இங்கிலாந்து அரச வம்சங்கள் பகுதி 7: எட்வர்ட் தி கன்ஃபெசர்: கடைசி ஆங்கிலோ-சாக்சன் புனித மன்னரும் வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் அபேயும்

இது, ஆங்கிலோ-சாக்சன் அரசுகள் முதல் இன்றைய மன்னர் மூன்றாம் சார்லஸ் வரை இங்கிலாந்து, பிரிட்டன் மன்னர்களின் கதையைச் சொல்லும் எங்கள் தினசரித் தொடரின் ஏழாம் பகுதி.

டென்மார்க் மன்னர்கள் ஸ்வெய்னும் மகா க்னூட்டும் இங்கிலாந்தை ஒரு வட கடல் பேரரசின் பகுதியாக ஆண்டதையும், க்னூட்டின் மகன்கள் இளவயதில் இறந்ததால் அரியணை பழைய அரச குலத்துக்குத் திரும்பியதையும் ஆறாம் பகுதியில் பார்த்தோம். அப்படித் திரும்பி வந்த வாரிசுதான் எட்வர்ட் தி கன்ஃபெசர் (Edward the Confessor). கிட்டத்தட்ட 24 ஆண்டுகள் ஆண்டார்; வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் அபேயைக் கட்டினார்; பின்னர் புனிதராக அறிவிக்கப்பட்டார். ஆனால் "எனக்குப் பின் யார்?" என்ற கேள்விக்கு அவர் தீர்வு காணவில்லை. அதுவே இங்கிலாந்து வரலாற்றின் மிகப் புகழ்பெற்ற ஆண்டான 1066-க்கு நேரடியாக வழிவகுத்தது.

இந்தக் கதை நமக்கு எப்படித் தெரியும்?

எட்வர்டின் ஆட்சிக்காலத்துக்கு ஆங்கிலோ-சாக்சன் வரலாற்றுக் குறிப்பேடு விரிவாகவே உள்ளது; அதன் வெவ்வேறு பிரதிகள் மன்னருக்கும் காட்வின் குடும்பத்துக்கும் இடையிலான மோதல்களில் வெவ்வேறு பக்கம் நிற்கின்றன. இன்னொரு முக்கிய மூலம் "விட்டா ஏட்வார்டி ரெஜிஸ்" (Vita Ædwardi Regis, எட்வர்ட் மன்னரின் வாழ்க்கை). இது அவருடைய விதவை அரசி எடித்துக்காக எழுதப்பட்டது; அதன் ஒரே பிரதி சுமார் 1100-ல் எழுதப்பட்டு இன்று பிரிட்டிஷ் நூலகத்தில் உள்ளது. ஆனால் அது நடுநிலையான நூல் அல்ல: முதல் பாதி எடித்தின் சொந்தக் குடும்பமான காட்வின்களைப் புகழ்கிறது; இரண்டாம் பாதி எட்வர்டைப் புனிதராக்கத் தொடங்குகிறது. பேயக்ஸ் திரைச்சீலை (Bayeux Tapestry) எட்வர்டின் மரணத்தையும் இறுதி ஊர்வலத்தையும் காட்டுகிறது.

நாடு கடந்து வாழ்ந்த இளவரசன்

எட்வர்ட், 'தயாரற்ற' ஏத்தெல்ரெட்டுக்கும் நார்மண்டியின் எம்மாவுக்கும் பிறந்தவர். வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் அபேயின் தகவல்படி, 1002–1005 இடையே ஆக்ஸ்ஃபோர்ட்ஷயரின் இஸ்லிப் (Islip) கிராமத்தில் பிறந்தார். 1013-ல் டேனியர் இங்கிலாந்தை வென்றபோது தாயின் தாய்நாடான நார்மண்டிக்கு அனுப்பப்பட்டார்; அடுத்த கால் நூற்றாண்டின் பெரும்பகுதியை அங்கேயே கழித்தார். அதே நேரம் அவர் தாய் எம்மா க்னூட்டை மணந்து இங்கிலாந்திலேயே இருந்தார்.

1041-ல் ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் ஹார்த்தக்னூட் அவரைத் திரும்ப அழைத்தார். 1042-ல் ஹார்த்தக்னூட் திடீரென இறந்ததும், லண்டனில் எட்வர்ட் மன்னராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1043 ஏப்ரல் 3, ஈஸ்டர் நாளன்று வின்செஸ்டரில், பெரும்பாலும் பழைய மின்ஸ்டர் தேவாலயத்தில், பேராயர் ஈட்சிகே அவருக்கு முடிசூட்டினார். அதே ஆண்டு நவம்பரில், மூன்று பெரும் ஏர்ல்களுடன் திடீரென வின்செஸ்டருக்குச் சென்று, தாய் எம்மாவின் செல்வங்களைப் பறிமுதல் செய்தார்; தான் மன்னராவதற்கு முன்னும் பின்னும் அவர் தனக்குப் போதுமான உதவி செய்யவில்லை என்பதே காரணம் என்கிறது குறிப்பேடு.

பெரும் பிரபுக்களுக்கு இடையில் ஒரு மன்னர்

எட்வர்டுக்கு மணிமுடி இருந்தது; ஆனால் சொந்த ஆதரவாளர்கள் குறைவு. உண்மையான அதிகாரம் மூன்று பெரும் ஏர்ல்களிடம் இருந்தது: மெர்சியாவின் லியோஃப்ரிக், நார்த்தம்ப்ரியாவின் சிவார்ட், எல்லோருக்கும் மேலாக வெசெக்ஸின் காட்வின். ஏர்ல் (earl) என்பது பல ஷைர்களை உள்ளடக்கிய பெரும் பகுதியை மன்னர் சார்பில் ஆண்ட உயர்குடிப் பிரபுவின் பட்டம்; டேனிஷ் 'யார்ல்' (jarl) என்ற சொல்லிலிருந்து வந்தது. க்னூட் காலத்தில் உருவான இந்த அமைப்பு, எட்வர்ட் காலத்தில் மன்னரையே கட்டுப்படுத்தும் அளவுக்கு வலிமை பெற்றிருந்தது. காட்வினுடன் உறவை உறுதிப்படுத்த, 1045-ல் எட்வர்ட் அவர் மகள் எடித்தை மணந்தார்; அவர்களுக்குக் குழந்தைகள் பிறக்கவில்லை.

எட்வர்ட் நார்மன்களையும் பிற வெளிநாட்டவரையும் அரசவையிலும் திருச்சபையிலும் உயர்த்தியது ஆங்கிலப் பிரபுக்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை. 1051-ல் நெருக்கடி வெடித்தது. நார்மன் துறவி ராபர்ட் ஆஃப் ஜுமியேஜை கான்டர்பரி பேராயராக்கினார். பிறகு எட்வர்டின் மைத்துனர் யூஸ்டஸ், டோவர் நகர மக்களுடன் கொலையில் முடிந்த மோதலில் ஈடுபட்டார். டோவரைத் தண்டிக்கச் சொன்ன மன்னரின் உத்தரவை காட்வின் மறுத்துப் படை திரட்டினார். லியோஃப்ரிக்கும் சிவார்டும் மன்னர் பக்கம் நின்றதால், காட்வின் குடும்பம் முழுவதும் நாடு கடத்தப்பட்டது. அரசி எடித் வெர்வெல் (Wherwell) கன்னியர் மடத்துக்கு அனுப்பப்பட்டார். அதே ஆண்டு நார்மண்டி பிரபு வில்லியம் இங்கிலாந்துக்கு வந்து சென்றதாக குறிப்பேட்டின் ஒரு பிரதி கூறுகிறது.

ஆனால் ஓராண்டுக்குள் 1052-ல் காட்வினும் மகன் ஹரால்டும் கடற்படையுடன் திரும்பினார்கள்; லண்டன் மக்கள் அவர்கள் பக்கம் நின்றார்கள். பேராயர் ராபர்ட் உள்ளிட்ட நார்மன்கள் ஓடினார்கள்; எடித் அரசவைக்குத் திரும்பினார். அதே ஆண்டு மார்ச்சில், இரண்டு மன்னர்களின் மனைவியும் இரண்டு மன்னர்களின் தாயுமான எம்மா இறந்து, வின்செஸ்டரில் க்னூட்டின் அருகே அடக்கம் செய்யப்பட்டார். 1053 ஈஸ்டரில் வின்செஸ்டரில் மன்னரின் விருந்து மேசையிலேயே காட்வின் சரிந்து விழுந்து சில நாட்களில் இறந்தார். அவர் மகன் ஹரால்ட் காட்வின்சன் (Harold Godwinson) வெசெக்ஸின் ஏர்லாகி, மன்னரின் வலதுகரமாக உயர்ந்தார்.

அமைதி, வளம், ஆனால் வாரிசு இல்லை

எட்வர்ட் ஆட்சியின் கடைசி 15 ஆண்டுகள் பெரும்பாலும் அமைதியானவை. மக்கள்தொகை சுமார் பத்து லட்சமாக உயர்ந்தது; விவசாயம் மேம்பட்டது. எட்வர்ட் தன் சொந்த நிலங்களின் வருவாயில் (ஆண்டுக்குச் சுமார் 5,500 பவுண்டு) வாழ்ந்ததாலும், செலவு மிக்க போர்கள் இல்லாததாலும் வரிச்சுமை குறைவு என்கிறது அரச குடும்ப வரலாற்றுத் தளம். சுமார் 1051-ல், தந்தை ஏத்தெல்ரெட் 1012-ல் டேனிஷ் கூலிப்படைக்காகக் கொண்டுவந்த படை வரியையும் நிறுத்தினார்.

1055-ல் ஹரால்டின் தம்பி டோஸ்டிக் (Tostig) நார்த்தம்ப்ரியாவின் ஏர்லானார். 1063-ல் ஹரால்டும் டோஸ்டிக்கும் வேல்ஸ் மீது படையெடுத்தார்கள்; வெல்ஷ் மன்னர் க்ரிஃபித் தன் சொந்த ஆட்களாலேயே கொல்லப்பட்டார்.

வாரிசுப் பிரச்சினை மேலும் அவசரமானது. 1057-ல் எட்மண்ட் அயன்சைட்டின் மகனான எட்வர்ட் தி எக்ஸைல் (நாடு கடந்தவர்) ஹங்கேரியிலிருந்து அழைத்து வரப்பட்டார்; வந்த சில நாட்களிலேயே இறந்தார். "இந்தப் பரிதாபமான மக்களின் துரதிர்ஷ்டம்" என்று குறிப்பேடு புலம்புகிறது. அவர் மகன் எட்கர் ஏத்லிங் (Edgar Ætheling) வெசெக்ஸ் வம்சத்தின் கடைசி ஆண் வாரிசு; ஆனால் அவர் சிறுவன். எட்வர்ட் தனக்கே அரியணையை வாக்களித்ததாக நார்மண்டியின் வில்லியம் பின்னர் கூறினார். அதைப் பற்றி எட்டாம் பகுதியில் பார்ப்போம்.

1065-ல் நார்த்தம்ப்ரிய பிரபுக்கள் டோஸ்டிக்குக்கு எதிராகக் கிளர்ந்து, அவருக்குப் பதிலாக மோர்கரைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள். சமரசம் செய்ய முடியாத ஹரால்ட் அவர்களின் கோரிக்கையை ஏற்றார். டோஸ்டிக் ஃபிளாண்டர்ஸுக்கு நாடு கடந்து, அண்ணனின் கசப்பான எதிரியானார்.

வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் அபே

எட்வர்டின் நிலைத்த நினைவுச்சின்னம் வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் அபே (Westminster Abbey). அபேயின் தகவல்படி, நாடு கடந்து வாழ்ந்தபோது, பாதுகாப்பாகத் தாய்நாடு திரும்பினால் ரோமுக்குப் புனிதப் பயணம் செல்வதாக எட்வர்ட் நேர்ந்துகொண்டார். மன்னரான பிறகு நாட்டை விட்டுச் செல்ல முடியவில்லை; புனித பேதுருவுக்கு ஒரு மடத்தை நிறுவினால் அல்லது புதுப்பித்தால் போதும் என்று போப் அந்த நேர்த்திக்கடனிலிருந்து விடுவித்தார். தேம்ஸ் கரையில், தன் புதிய அரண்மனைக்கு அருகே, சுமார் 960-ல் மன்னர் எட்கர் காலத்தில் நிறுவப்பட்ட சிறிய பெனடிக்டைன் மடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து, நார்மண்டியில் கண்ட ரோமனெஸ்க் பாணியில் மிகப் பெரிய கல் தேவாலயமாக மீண்டும் கட்டினார். லண்டன் நகரின் புனித பால் தேவாலயத்திலிருந்து வேறுபடுத்த அது "மேற்கு மின்ஸ்டர்" (west minster) என்று அழைக்கப்பட்டது.

1065 டிசம்பர் 28 அன்று தேவாலயம் புனிதப்படுத்தப்பட்டது; ஆனால் நோயுற்ற எட்வர்டால் அதில் கலந்துகொள்ள முடியவில்லை. 1066 ஜனவரி 5 அன்று இறந்தார்; மறுநாள் அந்தத் தேவாலயத்திலேயே அடக்கம் செய்யப்பட்டார். அதே நாள், ஜனவரி 6 அன்று, ஹரால்ட் காட்வின்சன் முடிசூட்டப்பட்டார். "மன்னர் அவருக்கு அளித்தபடியும், மக்கள் அவரைத் தேர்ந்தெடுத்தபடியும்" ஹரால்ட் அரியணை ஏறினார் என்கிறது குறிப்பேடு.

அந்த அபே பின்னர் இங்கிலாந்தின் அரச தேவாலயமானது. 1066 கிறிஸ்துமஸ் நாளன்று வெற்றியாளர் வில்லியம் அங்கேயே முடிசூட்டப்பட்டார்; அன்று முதல் 2023-ல் மூன்றாம் சார்லஸ் வரை கிட்டத்தட்ட எல்லா ஆங்கில, பிரிட்டிஷ் மன்னர்களும் அங்கேதான் முடிசூட்டப்பட்டுள்ளார்கள். 1245-ல் எட்வர்ட் மீது தனிப் பக்தி கொண்ட மூன்றாம் ஹென்றி, எட்வர்டின் தேவாலயத்தை இடித்து இன்று நாம் காணும் பிரம்மாண்டமான கோதிக் தேவாலயத்தைக் கட்டத் தொடங்கினார். எட்வர்டின் சன்னதிக்கு மட்டும் அவர் 45,000 பவுண்டு செலவிட்டதாக அபே குறிப்பிடுகிறது.

புனைவும் உண்மையும்

எட்வர்ட் புனிதரா? அவர் இறந்து கிட்டத்தட்ட நூறு ஆண்டுகள் கழித்து, 1161-ல் போப் மூன்றாம் அலெக்சாண்டர் அவரைப் புனிதராக அறிவித்தார்; வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் துறவிகளின் நீண்ட முயற்சியின் விளைவு அது. "கன்ஃபெசர்" (Confessor) என்பது, விசுவாசத்துக்காகத் துன்பப்பட்டும் உயிர்த்தியாகம் செய்யாத புனிதர்களுக்கான பட்டம். அவருடைய தனிப்பட்ட பக்திக்குச் சான்றுகள் உண்டு; ஆனால் அற்புதக் கதைகள் பெரும்பாலும் அவர் வழிபாட்டைப் பரப்ப விரும்பிய எழுத்தாளர்களிடமிருந்து வந்தவை.

பிரம்மச்சரியத் திருமணமா? எட்வர்ட்-எடித்துக்குக் குழந்தை இல்லாததை, பிற்காலப் புனிதர் வரலாறு எழுதியவர்கள் "புனித பிரம்மச்சரிய விரதம்" என்று விளக்கினார்கள். அக்காலச் சான்று எதுவும் அதை நிரூபிக்கவில்லை.

மோதிரமும் யாத்ரீகர்களும். ஒரு பிச்சைக்காரருக்கு எட்வர்ட் தன் மோதிரத்தைக் கொடுத்தார்; அவர் புனித யோவான் (St John the Evangelist) என்று பின்னர் தெரிந்தது; புனித பூமியில் இரு ஆங்கில யாத்ரீகர்கள் மூலம் அந்த மோதிரம் மன்னரின் மரணச் செய்தியுடன் திரும்பி வந்தது என்பது பிரபலமான கதை. இது அபேயில் 15-ஆம் நூற்றாண்டுக் கல் திரையில் செதுக்கப்பட்டுள்ள இடைக்காலப் புனைவு; வரலாறு அல்ல.

நார்மன் மனம் கொண்ட மன்னரா? நார்மண்டியில் வளர்ந்தவர் என்பதும், நார்மன்களை உயர் பதவிகளில் அமர்த்தினார் என்பதும் உண்மை. ஆனால் அவர் ஆங்கில மன்னரின் மகன்; ஆங்கில நிர்வாக அமைப்புகள் வழியாகவே ஆண்டார்; தன் வாழ்நாளில் இங்கிலாந்தை நார்மண்டியிடம் ஒப்படைக்கவில்லை. வில்லியமுக்கு அவர் உண்மையிலேயே அரியணையை வாக்களித்தாரா என்பது இன்றும் வரலாற்றாசிரியர்களிடையே விவாதத்துக்குரியது. 1066-க்குப் பிறகு எழுதிய நார்மன் எழுத்தாளர்கள் வில்லியமின் உரிமையை நியாயப்படுத்த விரும்பினார்கள்; எடித்துக்காக எழுதப்பட்ட 'விட்டா' நூலோ, ஹரால்டையே எட்வர்ட் தேர்ந்தெடுத்த வாரிசாகக் காட்டுகிறது. இரண்டு பக்கமும் தங்கள் நோக்கத்துக்காக எழுதினார்கள் என்பதை நினைவில் வைக்க வேண்டும்.

இன்று எங்கே பார்க்கலாம்?

• வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் அபே, லண்டன்: மூன்றாம் ஹென்றி மீண்டும் கட்டி 1269-ல் புனிதப்படுத்திய தேவாலயத்தின் நடுவில் புனித எட்வர்டின் கல்லறைச் சன்னதி; எட்வர்டின் சொந்த மடத்திலிருந்து எஞ்சியிருக்கும் சில பகுதிகளில் ஒன்றான 'பிக்ஸ் சேம்பர்' (Pyx Chamber).
• வின்செஸ்டர் கதீட்ரல்: எட்வர்ட் முடிசூட்டப்பட்ட நகரம்; பழைய மின்ஸ்டரின் அடித்தள வரைவு இன்றைய கதீட்ரலுக்கு அருகே குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
• பேயக்ஸ் திரைச்சீலை, நார்மண்டி: எட்வர்டின் மரணம், இறுதி ஊர்வலக் காட்சிகள்.

ஒரு பார்வையில்

அடுத்த பகுதி

எட்டாம் பகுதியில் 1066-க்கு வருகிறோம். ஹரால்ட் காட்வின்சன் முடிசூட்டப்படுகிறார்; ஆனால் இரண்டு போட்டியாளர்கள் வருகிறார்கள்: டோஸ்டிக்கின் ஆதரவுடன் நார்வே மன்னர் ஹரால்ட் ஹர்த்ராடா, நார்மண்டி பிரபு வில்லியம். ஸ்டாம்ஃபோர்ட் பிரிட்ஜில் ஹரால்டின் வெற்றியையும், ஹேஸ்டிங்ஸில் அவர் தோல்வியையும், கண்ணில் அம்பு பாய்ந்துதான் இறந்தாரா என்ற கேள்வியையும் பார்ப்போம். இதற்கிடையில், இங்கிலாந்தின் முதல் மன்னர் அத்தெல்ஸ்தானின் கதையை நான்காம் பகுதியிலும், தொடரின் தொடக்கத்தை முதல் பகுதியிலும் படிக்கலாம்.

மூலங்கள்

• The Royal Family, Edward III 'The Confessor' (r. 1042–1066)
• Westminster Abbey, Celebrating St Edward
• The Anglo-Saxon Chronicle, eleventh-century entries, Avalon Project, Yale Law School
• Alison Hudson, British Library (2016), And always after that it grew much worse
• Winchester Cathedral, Edward the Confessor's coronation at Easter 1043 (PDF)
• Bayeux Museum, The Bayeux Tapestry