இது HorizonDesk / Tamil Lifestyle-இன் தமிழ் வரலாற்றுத் தொடரின் 39-ஆம் பகுதி. முந்தைய பகுதி: பகுதி 38: மருது சகோதரர்களும் 1801 தென்னிந்தியப் புரட்சியும்.

1800 ஜூன் 3. முஹர்ரம் பண்டிகையின் கடைசி நாள். கோயம்புத்தூர் கோட்டையில் தங்கியிருந்த கம்பெனியின் ஐந்தாம் படைப்பிரிவு, பத்து நாள் கொண்டாட்டத்தின் களைப்பில் இருக்கும் என்று சிலர் கணக்குப் போட்டிருந்தனர். நகரைச் சுற்றியிருந்த குன்றுகளில் ஈட்டிகளும் திரியிட்ட துப்பாக்கிகளும் ஏந்திய நூற்றுக்கணக்கானோர் இரவுக்காகக் காத்திருந்தனர். ஆனால் தாக்குதலுக்குச் சில மணி நேரம் முன், ஊர்த் தாசில்தாருக்குத் தகவல் கசிந்தது. திட்டம் சிதைந்தது.

தமிழ் மரபு அந்தத் திட்டத்தின் பின்னால் நின்றவராக ஒருவரை நினைவுகூர்கிறது: கொங்கு நாட்டின் தீரன் சின்னமலை. பகுதி 38-இல் பார்த்த தென்னிந்தியக் கூட்டமைப்பின் மேற்குக் கிளை இது. மருது சகோதரர்கள் 1801-இல் வீழ்ந்த பிறகும், சின்னமலை இன்னும் நான்கு ஆண்டுகள் போராடினார் என்பது அவர் கதையின் தனிச் சிறப்பு. ஆனால் அவரைப் பற்றி நமக்குக் கிடைப்பவை பெரும்பாலும் உள்ளூர் வரலாறுகளும் வாய்மொழி மரபுகளும்தான்; கம்பெனி ஆவணங்கள் குறைவு. எனவே வழக்கம்போல, உறுதியானவற்றையும் மரபையும் பிரித்துப் பார்ப்போம்.

தீர்த்தகிரியிலிருந்து சின்னமலை வரை

தமிழ்நாடு அரசுப் பாடநூலின்படி, சின்னமலையின் இயற்பெயர் தீர்த்தகிரி; பிறந்தது 1756. தி இந்து நாளிதழ் அறிக்கைகள் பிறந்த நாளை ஏப்ரல் 17 என்றும், பிறந்த ஊரைக் காங்கேயம் அருகிலுள்ள மேலப்பாளையம் என்றும் தருகின்றன. தமிழ்நாடு அரசு ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஏப்ரல் 17-ஐ அவருடைய பிறந்த நாளாக அரசு விழாவாகக் கொண்டாடுகிறது. பாடநூல் அவரை "பாளையக்கோட்டை மன்றாடியார் அரச குடும்பத்தைச்" சேர்ந்தவர் என்கிறது. ஈரோடு வேளாளர் மகளிர் கல்லூரியின் வரலாற்றுப் பேராசிரியர் எஸ். ஜோதிமணி, அவர் ரத்தினசர்க்கரை – பெரியாத்தாள் தம்பதியின் இரண்டாவது மகன் என்று பதிவு செய்கிறார்.

இளமையிலேயே சிலம்பம், வில்வித்தை, குதிரையேற்றம், போர்ப் பயிற்சி ஆகியவற்றில் தேர்ச்சி பெற்றார். கொங்குப் பகுதியில் குடும்பச் சண்டைகளையும் நிலத் தகராறுகளையும் தீர்த்து வைக்கும் ஊர்ப் பெரியவராகவும் அறியப்பட்டார் என்று பாடநூல் சொல்கிறது.

"சின்னமலை" என்ற பெயர்

அந்தக் காலத்தில் கொங்கு நாடு மைசூர் அரசின் கீழ் இருந்தது; வரி வசூல் மைசூருக்குச் சென்றது. ஒருமுறை திப்புவின் திவான் முகம்மது அலி வசூலித்த வரிப்பணத்துடன் மைசூர் திரும்பிக்கொண்டிருந்தபோது, தீர்த்தகிரி வழிமறித்து அந்தப் பணம் முழுவதையும் பறித்தார். திவானை விடுவிக்கும்போது, "சிவன்மலைக்கும் சென்னிமலைக்கும் இடையிலுள்ள சின்னமலை வரியை எடுத்துக்கொண்டான் என்று உன் சுல்தானிடம் சொல்" என்றாராம். அன்றிலிருந்து அவர் "சின்னமலை" ஆனார்.

