இது, கற்காலம் முதல் 1947 சுதந்திரம் வரை இந்திய வரலாற்றைக் காலவரிசைப்படி சொல்லும் தமிழ் லைஃப்ஸ்டைல் தொடரின் 30-ஆம் பகுதி (மொத்தம் 47 பகுதிகள்). முந்தைய பகுதி: பகுதி 29: பக்தி மற்றும் சூபி இயக்கங்கள்.

1526 ஏப்ரல் 21 அன்று காலை, டெல்லிக்கு வடக்கே சுமார் 80 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள பானிபட் சமவெளியில், மத்திய ஆசியாவிலிருந்து வந்த ஒரு இளவரசர் தன் சிறிய ஆனால் போர் அனுபவம் மிக்க படையுடன், சுல்தான் இப்ராஹிம் லோடியின் பெரும் படையைத் தோற்கடித்தார். அந்த இளவரசர் தான் பாபர். இந்த வெற்றியே முகலாயப் பேரரசின் தொடக்கமாகக் கருதப்படுகிறது. ஆனால் அடுத்த முப்பது ஆண்டுகள் எளிதாக இல்லை. பாபர் ஐந்தே ஆண்டுகளில் இறந்தார். அவர் மகன் ஹுமாயூன், ஆப்கானிய வீரர் ஷேர் ஷா சூரியிடம் ஏறக்குறைய எல்லாவற்றையும் இழந்து, பதினைந்து ஆண்டுகள் நாடு கடந்து அலைந்தார். திரும்பப் பெற்ற சில மாதங்களிலேயே படிக்கட்டில் தவறி விழுந்து உயிரிழந்தார்.

துப்பாக்கி மருந்தும் குதிரைப்படையும், ஒத்துழைக்காத சகோதரர்களும், ஐந்தே ஆண்டுகள் ஆண்டாலும் சாலைகளாலும் நாணயங்களாலும் நினைவில் நிற்கும் ஓர் ஆப்கானிய அரசும் இந்தப் பகுதியின் கதை.

பானிபட்டுக்கு முன் வட இந்தியா

1520-களில் லோடி வம்சத்தின் டெல்லி சுல்தானகம், மையப்படுத்தப்பட்ட அரசாக இல்லாமல் ஆப்கானியத் தலைவர்களின் தளர்ந்த கூட்டமைப்பாக இருந்தது. பகுதி 27-இல் பார்த்தபடி, இப்ராஹிம் லோடி (ஆட்சி 1517 - 1526) பிரபுக்களின் மீது தன் அதிகாரத்தை நிலைநாட்ட முயன்றது பலருக்குப் பிடிக்கவில்லை. பஞ்சாப் ஆளுநர் தௌலத் கான் லோடியும், இப்ராஹிமின் சிற்றப்பா ஆலம் கானும் வெளியுதவியை நாடினர். ராஜஸ்தானில் மேவார் மன்னர் ராணா சங்கா ராஜபுத்திரக் கூட்டணியின் தலைவராக இருந்தார். குஜராத், மால்வா சுல்தானகங்கள் செல்வச் செழிப்புடன் இருந்தன. தெற்கே விஜயநகரம் கிருஷ்ணதேவராயரின் கீழ் உச்சத்தில் இருந்தது.

பாபர்: அரசு இல்லாத தைமூரிய இளவரசர்

பாபரின் இயற்பெயர் ஜஹீருத்தீன் முஹம்மது. அவர் 1483 பிப்ரவரி 14 அல்லது 15 அன்று (ஆதாரங்களில் ஒரு நாள் வேறுபாடு உண்டு) இன்றைய உஸ்பெகிஸ்தானில் உள்ள ஃபர்கானாவில் பிறந்தார். தந்தை வழியில் தைமூரின் ஐந்தாம் தலைமுறை, தாய் வழியில் செங்கிஸ் கானின் சகதாய் கிளை வாரிசு. "முகல்" என்பது மங்கோலியர் என்பதற்கான பாரசீகச் சொல். ஆனால் பாபர் தன் குடும்பத்தைத் தைமூரிய, துருக்கிய மரபாகவே பார்த்தார்.

பதினொரு வயதில் ஃபர்கானாவின் அரசரான அவர், தைமூரின் பழைய தலைநகரான சமர்கந்தை 1497, 1501 என இருமுறை கைப்பற்றி இருமுறையும் இழந்தார். உஸ்பெக் தலைவர் முஹம்மது ஷைபானி கானிடம் ஃபர்கானாவையும் இழந்தார். 1504-இல் காபூலைக் கைப்பற்றி அதையே தன் தளமாக்கினார். 1522-இல் காந்தஹாரைப் பிடித்தார். 1519 முதல் பஞ்சாப் மீது படையெடுப்புகள் நடத்தினார். தௌலத் கானும் ஆலம் கானும் அவரை அழைத்தனர் என்பதை வரலாற்றாசிரியர்கள் பொதுவாக ஏற்கின்றனர். ராணா சங்காவும் அழைத்தார் என்று பாபர் எழுதியிருப்பது விவாதத்துக்குரியது.

பாபர்நாமா: ஒரு மன்னரின் வெளிப்படையான நாட்குறிப்பு

பாபர் பற்றி நமக்குத் தெரிந்தவற்றில் பெரும்பகுதி அவரே சகதாய் துருக்கி மொழியில் எழுதிய பாபர்நாமா நினைவுக்குறிப்பிலிருந்து வருகிறது. தோல்விகள், தாய்நாட்டு ஏக்கம், விருந்துகள், தனிப்பட்ட உணர்வுகள் என அனைத்தையும் அவர் வெளிப்படையாக எழுதினார். இந்தியாவின் மரங்கள், விலங்குகள், ஆறுகள், பருவங்கள் பற்றிய அவரது கூர்ந்த குறிப்புகள் புகழ்பெற்றவை. சில ஆண்டுகளுக்கான பகுதிகள் கிடைக்கவில்லை. இது பாபரின் சொந்தப் பார்வை என்பதால், வரலாற்றாசிரியர்கள் பிற ஆதாரங்களுடன் ஒப்பிட்டே படிக்கின்றனர். அக்பர் காலத்தில் 1589-இல் அப்துர் ரஹீம் கான்-இ-கானான் இதைப் பாரசீக மொழியில் மொழிபெயர்த்தார்.

முதல் பானிபட் போர், 1526

பாபரின் படை சுமார் 12,000 வீரர்கள் என்று கணக்கிடப்படுகிறது. இப்ராஹிமின் படை ஒரு லட்சம் வீரர்களும் நூற்றுக்கணக்கான யானைகளும் கொண்டது என்று நூல்கள் கூறுகின்றன. இத்தகைய எண்ணிக்கைகள் பெரும்பாலும் மிகைப்படுத்தப்பட்டவை.

பாபரின் பலம் போர் உத்தியில் இருந்தது. நூற்றுக்கணக்கான வண்டிகளைக் கயிறுகளால் இணைத்து அரணாக்கி, இடைவெளிகளில் துப்பாக்கி வீரர்களையும் பீரங்கிகளையும் நிறுத்தினார். இரு பக்கங்களிலும் குதிரை வில்லாளிகளை வைத்து, எதிரியின் பக்கவாட்டிலும் பின்புறத்திலும் சுற்றி வளைக்கும் மத்திய ஆசிய உத்தியான துலுக்மாவைப் பயன்படுத்தினார். உஸ்தாத் அலி குலி, முஸ்தஃபா ஆகியோர் பீரங்கிகளை இயக்கினர்.

முன்னால் பீரங்கித் தாக்குதல், பக்கவாட்டில் குதிரைப்படை என இரு பக்கமும் நெருக்கப்பட்ட லோடி படை சிதறியது. இப்ராஹிம் லோடி போர்க்களத்திலேயே கொல்லப்பட்டார். போரில் உயிரிழந்த ஒரே டெல்லி சுல்தான் அவர்தான். சில நாட்களில் பாபர் டெல்லியையும், மே 4 அன்று ஆக்ராவையும் அடைந்தார். பீரங்கிகள் மட்டுமே வெற்றிக்குக் காரணம் அல்ல; ஒழுக்கமான படையும், லோடி முகாமின் பிளவுகளும் அதே அளவு முக்கியம் என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் நினைவூட்டுகின்றனர்.

கான்வா, சந்தேரி, காக்ரா

பானிபட் வெற்றி டெல்லியையும் ஆக்ராவையும் மட்டுமே தந்தது. வீடு திரும்பத் துடித்த தன் வீரர்களைப் பாபர் சமாதானப்படுத்தி நிறுத்தினார். அடுத்த பெரும் சவால் ராணா சங்கா தலைமையிலான ராஜபுத்திர, ஆப்கானியக் கூட்டணி. போருக்கு முன் பாபர் மதுவைத் துறந்து, மதுக் கிண்ணங்களை உடைத்து, இதைப் புனிதப் போராக அறிவித்துத் தன் வீரர்களின் மன உறுதியை உயர்த்தினார்.

1527 மார்ச் 16 அல்லது 17 அன்று ஆக்ராவுக்கு மேற்கே கான்வாவில், பானிபட் அணிவகுப்பையே மீண்டும் பயன்படுத்தினார். நீண்ட கடும் போருக்குப் பின் ராஜபுத்திரக் கூட்டணி தோற்றது. ராணா சங்கா தப்பினார், ஆனால் 1528-இல் இறந்தார். 1528 ஜனவரியில் சந்தேரிக் கோட்டையில் மேதினி ராயைத் தோற்கடித்தார். 1529 மே 6 அன்று காக்ரா ஆறு கங்கையுடன் சேரும் இடத்தில் மஹ்மூத் லோடி தலைமையிலான ஆப்கானியர்களையும் வங்காளப் படைகளையும் வென்றார். காபூல், காந்தஹார் முதல் வங்காள எல்லை வரை அவரது ஆட்சி பரவியது.

பாபரின் மறைவு

பாபர் 1530 டிசம்பர் 26 அன்று ஆக்ராவில் 47 வயதில் இறந்தார். அந்த ஆண்டு ஹுமாயூன் கடும் நோயுற்றபோது, பாபர் மகனின் படுக்கையைச் சுற்றி நடந்து தன் உயிரை ஈடாகத் தருவதாக வேண்டினார், மகன் குணமடைந்தார், தந்தை நலிந்தார் என்ற புகழ்பெற்ற கதையை அவர் மகள் குல்பதன் பேகம் உள்ளிட்டோர் பதிவு செய்துள்ளனர். இது குடும்ப நினைவில் இருந்து வந்த மரபுக் கதை. பாபர் ஒரு வம்சத்தையும், தோட்டங்கள் மீதான காதலையும், தன் நினைவுக்குறிப்பையும் விட்டுச் சென்றார். ஆனால் நிலையான நிர்வாக அமைப்பை உருவாக்க அவருக்கு நேரம் கிடைக்கவில்லை. அவர் விரும்பியபடியே பின்னர் காபூலில் உள்ள ஒரு தோட்டத்தில் (பாக்-இ-பாபர்) அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

ஹுமாயூன்: பிரிக்கப்பட்ட மரபுரிமை

1508 மார்ச் 6 அன்று காபூலில் பிறந்த ஹுமாயூன், 1530 டிசம்பர் இறுதியில் ஆக்ராவில் அரியணை ஏறினார். தைமூரிய மரபுப்படி அரசு சகோதரர்களிடையே பகிரப்பட்டது. காம்ரான் காபூல், காந்தஹார், பின்னர் பஞ்சாபைப் பெற்றார். இதனால் மத்திய ஆசியாவிலிருந்து வீரர்களைத் திரட்டும் வழி ஹுமாயூனுக்கு அடைபட்டது. அஸ்காரி, ஹிண்டால் ஆகியோருக்கும் பொறுப்புகள் கிடைத்தன. இந்தப் பிரிவினையும், துரோகம் செய்த சகோதரர்களை மீண்டும் மீண்டும் மன்னித்த அவரது இயல்பும் பின்னாளைய தோல்விகளுக்குக் காரணம் என்று பலர் கருதுகின்றனர்.

ஹுமாயூன் வானியல், கவிதை ஆகியவற்றில் ஆர்வமுள்ள பண்பட்ட, துணிச்சலான மன்னர். ஆனால் மேற்கே குஜராத்தின் பகதூர் ஷா, கிழக்கே பீகாரில் வலுப்பெற்று வந்த ஆப்கானியத் தலைவர் ஷேர் கான் என இரு எதிரிகள். 1535-இல் சாம்பனேர் கோட்டைச் சுவரில் ஏறி அவர் பெற்ற வெற்றி புகழ்பெற்றது. ஆனால் குஜராத்தைத் தக்கவைக்க முடியவில்லை.

ஷேர் கான்: ஃபரீதிலிருந்து கிழக்கின் தலைவர் வரை

ஷேர் ஷாவின் இயற்பெயர் ஃபரீத் கான். அவர் சுமார் 1486-இல் பிறந்திருக்கலாம்; சில நூல்கள் 1470-களைக் குறிப்பிடுகின்றன. சூர் ஆப்கானிய குலத்தைச் சேர்ந்த அவரது தந்தை ஹசன் கான் பீகாரின் சசாராமில் ஜாகீர் வைத்திருந்தார். தந்தையுடன் முரண்பட்ட ஃபரீத் ஜான்பூரில் கல்வி கற்றார். பின்னர் குடும்ப நிலங்களை நிர்வகித்த அனுபவம் அவரது வருவாய்ச் சீர்திருத்தங்களுக்கு அடித்தளமானது என்று கூறப்படுகிறது. பீகாரின் ஆப்கானிய ஆட்சியாளர் பஹார் கான் லோஹானி அவருக்கு "ஷேர் கான்" என்ற பட்டம் வழங்கினார். வெறும் கைகளால் புலியைக் கொன்றதால் இந்தப் பட்டம் கிடைத்தது என்ற கதை பிரபலமானது, ஆனால் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. 1530-களில் சுனார் கோட்டையைக் கைப்பற்றி, 1538 - 1539-இல் வங்காளத்தையும் வென்றார்.

சௌசா, கன்னோசி: இழந்த பேரரசு

வங்காளத் தலைநகர் கௌரில் ஹுமாயூன் மாதக்கணக்கில் தங்கியிருந்தபோது, ஷேர் கான் அவரது தொடர்பு வழிகளைத் துண்டித்தார். ஆக்ராவில் ஹிண்டால் கலகம் செய்தார். மேற்கே திரும்பிய ஹுமாயூனை 1539 ஜூன் 26 அன்று கங்கைக் கரையில் உள்ள சௌசாவில் ஷேர் கான் திடீரெனத் தாக்கி முறியடித்தார். ஹுமாயூன் ஆற்றில் குதித்து உயிர் தப்பினார். நிஜாம் என்ற தண்ணீர் சுமப்பவர் காற்றடைத்த தோல்பையின் உதவியுடன் அவரைக் கரை சேர்த்ததாகவும், அதற்குப் பரிசாக ஒரு நாள் அரியணையில் அமர அனுமதிக்கப்பட்டதாகவும் ஒரு மரபுக் கதை உண்டு. சௌசாவுக்குப் பின் ஷேர் கான் "ஷேர் ஷா" என்று முடிசூடினார்.

1540 மே 17 அன்று கன்னோசி (பில்க்ராம்) அருகே நடந்த போரில், சகோதரர்களின் முழு ஆதரவு கிடைக்காத ஹுமாயூன் மீண்டும் தோற்றார். பஞ்சாப் வழியாக சிந்து, ராஜஸ்தான் பாலைவனங்களுக்குத் தப்பினார். இந்த அலைச்சலின்போது 1541-இல் ஹமீதா பானு பேகத்தை மணந்தார். அவர்களின் மகன் அக்பர் 1542 அக்டோபர் 15 அன்று சிந்துவில் உள்ள அமர்கோட்டில் பிறந்தார்.

பாரசீகத்தில் அடைக்கலம், நீண்ட திரும்பும் பயணம்

1544-இல் ஹுமாயூன் சஃபாவிட் பாரசீகத்துக்குச் சென்றார். ஷா தஹ்மாஸ்ப் அவரை வரவேற்றார், ஆனால் நிபந்தனைகளுடன். ஷியா முறைகளை ஏற்க வேண்டியிருந்ததாகவும், ஒரு விலைமதிப்பற்ற வைரத்தைப் பரிசளித்ததாகவும் நூல்கள் கூறுகின்றன; அது கோஹினூர் என்று சிலர் கருதுகின்றனர், ஆனால் அது உறுதியல்ல. பாரசீகப் படை உதவியுடன் 1545 செப்டம்பரில் அஸ்காரியிடமிருந்து காந்தஹாரையும், பின்னர் காம்ரானிடமிருந்து காபூலையும் மீட்டார். காம்ரானுடனான பகை 1553 வரை நீடித்தது. 1555-இல் சூர் அரசு சிதைந்தபோது, தளபதி பைராம் கானின் உதவியுடன் சிர்ஹிந்தில் சிக்கந்தர் ஷா சூரை வென்று, ஜூலையில் டெல்லிக்குத் திரும்பினார்.

ஷேர் ஷாவின் ஆட்சி, 1540 - 1545

ஷேர் ஷா ஐந்தே ஆண்டுகள் வட இந்தியாவை ஆண்டார். முகலாயர் திரும்புவதைத் தடுக்க, இன்றைய பாகிஸ்தானில் ஜீலம் அருகே பிரம்மாண்டமான ரோஹ்தாஸ் கோட்டையைக் கட்டினார்; அது இன்று யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியச் சின்னம். மால்வாவை வென்றார். 1543-இல் ரைசெனில் பூரண்மல் சரணடைந்த பின் நடந்த படுகொலை, அவரைப் பாராட்டும் வரலாற்றாசிரியர்களாலும் விமர்சிக்கப்படுகிறது. 1544 ஜனவரியில் மார்வாரின் மால்தேவ் ரத்தோருக்கு எதிரான சம்மேல் போரில் கடும் போராட்டத்துக்குப் பின் வென்றார். "ஒரு பிடி கம்புக்காக இந்துஸ்தான் பேரரசையே இழக்க இருந்தேன்" என்று அவர் சொன்னதாகப் பிற்கால நூல்கள் கூறுகின்றன. 1545 மே 22 அன்று காலிஞ்சர் கோட்டை முற்றுகையின்போது வெடிமருந்து வெடித்து உயிரிழந்தார். சசாராமில் செயற்கை ஏரியின் நடுவே எழும் அவரது சிவப்புக் கல் கல்லறை புகழ்பெற்றது.

சாலைகள், நாணயங்கள், வருவாய்: ஷேர் ஷாவின் சீர்திருத்தங்கள்

  • நில வருவாய்: விளைநிலங்கள் அளக்கப்பட்டன. விளைச்சல் அட்டவணைகளின் அடிப்படையில் பொதுவாக மூன்றில் ஒரு பங்கு அரசுக்குரியதாக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. விவசாயிகளுக்குப் "பட்டா" வழங்கப்பட்டது; அவர்கள் "கபூலியத்" ஒப்பந்தம் அளித்தனர். ஐந்தே ஆண்டுகளில் இது எவ்வளவு முழுமையாகச் செயல்பட்டது என்பது உறுதியல்ல. "பட்டா" என்ற சொல் தமிழ்நாட்டிலும் நிலப் பதிவுகளில் இன்றும் புழக்கத்தில் உள்ளது.
  • நாணயம்: சுமார் 178 கிரெய்ன் (ஏறக்குறைய 11.5 கிராம்) எடையுள்ள வெள்ளி "ருபியா" நாணயத்தை வெளியிட்டார். இன்றைய "ரூபாய்" என்ற பெயர் இந்த மரபிலிருந்து வந்தது. செம்பு "தாம்", தங்க நாணயங்களும் இருந்தன.
  • சாலைகளும் சத்திரங்களும்: வங்காளத்தின் சோனார்கானிலிருந்து பஞ்சாப் வரையிலான பெருஞ்சாலையைப் புதுப்பித்து நீட்டித்தார். பிற்காலத்தில் இதுவே "கிராண்ட் டிரங்க் சாலை" எனப்பட்டது; அதுவும் மிகப் பழைய வழித்தடங்களைப் பின்பற்றியது. இடையிடையே கிணறுகளுடன் சத்திரங்கள் (சராய்கள்) கட்டப்பட்டு, குதிரை அஞ்சல் நிலையங்களாகவும் பயன்பட்டன.
  • நிர்வாகம்: பேரரசு "சர்க்கார்", "பர்கனா" எனப் பிரிக்கப்பட்டு, ஷிக்தார், அமீன், முன்சிஃப், கானுங்கோ போன்ற அலுவலர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர்.

இவற்றில் பல முறைகள் நேரடியாக முகலாயருக்குச் சென்றன. ஷேர் ஷாவிடம் பணியாற்றிய ராஜா தோடர்மால் பின்னர் அக்பரின் புகழ்பெற்ற வருவாய் அமைச்சரானார். இவை சுல்தானகக் கால முறைகளின் தொடர்ச்சியா, ஷேர் ஷாவின் புதுமையா என்பதில் வரலாற்றாசிரியர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு உண்டு. ஆனால் அக்பர் சூர் அடித்தளத்தின் மீதுதான் கட்டினார் என்பதில் ஒருமித்த கருத்து உண்டு.

சூர் அரசின் சரிவும் ஹுமாயூனின் இறுதி நாட்களும்

ஷேர் ஷாவின் மகன் இஸ்லாம் ஷா (ஆட்சி 1545 - 1553) அரசைக் கட்டிக்காத்தார். அவருக்குப் பின் சூர் அரசு முஹம்மது ஆதில் ஷா, இப்ராஹிம் ஷா, சிக்கந்தர் ஷா எனப் போட்டியாளர்களிடையே சிதைந்தது. ஆதில் ஷாவின் தளபதி ஹேமு அடுத்த பகுதியில் முக்கியமானவர். டெல்லியை மீட்ட ஆறு மாதங்களுக்குள், 1556 ஜனவரியில் புராண கிலாவில் உள்ள தன் நூலகமான ஷேர் மண்டலின் கல் படிக்கட்டில் தவறி விழுந்த ஹுமாயூன் சில நாட்களில் இறந்தார். அவரது மனைவி பேகா பேகம் கட்டுவித்த ஹுமாயூன் கல்லறை (சுமார் 1570-இல் நிறைவு) யுனெஸ்கோ பாரம்பரியச் சின்னம்; தாஜ்மஹாலுக்கு முன்னோடி.

அதே காலத்தில் தமிழகம்

வட இந்தியப் போர்கள் தென்னிந்தியாவை நேரடியாகப் பெரிதும் பாதிக்கவில்லை. இந்துஸ்தானின் மிகப் பெரிய முஸ்லிம் அல்லாத மன்னர்கள் மேவார் ராணாவும் விஜயநகர ராயரும் என்று பாபரே பாபர்நாமாவில் எழுதியுள்ளார். பகுதி 28-இல் பார்த்த கிருஷ்ணதேவராயர் 1529-இல் மறைந்தார். அச்யுத தேவராயர் காலத்தில் தமிழ் நாட்டின் நிர்வாகம் மதுரை, தஞ்சாவூர், செஞ்சி நாயக்கர்களிடம் படிப்படியாக ஒப்படைக்கப்பட்டது. மதுரை நாயக்கர் ஆட்சியின் தொடக்கம் பற்றி தமிழக வரலாறு பகுதி 29-இல் விரிவாகப் படிக்கலாம். விஜயநகரத் தலைநகரின் இன்றைய எச்சங்களைக் காண எங்கள் ஹம்பி பயண வழிகாட்டி உதவும்.

முக்கியக் குறிப்புகள்

  • 1526 ஏப்ரல் 21 அன்று பானிபட்டில் வண்டி அரண், துப்பாக்கிகள், மத்திய ஆசியக் குதிரைப்படை உத்திகளுடன் பாபர் இப்ராஹிம் லோடியை வென்றார்.
  • கான்வா (1527), சந்தேரி (1528), காக்ரா (1529) வெற்றிகளுக்குப் பின் 1530-இல் பாபர் மறைந்தார்.
  • சௌசா (1539), கன்னோசி (1540) தோல்விகளுக்குப் பின் நாடு கடந்த ஹுமாயூன், 1555-இல் டெல்லியை மீட்டு 1556-இல் இறந்தார்.
  • ஷேர் ஷாவின் ஐந்தாண்டு ஆட்சி ருபியா நாணயம், பெருஞ்சாலைகள், நில அளவை வருவாய் முறை ஆகியவற்றை முகலாயருக்கு விட்டுச் சென்றது.

அடுத்த பகுதி

பகுதி 31-இல் மாமன்னர் அக்பர்: 1556 இரண்டாம் பானிபட் போரில் ஹேமுவுக்கு எதிரான வெற்றி, பைராம் கானின் காப்பாட்சி, ராஜஸ்தான், குஜராத், வங்காள வெற்றிகள், மன்சப்தாரி முறை, ஃபதேபூர் சிக்ரியில் அவரது சமயச் சிந்தனைகள் ஆகியவற்றைப் பார்ப்போம்.

ஆதாரங்கள்