெடிபொருளைக் கையாண்டவர்களின் தோல் மஞ்சளாக மாறியதால் அவர்களை 'கேனரிகள்' (canaries - மஞ்சள் பறவைகள்) என்று அழைத்தனர்; நீண்டகாலம் வெளிப்பட்டவர்களில் சிலர் விஷத்தால் இறந்தனர். வெடிவிபத்துகளும் நடந்தன: 1917 ஜனவரியில் லண்டன் சில்வர்டவுனில் 73 பேர் வரை இறந்தனர்; 1918 ஜூலை 1 அன்று சில்வெலில் 134 தொழிலாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர். பெண்களுக்கு மற்ற வேலைகளைவிட நல்ல சம்பளம் கிடைத்தது; ஆனாலும் பெரும்பாலும் ஆண்களின் சம்பளத்தில் பாதி அளவே.

பெண்கள் பேருந்து நடத்துநர்களாக, தபால் ஊழியர்களாக, விவசாயத் தொழிலாளர்களாக, செவிலியர்களாகவும் பணியாற்றினர். ஒரு லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட பிரிட்டிஷ் பெண்கள் ஆயுதப் படைகளின் துணைப் பிரிவுகளில் சேர்ந்தனர். போருக்குப் பின் தொழிற்சாலை வேலைகள் மீண்டும் ஆண்களுக்கே திரும்பின. 1918-இல் 30 வயதுக்கு மேற்பட்ட, சில தகுதிகள் கொண்ட பெண்களுக்கு வாக்குரிமை கிடைத்தது; அதற்குப் போர்க்காலப் பணி மட்டுமே காரணமா என்பது விவாதத்துக்குரியது.

போரின் விலை: கடன், வரி, விலைவாசி

இவை அனைத்துக்கும் பெரும் பணம் தேவைப்பட்டது. பிரிட்டிஷ் கடன் மேலாண்மை அலுவலகத்தின் (DMO) வரலாற்றுக் குறிப்பின்படி, பிரிட்டனின் தேசியக் கடன் 1914-இல் சுமார் £65 கோடியிலிருந்து (£650 million) 1919-இல் சுமார் £750 கோடியாக (£7,500 million) உயர்ந்தது. வருமான வரியின் அடிப்படை விகிதம் போர்க்காலத்தில் ஏறத்தாழ 6%-இலிருந்து 30% வரை உயர்ந்தது. பிரிட்டன் அமெரிக்காவிடமிருந்து பெரிய அளவில் கடன் வாங்கியது; அதே நேரம் தன் கூட்டாளிகளுக்கும் கடன் கொடுத்தது.

ஜெர்மனி வரிகளைவிடப் போர்ப் பத்திரங்களையும் (war bonds) பணம் அச்சடிப்பதையும் அதிகம் நம்பியது; வெற்றி பெற்றால் தோற்றவர்களிடம் வசூலிக்கலாம் என்பது எதிர்பார்ப்பு. இது பின்னாளைய பணவீக்கத்துக்கு வழிவகுத்ததாகப் பல பொருளாதார வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர். எல்லா நாடுகளிலும் விலைவாசி உயர்ந்தது; சம்பளம் அதற்கு ஈடுகொடுக்கவில்லை; வேலைநிறுத்தங்களும் அதிருப்தியும் பெருகின.

காலனிகளின் பங்கு: ஆட்கள், பணம், பொருட்கள்

பிரிட்டனும் பிரான்சும் தங்கள் பேரரசுகளின் வளங்களை முழுமையாகப் பயன்படுத்தின. கனடா, ஆஸ்திரேலியா, நியூசிலாந்து, தென்னாப்பிரிக்கா ஆகியவை லட்சக்கணக்கான வீரர்களை அனுப்பின. பிரான்ஸ் மேற்கு மற்றும் வட ஆப்பிரிக்கா, இந்தோசீனா ஆகிய பகுதிகளிலிருந்து வீரர்களையும் தொழிலாளர்களையும் கொண்டுவந்தது. கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவில் லட்சக்கணக்கான ஆப்பிரிக்கச் சுமைதூக்கிகள் பயன்படுத்தப்பட்டனர்; அவர்களில் பெரும் எண்ணிக்கையினர் நோயாலும் பட்டினியாலும் இறந்தனர். சீனத் தொழிலாளர் படை (Chinese Labour Corps) பிரான்சில் அகழி தோண்டுதல், சரக்கு இறக்குதல் போன்ற பணிகளைச் செய்தது.

இந்தியா

இந்தியாவின் பங்கு மிகப் பெரியது. IWM கூற்றுப்படி, இந்திய ராணுவத்தின் சுமார் 15 லட்சம் பேர் போரில் பங்கேற்றனர் (இந்த வீரர்களின் கதையை எங்கள் ஐந்தாம் பகுதியில் விரிவாகப் பார்த்தோம்). அதோடு இரும்பு, மாங்கனீசு, தானியங்கள், பருத்தி, குதிரைகள், கோவேறு கழுதைகள் போன்றவையும் அனுப்பப்பட்டன.

பணத்திலும் இந்தியா பங்களித்தது. 1917-இல் இந்திய சட்டமன்றம், இந்திய வருவாயிலிருந்து போர்ச் செலவுக்காக £10 கோடி (£100 million) 'நன்கொடை' வழங்க ஒப்புக்கொண்டது. இதற்காக இந்தியாவிலேயே போர்க் கடன்கள் (war loans) திரட்டப்பட்டன. 1932-இல் பிரிட்டிஷ் பிரபுக்கள் சபையில் நடந்த விவாதப் பதிவுகளின்படி, 1918-இல் மேலும் £4.5 கோடி நிபந்தனைகளுடன் வாக்களிக்கப்பட்டது; போர் எதிர்பார்த்ததைவிட முன்பே முடிந்ததால் அதில் சுமார் £1.36 கோடியே செலவானது. இந்த நன்கொடைக்கும் போர்ச் செலவுகளுக்கும் இடையிலான கணக்குகள் குறித்து இந்திய அரசுக்கும் பிரிட்டிஷ் போர் அலுவலகத்துக்கும் இடையே பல ஆண்டுகள் சர்ச்சை நீடித்தது.

சென்னை மாகாணமும் (Madras Presidency) இதில் பங்கேற்றது. மெட்ராஸ் சாப்பர்ஸ் அண்ட் மைனர்ஸ், மெட்ராஸ் பயனியர்ஸ் போன்ற பிரிவுகளின் வீரர்கள் பல போர்முனைகளில் போரிட்டனர்; மெசப்பொத்தேமியா போன்ற முனைகளில் சாலை, துறைமுக, போக்குவரத்துப் பணிகளுக்குத் தென்னிந்தியாவிலிருந்தும் தொழிலாளர்கள் அனுப்பப்பட்டனர். வீட்டில், போர்க்காலத்தின் கடைசி ஆண்டுகளில் தானியம், துணி, மண்ணெண்ணெய் போன்ற அன்றாடப் பொருட்களின் விலை கணிசமாக உயர்ந்தது என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். 1918-இல் பருவமழைக் குறைவும் இன்ஃப்ளூயன்சா பெருந்தொற்றும் சேர்ந்து அந்தச் சுமையை மேலும் கூட்டின. இந்த அதிருப்தி, போருக்குப் பிந்தைய தேசிய இயக்க எழுச்சிக்கான பின்னணியின் ஒரு பகுதியானது.

வரலாற்றாசிரியர்கள் விவாதிப்பவை

  • வாயு பயனுள்ள ஆயுதமா? உடனடி மரண விகிதம் குறைவு; எந்தப் பெரும் வெற்றியையும் அது தனியாகக் கொண்டுவரவில்லை. ஆனால் எதிரியின் முன்வரிசையைக் காலிசெய்வதிலும் அச்சத்தைப் பரப்புவதிலும் அது பயன்பட்டது என்று IWM உட்படப் பலர் கருதுகின்றனர்.
  • டாங்கிகள் போரை வென்றனவா? 1918-இல் டாங்கிகள் முக்கியப் பங்கு வகித்தன. ஆனால் பீரங்கி, காலாட்படை, விமானம், டாங்கி ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்த புதிய போர்முறையே வெற்றிக்குக் காரணம் என்று பெரும்பாலான ஆய்வாளர்கள் சொல்கிறார்கள்.
  • போர் பெண்களை விடுவித்ததா? புதிய வேலைகளும் வாக்குரிமையும் வந்தன; ஆனால் சம்பள ஏற்றத்தாழ்வு தொடர்ந்தது, போருக்குப் பின் பல பெண்கள் வேலையிழந்தனர். அதனால் மாற்றம் கலவையானது என்று IWM-இன் வரலாற்றாசிரியர்களே குறிப்பிடுகின்றனர்.
  • இந்தியாவின் 'நன்கொடை': அது விசுவாசத்தின் அடையாளமா, அல்லது விலைவாசி உயர்ந்த காலத்தில் இந்திய வரி செலுத்துவோர் மீது சுமத்தப்பட்ட சுமையா என்பதில் கருத்துகள் வேறுபடுகின்றன. இந்தப் பங்களிப்புக்கு ஈடாகச் சுயாட்சி கிடைக்கும் என்ற இந்தியத் தலைவர்களின் எதிர்பார்ப்பு பின்னர் பெரும் ஏமாற்றமாக மாறியது.

ஒரு பார்வையில்

காலம் 1914-1918
புதிய ஆயுதங்கள் குளோரின் வாயு, யிப்ரே (22 ஏப்ரல் 1915); தீ உமிழும் கருவிகள் (1915); டாங்கிகள், ஃப்ளெர்-கூர்செலெட் (15 செப்டம்பர் 1916); செப்பெலின் தாக்குதல் (19 ஜனவரி 1915); கோதா தாக்குதல், லண்டன் (13 ஜூன் 1917)
உள்நாட்டு முனை (பிரிட்டன்) DORA (8 ஆகஸ்ட் 1914); கட்டாய ராணுவச் சேவை (2 மார்ச் 1916 முதல்); உணவுப் பங்கீடு (1918)
பெண் தொழிலாளர்கள் வெடிபொருள் தொழிலில் சுமார் 7 லட்சம் - 10 லட்சம் (IWM)
பிரிட்டிஷ் தேசியக் கடன் சுமார் £650 மில்லியன் (1914) → சுமார் £7,500 மில்லியன் (1919) (DMO)
இந்தியாவின் பங்கு சுமார் 15 லட்சம் பேர்; மூலப்பொருட்கள், விலங்குகள்; £100 மில்லியன் போர் நன்கொடை (1917)

முதல் உலகப் போரின் முழுக் கதையைச் சுருக்கமாக அறிய, எங்கள் முதல் உலகப் போர் கட்டுரையைப் படியுங்கள்.

அடுத்த பகுதி

பகுதி 12-இல், 1917 என்ற திருப்புமுனை ஆண்டைப் பார்ப்போம்: ரஷ்யப் புரட்சிகளும் அமெரிக்காவின் போர் நுழைவும். பசியும் போர்ச் சோர்வும் ஜாரின் ஆட்சியை எப்படி வீழ்த்தின, லெனினின் போல்ஷெவிக்குகள் எப்படி அதிகாரத்தைப் பிடித்தனர், யூ-படகுகளும் ஒரு ரகசியத் தந்தியும் அமெரிக்காவை எப்படிப் போருக்குள் இழுத்தன என்பதைப் பார்க்கலாம்.

மூலங்கள்

படம்: நாட்டிங்ஹாம்ஷயர், சில்வெல் தேசிய குண்டு நிரப்பும் தொழிற்சாலை எண் 6-இன் குண்டுக் கிடங்கில் பணியாற்றும் வெடிபொருள் தொழிலாளர்கள், 1917, ஹோரேஸ் நிக்கல்ஸ் (Horace Nicholls, IWM Q 30018), பொதுக் களம் (Public domain), விக்கிமீடியா காமன்ஸ்