இது பாடநூலிலும் இடம்பெறும் பிரபலமான மரபுக் கதை. அதில் வரும் சிவன்மலை இன்றும் காங்கேயம் அருகே முருகன் தலமாக அறியப்படுகிறது. கோபமடைந்த திவான் அனுப்பிய படையை நொய்யல் ஆற்றுப் படுகையில் சின்னமலை தோற்கடித்தார் என்றும் மரபு தொடர்கிறது. இந்தக் கதைக்குச் சமகால ஆவணச் சான்று இல்லை. ஆனால் மைசூர் வரி வசூல் மீதான கொங்கு மக்களின் கோபத்தை அது நன்றாகப் பிரதிபலிக்கிறது.

மைசூர் ஆட்சியிலிருந்து கம்பெனி ஆட்சிக்கு

சின்னமலையின் வாழ்க்கை நடந்த நிலத்தைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம். இன்றைய கோயம்புத்தூர், ஈரோடு, திருப்பூர், கரூர், சேலம், நாமக்கல் மாவட்டங்களை உள்ளடக்கிய கொங்கு நாடு, 17–18-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் படிப்படியாக மைசூர் அரசின் ஆட்சிக்குள் வந்தது. ஹைதர் அலியும் பின்னர் திப்பு சுல்தானும் ஆட்சிக்கு வந்தபோது, காங்கேயம், தாராபுரம் போன்ற பகுதிகளின் வரி மைசூர் கருவூலத்துக்குச் சென்றது.

ஆங்கிலோ–மைசூர்ப் போர்கள் இந்த நிலத்தை நேரடியாகப் பாதித்தன:

  • 1792 ஸ்ரீரங்கப்பட்டண உடன்படிக்கையில் திப்பு சேலம்–பாராமஹால், திண்டுக்கல், மலபார் பகுதிகளைக் கம்பெனிக்கு விட்டுக்கொடுத்தார்.
  • 1799-இல் திப்பு வீழ்ந்ததும், கோயம்புத்தூர் உட்பட மீதமிருந்த கொங்குப் பகுதிகளும் கம்பெனியின் கைக்கு வந்தன.
  • புதிய ஆட்சி வரி வசூலைக் கடுமையாக்கியது. உள்ளூர்த் தலைவர்களின் பாரம்பரிய அதிகாரம் சுருங்கியது.

மைசூர் ஆட்சியை எதிர்த்தவர்கள் கூட, இந்தப் புதிய ஆட்சி அதைவிட ஆபத்தானது என்று உணரத் தொடங்கியது இந்தச் சூழலில்தான்.

திப்பு சுல்தானுடன் கூட்டணி

விந்தையாக, திப்புவின் வரிப்பணத்தைப் பறித்தவரே பின்னர் திப்புவின் கூட்டாளியானார். காரணம் எளிது: இருவருக்கும் பொது எதிரி ஆங்கிலக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி. தமிழ் உள்ளூர் வரலாறுகளின்படி, சின்னமலை ஆயிரக்கணக்கான கொங்கு இளைஞர்களைத் திரட்டி மைசூருக்கு அழைத்துச் சென்றார். அங்கு திப்புவின் படையில் இருந்த பிரெஞ்சு வீரர்கள் இந்தக் "கொங்குப் படைக்கு" நவீனப் போர்ப் பயிற்சி அளித்தனர் என்று பாடநூலும் சொல்கிறது.

தி இந்து (2026) அறிக்கையின்படி அவர் இரண்டாம், மூன்றாம், நான்காம் ஆங்கிலோ–மைசூர்ப் போர்களில் பங்கேற்றார். குறிப்பிடப்படும் போர்க்களங்கள்:

  • சத்தியமங்கலம்
  • மளவள்ளி (1799)
  • ஸ்ரீரங்கப்பட்டணம் (1799)

ஜோதிமணி "சித்தேஸ்வரம்" என்ற இடத்தையும் சேர்க்கிறார். ஆனால் இந்தப் போர்களில் சின்னமலையின் தனிப்பட்ட பங்கு குறித்து ஆங்கிலேய ஆவணங்கள் பெரிதாக எதுவும் சொல்லவில்லை. இந்த விவரங்கள் பெரும்பாலும் புலவர் செ. ராசு போன்ற கொங்கு வரலாற்றாசிரியர்களின் நூல்கள் வழியாகவே வருகின்றன. 1799 மே மாதம் ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் திப்பு கொல்லப்பட்டதும் (இந்திய வரலாறு பகுதி 38), கொங்கு நாடு கம்பெனியின் கைக்கு வந்தது. சின்னமலை சொந்த ஊருக்குத் திரும்பினார்.

1800 கோயம்புத்தூர்த் திட்டம்

1799 அக்டோபரில் கயத்தாறில் கட்டபொம்மன் தூக்கிலிடப்பட்டார். அதே ஆண்டு திப்புவும் வீழ்ந்தார். இதற்குப் பிறகு தென்னிந்தியா முழுவதும் ஒரு கூட்டமைப்பு உருவானது: சிவகங்கையில் மருது சகோதரர்கள், திண்டுக்கல் விருப்பாட்சியில் கோபால நாயக்கர், மலபாரில் கேரள வர்மா, கர்நாடகத்தில் தூந்தாஜி வாக். இதன் கொங்குக் கிளை கோயம்புத்தூரைக் குறிவைத்தது.

வரலாற்றாசிரியர் கே. ராஜய்யன் சென்னை ஆவணக் காப்பகப் பதிவுகளை வைத்து இந்தத் திட்டத்தை விரிவாக விவரிக்கிறார்:

  • விருப்பாட்சியில் கூடிய "கலகக் குழு", 1800 ஜூன் 3 அன்று கோயம்புத்தூரைத் தாக்கி முழு அளவிலான புரட்சியைத் தொடங்க முடிவு செய்தது.
  • கோட்டையில் லெப்டினன்ட் கர்னல் மெக்காலிஸ்டர் தலைமையில் இருந்த ஐந்தாம் படைப்பிரிவில் பெரும்பாலோர் இஸ்லாமிய சிப்பாய்கள். முஹர்ரமின் கடைசி நாளில் அவர்கள் களைத்திருப்பார்கள் என்பது கணக்கு.
  • ஒரு படைக்குழு தாராபுரம் நோக்கியும், இன்னொன்று காங்கேயம் நோக்கியும் சென்றன. மற்றவை கோயம்புத்தூரை நோக்கி நகர்ந்தன. மே மாதத் தொடக்கத்திலேயே 500–600 பேர் நகர் அருகே மறைந்திருந்தனர்.
  • தாக்குதலுக்குச் சில மணி நேரம் முன் தாசில்தாருக்குத் தகவல் கிடைத்தது. காவல் பலப்படுத்தப்பட்டது; நகரவாசி நர்சிங் பாவோ உட்பட ஏழு பேர் கைதாயினர். புரட்சியாளர்கள் பத்து மைல் தொலைவிலுள்ள குன்றுகளுக்குப் பின்வாங்கினர்.
  • பிடிபட்ட தலைவர் முகம்மது ஹஷம், விசாரணையில் ரகசியங்களைச் சொல்லாமல் இருக்க ஜூன் 8 அன்று தன் உயிரை மாய்த்துக்கொண்டார். பிடிபட்ட 42 பேர் இராணுவ நீதிமன்றத்தில் விசாரிக்கப்பட்டனர்.

இந்தத் திட்டத்தின் அமைப்பே கவனிக்கத்தக்கது. ராஜய்யன் பட்டியலிடும் தலைவர்களில் அருவாக்குறிச்சியின் கவுண்டர், ஓசூரின் ஃபத்தே முகம்மது, இச்சிப்பட்டியின் ரனுல்லா கான், அப்பாஜி கவுண்டர் எனப் பல பின்னணிகளைச் சேர்ந்தவர்கள் இருந்தனர். திப்புவின் முன்னாள் சிப்பாய்கள், சாதாரண விவசாயிகள், ஊர்த் தலைவர்களின் படைவீரர்கள் அனைவரும் இணைந்திருந்தனர். கர்நாடகப் பக்கத்திலிருந்து கான்-இ-ஜஹான் கான் 4,000 குதிரை வீரர்களுடன் வருவதாக உறுதியளித்திருந்தார். ஆனால் வடக்கிலிருந்து எந்த உதவிப் படையும் வந்து சேரவில்லை என்றும் ராஜய்யன் குறிப்பிடுகிறார்.

"சின்னன் கவுண்டர்" யார்?

இங்கே ஒரு நுட்பமான விஷயம் உண்டு. ராஜய்யன் இந்த நடவடிக்கையின் ஒட்டுமொத்த வழிநடத்துநராகக் குறிப்பிடுவது ஈரோடு அருகிலுள்ள பெருந்துறை ஊர்த் தலைவர் "சின்னன் கவுண்டர்" (Chinnan Gour). தூந்தாஜியைச் சந்திக்கக் கர்நாடகம் வரை தூது சென்றவரும் இவரே. ராஜய்யன் "சின்னமலை" என்ற பெயரைப் பயன்படுத்தவில்லை.

கொங்கு வரலாற்றாசிரியர்கள் (புலவர் ராசு, ஜோதிமணி போன்றோர்) கோயம்புத்தூர்த் திட்டத்தைச் சின்னமலையின் திட்டமாகவே எழுதுகின்றனர். அவர் மருது சகோதரர்களிடமும் ஒரு மராட்டியத் தலைவரிடமும் உதவி கேட்டார் என்றும் சொல்கின்றனர். ஆவணங்களில் வரும் "சின்னன் கவுண்டர்" சின்னமலைதானா என்பது முழுமையாக நிறுவப்படவில்லை. எனவே "கூட்டமைப்பின் கொங்குக் கிளையோடு அவர் தொடர்புடையவர்" என்று சொல்வதே பாதுகாப்பானது. தூக்கிலிடப்பட்டவர் எண்ணிக்கையிலும் வேறுபாடு உண்டு: ஜோதிமணி 42 என்கிறார்; புலவர் ராசு 49 என்கிறார்.

ஓடாநிலைக் கோட்டை

கோயம்புத்தூர்த் தோல்விக்குப் பிறகு, சின்னமலை இன்றைய ஈரோடு மாவட்டம் அரச்சலூர் அருகே ஒரு கோட்டையைக் கட்டித் தன் படையைப் பலப்படுத்தினார். "எந்த நிலையிலும் ஓடாமல் நின்று போரிட்ட இடம்" என்பதால் அந்த இடம் ஓடாநிலை என்று பெயர் பெற்றது என்கிறது அரசுப் பாடநூல். இந்தப் பெயர் விளக்கம் மரபு வழி வந்தது என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

ஜோதிமணியின் ஆய்வுக் கட்டுரையின்படி, கம்பெனி ஒரு சமரசத்தையும் முன்வைத்தது: சின்னமலை கம்பெனியின் மேலாண்மையை ஏற்று, வசூலிக்கும் வரியில் ஒரு பங்கைச் செலுத்தினால், அந்தப் பகுதியின் தலைவராகத் தொடரலாம். அவர் அதை மறுத்தார். பாடநூல் சொல்லும் மையக் கருத்தும் இதுவே: நேரடிப் போரைத் தவிர்த்து, கெரில்லா முறையில் திடீர்த் தாக்குதல் நடத்தி மறைந்துவிடுவது அவருடைய போர் உத்தி.

மூன்று போர்கள்: காவிரி, ஓடாநிலை, அரச்சலூர்

தமிழ்நாடு அரசு விழாக்கள், தி இந்து அறிக்கைகள், உள்ளூர் வரலாறுகள் அனைத்தும் சின்னமலையின் மூன்று முக்கியப் போர்களைக் குறிப்பிடுகின்றன. மூன்றிலும் அவர் வென்றதாகக் கொங்கு மரபு சொல்கிறது.

1801: காவிரிக் கரை

மருது சகோதரர்களின் புரட்சி தெற்கில் உச்சத்தில் இருந்த ஆண்டு இது. காவிரிக் கரையில் கம்பெனிப் படையுடன் மோதல் நடந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. இடம், படைகளின் அளவு போன்ற விவரங்களை ஆதாரங்கள் தெளிவாகத் தரவில்லை.

1802: ஓடாநிலை

கம்பெனிப் படை ஓடாநிலைக் கோட்டையையே தாக்கியது. இந்தப் போரில் கர்னல் மேக்ஸ்வெல் சின்னமலையின் வாளால் கொல்லப்பட்டார் என்று ஜோதிமணி, ஸ்டாலின் குணசேகரனின் நூலை மேற்கோள் காட்டி எழுதுகிறார். பாடநூலின் பயிற்சிப் பகுதி "கர்னல் ஃபேன்கோர்ட் – ஓடாநிலை" என்று ஒரு பெயரை இணைக்கிறது. ஆங்கிலேய அதிகாரிகளின் பெயர்களும் பங்குகளும் ஆதாரத்துக்கு ஆதாரம் மாறுபடுகின்றன.

1804: அரச்சலூர்

ஓடாநிலைக்கு அருகிலுள்ள அரச்சலூரில் நடந்த மூன்றாவது போர். இதிலும் கம்பெனிப் படை பின்வாங்கியதாக மரபு சொல்கிறது. இதன் பிறகுதான் கம்பெனி நேரடிப் போரை விட்டு வேறு வழிகளைத் தேடியது.

இந்த "வெற்றிகள்" எவ்வளவு பெரியவை என்பதை எச்சரிக்கையுடன் பார்க்க வேண்டும். 1801 கர்நாடக உடன்படிக்கைக்குப் பிறகு தமிழகம் முழுவதும் கம்பெனியின் நேரடி ஆட்சிக்கு வந்துவிட்டது. அந்தச் சூழலில், ஒரு சிறிய பகுதியில் நான்கு ஆண்டுகள் பிடிபடாமல் போராடியதே குறிப்பிடத்தக்க சாதனை.

காட்டிக்கொடுப்பும் பிடிபடுதலும்

1805-இல் நிலைமை மாறியது. பீரங்கிகளுடன் வந்த பெரும் படையை எதிர்த்துக் கோட்டையைக் காக்க முடியாது என்று உணர்ந்த சின்னமலை, மலைப் பகுதிக்குப் பின்வாங்கினார். அவருடைய சமையல்காரர் நல்லப்பன் (சில பதிவுகளில் "நல்லான்") அவர் மறைந்திருந்த இடத்தைக் கம்பெனிக்குக் காட்டிக்கொடுத்தார் என்று புலவர் ராசு எழுதுகிறார். சில பதிவுகள் அந்த இடத்தைப் பழனி மலைப் பகுதி என்கின்றன. தி இந்து (2026) அவர் 1805 ஏப்ரலில் பிடிபட்டதாகக் குறிப்பிடுகிறது.

அவருடன் அவருடைய சகோதரர்களும், புலவர் ராசுவின்படி தளபதி கருப்பு சேர்வையும் பிடிபட்டனர். ஓடாநிலைக் கோட்டை ஆங்கிலேயப் பீரங்கிகளால் தகர்க்கப்பட்டது.

சங்ககிரியில் தூக்கு

கைதிகள் சேலம் மாவட்டத்திலுள்ள சங்ககிரி (சங்கரி) மலைக்கோட்டைக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டனர். இது சாதாரணக் கோட்டை அல்ல. 1790-களில் இதைப் பார்த்து வரைந்த ஓவியர்கள் தாமஸ், வில்லியம் டேனியல் பதிவு செய்தபடி, சமவெளியிலிருந்து சுமார் 1,500 அடி உயரத்தில் தனித்து நிற்கும் மலை அது. உச்சியைப் பத்து அடுத்தடுத்த சுவர்களும் வாயில்களும் காத்தன. மேலே இருந்த நீர்த்தேக்கங்கள் 5,000 வீரர்களுக்கு ஆறு மாதம் தண்ணீர் தரும் என்று வில்லியம் டேனியல் தன் நாட்குறிப்பில் எழுதினார். விஜயநகர காலத்திலிருந்தே அரணாக இருந்து, மைசூர் ஆட்சியாளர்களால் விரிவுபடுத்தப்பட்ட அந்தக் கோட்டை, இப்போது கம்பெனியின் சிறையாக மாறியிருந்தது.

பாடநூலின்படி, கம்பெனியின் ஆட்சியை ஏற்குமாறு அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது; அவர்கள் மறுத்தனர். புலவர் ராசு இதை "கேலிக்கூத்தான விசாரணை" என்கிறார். அதன் பின் சின்னமலையும் அவருடைய சகோதரர்களும் சங்ககிரிக் கோட்டையின் உச்சியில் தூக்கிலிடப்பட்டனர்.

தேதி: ஜூலை 31-ஆ, ஆடி 18-ஆ?

  • தமிழ்நாடு பாடநூல், பல வரலாற்றாசிரியர்கள், தி இந்து: 1805 ஜூலை 31.
  • தமிழ் மரபு: அன்று ஆடி 18, அதாவது ஆடிப் பெருக்கு நாள். அதனால் அரசு அவர் நினைவு நாளைத் தமிழ் நாள்காட்டிப்படி ஆடி 18 அன்று கடைப்பிடிக்கிறது. ஆங்கிலத் தேதி ஆண்டுதோறும் மாறும்; உதாரணமாக, 221-ஆவது நினைவு நாள் 2026 ஆகஸ்ட் 3 அன்று ஓடாநிலையில் அனுசரிக்கப்பட்டது.
  • சில ஆதாரங்கள் ஆகஸ்ட் 2 என்று தருகின்றன. ஓடாநிலையில் அடக்கம் செய்யப்பட்ட நாளாக ஆகஸ்ட் 3 குறிப்பிடப்படுவதும் உண்டு.

எத்தனை சகோதரர்கள் உடன் தூக்கிலிடப்பட்டனர், அவர்களின் பெயர்கள் என்ன என்பதிலும் ஆதாரங்கள் ஒத்துப்போகவில்லை. "இரு சகோதரர்கள்" என்ற கணக்கே பரவலாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஒரு ஒற்றுமையையும் கவனிக்கலாம்: கர்நாடக உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது 1801 ஜூலை 31; சின்னமலையின் தூக்கு, மரபுப்படி, சரியாக நான்கு ஆண்டுகள் கழித்து.

இன்றும் சங்ககிரி மலைக்கோட்டையின் அடுக்கடுக்கான சுவர்களும் கொத்தளங்களும் அருகிலுள்ள தேசிய நெடுஞ்சாலையிலிருந்தே தெரிகின்றன. மேலே படத்தில் காணும் நுழைவாயில் கொத்தளங்களைக் கடந்து மலையேறுபவர்களுக்கு, அந்தக் கோட்டை ஒருகாலத்தில் திப்புவின் அரணாகவும், பின்னர் கம்பெனியின் சிறையாகவும், இறுதியில் ஒரு கொங்கு வீரரின் தூக்குமேடையாகவும் இருந்தது என்பது நினைவுக்கு வரும். அவருடைய நினைவு நாளில் அமைச்சர்களும் பொதுமக்களும் கோட்டையில் உள்ள அவர் படத்துக்கு மலர் அஞ்சலி செலுத்துகின்றனர்.

பரந்த பின்னணி: ஏன் இது முக்கியம்?

சின்னமலையின் கதை, பாளையக்காரர் போர்களுக்கும் அடுத்த கட்டப் போராட்டங்களுக்கும் இடையிலான பாலம்:

  1. தொடர்ச்சி: 1799 (கட்டபொம்மன்), 1801 (மருது சகோதரர்கள்) ஆகியவற்றுக்குப் பிறகும் 1805 வரை ஆயுத எதிர்ப்பு நீடித்தது என்பதைக் காட்டுகிறது.
  2. மக்கள் பங்கேற்பு: கோயம்புத்தூர்த் திட்டத்தில் விவசாயிகள், ஊர்த் தலைவர்கள், முன்னாள் திப்பு சிப்பாய்கள், இந்து–இஸ்லாமியத் தலைவர்கள் இணைந்திருந்தனர் என்று ராஜய்யனின் ஆவணத் தொகுப்பு காட்டுகிறது.
  3. பிராந்திய இணைப்பு: கொங்கு நாடு, தமிழகத்தின் தெற்கையும் கர்நாடக–மலபார் எழுச்சிகளையும் இணைக்கும் நிலப் பாலமாக இருந்தது. அதனால்தான் கோயம்புத்தூர் இலக்கானது.

"முதல் சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்" போன்ற பட்டங்களை எச்சரிக்கையுடன் பார்க்க வேண்டும். இவர்கள் போராடியது தங்கள் நிலம், உரிமை, தன்னாட்சிக்காக. பிற்கால "இந்திய தேசியம்" என்ற கருத்தை அப்படியே அவர்கள் மீது ஏற்றுவது வரலாற்றுக்கு நியாயமாகாது. ஆனாலும் அந்நிய ஆட்சியை ஏற்க மறுத்து உயிர் தந்த அவர்களின் துணிவு மறுக்க முடியாதது.

நினைவில் தீரன் சின்னமலை

  • 2003: அவர் நினைவு நாளை ஓடாநிலையில் அரசு விழாவாகக் கடைப்பிடிக்க அரசாணை.
  • 2005 ஜூலை 31: இந்திய அஞ்சல் துறை நினைவு அஞ்சல் தலை வெளியிட்டது.
  • 2006: ஓடாநிலையில் மணிமண்டபம் திறக்கப்பட்டது (அப்போதைய மதிப்பு ₹30 லட்சம்).
  • 2012: சங்ககிரியில் நினைவிடம் அமைக்கப்படும் என்று சட்டப்பேரவையில் அறிவிப்பு. இன்று சங்ககிரி–பள்ளிப்பாளையம் சாலையில் நினைவிடம் உள்ளது.
  • 2026 பிப்ரவரி 13: ஓடாநிலை மணிமண்டப வளாகத்தில் ₹1 கோடியில் அமைக்கப்பட்ட அரங்கில், குதிரை மீதமர்ந்த வெண்கலச் சிலை திறக்கப்பட்டது.

ஒரு காலத்தில் அரசுப் போக்குவரத்துக் கழகம் ஒன்றும் அவர் பெயரில் இயங்கியது. சில ஆண்டுகளில் அவர் நினைவு நிகழ்வுகள் சமூக அடையாள அரசியலின் மேடையாகவும் மாறியிருக்கின்றன. ஆனால் வரலாற்று நாயகர் எந்த ஒரு குழுவுக்கும் மட்டும் உரியவர் அல்ல.

காலவரிசை

ஆண்டு நிகழ்வு
1756 (ஏப். 17, மரபு) தீர்த்தகிரி பிறப்பு, மேலப்பாளையம் (காங்கேயம் அருகே)
திப்பு ஆட்சிக்காலம் (மரபு) திவானின் வரிப்பணம் பறிப்பு; "சின்னமலை" பெயர்; நொய்யல் மோதல்
1790-கள் திப்புவின் படையுடன் இணைந்து போர் (உள்ளூர் வரலாறுகள்)
1799 மே 4 ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் திப்பு மரணம்
1799 அக். 16 கயத்தாறில் கட்டபொம்மன் தூக்கு
1799–1800 கொங்குத் தூதுக்குழு தூந்தாஜி வாகைச் சந்திப்பு
1800 ஜூன் 3 கோயம்புத்தூர்க் கோட்டைத் தாக்குதல் திட்டம் தோல்வி
1800 ஜூன் 8 முகம்மது ஹஷம் மரணம்; 42 பேர் இராணுவ விசாரணை
1800–1801 ஓடாநிலைக் கோட்டை (காலம் மரபு வழி)
1801 காவிரிக் கரைப் போர்
1801 ஜூலை 31 கர்நாடக உடன்படிக்கை
1801 அக். 24 திருப்பத்தூரில் மருது சகோதரர்கள் தூக்கு
1802 ஓடாநிலைப் போர்
1804 அரச்சலூர்ப் போர்
1805 ஏப். காட்டிக்கொடுப்பு; பிடிபடுதல்
1805 ஜூலை 31 (ஆடி 18) சங்ககிரிக் கோட்டையில் தூக்கு (சில ஆதாரங்கள்: ஆக. 2/3)
2005 ஜூலை 31 நினைவு அஞ்சல் தலை
2026 பிப். 13 ஓடாநிலையில் குதிரைச் சிலை திறப்பு

உறுதியானவை, விவாதத்துக்குரியவை

ஓரளவு உறுதியானவை:

  • 1800 ஜூன் 3 கோயம்புத்தூர்த் திட்டமும் அதன் தோல்வியும் (கம்பெனி ஆவணங்கள், ராஜய்யன்).
  • கொங்கு நாட்டில் 1805 வரை நீடித்த எதிர்ப்பு; சங்ககிரிக் கோட்டையில் தூக்கு.
  • பிறப்பு 1756, மரணம் 1805 (அரசுப் பாடநூல்).

விவாதத்துக்குரியவை அல்லது மரபு வழியானவை:

  • "சின்னமலை" பெயர்க் கதை, நொய்யல் மோதல், ஓடாநிலைப் பெயர் விளக்கம்.
  • திப்புவின் போர்களில் அவருடைய தனிப் பங்கு, பிரெஞ்சுப் பயிற்சி.
  • ஆவணங்களின் "சின்னன் கவுண்டர்" சின்னமலைதானா என்பது.
  • மூன்று போர்களின் விவரங்கள், கர்னல் மேக்ஸ்வெல் மரணம்.
  • காட்டிக்கொடுத்தவர் பெயர், பிடிபட்ட இடம், உடன் தூக்கிலிடப்பட்டவர்கள்.
  • தூக்கின் சரியான தேதி (ஜூலை 31 / ஆடி 18 / ஆகஸ்ட் 2–3).

அடுத்த பகுதி

பகுதி 40, சின்னமலை தூக்கிலிடப்பட்ட ஓராண்டுக்குள் நடந்த இன்னொரு அதிர்ச்சியைப் பார்க்கிறது: 1806 வேலூர்ப் புரட்சி. திப்புவின் மகன்கள் சிறை வைக்கப்பட்டிருந்த வேலூர்க் கோட்டையில், புதிய தலைப்பாகை, நெற்றிக்குறி தடை போன்ற இராணுவ உத்தரவுகளுக்கு எதிராகச் சிப்பாய்களே ஆயுதம் ஏந்திய 1806 ஜூலை 10 இரவு. 1857-க்கு அரை நூற்றாண்டு முன்பே நடந்த அந்தக் கலகத்தின் கதை அடுத்த பகுதியில்.

ஆதாரங்கள்

  1. தமிழ்நாடு அரசு பாடநூல் (SCERT, 2019), 10-ஆம் வகுப்பு சமூக அறிவியல் தொகுதி 2, அலகு 6 "Early Revolts against British Rule in Tamil Nadu" — "Dheeran Chinnamalai (1756–1805)" (PDF நகல்).
  2. மனோன்மணியம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகம், தொலைநிலைக் கல்வி — History of Tamil Nadu since 1801 CE (PDF).
  3. கே. ராஜய்யன், South Indian Rebellion: The First War of Independence 1800–1801 (1971), பக். 107–137 (கொங்குத் தூதுக்குழுக்கள், கோயம்புத்தூர்த் திட்டம், விசாரணைகள்), Internet Archive.
  4. எஸ். ஜோதிமணி, "Theeran Chinnamalai: Hero of the First Phase of Freedom Struggle in Erode District", HuSS: International Journal of Research in Humanities and Social Sciences 6(1), 2019, பக். 23–26.
  5. தி இந்து — "Dheeran Chinnamalai's 221st death anniversary observed in Erode district" (2026 ஆக. 3).
  6. தி இந்து — "CM inaugurates equestrian statue of Dheeran Chinnamalai in Erode" (2026 பிப். 13).
  7. தி இந்து — "Dheeran Chinnamalai memorial at Sankagiri Fort" (2012 ஏப். 5).
  8. தி இந்து — "5 locations chosen at Sankagiri for memorial of Dheeran Chinnamalai".
  9. தி இந்து — "Dheeran Chinnamalai remembered" (2019 ஆக. 3).
  10. தி இந்து — "Dheeran Chinnamalai death anniversary to be observed on August 3" (2022).
  11. தி இந்து — "Remembering Dheeran Chinnamalai" (2007 ஆக. 3; புலவர் செ. ராசுவின் குறிப்புகள்), Internet Archive நகல்.
  12. தினமலர் — "ஓடாநிலை மணி மண்டபத்தில் தீரன் சின்னமலை சிலை திறப்பு" (2026 பிப். 14).
  13. தாமஸ் & வில்லியம் டேனியல், "Sankry Droog" (1804, Oriental Scenery, பிரிட்டிஷ் நூலகம் X432/4(7)), Wikimedia Commons; இந்திய அஞ்சல் — தீரன் சின்னமலை நினைவு அஞ்சல் தலை (2005), Wikimedia Commons.

கூடுதலாகப் பார்த்தவை: புலவர் செ. ராசு, ஸ்டாலின் குணசேகரன், பி. எஸ். பாலிகாவின் Coimbatore District Gazetteer (1966) ஆகியவை குறித்த ஜோதிமணியின் மேற்கோள்கள்; தி இந்து 2008 கட்டுரை "Chinnamalai, a lesser-known freedom fighter of Kongu soil" (மேற்கோள் வடிவில்). விக்கிப்பீடியா வழிகாட்டியாக மட்டுமே பயன்பட்டது. ஆதாரங்களுக்கு இடையே மாறுபடும் தேதிகளும் விவரங்களும் உரையில் எச்சரிக்கையுடன் குறிக்கப்பட்டுள்ளன.

படம்: JayakanthanG, "Sangagiri hill 3" — சங்ககிரி மலைக்கோட்டையின் நுழைவாயில் கொத்தளங்களும் மலையும், சேலம் மாவட்டம் (2012), CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons