தமிழ் வரலாறு பகுதி 3: கீழடி – வைகைக் கரையில் ஒரு சங்க கால நகர்ப்புறக் குடியிருப்பு

இது, வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலம் முதல் நவீன தமிழ்நாடு வரையிலான தமிழ் வரலாற்றைக் காலவரிசைப்படி சொல்லும் எங்கள் தொடரின் மூன்றாம் பகுதி. இரண்டாம் பகுதியை – ஆதிச்சநல்லூர்: இரும்புக் காலத்தின் முதுமக்கள் தாழி அடக்கங்கள் – இங்கே படிக்கலாம்.

மதுரை நகரிலிருந்து தென்கிழக்கே சுமார் 12–13 கி.மீ. தொலைவில், வைகை ஆற்றின் தென்கரையில் அடர்ந்த தென்னந்தோப்புகளுக்கு நடுவே ஒரு சிறிய கிராமம் இருக்கிறது. பல தலைமுறைகளாக அந்தத் தோப்புகளில் தேங்காய் பறித்தவர்களுக்கு, தங்கள் காலடியில் சுமார் இரண்டாயிரத்து ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஒரு நகரம் புதைந்து கிடக்கிறது என்பது தெரியாது. செங்கல் சுவர்கள், சுடுமண் உறைகிணறுகள், வடிகால்கள், தமிழி எழுத்துகள் பொறித்த பானை ஓடுகள், தந்தத்தால் செய்த தாயக்கட்டைகள் – இதுதான் கீழடி.

ஆதிச்சநல்லூர் போன்ற இடுகாடுகள் இறந்தவர்களைப் பற்றிப் பேசின. கீழடி வாழ்ந்தவர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது. சங்க இலக்கியம் வர்ணிக்கும் நகர வாழ்க்கைக்குத் தொல்லியல் சான்று இல்லையே என்ற நீண்ட காலக் குறையைக் கீழடி ஓரளவு நிரப்பியது. அதே நேரம், அதன் காலம், அதன் அறிக்கை, அதைச் சுற்றிய அரசியல் ஆகியவை பற்றிய விவாதங்களும் பத்தாண்டுகளாகத் தொடர்கின்றன. இந்தப் பகுதியில் உறுதியான சான்றுகளையும் விவாதத்துக்குரிய கூற்றுகளையும் தனித்தனியாகப் பார்க்கலாம்.

இடமும் சூழலும்

கீழடி, சிவகங்கை மாவட்டம், திருப்புவனம் வட்டத்தில் உள்ளது; ஆனால் மதுரை நகருக்கு மிக அருகில் இருக்கிறது. அகழாய்வு நடந்த மேடு ‘பள்ளிச்சந்தை திடல்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறையின் 2019 அறிக்கைப்படி, இந்தத் தொல்லியல் மேடு தென்னந்தோப்புகளுக்கு நடுவே 110 ஏக்கருக்கும் மேல் பரவியுள்ளது. அதன் கிழக்கே மணலூரும் அதன் கண்மாயும், தென்கிழக்கே அகரமும், மேற்கே கொந்தகையும் உள்ளன. இந்த நான்கு கிராமங்களும் இன்று ‘கீழடித் தொகுதி’ (Keeladi cluster) என்றே ஒன்றாகப் பார்க்கப்படுகின்றன.

சங்க காலப் பாண்டியர்களின் தலைநகரான மதுரையின் சிறப்பை மதுரைக்காஞ்சி பாடுகிறது; வைகையின் அழகைப் பரிபாடலின் பல பாடல்கள் புகழ்கின்றன. ஆனால் மதுரை தொடர்ந்து மக்கள் வாழும் நகரமாக இருப்பதால், மீனாட்சி அம்மன் கோவில் சுற்றியுள்ள பழைய நகரத்தின் அடியில் தோண்டுவது ஏறக்குறைய இயலாதது. நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தென்னந்தோப்பாகவே இருந்த கீழடி மேடு, கட்டுமானங்களால் சிதையாமல் தப்பியது – அகழாய்வாளர்களுக்கு இது ஒரு வரம்.

கண்டுபிடிப்பு: ஓர் ஆசிரியரின் கவனமும் 293 தளங்களின் ஆய்வும்

கீழடியின் கதை ஒரு பள்ளி ஆசிரியரிடமிருந்து தொடங்குகிறது. 1970-களில் கீழடி அரசு உயர்நிலைப் பள்ளியில் வரலாறு கற்பித்த பாலசுப்பிரமணியம், 1978-ல் பள்ளிச்சந்தை திடலில் சுடுமண் உருவங்களைக் கண்டு, அன்று தமிழகத் தொல்லியல் துறையில் கல்வெட்டியலாளராக இருந்த வெ. வேதாசலத்துக்குத் தெரிவித்தார் என்று ‘ஃப்ரண்ட்லைன்’ இதழ் பதிவு செய்துள்ளது. பல ஆண்டுகள் அது அப்படியே கிடந்தது.

2013–14-ல் இந்தியத் தொல்லியல் துறையின் (ASI) பெங்களூரு அகழாய்வுப் பிரிவு–VI, கண்காணிப்புத் தொல்லியலாளர் அமர்நாத் ராமகிருஷ்ணா தலைமையில் வைகை ஆற்றுப் படுகையை முழுமையாக ஆய்வு செய்தது. தேனி முதல் ராமநாதபுரம் வரை ஆற்றின் இருபுறமும் சுமார் 8 கி.மீ. சுற்றளவில் சுமார் 500 கிராமங்களுக்குச் சென்ற குழு, 293 இடங்களில் தொல்லியல் எச்சங்களைப் பதிவு செய்தது – தாழிக் களங்கள், நடுகற்கள், கல்வெட்டுகள், வாழ்விட மேடுகள். அவற்றுள் சுமார் 90 வாழ்விடத் தளங்களை வடிகட்டி, இறுதியில் கீழடியைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். அதற்கு முக்கியக் காரணம்: மேற்பரப்பிலேயே தெரிந்த நன்கு சுட்ட செங்கற்கள்.

காலவரிசை: கீழடி அகழாய்வுகள்

ASI அகழாய்வுகள் (2015–2017)

முதல் இரு கட்டங்கள்

2015-ல் நடந்த முதல் கட்டத்தில் 43 குழிகளும், 2016-ல் நடந்த இரண்டாம் கட்டத்தில் 59 குழிகளும் என மொத்தம் 102 குழிகள் தோண்டப்பட்டன – அப்போது தமிழ்நாட்டில் நடந்த மிகப் பெரிய அகழாய்வு அது. தென்னை மரங்களுக்கு இடையே சிறு சதுரக் குழிகளாகவே தோண்ட வேண்டியிருந்தது. முதல் கட்டத்திலேயே செங்கல் கட்டமைப்புகள், ஆழமான சுடுமண் உறைகிணறுகள், பெரிய சேமிப்புப் பானைகள், தமிழி எழுத்துகள் கொண்ட 32 பானை ஓடுகள் கிடைத்தன.

இரண்டாம் கட்டம் இன்னும் வியப்பளித்தது. வடக்கு-தெற்காக அமைந்த செங்கல் கட்டடங்கள், திறந்த வடிகால், மூடிய வடிகால், சுடுமண் குழாய் வடிகால் என மூன்று வகை வடிகால்கள், செவ்வக மற்றும் சதுரத் தொட்டிகள், இரட்டைச் சுவர் கொண்ட உலை உட்பட ஆறு உலைகள் வெளிப்பட்டன. ஒரு சுடுமண் குழாய் பல மீட்டர் ஓடி ஒரு உறிஞ்சு ஜாடியில் முடிந்தது. தொட்டிகளும் கால்வாய்களும் சாயத் தொழிலுக்கான தொட்டிகளாக இருக்கலாம் என்று சிலர் கருதினர்; ஆனால் அப்போதே அது ‘முன்கூட்டிய முடிவு’ என்று அகழாய்வாளர்களே எச்சரித்தனர். 4.5 மீட்டர் ஆழம் வரை தோண்டியபோது, மேல் 3 மீட்டர் ஆரம்ப வரலாற்றுக் காலத்தையும், கீழ் 1.5 மீட்டர் இரும்புக் காலத்தையும் சேர்ந்தவை என்று தெரிந்தது – கீழடி இரும்புக் காலக் குடியிருப்பாகத் தொடங்கி நகரமாக வளர்ந்தது என்பதற்கான சான்று.

இடமாற்றமும் மூன்றாம் கட்டமும்

2017 மார்ச்சில், மூன்றாம் கட்டம் தொடங்கவிருந்த நேரத்தில், ராமகிருஷ்ணா ASI-யின் குவஹாத்தி வட்டத்துக்கு மாற்றப்பட்டார். இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை இடமாற்றம் என்ற புதிய கொள்கையின்படி இது நடந்ததாக ASI தரப்பு கூறியது; ஆனால் தமிழகத்தில் இது கடும் அரசியல் சர்ச்சையானது. பொறுப்பேற்ற பி. எஸ். ஸ்ரீராமன் 400 சதுர மீட்டரில் தோண்டி, சுமார் 1,800 தொல்பொருட்களைக் கண்டெடுத்தார் (அவற்றில் சுமார் 1,500 மணிகள்). ஆனால் முந்தைய கட்டமைப்புகளின் தொடர்ச்சி கிடைக்கவில்லை என்றும், ‘குறிப்பிடத்தக்க கண்டுபிடிப்பு இல்லை’ என்றும் அவர் அறிவித்தார். அதன் பிறகு ASI அங்குத் தோண்டவில்லை. இதற்கிடையில், 2017-ல் ASI அனுப்பிய இரண்டு கரி மாதிரிகள் சுமார் கி.மு. 200 எனக் காலக்கணிக்கப்பட்டன.

தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறையின் கட்டங்கள் (2018 முதல்)

மத்தியத் தொல்லியல் ஆலோசனை வாரியத்தின் அனுமதியுடன், 2018 முதல் தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறை கீழடியைப் பொறுப்பேற்றது. நான்காம் கட்டத்தில் மட்டும் 5,820 தொல்பொருட்கள் கிடைத்தன. 2020-ல் தொடங்கிய ஆறாம் கட்டத்திலிருந்து கொந்தகை, அகரம், மணலூர் ஆகியவையும் சேர்க்கப்பட்டன. ஏழாம் (2021), எட்டாம் (2022), ஒன்பதாம் (2023) கட்டங்கள் தொடர்ந்தன. 2024 ஜூன் 18-ல் தொடங்கிய பத்தாம் கட்டத்தில் 500-க்கும் மேற்பட்ட தொல்பொருட்களும், 100-க்கும் மேற்பட்ட கீறல் கொண்ட ஓடுகளும், மீன் உருவம் வரைந்த சிவப்பு மட்பாண்ட ஓடுகளும், ஆறு உருளைகள் ஒன்றோடொன்று பொருத்தப்பட்ட சுமார் 174 செ.மீ. நீளச் சுடுமண் குழாயும் கிடைத்தன.

2025-ல் புதிய கட்டம் நடக்கவில்லை: மாநிலத் துறை 2025 ஜூலையில் கோரிய அனுமதியை ASI 2026 மார்ச் 13-ல்தான் வழங்கியது. 2026 மார்ச் 18-ல் தொடங்கிய பதினொன்றாம் கட்டத்தில், தோண்டிய ஒன்பது குழிகளிலும் தொடர்ச்சியான செங்கல் கட்டமைப்புகள், சுடுமண் குழாய், மூடிய வடிகால், 1,300-க்கும் மேற்பட்ட தொல்பொருட்கள் – தந்தத் தாயக்கட்டைகள், ஒரு செ.மீ.-க்கும் குறைவான சிறு தங்க அணிகள், மீன் குறியீடு கொண்ட முழுப் பானை உட்பட – கிடைத்ததாக அகழாய்வு இயக்குநர் ரமேஷ் மசேதுங் கூறினார்.

மண்ணுக்குள் கிடைத்தவை

• கட்டடங்கள்: 38×23×6 செ.மீ., 38×26×6 செ.மீ. அளவுள்ள சுட்ட செங்கற்கள்; சுமார் 13 மீட்டர் நீளச் சுவர்; களிமண் தரைகள்; மழைநீர் வழிந்தோட விரல் அழுத்திய பள்ளங்களும் இரட்டைத் துளைகளும் கொண்ட கூரை ஓடுகள்; மரக் கம்பங்களுக்கான இரும்பு ஆணிகள். செங்கற்களிலும் சாந்திலும் சுண்ணாம்பு கலந்திருந்ததை வேலூர் தொழில்நுட்ப நிறுவன ஆய்வு காட்டியது.
• நீர் மேலாண்மை: சுடுமண் உறைகிணறுகள், திறந்த மற்றும் மூடிய வடிகால்கள், சுடுமண் குழாய்கள், தொட்டிகள்.
• தொழில்கள்: 4 மீட்டருக்குக் கீழே வண்டி வண்டியாகப் பானைகள் குவிந்திருந்தது, உள்ளூர் மட்பாண்டத் தொழிலைக் குறிக்கிறது. இத்தாலியின் பிசா பல்கலைக்கழக ஆய்வு, பானைகள் உள்ளூர் மண்ணால் செய்யப்பட்டவை என்றும், கருப்பு-சிவப்பு மட்பாண்டத்துக்கு சுமார் 1100°C வெப்பம் எட்டப்பட்டது என்றும் காட்டியது. 10 தக்களிகள் (spindle whorls), எலும்பு ஊசிமுனைக் கருவிகள், செப்பு ஊசி ஆகியவை நெசவைக் குறிக்கின்றன.
• எழுத்து: நான்காம் கட்டத்தில் 56 தமிழி (தமிழ்-பிராமி) ஓடுகள், 1,001 கீறல் குறியீட்டு ஓடுகள். ASI கட்டங்களில் சுமார் 70 தமிழி ஓடுகள் – ‘ஆதன்’, ‘திசன்’, ‘உதிரன்’ போன்ற பெயர்களுடன். பெரும்பாலானவை பானை சுட்ட பின் உரிமையாளர்கள் கீறியவை என்று அறிக்கை கூறுகிறது – அதாவது எழுத்தறிவு அரசர்களிடம் மட்டும் அல்ல.
• அணிகலன்களும் விளையாட்டும்: ஏழு தங்க அணிகலன் துண்டுகள், அகேட், கார்னீலியன், படிகம் போன்ற கல் மணிகள் 4,000-க்கும் மேல், கண்ணாடி மணிகள், சங்கு வளையல்கள், தந்தச் சீப்பு; தாயக்கட்டைகள், சில்லுகள், சுடுமண் ஆட்டக் காய்கள்.
• வணிகம்: ரௌலட்டட் மட்பாண்டம், சில அரிட்டைன் (Arretine) ஓடுகள். அரிட்டைன் என்பது ரோமப் பேரரசுக் காலத்து இத்தாலியில் செய்யப்பட்ட நுண்ணிய சிவப்பு மட்பாண்டம்; இது கீழடியை அழகன்குளம், அரிக்கமேடு போன்ற துறைமுகங்களின் கடல் வணிக வலையுடன் இணைக்கிறது.
• உணவும் கால்நடையும்: புனே டெக்கான் கல்லூரி ஆய்வில் மாடு, எருமை, செம்மறி, வெள்ளாடு, நீலான், வெளிமான், காட்டுப்பன்றி, மயில் எலும்புகள் அடையாளம் காணப்பட்டன; வேளாண்மையும் கால்நடை வளர்ப்பும் முதன்மையானவை.

2019 அறிக்கை ஒரு குறிப்பையும் வைத்தது: அதுவரை வழிபாட்டுக்கான பொருட்கள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. இதைச் சிலர் பெரிதாகப் பேசினாலும், அது ‘இதுவரை’ என்ற எச்சரிக்கையுடன் கூடிய அவதானிப்பு மட்டுமே.

கொந்தகை, அகரம், மணலூர்: சகோதரத் தளங்கள்

கீழடியின் மேற்கே உள்ள கொந்தகை, அந்த மக்களின் இடுகாடு. அங்கே செம்மண்ணுக்குக் கீழே வெள்ளை மண் அடுக்கு உள்ளது; தாழியைப் புதைத்த பிறகு அந்த வெள்ளை மண்ணால் மூடியிருப்பதால், மேலே ஒரு வெண்மையான அரை வட்டம் தெரிந்தால் கீழே தாழி இருக்கிறது என்று அகழாய்வாளர்கள் அடையாளம் காண்கின்றனர். 2023 நடுப்பகுதி வரை 137-க்கும் மேற்பட்ட தாழிகள் வெளிப்பட்டதாக ‘ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ்’ பதிவு செய்துள்ளது; குழந்தையின் எலும்புக்கூடு, மடங்கிய நிலையில் வைக்கப்பட்ட முழு எலும்புக்கூடு, ஒரே தாழியில் இருவர், படையல் பானையில் நெல் ஆகியவை கிடைத்தன. ஒரே தாழியில் இருவர் என்பது, புறநானூற்றில் ‘கலம் செய் கோவே’ என்று குயவனை அழைத்து, கணவனோடு தன்னையும் அடக்க அகன்ற தாழி செய்யச் சொல்லும் பெண்ணின் பாடலை (புறம் 256) நினைவூட்டுகிறது. 2025-ல் மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகமும் இங்கிலாந்தின் லிவர்பூல் ஜான் மூர்ஸ் பல்கலைக்கழக ‘ஃபேஸ் லேப்’பும் இணைந்து, கொந்தகையில் கிடைத்த இரு ஆண் மண்டையோடுகளின் முகங்களை டிஜிட்டல் முறையில் மறுஆக்கம் செய்தன; DNA பிரித்தெடுப்பு முயற்சிகள் தொடர்கின்றன, ