இது, 1914 ஜூலை நெருக்கடி முதல் 1945-க்குப் பிந்தைய உலகம் வரை இரண்டு உலகப் போர்களின் கதையைச் சொல்லும் எங்கள் 'உலகப் போர்கள்' தொடரின் பத்தாம் பகுதி. இந்தத் தொடர் ஒவ்வொரு திங்கள், புதன், வெள்ளிக்கிழமையும் வெளிவரும்.

ஒன்பதாம் பகுதியில் 1916-இல் மேற்குப் போர்முனையை ரத்தக்களமாக்கிய வெர்டன், சோம் போர்களைப் பார்த்தோம். நிலத்தில் படைகள் அகழிகளுக்குள் சிக்கிக் கிடந்தபோது, இன்னொரு போர் கடலில் அமைதியாக, ஆனால் அதே அளவு தீர்மானகரமாக நடந்துகொண்டிருந்தது. இந்தப் பகுதியில் அந்தக் கடல் போரைப் பார்க்கலாம்: ஜட்லாந்து (Jutland) என்ற மாபெரும் கப்பற்படை மோதல், ஜெர்மன் நீர்மூழ்கிகளான யூ-படகுகள் (U-boats), லூசிடேனியா (Lusitania) கப்பலின் மூழ்கடிப்பு, ஜெர்மனியைப் பசியில் வாட்டிய பிரிட்டிஷ் கடல் முற்றுகை (blockade).

ஏன் கடல் இவ்வளவு முக்கியம்?

பிரிட்டன் ஒரு தீவு நாடு. அதன் மக்களுக்குத் தேவையான உணவில் பெரும்பகுதியும், தொழிற்சாலைகளுக்கான மூலப்பொருட்களும் கப்பல்கள் வழியாகவே வந்தன. இந்தியா, ஆஸ்திரேலியா, கனடா போன்ற பேரரசுப் பகுதிகளிலிருந்து வீரர்களும் கடல் வழியாகத்தான் போர்முனைக்கு வந்தனர். கடல் வழிகள் அடைபட்டால் பிரிட்டன் சில மாதங்களிலேயே பட்டினியில் சரணடைய வேண்டியிருக்கும்.

ஜெர்மனிக்கும் கடல் முக்கியமானதுதான். ஆனால் அதன் கடற்கரை குறுகியது. வட கடலிலிருந்து (North Sea) உலகப் பெருங்கடல்களுக்குச் செல்ல, பிரிட்டனைக் கடந்துதான் போக வேண்டும். அதனால், போர் தொடங்கியதுமே இரு நாடுகளும் ஒரே உத்தியைக் கையாண்டன: எதிரியின் கடல் வழிகளை அடைத்து, அவனைப் பொருளாதார ரீதியாக நெரிப்பது. முதல் பகுதியில் பார்த்த ஆங்கிலோ-ஜெர்மன் கப்பற்படைப் போட்டியின் உண்மையான சோதனை இதுதான்.

இரண்டு பெரும் கப்பற்படைகள்

1914-இல் உலகின் மிகப் பெரிய கப்பற்படை பிரிட்டனின் ராயல் நேவி (Royal Navy). அதன் முக்கியப் பிரிவான 'கிராண்ட் ஃப்ளீட்' (Grand Fleet), ஸ்காட்லாந்தின் வடக்கே ஓர்க்னித் தீவுகளில் உள்ள ஸ்காபா ஃப்ளோ (Scapa Flow) துறைமுகத்தில் நிலைகொண்டிருந்தது. அதன் தளபதி அட்மிரல் சர் ஜான் ஜெல்லிகோ (Sir John Jellicoe). அவருக்குக் கீழே, வேகமான 'பேட்டில்க்ரூஸர்' (battlecruiser) கப்பல்களின் படைக்குத் தலைமை தாங்கியவர் வைஸ் அட்மிரல் சர் டேவிட் பீட்டி (Sir David Beatty).

எதிர்ப்பக்கம், ஜெர்மனியின் 'ஹை சீஸ் ஃப்ளீட்' (High Seas Fleet) வில்ஹெல்ம்ஸ்ஹாவன் (Wilhelmshaven) போன்ற துறைமுகங்களில் இருந்தது. 1916 முதல் அதன் தளபதி அட்மிரல் ரைன்ஹார்ட் ஷீயர் (Reinhard Scheer); அதன் பேட்டில்க்ரூஸர் படைக்குத் தலைவர் அட்மிரல் ஃபிரான்ஸ் ஹிப்பர் (Franz Hipper).

இந்தக் காலத்தின் சக்திவாய்ந்த போர்க்கப்பல் 'ட்ரெட்நாட்' (dreadnought). 1906-இல் பிரிட்டன் கட்டிய HMS ட்ரெட்நாட் கப்பலின் பெயரால் இந்த வகை அழைக்கப்பட்டது: பல பெரிய பீரங்கிகள், நீராவி டர்பைன் இயந்திரம், கனமான கவசம். பேட்டில்க்ரூஸர்கள் அதே அளவு பீரங்கிகளைக் கொண்டவை; ஆனால் வேகத்துக்காகக் கவசத்தைக் குறைத்தவை. இந்த வேறுபாடு ஜட்லாந்தில் பெரும் விலையைக் கேட்டது.

ஜெர்மன் கப்பற்படை எண்ணிக்கையில் சிறியது. எனவே முழு பிரிட்டிஷ் கப்பற்படையுடன் நேருக்கு நேர் மோதுவதைத் தவிர்த்து, அதன் ஒரு பகுதியைத் தனியாகப் பிடித்து அழிப்பதே ஜெர்மனியின் திட்டம்.

ஜட்லாந்து போர்: 31 மே - 1 ஜூன் 1916

1916 மே மாத இறுதியில் ஷீயர் ஒரு பொறியைத் திட்டமிட்டார். ஹிப்பரின் பேட்டில்க்ரூஸர்களைத் தூண்டிலாக அனுப்பி, பீட்டியின் படையை வெளியே இழுத்து, பின்னால் வரும் முழு ஜெர்மன் கப்பற்படையால் அதை அழிப்பது. ஆனால் ஜெர்மன் கடற்படை ரேடியோ செய்திகளை 'ரூம் 40' (Room 40) எனப்படும் பிரிட்டிஷ் குறியீடு உடைப்பாளர்கள் ஏற்கெனவே படித்துக்கொண்டிருந்தனர். ஏதோ பெரிய நடவடிக்கை நடக்கப்போகிறது என்று தெரிந்ததால், ஜெல்லிகோவும் பீட்டியும் ஜெர்மானியர்களுக்கு முன்பே கடலுக்குப் புறப்பட்டனர்.

டென்மார்க்கின் ஜட்லாந்து தீபகற்பத்துக்கு மேற்கே, வட கடலில், மே 31 மதியம் இரு தரப்பின் பேட்டில்க்ரூஸர்களும் மோதின. இம்பீரியல் போர் அருங்காட்சியகத்தின் (IWM) கணக்குப்படி, மொத்தம் சுமார் 250 கப்பல்களும் ஏறத்தாழ ஒரு லட்சம் வீரர்களும் இந்தப் போரில் ஈடுபட்டனர்; ராயல் மியூசியம்ஸ் கிரீன்விச் இந்த எண்ணிக்கையை 279 கப்பல்கள் என்கிறது.

முதல் மோதலே பிரிட்டனுக்குப் பேரதிர்ச்சியாக அமைந்தது. ஜெர்மன் குண்டுகள் வெடிமருந்துக் கிடங்குகளைத் தாக்கியதால் HMS இன்டிஃபேட்டிகபிள் (Indefatigable), HMS குயின் மேரி (Queen Mary) ஆகிய இரண்டு பேட்டில்க்ரூஸர்களும் சில நிமிடங்களில் வெடித்துச் சிதறி மூழ்கின; ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட வீரர்கள் உயிரிழந்தனர். பீட்டியின் சொந்தக் கப்பலான HMS லயனும் (Lion) கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டது. "இன்று நம் கப்பல்களில் ஏதோ கோளாறு இருக்கிறது போல" என்று பீட்டி சொன்னதாகப் பின்னர் பரவலாக எழுதப்பட்டது; அந்த வாசகத்தின் சரியான வடிவம் குறித்து வரலாற்றாசிரியர்கள் உறுதியாகச் சொல்வதில்லை.

