இது, 1914 ஜூலை நெருக்கடி முதல் 1945-க்குப் பிந்தைய உலகம் வரை இரண்டு உலகப் போர்களின் கதையைச் சொல்லும் எங்கள் 'உலகப் போர்கள்' தொடரின் மூன்றாம் பகுதி. இந்தத் தொடர் ஒவ்வொரு திங்கள், புதன், வெள்ளிக்கிழமையும் வெளிவரும்.

1914 ஆகஸ்டில் போருக்குக் கிளம்பிய வீரர்களில் பலர், "கிறிஸ்துமஸுக்குள் வீடு திரும்பிவிடுவோம்" என்று நம்பினர். அந்த டிசம்பர் வந்தபோது, பெல்ஜியக் கடற்கரை முதல் சுவிட்சர்லாந்து எல்லை வரை சேறு நிறைந்த அகழிகள் நீண்டு கிடந்தன; பத்து லட்சத்துக்கும் மேற்பட்டோர் உயிரிழந்திருந்தனர். ஐந்தே மாதங்களில் இது எப்படி நடந்தது?

இரண்டாம் பகுதியில், சரயேவோ படுகொலை முதல் 1914 ஆகஸ்ட் 4 அன்று பிரிட்டன் போர் அறிவித்தது வரையிலான ஜூலை நெருக்கடியைப் பார்த்தோம். அதற்குப் பிறகு மேற்கு முனையில் (Western Front) நடந்தவையே இந்தப் பகுதி.

ஷ்லீஃபன் திட்டம்: ஆறு வாரத்தில் பிரான்ஸை வீழ்த்தும் கனவு

ஜெர்மனிக்கு மேற்கே பிரான்ஸ், கிழக்கே ரஷ்யா. இரண்டு முனைகளிலும் ஒரே நேரத்தில் நீண்ட போர் நடந்தால் தோல்வி நிச்சயம் என்று ஜெர்மன் ராணுவத் தலைமை அஞ்சியது. 1891 முதல் 1906 வரை ஜெர்மன் தலைமைத் தளபதியாக (Chief of the General Staff) இருந்த ஆல்ஃபிரெட் வான் ஷ்லீஃபன் (Alfred von Schlieffen) பெயரோடு இணைந்த தீர்வு இது: முதலில் பிரான்ஸை விரைவாக வீழ்த்துவது. பிரான்ஸ்-ஜெர்மனி எல்லை வலுவான கோட்டைகளால் காக்கப்பட்டிருந்ததால், நடுநிலை நாடான பெல்ஜியம் வழியாகச் சுற்றிச் சென்று, பாரிஸுக்கு மேற்கே வளைத்து, பிரெஞ்சுப் படைகளைப் பின்னாலிருந்து சுற்றி வளைப்பது. ரஷ்யா படைதிரட்ட ஆறு வாரம் ஆகும்; அதற்குள் பிரான்ஸ் வீழ்ந்துவிடும்; பிறகு ரயில்களில் படைகளைக் கிழக்கே அனுப்பலாம் என்பது கணக்கு.

ஷ்லீஃபனுக்குப் பின் வந்த ஹெல்முத் வான் மோல்ட்கே (Helmuth von Moltke) திட்டத்தை மாற்றினார். இம்பீரியல் போர் அருங்காட்சியகத்தின் (IWM) விளக்கப்படி, நெதர்லாந்தைப் படையெடுப்புப் பாதையிலிருந்து விலக்கினார்; அல்சாஸ்-லொரெய்ன், கிழக்கு பிரஷ்யா பகுதிகளைக் காக்க அதிகப் படைகளை வைத்தார். நீண்ட போருக்கு இது புத்திசாலித்தனமான முன்னெச்சரிக்கை; ஆனால் விரைவான வெற்றியை இன்னும் கடினமாக்கியது.

பெல்ஜியம்: எதிர்பாராத எதிர்ப்பும் பொதுமக்களின் துயரமும்

ஆகஸ்ட் 4 அன்று ஜெர்மன் படைகள் பெல்ஜியத்துக்குள் நுழைந்தன. கோட்டைகள் சூழ்ந்த லீஜ் (Liège) நகரம் அவர்களைச் சில நாட்கள் தடுத்தது; ராட்சத முற்றுகைப் பீரங்கிகள் கொண்டுவரப்பட்ட பிறகே ஆகஸ்ட் 16-க்குள் கோட்டைகள் வீழ்ந்தன. ஆகஸ்ட் 20 அன்று தலைநகர் பிரஸ்ஸல்ஸ் கைப்பற்றப்பட்டது.

பொதுமக்கள் ஒளிந்திருந்து சுடுகிறார்கள் என்ற அச்சத்தில் (அது பெரும்பாலும் கற்பனை என்பதே இன்றைய வரலாற்றாசிரியர்களின் முடிவு) ஜெர்மன் படைகள் கொடூரமான பழிவாங்கல்களில் ஈடுபட்டன. IWM மேற்கோள் காட்டும் ஆய்வுகளின்படி, 1914 ஆகஸ்ட் முதல் அக்டோபர் வரை பெல்ஜியத்தில் சுமார் 5,521 பேரும் பிரான்ஸில் 906 பேரும் வேண்டுமென்றே கொல்லப்பட்டனர். லூவன் (Leuven) நகரின் புகழ்பெற்ற பல்கலைக்கழக நூலகம் எரிக்கப்பட்டது. பிரிட்டிஷ் பிரசாரம் பின்னர் சில கதைகளைப் பெரிதுபடுத்தியது உண்மை; ஆனால் அடிப்படை நிகழ்வுகள் உண்மையானவை.

எல்லைப் போர்களும் நீண்ட பின்வாங்கலும்

பிரான்ஸுக்கும் ஒரு திட்டம் இருந்தது: தளபதி ஜோசப் ஜோஃப்ரே (Joseph Joffre) தலைமையிலான 'திட்டம் 17' (Plan XVII). 1871-இல் இழந்த அல்சாஸ்-லொரெய்னை மீட்க நேரடித் தாக்குதல். சிவப்புக் கால்சட்டை அணிந்த பிரெஞ்சு வீரர்கள் இயந்திரத் துப்பாக்கிகளை நோக்கி நேராக முன்னேறினர். ஆகஸ்ட் மாத இந்த மோதல்கள் 'எல்லைப் போர்கள்' (Battle of the Frontiers) எனப்படுகின்றன. IWM வரலாற்றாசிரியர் பிரின் ஹம்மண்டின் கணக்குப்படி, 1914 ஆகஸ்ட் 22 என்ற ஒரே நாளில் 21,035 பிரெஞ்சு வீரர்கள் உயிரிழந்தனர் (சில மதிப்பீடுகள் சுமார் 27,000 என்கின்றன).

பிரிட்டன் அனுப்பிய சிறிய படை, பிரிட்டிஷ் பயணப் படை (British Expeditionary Force - BEF), தேசிய ராணுவ அருங்காட்சியகத்தின் கணக்குப்படி சுமார் 90,000 பேர். ஆகஸ்ட் 23 அன்று பெல்ஜியத்தின் மோன்ஸ் (Mons) கால்வாய்க் கரையில் துல்லியமான துப்பாக்கிச் சூட்டால் ஜெர்மன் முன்னேற்றத்தைத் தாமதப்படுத்தியது. ஆனால் பக்கத்தில் பிரெஞ்சுப் படை பின்வாங்கியதால் அதுவும் பின்வாங்க வேண்டியிருந்தது. கோடை வெயிலில் சுமார் 320 கி.மீ. நடந்த அந்த 'நீண்ட பின்வாங்கல்' (Great Retreat) பாரிஸுக்கு அருகே மார்ன் ஆறு வரை நீண்டது.

இதற்கிடையே கிழக்கில் ரஷ்யா எதிர்பார்த்ததைவிட வேகமாகப் படைதிரட்டி ஜெர்மனிக்குள் நுழைந்தது. மோல்ட்கே மேற்கிலிருந்து இரண்டு படைப்பிரிவுகளைக் கிழக்கே அனுப்பினார். அவை சென்று சேர்வதற்குள்ளேயே டானன்பர்க் (Tannenberg) போரில் ஜெர்மனி வென்றுவிட்டது; ஆனால் மேற்கில் அந்தப் படைகளின் இல்லாமை உணரப்பட்டது.

மார்ன் போர்: 'மார்னின் அதிசயம்'

செப்டம்பர் தொடக்கத்தில் ஜெர்மன் படைகள் பாரிஸிலிருந்து சுமார் 48 கி.மீ. தொலைவில் இருந்தன. ஆனால் ஒரு மாதம் தொடர்ந்து நடந்து களைத்திருந்தன; உணவும் வெடிமருந்தும் பின்தங்கியிருந்தன. வலது ஓரத்தில் இருந்த முதல் படையின் தளபதி அலெக்சாண்டர் வான் கிளுக் (Alexander von Kluck), பின்வாங்கும் பிரெஞ்சுப் படைகளைத் துரத்தும் ஆர்வத்தில் பாரிஸைச் சுற்றி வளைக்காமல் அதன் கிழக்குப் பக்கமாகத் திரும்பினார். இதனால் அவருடைய பக்கவாட்டு திறந்து கிடந்தது.

பாரிஸின் ராணுவ ஆளுநர் ஜோசப் கல்லியேனி (Joseph Gallieni) இந்த வாய்ப்பைக் கண்டார்; ரயில்கள் மூலம் புதிய ஆறாம் படையை உருவாக்கியிருந்த ஜோஃப்ரே பொதுத் தாக்குதலுக்கு உத்தரவிட்டார். செப்டம்பர் 5-12 நடந்த முதல் மார்ன் போரில் (First Battle of the Marne), கிளுக் தன் படையை மேற்கே திருப்பியபோது அவருக்கும் பக்கத்து ஜெர்மன் படைக்கும் இடையே சுமார் 48 கி.மீ. இடைவெளி உருவானது. அதற்குள் பிரிட்டிஷ் படையும் பிரெஞ்சு ஐந்தாம் படையும் மெதுவாக நுழைந்தன. சுற்றி வளைக்கப்படும் அபாயத்தை உணர்ந்த ஜெர்மன் படைகள் செப்டம்பர் 9 முதல் பின்வாங்கி, ஐஸ்ன் (Aisne) ஆற்றுக்கு வடக்கே உள்ள மேட்டுப் பகுதியில் அகழிகள் தோண்டின. செப்டம்பர் 14 அன்று மோல்ட்கே பதவியிலிருந்து மாற்றப்பட்டு எரிக் வான் ஃபால்கன்ஹைன் (Erich von Falkenhayn) நியமிக்கப்பட்டார்.

மார்ன் போரின் இழப்புகள் பற்றிய கணக்குகள் வேறுபடுகின்றன. பிரான்ஸுக்கும் ஜெர்மனிக்கும் தலா சுமார் 2.5 முதல் 3 லட்சம் பேர் (இறந்தோர், காயமடைந்தோர், காணாமல் போனோர், கைதிகள்), பிரிட்டிஷ் படைக்குச் சுமார் 13,000 என்பவை பரவலாகச் சொல்லப்படும் மதிப்பீடுகள். பாரிஸ் காப்பாற்றப்பட்டது; ஜெர்மனியின் விரைவு வெற்றிக் கனவு கலைந்தது. ஆனாலும் பெல்ஜியத்தின் பெரும்பகுதியும் பிரான்ஸின் தொழில்வளம் மிக்க வடக்குப் பகுதியும் ஜெர்மனியின் கையிலேயே இருந்தன.

'கடலை நோக்கிய ஓட்டம்'

ஐஸ்ன் ஆற்றங்கரையில் அகழிகளுக்குள் இருந்த ஜெர்மன் படைகளை நேருக்கு நேர் தாக்கி வெல்ல முடியவில்லை. ஆகவே இரு தரப்பும் எதிரியின் வடக்குப் பக்கவாட்டைச் சுற்றி வர முயன்றன. ஒவ்வொரு முயற்சியும் தோல்வியடைய, போர்முனை மெல்ல மெல்ல வடக்கே நகர்ந்து கடற்கரையை நெருங்கியது. இதையே 'கடலை நோக்கிய ஓட்டம்' (Race to the Sea) என்கிறோம்; உண்மையில் இரு தரப்பும் ஓடியது கடலுக்காக அல்ல, எதிரியின் பக்கவாட்டுக்காக.

அக்டோபர் 10 அன்று ஆன்ட்வெர்ப் வீழ்ந்தது. பின்வாங்கிய பெல்ஜியப் படை, யேசர் (Yser) ஆற்றங்கரையில் நின்று, நியூபோர்ட் மதகுகளைத் திறந்து தாழ்நிலங்களை வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்து ஜெர்மன் முன்னேற்றத்தைத் தடுத்தது. ஆங்கிலக் கால்வாய்த் துறைமுகங்களை அடைய ஜெர்மனிக்கு மீதமிருந்த ஒரே வழி ஈப்ர் (Ypres, இன்றைய Ieper) நகரம்.

ஈப்ர் போரும் இந்திய வீரர்களும்

முதல் ஈப்ர் போர் (First Battle of Ypres) அக்டோபர் 19 முதல் நவம்பர் 22 வரை நடந்தது. இந்திய, டெரிட்டோரியல் படைப்பிரிவுகளால் வலுப்படுத்தப்பட்ட பிரிட்டிஷ் படை, நகருக்குக் கிழக்கே ஒரு வளைந்த முனையை (salient) இடைவிடாத ஜெர்மன் தாக்குதல்களுக்கு எதிராகக் காத்தது.

இங்குதான் இந்திய வீரர்கள் ஐரோப்பியப் போர்க்களத்தில் முதன்முறையாகப் பெருமளவில் களமிறங்கினர். இந்தியப் படைப்பிரிவு (Indian Corps) கராச்சியிலிருந்தும் பம்பாயிலிருந்தும் கப்பலேறி, செப்டம்பர் இறுதியிலிருந்து பிரான்ஸின் மார்செய் (Marseilles) துறைமுகத்தில் இறங்கியது. பலர் ஐரோப்பியக் குளிருக்கு ஏற்ற உடைகள் இல்லாமலேயே வந்து, சில வாரங்களுக்குள் போர்முனைக்கு அனுப்பப்பட்டனர். 1914 அக்டோபர் 31 அன்று ஹொல்லெபெக் (Hollebeke) அருகே, 129-ஆவது பலூச்சி படைப்பிரிவைச் சேர்ந்த சிப்பாய் குதாதாத் கான் (Khudadad Khan), தானே காயமடைந்திருந்தும், பிரிட்டிஷ் அதிகாரி காயமடைந்து, உடனிருந்த ஐந்து பேரும் கொல்லப்பட்ட பிறகும் தன் இயந்திரத் துப்பாக்கியை இயக்கிக்கொண்டே இருந்தார் என்கிறது அவருடைய விக்டோரியா கிராஸ் விருதுப் பரிந்துரை (London Gazette, 1914 டிசம்பர் 7). உயிர் பிழைத்த அவர், இந்திய ராணுவத்தில் விக்டோரியா கிராஸ் பெற்ற முதல் வீரர் ஆனார்.

இந்தியப் படைப்பிரிவின் வீரர்கள் பெரும்பாலும் பஞ்சாப், வடமேற்கு எல்லைப்புறம், கர்வால், நேபாளம் (கூர்க்கா) பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள். சென்னை மாகாணத்திலிருந்து சென்றவர்களின் பங்கு, 'போர்க்குணமிக்க இனங்கள்' (martial races) என்ற ஆங்கிலேயக் கருத்து உள்ளிட்ட முழுக் கதையை ஐந்தாம் பகுதியில் விரிவாகப் பார்ப்போம்.

முதல் ஈப்ர் போரின் இழப்புகளும் மதிப்பீடுகளாகவே உள்ளன: பிரிட்டிஷ் தரப்பில் சுமார் 55,000-58,000, பிரெஞ்சுத் தரப்பில் 50,000-85,000, ஜெர்மன் தரப்பில் 80,000 முதல் 1.3 லட்சத்துக்கும் மேல். தேசிய ராணுவ அருங்காட்சியகத்தின்படி, 1914 இறுதிக்குள் பிரிட்டிஷ் பயணப் படை 90,000-க்கும் மேற்பட்ட இழப்புகளைச் சந்தித்து, கிட்டத்தட்ட முற்றிலும் அழிந்திருந்தது.

'கிறிஸ்துமஸுக்குள் முடியும்' என்ற நம்பிக்கை ஏன் பொய்த்தது?

எல்லோரும் குறுகிய போரை எதிர்பார்க்கவில்லை. பிரிட்டிஷ் போர் அமைச்சர் கிச்சனர் பிரபு (Lord Kitchener) போர் பல ஆண்டுகள் நீளும் என்று எச்சரித்து, லட்சக்கணக்கான தன்னார்வலர்களைக் கொண்ட புதிய படையைத் திரட்டத் தொடங்கினார். போர் நீண்டதற்குச் சில காரணங்கள்:

  • தற்காப்புக்குச் சாதகமான ஆயுதங்கள்: இயந்திரத் துப்பாக்கிகளும் வேகமாகச் சுடும் பீரங்கிகளும் திறந்தவெளித் தாக்குதலைத் தற்கொலைக்குச் சமமாக்கின. 1914-இல் மட்டும் எல்லா முனைகளிலும் 50 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட இழப்புகள், அவற்றில் சுமார் 10 லட்சம் உயிரிழப்புகள் என்கிறது IWM.
  • ரயில்கள்: தற்காப்பவர் ரயிலில் புதிய படைகளைக் கொண்டுவருவது, தாக்குபவர் நடந்து முன்னேறுவதைவிட வேகமாக இருந்தது.
  • விநியோகமும் தகவல் தொடர்பும்: ரயில் நிலையங்களிலிருந்து வெகுதூரம் முன்னேறிய ஜெர்மன் படைகளால் வெற்றியை முழுமையாக்க முடியவில்லை.

நவம்பர் இறுதிக்குள், தேசிய ராணுவ அருங்காட்சியகக் கணக்குப்படி சுமார் 750 கி.மீ. நீள அகழி வரிசை கடற்கரை முதல் சுவிட்சர்லாந்து வரை உருவானது. அடுத்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கு மேல் அது பெரிதாக நகரவில்லை.

1914 கிறிஸ்துமஸ் போர்நிறுத்தம்

கிறிஸ்துமஸ் முந்தைய இரவு, ஃபிளாண்டர்ஸ் பகுதியில் பிரிட்டிஷ் அகழிகளுக்கு எதிரே ஜெர்மன் வீரர்கள் மெழுகுவர்த்திகளையும் சிறிய கிறிஸ்துமஸ் மரங்களையும் வைத்துப் பாடல்கள் பாடினர்; பிரிட்டிஷ் வீரர்களும் பதிலுக்குப் பாடினர். மறுநாள் இரு தரப்பு வீரர்களும் இரு அகழிகளுக்கும் இடையிலான 'யாருமற்ற நிலத்தில்' (no man's land) சந்தித்துக் கைகுலுக்கினர்; சிகரெட்டுகள், உணவு, பொத்தான்களைப் பரிமாறிக்கொண்டனர்; இறந்தவர்களை அடக்கம் செய்தனர். சில இடங்களில் ஒழுங்கற்ற கால்பந்து விளையாட்டும் நடந்ததாக IWM சேகரித்த நேரடிச் சாட்சியங்கள் சொல்கின்றன.

கட்டுக்கதையும் சான்றும்

  • 'ஷ்லீஃபன் திட்டம்' என்று ஒன்று உண்மையில் இருந்ததா? 1999-இல் அமெரிக்க வரலாற்றாசிரியர் டெரென்ஸ் சூபர் (Terence Zuber), ஷ்லீஃபனின் புகழ்பெற்ற 1905-06 குறிப்பு ஒரு உண்மையான போர்த் திட்டமே அல்ல என்றும், தோல்விக்கு மோல்ட்கேவைக் குற்றம் சாட்டப் போருக்குப் பின் ஜெர்மன் அதிகாரிகள் உருவாக்கிய கதையே 'ஷ்லீஃபன் திட்டம்' என்றும் வாதிட்டார். டெரென்ஸ் ஹோம்ஸ், அன்னிகா மொம்பாவர் உள்ளிட்டோர் இதை மறுத்தனர். ஷ்லீஃபனின் சிந்தனையிலிருந்து பிறந்த, பெல்ஜியம் வழியான விரைவுத் தாக்குதல் திட்டத்துடன்தான் ஜெர்மனி போருக்குச் சென்றது என்பதைப் பெரும்பாலோர் ஏற்கின்றனர்; அது எவ்வளவு உறுதியான வரைபடம் என்பதில்தான் கருத்து வேறுபாடு.
  • மார்னின் டாக்ஸிகள்: பாரிஸின் சுமார் 600 டாக்ஸிகள் படைவீரர்களைப் போர்முனைக்குக் கொண்டு சென்றது உண்மை (சுமார் 3,000 பேர் என்கிறது பிரிட்டானிக்கா). ஆனால் ரயில்களும் லாரிகளும் கொண்டு சென்றவர்களோடு ஒப்பிட்டால் அதன் ராணுவ முக்கியத்துவம் குறைவு என்பது பல வரலாற்றாசிரியர்களின் கருத்து; மன உறுதிக்கான அடையாளமாகவே அது புகழ் பெற்றது.
  • கிறிஸ்துமஸ் போர்நிறுத்தம் எவ்வளவு பெரியது? அது உண்மையில் நடந்தது; ஆனால் எல்லா இடங்களிலும் அல்ல. சில பகுதிகளில் கிறிஸ்துமஸ் நாளன்றும் சண்டை தொடர்ந்தது, உயிரிழப்புகளும் நடந்தன என்று IWM வலியுறுத்துகிறது. ஒரு லட்சம் பேர் வரை பங்கேற்றனர் என்ற எண் அடிக்கடி சொல்லப்பட்டாலும் உறுதிப்படுத்துவது கடினம். 'ஜெர்மனி 3-2 என்ற கோல் கணக்கில் வென்றது' போன்ற முறையான கால்பந்துப் போட்டிக் கதைகள் பிற்கால மறுசொல்லல்களிலிருந்து, குறிப்பாக எழுத்தாளர் ராபர்ட் கிரேவ்ஸின் 1962 கதையிலிருந்து, வந்தவை. அதன் பிறகு இரு தரப்புத் தலைமைகளும் அத்தகைய நிகழ்வு மீண்டும் நடக்காமல் பார்த்துக்கொண்டன.

முதல் உலகப் போரின் முழுக் கதையையும் ஒரே கட்டுரையில் அறிய எங்கள் முதல் உலகப் போர்: காரணங்கள், அகழிப் போர், போர் நிறுத்தம் கட்டுரையைப் படிக்கலாம். ஐரோப்பா இரண்டு அணிகளாகப் பிரிந்த பின்னணியை முதல் பகுதியில் காணலாம்.

ஒரே பார்வையில்

காலம் 1914 ஆகஸ்ட் 4 - டிசம்பர்
இடங்கள் பெல்ஜியம் (லீஜ், மோன்ஸ், ஆன்ட்வெர்ப், யேசர், ஈப்ர்); வடக்கு, கிழக்கு பிரான்ஸ் (லொரெய்ன், மார்ன், ஐஸ்ன்)
தரப்புகள் ஜெர்மனி - பிரான்ஸ், பெல்ஜியம், பிரிட்டன் (அக்டோபர் முதல் இந்திய வீரர்களுடன்)
தளபதிகள் மோல்ட்கே, ஃபால்கன்ஹைன், கிளுக் (ஜெர்மனி); ஜோஃப்ரே, கல்லியேனி, ஃபோஷ் (பிரான்ஸ்); மன்னர் முதலாம் ஆல்பர்ட் (பெல்ஜியம்); ஜான் ஃபிரெஞ்ச் (பிரிட்டன்)
முக்கியப் போர்கள் லீஜ் (ஆக. 5-16); எல்லைப் போர்கள், மோன்ஸ் (ஆகஸ்ட்); மார்ன் (செப். 5-12); கடலை நோக்கிய ஓட்டம் (செப்.-அக்.); முதல் ஈப்ர் (அக். 19 - நவ. 22)
விளைவு ஜெர்மனியின் விரைவு வெற்றித் திட்டம் தோல்வி; கடல் முதல் சுவிட்சர்லாந்து வரை சுமார் 750 கி.மீ. அகழி வரிசை
இழப்புகள் (மதிப்பீடுகள்) மார்ன்: பிரான்ஸ், ஜெர்மனி தலா சுமார் 2.5-3 லட்சம், பிரிட்டன் சுமார் 13,000; முதல் ஈப்ர்: பிரிட்டன் சுமார் 58,000, ஜெர்மனி 80,000-1.3 லட்சத்துக்கு மேல்
இந்தியா அக்டோபர் இறுதி முதல் இந்தியப் படைப்பிரிவு போர்முனையில்; குதாதாத் கான் விக்டோரியா கிராஸ், ஹொல்லெபெக், 1914 அக்டோபர் 31

அடுத்த பகுதி

பகுதி 4: எம்டன் கப்பலும் 1914 சென்னை குண்டுவீச்சும். மேற்கு முனையில் படைகள் அகழிகளுக்குள் இறங்கிக்கொண்டிருந்த அதே நாட்களில், இந்தியப் பெருங்கடலில் ஒரு ஜெர்மன் போர்க்கப்பல் வணிகக் கப்பல்களை வேட்டையாடிக்கொண்டிருந்தது. 1914 செப்டம்பர் 22 இரவு அது சென்னை மீது குண்டு வீசியது; 'எம்டன்' என்ற சொல் தமிழ்ப் பேச்சுவழக்கிலேயே நுழைந்தது. அந்தக் கதை அடுத்த பகுதியில்.

மூலங்கள்