இது, ஆங்கிலோ-சாக்சன் அரசுகள் முதல் இன்றைய மன்னர் மூன்றாம் சார்லஸ் வரை இங்கிலாந்து, பிரிட்டன் மன்னர்களின் கதையைச் சொல்லும் எங்கள் தினசரித் தொடரின் முதல் பகுதி.

இன்று லண்டனில் அரியணையில் இருக்கும் மன்னரின் வரலாறு எங்கே தொடங்குகிறது? விந்தையான பதில் இதுதான்: அது "இங்கிலாந்து" என்ற நாடே இல்லாத ஒரு காலத்தில் தொடங்குகிறது. சுமார் கி.பி. 400-ல் அந்த நிலம் ரோமானியப் பேரரசின் ஒரு மாகாணம். அடுத்த இருநூற்றைம்பது ஆண்டுகளில் அங்கே கடல் கடந்து வந்த புதிய மக்கள் குடியேறினர்; சிறு சிறு அரசுகள் தோன்றின; ஒன்றோடொன்று போரிட்டன. அந்த அரசுகளின் அரச குடும்பங்களிலிருந்தே பிற்காலத்தில் "ஆங்கிலேயரின் மன்னர்கள்" உருவானார்கள்.

முதலில், சில அடிப்படைகள்

தொடரைப் படிக்கும் முன் சில சொற்களைத் தெளிவுபடுத்திக்கொள்வோம். பிரிட்டன் (Great Britain) என்பது ஒரு தீவு. அதன் தெற்கு, நடுப் பகுதி இங்கிலாந்து (England); வடக்கே ஸ்காட்லாந்து (Scotland); மேற்கே வேல்ஸ் (Wales). இவற்றுடன் அயர்லாந்துத் தீவின் வடக்குப் பகுதியும் சேர்ந்ததே இன்றைய ஐக்கிய இராச்சியம் (United Kingdom). "இங்கிலாந்து" என்ற பெயரே "ஆங்கிலர்களின் நிலம்" (Angles' land) என்பதிலிருந்து வந்தது.

வம்சம் (House/Dynasty) என்பது ஒரே குடும்பத்திலிருந்து தொடர்ந்து ஆட்சி செய்த மன்னர்களின் வரிசை. நமக்குச் சோழர், பாண்டியர் போல, இங்கிலாந்துக்கு நார்மன், டியூடர், ஸ்டூவர்ட், வின்ட்சர் போன்ற வம்சங்கள். இந்தத் தொடர் அவற்றை ஒவ்வொன்றாகப் பார்க்கும்.

ரோமானியர் விடைபெற்றனர் (சுமார் கி.பி. 410)

கி.பி. 43-ல் பேரரசர் கிளாடியஸ் (Claudius) பிரிட்டனைக் கைப்பற்றினார். அதன் பிறகு கிட்டத்தட்ட நானூறு ஆண்டுகள் ரோமானியர் அங்கு சாலைகள், நகரங்கள், குளியல் கூடங்கள் அமைத்தனர். லண்டன் நகரம் கூட ரோமானியரின் "லண்டினியம்" (Londinium) ஆகத்தான் தொடங்கியது. வடக்கிலிருந்து வரும் தாக்குதல்களைத் தடுக்க, கி.பி. 122 முதல் கட்டப்பட்ட ஹேட்ரியன் சுவர் (Hadrian's Wall) இன்றும் நிற்கிறது. ரோமானியப் பேரரசு எப்படி வளர்ந்து வீழ்ந்தது என்பதை ரோமானியப் பேரரசின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும் கட்டுரையில் விரிவாகப் படிக்கலாம்.

ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பேரரசு தன் சொந்த எல்லைகளையே காக்க முடியாமல் திணறியது. பிரிட்டனில் இருந்த படைகள் ஐரோப்பாவுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டன. வடக்கிலிருந்து பிக்ட் (Picts) மக்களும், மேற்கிலிருந்து அயர்லாந்துக் கொள்ளையர்களும், கிழக்கே வட கடல் (North Sea) தாண்டி ஜெர்மானிய மொழி பேசும் கடலோடிகளும் தாக்கினர்.

சுமார் 410-ல் பேரரசர் ஹோனோரியஸ் (Honorius), பிரிட்டன் நகரங்கள் தங்கள் பாதுகாப்பைத் தாங்களே பார்த்துக்கொள்ளுமாறு கடிதம் எழுதியதாக, ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு கிரேக்க வரலாற்றாசிரியர் சோசிமஸ் (Zosimus) பதிவு செய்கிறார். இதை "ஹோனோரியஸின் ஆணை" (Rescript of Honorius) என்பார்கள். ஆனால் சோசிமஸ் குறிப்பிட்டது தெற்கு இத்தாலியின் புருட்டியம் (Bruttium) பகுதியைத்தான் என்று சில அறிஞர்கள் வாதிடுகின்றனர். எப்படியானாலும், ரோமானியப் படைகள் திரும்பி வரவில்லை. நாணயப் புழக்கம் நின்றது; நகரங்கள் சிதைந்தன. உள்ளூர் பிரித்தானியத் தலைவர்கள் ஆட்சியைக் கையில் எடுத்தனர்.

யார் எழுதினார்கள்? எவ்வளவு நம்பலாம்?

இந்தக் காலத்தைப் பற்றி நமக்குத் தெரிந்தவை பெரும்பாலும் மூன்று நூல்களிலிருந்து வருகின்றன. மூன்றுக்குமே வரம்புகள் உண்டு.

  • கில்டாஸ் (Gildas): ஆறாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பிரித்தானியத் துறவி. அவர் எழுதியது வரலாறு அல்ல, ஒரு கண்டன உரை. பிரித்தானியர்களின் பாவங்களுக்குக் கடவுள் தந்த தண்டனையே சாக்சன் வருகை என்பது அவர் பார்வை. பெயர்களும் தேதிகளும் மிகக் குறைவு.
  • பீட் (Bede): வட இங்கிலாந்தின் ஜாரோ (Jarrow) மடத்துத் துறவி. 731-ல் "ஆங்கிலேய மக்களின் திருச்சபை வரலாறு" என்ற நூலை முடித்தார். கவனமாக எழுதியவர்தான்; ஆனால் நிகழ்வுகளுக்கு ஏறத்தாழ முந்நூறு ஆண்டுகள் கழித்து, கிறிஸ்தவ மதமாற்றத்தின் கதையாகவே எழுதினார்.
  • ஆங்கிலோ-சாக்சன் காலவரிசை (Anglo-Saxon Chronicle): ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் வெசெக்ஸ் அரசில் தொகுக்கப்பட்ட ஆண்டுவாரிக் குறிப்புகள். தொடக்ககாலப் பதிவுகள் பின்னால் "மீட்டுருவாக்கப்பட்டவை"; வெசெக்ஸ் அரச குடும்பத்தைப் புகழும் சாய்வும் உண்டு.

அதனால் வரலாற்றாசிரியர்கள் இன்று தொல்லியல், இடப்பெயர்கள், பண்டைய மரபணு (DNA) ஆய்வுகளையும் சேர்த்தே முடிவுக்கு வருகிறார்கள்.

ஆங்கிலர், சாக்சன், ஜூட்: படையெடுப்பா, குடியேற்றமா?

பீட் கூற்றுப்படி, புதிதாக வந்தவர்கள் மூன்று ஜெர்மானிய இனத்தவர்: சாக்சன் (Saxons), ஆங்கிலர் (Angles), ஜூட் (Jutes). இன்றைய வடக்கு ஜெர்மனி, தெற்கு டென்மார்க் பகுதிகளிலிருந்து அவர்கள் வந்தனர். ஜூட்கள் கென்ட் (Kent) பகுதியிலும், சாக்சன்கள் எசெக்ஸ், சசெக்ஸ், வெசெக்ஸ் பகுதிகளிலும், ஆங்கிலர்கள் கிழக்கு ஆங்கிலியா, மெர்சியா, நார்த்தம்பிரியா பகுதிகளிலும் குடியேறினர் என்பது அவர் தரும் சித்திரம். உண்மையில் இது இவ்வளவு நேர்த்தியாக இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

நீண்ட காலமாக இரண்டு கருத்துகள் மோதின. ஒன்று: பெருந்திரளான படையெடுப்பு பூர்வ பிரித்தானியர்களை விரட்டியது. மற்றொன்று: சிறிய போர்வீரர் கூட்டம் ஆட்சியைப் பிடித்தது; உள்ளூர் மக்கள் மெல்ல அவர்களின் மொழியையும் பழக்கங்களையும் ஏற்றனர்.

2022-ல் புகழ்பெற்ற நேச்சர் (Nature) அறிவியல் இதழில் வெளியான ஆய்வு இந்த விவாதத்தைப் புரட்டிப்போட்டது. இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த 278 பேர் உட்பட 460 இடைக்கால மனிதர்களின் மரபணுக்களை ஆய்வாளர்கள் பரிசோதித்தனர். வட கடல் தாண்டிய பெருமளவிலான குடியேற்றம் நடந்தது என்பது அவர்களின் முடிவு. கிழக்கு இங்கிலாந்தில் சிலரின் மரபணுவில் 76% வரை ஐரோப்பியக் கண்டத்தின் வட கடல் பகுதி வம்சாவளி இருந்தது. ஆனால் பகுதிக்குப் பகுதி, ஒரே இடுகாட்டுக்குள்ளேயே கூட, இந்த விகிதம் பெரிதும் மாறுபட்டது. ஆக, பெருமளவு குடியேற்றமும் உள்ளூர் மக்களுடன் கலப்பும் சேர்ந்தே நடந்தன என்பதே இன்றைய சிறந்த விளக்கம்.

புராணமும் ஆதாரமும்: ஹெங்கிஸ்ட், ஹார்சா, ஆர்தர்

பீடும் காலவரிசையும் சொல்லும் கதை: சுமார் 449-ல் ஹெங்கிஸ்ட், ஹார்சா (Hengist and Horsa) என்ற சகோதரர்கள், பிரித்தானிய மன்னன் வோர்டிகெர்ன் (Vortigern) அழைப்பின் பேரில் பிக்ட்களுடன் போரிட கென்ட்டில் இறங்கினர்; பின்னர் அழைத்தவர்களுக்கே எதிராகத் திரும்பினர். பழைய ஆங்கிலத்தில் இந்தப் பெயர்களுக்கு "ஆண் குதிரை", "குதிரை" என்று பொருள். தேதிகளும் பல நூற்றாண்டுகள் கழித்துப் பொருத்தப்பட்டவை. எனவே பெரும்பாலான வரலாற்றாசிரியர்கள் இதை ஒரு தோற்றப் புராணமாகவே பார்க்கின்றனர்.

ஆர்தர் மன்னர் (King Arthur) கதை இன்னும் சிக்கலானது. அந்தக் காலத்துக்கு மிக நெருக்கமாக எழுதிய கில்டாஸ் ஆர்தரைக் குறிப்பிடவே இல்லை. சுமார் 830-ல் எழுதப்பட்ட "பிரித்தானியர் வரலாறு" (Historia Brittonum) நூலில்தான் ஆர்தர் முதன்முறையாக ஒரு போர்த்தலைவராகத் தோன்றுகிறார். கேமலாட் அரண்மனை, வட்ட மேசை, புனிதக் கிண்ணம் (Holy Grail) எல்லாம் பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு முதல் சேர்க்கப்பட்ட இலக்கியக் கற்பனைகள். ஓர் உண்மையான தலைவர் இந்தக் கதைகளுக்குப் பின்னால் இருந்திருக்கலாம் என்று சிலர் கருதுகின்றனர்; அவர் இருந்தார் என்பதற்கு சமகாலச் சான்று எதுவும் இல்லை.

ஏழு அரசுகளா? 'ஹெப்டார்க்கி' என்ற எளிய பெயர்

சுமார் 600-ம் ஆண்டளவில் தெளிவாகத் தெரியும் சித்திரம், பல அரசுகளின் ஒட்டுவேலை. அவற்றில் முக்கியமான ஏழு:

அரசு இன்றைய பகுதி அறியப்பட்ட மன்னர்
கென்ட் (Kent) தென்கிழக்கு இங்கிலாந்து ஏதல்பெர்ட் (Æthelberht)
சசெக்ஸ் (Sussex) தெற்குக் கடற்கரை ஏல்லே (Ælle)
எசெக்ஸ் (Essex) லண்டன், எசெக்ஸ் சேபெர்ட் (Sæberht)
வெசெக்ஸ் (Wessex) தென்மேற்கு இங்கிலாந்து சியாவ்லின் (Ceawlin)
கிழக்கு ஆங்கிலியா (East Anglia) நார்ஃபோக், சஃபோக் ரெட்வால்ட் (Rædwald)
மெர்சியா (Mercia) மத்திய இங்கிலாந்து பெண்டா (Penda)
நார்த்தம்பிரியா (Northumbria) வட இங்கிலாந்து எட்வின், ஓஸ்வால்ட், ஓஸ்வியு

இவற்றை "ஹெப்டார்க்கி" (Heptarchy), அதாவது "ஏழு அரசுகளின் ஆட்சி" என்று அழைப்பது வழக்கம். ஆனால் இது பிற்காலத்தில், குறிப்பாகப் பதினாறாம் நூற்றாண்டு ஆய்வாளர்களால் பிரபலமாக்கப்பட்ட எளிமைப்படுத்தல். எந்தக் காலத்திலும் சரியாக ஏழு அரசுகள் மட்டுமே இருந்ததில்லை. லிண்ட்சே (Lindsey) போன்ற சிறு அரசுகள் இருந்தன; மேற்கே வேல்ஸ், கார்ன்வால் பகுதிகளில் பிரித்தானிய அரசுகளும் நீடித்தன. நம் சங்க காலத்து மூவேந்தர்களும் வேளிர்களும் போல, இங்கும் பெரிய அரசுகளும் சிற்றரசுகளும் மாறி மாறி வலிமை பெற்றன.

போர்களும் 'பிரெட்வால்டா'வும்

இந்த அரசுகள் நிலத்துக்காகவும் கப்பத்துக்காகவும் ஓயாமல் போரிட்டன. ஒரு காலத்தில் ஒரு மன்னன் மற்ற அரசுகள் மீது மேலாதிக்கம் செலுத்தினான். பீட் இப்படிப்பட்ட ஏழு மேலரசர்களைப் பட்டியலிடுகிறார். பிற்காலக் காலவரிசை இவர்களை "பிரெட்வால்டா" (bretwalda), அதாவது "பிரிட்டனின் ஆட்சியாளர்" அல்லது "பரந்த ஆட்சியாளர்" என்று அழைக்கிறது. இது உண்மையான பதவியா, அல்லது அந்த நேரத்தில் வலிமையாக இருந்தவரைக் குறிக்கும் சொல் மட்டுமா என்பது இன்னும் விவாதம்.

மெர்சியாவின் பெண்டா இதற்கு நல்ல உதாரணம். கிறிஸ்தவரல்லாத இவர், வேல்ஸின் கிறிஸ்தவ மன்னன் கேட்வாலனுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து நார்த்தம்பிரிய மன்னர்கள் எட்வினையும் (சுமார் 633), ஓஸ்வால்டையும் (642) போரில் கொன்றார். கடைசியில் 655-ல் ஓஸ்வியுவிடம் தோற்று உயிரிழந்தார்.

மன்னரும் ஆலோசனை அவையும்

ஆங்கிலோ-சாக்சன் மன்னன் முதலில் ஒரு போர்த்தலைவன். விசுவாசமான வீரர்களுக்கு நிலமும் பொன்னும் வழங்கி, தன் மரக் கூடத்தில் விருந்து வைத்து அவர்களைத் தக்கவைத்தான். மூத்த மகனுக்குத்தான் அரியணை என்ற கண்டிப்பான விதி இல்லை; அரச ரத்தம் கொண்ட எந்த ஆண் வாரிசும் (ætheling) உரிமை கோரலாம். இதனால் அடிக்கடி வாரிசுச் சண்டைகள் வெடித்தன.

மன்னருக்குப் பிரபுக்களும் ஆயர்களும் ஆலோசனை கூறினர். இந்த அவை "விட்டன்" (Witan), அதாவது "அறிஞர் அவை" என்று அழைக்கப்பட்டது. இன்றைய நாடாளுமன்றம் போன்றது அல்ல; ஆனால் புதிய மன்னரை அங்கீகரிப்பதில் பங்கு வகித்தது.

கென்ட் மன்னன் ஏதல்பெர்ட் சுமார் 600-ல் வெளியிட்ட சட்டங்களே ஆங்கில மொழியில் எழுதப்பட்ட, இன்று கிடைக்கும் மிகப் பழைய சட்டங்கள். காயங்களுக்கும் குற்றங்களுக்கும் எவ்வளவு இழப்பீடு (wergild) தர வேண்டும் என்பதே அவற்றின் பெரும்பகுதி.

கிறிஸ்தவம் வந்த கதை

முதலில் வந்த குடியேறிகள் வோடன் (Woden), துனோர் (Thunor) போன்ற தெய்வங்களை வணங்கினர். ஆங்கிலத்தின் Wednesday, Thursday என்ற நாள் பெயர்களில் இன்றும் அவர்கள் வாழ்கிறார்கள்.

597-ல் போப் மகா கிரிகோரி (Gregory the Great) அனுப்பிய அகஸ்டின் (Augustine) என்ற துறவி கென்ட்டில் இறங்கினார். மன்னன் ஏதல்பெர்ட்டின் மனைவி பெர்த்தா (Bertha) ஏற்கெனவே கிறிஸ்தவர்; கேன்டர்பரியின் புனித மார்ட்டின் தேவாலயத்தில் வழிபட்டு வந்தார். மன்னனும் கிறிஸ்தவத்தை ஏற்றார். அகஸ்டின் கேன்டர்பரியின் முதல் பேராயர் (Archbishop) ஆனார். அதனால்தான் இன்றும் இங்கிலாந்து திருச்சபையின் (Church of England) தலைமைப் பீடம் லண்டனில் அல்ல, கேன்டர்பரியில் உள்ளது.

வடக்கே, ஸ்காட்லாந்தின் அயோனா (Iona) தீவு மடத்திலிருந்து வந்த ஐரிஷ் துறவி ஏய்டன் (Aidan), 635-ல் லிண்டிஸ்ஃபார்ன் (Lindisfarne) தீவில் மடம் அமைத்தார். ரோம் வழியும் ஐரிஷ் வழியும் ஈஸ்டர் பண்டிகையைக் கணக்கிடுவதில் வேறுபட்டன. 664-ல் நடந்த விட்பி மாமன்றத்தில் (Synod of Whitby) மன்னன் ஓஸ்வியு ரோமின் வழியைத் தேர்ந்தெடுத்தார். அந்த முடிவு இங்கிலாந்துத் திருச்சபையை ஐரோப்பியத் திருச்சபையுடன் இறுக்கமாகப் பிணைத்தது.

சட்டன் ஹூ: மண்ணுக்குள் புதைந்த அரசக் கப்பல்

1939-ல், இரண்டாம் உலகப் போர் தொடங்குவதற்குச் சற்று முன், சஃபோக் பகுதியில் எடித் பிரெட்டி (Edith Pretty) என்பவரின் நிலத்தில் பேசில் பிரவுன் (Basil Brown) என்ற தொல்லியலாளர் ஒரு மண்மேட்டைத் தோண்டினார். உள்ளே சுமார் 27 மீட்டர் நீளக் கப்பலின் தடம்; நடுவில் தங்கக் கொக்கி, தங்கமும் செந்நிற கார்னெட் (garnet) கற்களும் பதித்த அணிகலன்கள், வாள், பைசாந்திய வெள்ளிப் பாத்திரங்கள், புகழ்பெற்ற இரும்புத் தலைக்கவசம். நாணயங்களை வைத்துப் பார்க்கும்போது இந்தப் புதைப்பு சுமார் 625-ம் ஆண்டைச் சேர்ந்தது. அந்தக் கார்னெட் கற்கள் பெரும்பாலும் இலங்கையிலிருந்து வந்திருக்கலாம் என்கிறது தேசிய அறக்கட்டளை (National Trust); இந்தியப் பெருங்கடல் வணிகத்தின் தடம் இங்கிலாந்தின் அரசக் கல்லறை வரை எட்டியிருந்தது என்பது வியப்பு.

அமிலத்தன்மை கொண்ட மண்ணில் உடல் கரைந்துவிட்டது. புதைக்கப்பட்டவர் கிழக்கு ஆங்கிலிய மன்னன் ரெட்வால்ட் (Rædwald) என்பதே முன்னணிக் கருத்து; ஆனால் அதை உறுதியாக நிரூபிக்க முடியாது.

இன்று எங்கே பார்க்கலாம்?

  • சட்டன் ஹூ, சஃபோக்: அரசப் புதைமேடுகளும் கண்காட்சியும்; உண்மையான பொக்கிஷங்கள் லண்டன் பிரிட்டிஷ் அருங்காட்சியகத்தில்.
  • ஹேட்ரியன் சுவர்: யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியச் சின்னமான "ரோமானியப் பேரரசின் எல்லைகள்" பகுதி.
  • கேன்டர்பரி: புனித மார்ட்டின் தேவாலயம், புனித அகஸ்டின் மடத்தின் இடிபாடுகள், பேராலயம் – மூன்றும் சேர்ந்து யுனெஸ்கோ சின்னம்.
  • லிண்டிஸ்ஃபார்ன் (புனிதத் தீவு): கடல் வற்றும்போது மட்டும் கடக்கக்கூடிய சாலை வழியாகச் செல்லலாம்.
  • பாம்பரோ (Bamburgh): நார்த்தம்பிரிய மன்னர்களின் கோட்டை இருந்த பாறை மீது இன்றைய கோட்டை.
  • வெஸ்ட் ஸ்டோ (West Stow): அகழாய்வு செய்யப்பட்ட இடத்தில் மீட்டுருவாக்கப்பட்ட ஆங்கிலோ-சாக்சன் கிராமம்.

ஒரே பார்வையில்

காலம் சுமார் கி.பி. 410 – 800
முன்பு ரோமானிய பிரிட்டன் (கி.பி. 43 – சுமார் 410)
முக்கிய அரசுகள் கென்ட், சசெக்ஸ், எசெக்ஸ், வெசெக்ஸ், கிழக்கு ஆங்கிலியா, மெர்சியா, நார்த்தம்பிரியா
முக்கிய ஆண்டுகள் சுமார் 410 ரோமானிய ஆட்சி முடிவு; 597 அகஸ்டின் வருகை; சுமார் 625 சட்டன் ஹூ புதைப்பு; 635 லிண்டிஸ்ஃபார்ன் மடம்; 664 விட்பி மாமன்றம்; 731 பீட் நூல் நிறைவு
அடுத்து மெர்சியாவின் ஓஃபா, வெசெக்ஸின் எக்பர்ட்

உலக வரலாற்றில் பேரரசுகள் எப்படி உருவாகின்றன என்பதை மனித வரலாற்றின் மிகப்பெரிய பேரரசுகள் கட்டுரையிலும் பார்க்கலாம். இந்தச் சிறு அரசுகளிலிருந்தே பல நூற்றாண்டுகள் கழித்து உலகின் பெரும்பகுதியை ஆண்ட பிரிட்டிஷ் பேரரசு பிறந்தது என்பது வரலாற்றின் விந்தை.

அடுத்த பகுதி

எட்டாம் நூற்றாண்டில் இரண்டு அரசுகள் மற்றவற்றை முந்தத் தொடங்கின. அடுத்த பகுதியில், வேல்ஸ் எல்லையில் நீண்ட மண் அரணான "ஓஃபாவின் அகழ்" (Offa's Dyke) கட்டியதாகக் கருதப்படும் மெர்சியாவின் ஓஃபா (Offa), காலவரிசை "எட்டாவது பிரெட்வால்டா" என்று அழைக்கும் வெசெக்ஸின் எக்பர்ட் (Egbert) ஆகிய இருவரின் கதையையும், ஆங்கிலேயரை ஆளும் போட்டியையும் பார்ப்போம்.

மூலங்கள்