முழு ஜெர்மன் கப்பற்படை தென்பட்டதும் பீட்டி திசை திரும்பி வடக்கே ஓடினார். இப்போது தூண்டில் தலைகீழானது: ஜெர்மானியர்களைத் தன் பின்னால் இழுத்துக்கொண்டு, ஜெல்லிகோவின் பெரும் படையை நோக்கி அவர் சென்றார். மாலை ஆறு மணியளவில் ஜெல்லிகோவின் 24 ட்ரெட்நாட்டுகள் போர் வரிசையில் நின்றன. ஜெர்மன் கப்பல்கள் அந்த வரிசையின் குறுக்கே நேராக வந்து மாட்டின. இந்த மோதலில் HMS இன்வின்சிபிள் (Invincible) வெடித்து மூழ்கியது; அதில் இருந்த ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டோரில் ஆறு பேர் மட்டுமே உயிர் பிழைத்தனர் என்கிறது IWM.

ஆனால் தான் சிக்கியிருப்பதை உணர்ந்த ஷீயர், இரண்டு முறை தன் கப்பல்களை ஒரே நேரத்தில் பின்னோக்கித் திருப்பி, புகைத்திரைக்கும் டார்பிடோ தாக்குதல்களுக்கும் இடையே தப்பினார். டார்பிடோக்களுக்கு அஞ்சி ஜெல்லிகோ நேரடியாகத் துரத்தவில்லை. இரவின் இருட்டில், பிரிட்டிஷ் கப்பற்படையின் பின்பகுதி வழியாக ஜெர்மன் கப்பல்கள் நழுவி, ஜூன் 1 காலை தங்கள் துறைமுகத்தை அடைந்தன.

இழப்புகள்: யார் வென்றார்?

எண்ணிக்கையில் பார்த்தால் ஜெர்மனிக்கே சாதகம். IWM கணக்குப்படி பிரிட்டன் 14 கப்பல்களையும் 6,000-க்கும் மேற்பட்ட வீரர்களையும் இழந்தது; ஜெர்மனி 11 கப்பல்களையும் 2,500-க்கும் மேற்பட்ட வீரர்களையும் இழந்தது. ஜெர்மனி இதைப் பெரும் வெற்றியாகக் கொண்டாடியது. பிரிட்டனில் மக்கள் ஏமாற்றமடைந்தனர்; டிராஃபல்கர் போன்ற இன்னொரு மாபெரும் வெற்றியை அவர்கள் எதிர்பார்த்திருந்தனர்.

ஆனால் போரின் பெரிய படத்தில் நிலைமை வேறு. பிரிட்டிஷ் கப்பற்படை அடுத்த நாளே மீண்டும் போருக்குத் தயாராக இருந்தது. ஜெர்மன் கப்பற்படை, அதன் பிறகு போர் முடியும் வரை பிரிட்டனின் வட கடல் கட்டுப்பாட்டைத் தீவிரமாகச் சவாலுக்கு அழைக்கவே இல்லை. அதாவது பிரிட்டனின் கடல் முற்றுகை தொடர்ந்தது. அதனால்தான் "தந்திரோபாய ரீதியாக ஜெர்மனி, உத்தி ரீதியாக பிரிட்டன்" என்று பல வரலாற்றாசிரியர்கள் இந்தப் போரைச் சுருக்குகிறார்கள்.

ஜெல்லிகோவின் எச்சரிக்கை உணர்வும் இன்றுவரை விவாதத்துக்குரியது. ஒரே மதியத்தில் போரையே இழக்கக்கூடிய ஒரே மனிதர் ஜெல்லிகோ என்று வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் பின்னர் தன் 'The World Crisis' நூலில் எழுதினார். பிரிட்டிஷ் கப்பற்படை அழிந்தால் பிரிட்டனே வீழ்ந்துவிடும்; அதனால் அவர் பெரும் ஆபத்தை ஏற்கவில்லை. இது ஞானமா, வாய்ப்பைத் தவறவிட்டதா என்பதில் கருத்து வேறுபாடு உண்டு.

யூ-படகுகள்: கடலுக்கடியில் ஒரு புதிய போர்

பெரும் போர்க்கப்பல்களால் வெல்ல முடியாததை, ஜெர்மனி சிறிய நீர்மூழ்கிகள் மூலம் சாதிக்க முயன்றது. 'யூ-போட்' (U-boat) என்பது ஜெர்மன் மொழியின் 'உன்டர்சீபூட்' (Unterseeboot, கடலுக்கடிப் படகு) என்பதன் சுருக்கம்.

தொடக்கத்தில் யூ-படகுகள் 'பிரைஸ் விதிகளை' (prize rules) பின்பற்றின: வணிகக் கப்பலை மூழ்கடிக்கும் முன் மேலே வந்து எச்சரித்து, பயணிகளும் மாலுமிகளும் தப்ப நேரம் கொடுப்பது. ஆனால் இதனால் நீர்மூழ்கிகள் எளிதில் தாக்கப்பட்டன. குறிப்பாக, சாதாரண வணிகக் கப்பல் போலத் தோற்றமளித்து உள்ளே பீரங்கிகளை மறைத்து வைத்திருந்த பிரிட்டிஷ் 'க்யூ-ஷிப்'கள் (Q-ships) அவற்றுக்குப் பெரும் ஆபத்தாயின.

1915 பிப்ரவரி 4 அன்று ஜெர்மனி, பிரிட்டனைச் சுற்றியுள்ள கடலைப் 'போர் மண்டலம்' என்று அறிவித்தது. அதற்குள் வரும் வணிகக் கப்பல்கள் எச்சரிக்கையின்றி மூழ்கடிக்கப்படும். இதுவே 'கட்டுப்பாடற்ற நீர்மூழ்கிப் போர்' (unrestricted submarine warfare).

லூசிடேனியா: 18 நிமிடங்களில் மூழ்கிய கப்பல்

1915 மே 7 அன்று, நியூயார்க்கிலிருந்து லிவர்பூலுக்கு வந்துகொண்டிருந்த பிரிட்டிஷ் சொகுசுப் பயணிகள் கப்பல் ஆர்எம்எஸ் லூசிடேனியா (RMS Lusitania), அயர்லாந்தின் தெற்குக் கடற்கரைக்கு அருகே ஜெர்மன் நீர்மூழ்கி U-20-இன் டார்பிடோவால் தாக்கப்பட்டது. எச்சரிக்கை எதுவும் இல்லை. டார்பிடோ தாக்கியதும் இரண்டாவது வெடிப்பு ஒன்றும் நடந்தது; அதன் காரணம் இன்றுவரை விவாதிக்கப்படுகிறது. கப்பல் 18 நிமிடங்களில் மூழ்கியது.

IWM கணக்குப்படி, ஏறத்தாழ 2,000 பேரில் சுமார் 1,200 பேர் உயிரிழந்தனர்; அவர்களில் 128 பேர் அமெரிக்கர்கள். (ஆதாரங்களைப் பொறுத்து இந்த எண்ணிக்கை 1,195 முதல் 1,201 வரை சற்று மாறுபடுகிறது.) கப்பலில் துப்பாக்கித் தோட்டாக்கள் உள்ளிட்ட போர்ப் பொருட்களும் இருந்தன என்பதை ஜெர்மனி தன் நியாயமாகக் காட்டியது; இரண்டாவது வெடிப்புக்கு அந்தச் சரக்கு காரணமா, நிலக்கரித் தூசியா, கொதிகலனா என்பதில் நிபுணர்கள் ஒத்துப்போகவில்லை.

லூசிடேனியா உலகம் முழுவதும், குறிப்பாக அமெரிக்காவில், கடும் கோபத்தைக் கிளப்பியது. பிரிட்டிஷ் பிரச்சாரம் இதை ஜெர்மன் கொடூரத்தின் அடையாளமாக்கியது. ஆனால் அமெரிக்கா உடனே போரில் இறங்கவில்லை. அமெரிக்க அழுத்தத்தால் ஜெர்மனி 1915 செப்டம்பரில் கட்டுப்பாடற்ற நீர்மூழ்கிப் போரைத் தற்காலிகமாக நிறுத்தியது.

1917: பிரிட்டனை முழங்காலிட வைத்த யூ-படகுகள்

ஜட்லாந்தில் கடலைக் கைப்பற்ற முடியாமல் போனதால், ஜெர்மனி ஒரு பெரும் சூதாட்டத்தில் இறங்கியது. 1917 பிப்ரவரி 1 முதல் கட்டுப்பாடற்ற நீர்மூழ்கிப் போர் மீண்டும் தொடங்கியது. அமெரிக்கா போரில் இறங்கும் என்று ஜெர்மன் தலைவர்களுக்குத் தெரியும்; ஆனால் அமெரிக்கப் படைகள் வருவதற்கு முன்பே பிரிட்டனைப் பட்டினியால் சரணடைய வைக்கலாம் என்று அவர்கள் கணக்கிட்டனர்.

முதலில் அந்தக் கணக்கு சரியாகவே தோன்றியது. IWM கணக்குப்படி, 1917 பிப்ரவரி முதல் ஏப்ரல் வரை யூ-படகுகள் 500-க்கும் மேற்பட்ட வணிகக் கப்பல்களை மூழ்கடித்தன; ஏப்ரல் இரண்டாம் பாதியில் சராசரியாக நாளொன்றுக்கு 13 கப்பல்கள். பிரிட்டனின் உணவுக் கையிருப்பு கவலைக்கிடமான நிலைக்குச் சென்றது.

இதற்கிடையில், மெக்சிகோவை அமெரிக்காவுக்கு எதிராகப் போரில் இழுக்க முயன்ற ஜெர்மனியின் 'சிம்மர்மேன் தந்தி' (Zimmermann Telegram) ரகசியச் செய்தியை ரூம் 40 உடைத்து வெளியிட்டது. நீர்மூழ்கித் தாக்குதல்களும் இந்தத் தந்தியும் சேர்ந்து, 1917 ஏப்ரல் 6 அன்று அமெரிக்காவைப் போரில் இறக்கின. ஜெர்மனியின் சூதாட்டம், அதற்கு மிக வலிமையான புதிய எதிரியைத் தேடித் தந்தது.

கான்வாய் முறை: யூ-படகுகளை வென்ற எளிய யோசனை

தீர்வு வியக்கத்தக்க அளவு எளிமையானது. தனித்தனியாகப் பயணிப்பதற்குப் பதிலாக, வணிகக் கப்பல்களைக் குழுவாக (convoy) சேர்த்து, போர்க்கப்பல்களின் பாதுகாப்போடு அனுப்புவது. பெருங்கடலில் ஒரு பெரிய குழுவைக் கண்டுபிடிப்பது, நூறு தனிக் கப்பல்களைக் கண்டுபிடிப்பதைவிடக் கடினம்; கண்டுபிடித்தாலும், தாக்கும் நீர்மூழ்கி பாதுகாப்புக் கப்பல்களின் தாக்குதலுக்கு ஆளாகும்.

ஆரம்பத்தில் அட்மிரால்டி (Admiralty) இதை எதிர்த்தது; துறைமுகங்களில் நெரிசல், மெதுவான பயணம் என்று காரணங்கள் சொல்லப்பட்டன. 1917 மே மாதம் முதல் கான்வாய்கள் சோதனையாகத் தொடங்கப்பட்டு, பின்னர் விரிவாக்கப்பட்டன. அதனுடன் 'டெப்த் சார்ஜ்' (depth charge) எனப்படும் ஆழ்கடல் வெடிகுண்டுகள், நீருக்கடியில் ஒலியைக் கேட்கும் கருவிகள், கண்காணிப்பு விமானங்கள், எதிரியைக் குழப்பும் 'டேஸில்' (dazzle) வண்ணக் கோடுகள் எனப் பல புதிய முறைகளும் வந்தன. கப்பல் இழப்புகள் படிப்படியாகக் குறைந்தன. போர் நிறுத்தத்தின்போது யூ-படகு அச்சுறுத்தல் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தது என்கிறது IWM.

பிரிட்டிஷ் கடல் முற்றுகை: பசியால் நடந்த போர்

ஜெர்மனி பிரிட்டனைப் பட்டினி போட முயன்றது போலவே, பிரிட்டனும் ஜெர்மனியை நெரிக்க முயன்றது; ஆனால் அதிக வெற்றியுடன். ராயல் நேவி 'தொலைதூர முற்றுகை' (distant blockade) முறையைப் பின்பற்றியது: ஆங்கிலக் கால்வாயையும், ஸ்காட்லாந்துக்கும் நார்வேக்கும் இடையிலான வட கடல் நுழைவாயிலையும் அடைத்தது. 'தடைசெய்யப்பட்ட சரக்கு' (contraband) என்பதன் வரையறை படிப்படியாக விரிவாக்கப்பட்டு, 1915 முதல் மத்திய நாடுகளுக்குச் செல்லும் அனைத்துப் பொருட்களும் கைப்பற்றப்பட்டன. இது அமெரிக்கா உள்ளிட்ட நடுநிலை நாடுகளுடன் உரசலை ஏற்படுத்தியது.

1916-17 குளிர்காலம் ஜெர்மனியில் 'டர்னிப் குளிர்காலம்' (Turnip Winter) என்று நினைவுகூரப்படுகிறது. உருளைக்கிழங்கு விளைச்சல் பொய்த்ததால், கால்நடைத் தீவனமான டர்னிப் கிழங்குதான் பலருக்கு உணவானது. ஆனால் இந்தப் பசிக்கு முற்றுகை மட்டுமே காரணம் அல்ல என்கிறது IWM: மோசமான அறுவடைகளும் திறனற்ற உணவு விநியோகமும் நிலைமையை இன்னும் மோசமாக்கின.

முற்றுகையால் எத்தனை ஜெர்மன் குடிமக்கள் இறந்தனர் என்பது இன்றும் கடும் விவாதத்துக்குரிய எண்ணிக்கை. 1918 டிசம்பரில் ஜெர்மன் அரசு சுமார் 7,63,000 பேர் என்று அறிவித்தது. ஆனால் 1928-இல் வெளியான ஒரு கல்வி ஆய்வு சுமார் 4,24,000 என்று மதிப்பிட்டது; சமீபத்திய ஆய்வாளர்கள் இன்னும் குறைவான, ஏறத்தாழ 3 முதல் 4 லட்சம் வரையிலான மதிப்பீடுகளைத் தருகின்றனர். அதிகாரபூர்வ ஜெர்மன் எண்ணிக்கை எல்லா அதிக இறப்புகளையும் முற்றுகையின் மேல் சுமத்துவதாக விமர்சிக்கப்படுகிறது.

போர் நிறுத்தத்துக்குப் பிறகும், 1919 ஜூன் மாதம் வெர்சாய் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகும் வரை முற்றுகை நீடித்தது. இது ஜெர்மனியில் ஆழ்ந்த வெறுப்பை விதைத்தது; அந்த வெறுப்பு பின்னாளைய அரசியலில் எதிரொலித்தது.

இந்தியக் கடலிலும் போர்: எம்டன் முதல் லஸ்கர்கள் வரை

கடல் போர் ஐரோப்பாவோடு நின்றுவிடவில்லை. நான்காம் பகுதியில் பார்த்தது போல, 1914 செப்டம்பர் 22 இரவு ஜெர்மன் கப்பல் எம்டன் சென்னைத் துறைமுகத்தைத் தாக்கி, எண்ணெய்க் கிடங்குகளை எரித்தது. 'எம்டன்' என்ற சொல்லே தமிழில் துணிச்சலான, ஆபத்தான ஆளைக் குறிக்கும் சொல்லாக மாறிப்போனது.

இந்தியப் படைகள் பிரான்ஸ், மெசபடோமியா, கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவுக்குச் செல்ல அரபிக் கடலைக் கடக்க வேண்டியிருந்தது; அவர்களைச் சுமந்த கப்பல்கள் போர்க்கப்பல் பாதுகாப்புடன் குழுவாகவே பயணித்தன. அதைவிடக் குறைவாக நினைவுகூரப்படுபவர்கள் 'லஸ்கர்கள்' (lascars) எனப்படும் இந்திய வணிகக் கப்பல் மாலுமிகள். பிரிட்டிஷ் வணிகக் கப்பல்களில் கொதிகலன் அறைகளிலும் தளங்களிலும் வேலை செய்த இவர்களில் பலர் யூ-படகுத் தாக்குதல்களில் உயிரிழந்தனர்.

உதாரணமாக, 1915 டிசம்பர் 30 அன்று பம்பாய் நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருந்த எஸ்எஸ் பெர்சியா (SS Persia) கப்பல், கிரீட் தீவுக்கு அருகே மத்தியதரைக் கடலில் ஜெர்மன் நீர்மூழ்கியால் மூழ்கடிக்கப்பட்டது; நூற்றுக்கணக்கானோர் உயிரிழந்தனர், அவர்களில் இந்தியக் குழுவினரும் இருந்தனர். மும்பையில் உள்ள காமன்வெல்த் போர்க் கல்லறை ஆணையத்தின் (CWGC) 'பம்பாய் 1914-1918 நினைவுச்சின்னம்', கல்லறை இல்லாத இரண்டாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட போர் உயிரிழப்புகளை நினைவுகூர்கிறது; அவர்களில் பெரும்பாலோர் இந்திய வணிகக் கப்பல் மாலுமிகள்.

வரலாற்றாசிரியர்கள் விவாதிப்பவை

  • ஜட்லாந்தில் வென்றது யார்? இழப்புகளில் ஜெர்மனி முன்னிலை; கடல் கட்டுப்பாட்டில் பிரிட்டன். ராயல் மியூசியம்ஸ் கிரீன்விச் உட்படப் பலர், இது இரு தரப்புக்கும் ஏமாற்றமளித்த, தீர்மானமில்லாத போர் என்கிறார்கள்.
  • லூசிடேனியா: இரண்டாவது வெடிப்பின் காரணம், கப்பலில் இருந்த போர்ப் பொருட்களின் அளவு, கப்பலுக்குப் போதிய பாதுகாப்பு கொடுக்கப்பட்டதா என்பவை இன்றும் விவாதத்தில் உள்ளன. அது மட்டுமே அமெரிக்காவைப் போரில் இறக்கவில்லை; அதற்கு இன்னும் இரண்டு ஆண்டுகள் ஆனது.
  • முற்றுகையின் விலை: உயிரிழப்பு எண்ணிக்கையும், உணவைத் தடைசெய்தது சட்டப்படியும் அறப்படியும் சரியா என்பதும் விவாதிக்கப்படுகின்றன. முற்றுகை ஜெர்மனியின் தோல்விக்கு எவ்வளவு பங்களித்தது என்பதிலும் கருத்துகள் வேறுபடுகின்றன.

ஒரு பார்வையில்

காலம் 1914-1918; முற்றுகை 1919 ஜூன் வரை
முக்கிய நிகழ்வுகள் போர் மண்டல அறிவிப்பு (4 பிப்ரவரி 1915), லூசிடேனியா (7 மே 1915), ஜட்லாந்து (31 மே - 1 ஜூன் 1916), கட்டுப்பாடற்ற நீர்மூழ்கிப் போர் மீண்டும் (1 பிப்ரவரி 1917), அமெரிக்கா போரில் (6 ஏப்ரல் 1917), கான்வாய் முறை (மே 1917 முதல்)
இடங்கள் வட கடல், ஜட்லாந்து (டென்மார்க்), அயர்லாந்துக் கடல், அட்லாண்டிக், மத்தியதரைக் கடல், இந்தியப் பெருங்கடல்
தளபதிகள் பிரிட்டன்: ஜெல்லிகோ, பீட்டி; ஜெர்மனி: ஷீயர், ஹிப்பர்
ஜட்லாந்து இழப்புகள் பிரிட்டன்: 14 கப்பல்கள், 6,000-க்கும் மேற்பட்ட உயிர்கள்; ஜெர்மனி: 11 கப்பல்கள், 2,500-க்கும் மேற்பட்ட உயிர்கள் (IWM)
முடிவு பிரிட்டன் கடல் கட்டுப்பாட்டைத் தக்கவைத்தது; யூ-படகுகள் கான்வாய் முறையால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டன; முற்றுகை ஜெர்மனியின் தோல்விக்குப் பங்களித்தது

முதல் உலகப் போரின் முழுக் கதையைச் சுருக்கமாக அறிய, எங்கள் முதல் உலகப் போர் கட்டுரையைப் படியுங்கள்.

அடுத்த பகுதி

பகுதி 11: முழுமையான போர் - விஷவாயு, டாங்கிகள், விமானங்கள், உள்நாட்டு முனை. 1915 ஈப்ரில் முதல் விஷவாயுத் தாக்குதல், டாங்கிகள், போர் விமானங்கள், லண்டன் மீது செப்பெலின் குண்டுவீச்சு, தொழிற்சாலைகளில் பெண்கள், உணவுப் பங்கீடு என, போர் எப்படி ஒவ்வொரு வீட்டுக்குள்ளும் நுழைந்தது என்பதைப் பார்ப்போம்.

மூலங்கள்

படம்: ஜட்லாந்து போர், 31 மே 1916: 'Q' பீரங்கிக் கோபுரத்தில் ஜெர்மன் குண்டு தாக்கிய பின் தொலைவில் புகைக்கு நடுவே தெரியும் பீட்டியின் கப்பல் HMS லயன், புகைப்படக் கலைஞர் அறியப்படவில்லை (IWM SP 1704), பொதுக் களம் (Public domain), விக்கிமீடியா காமன்ஸ்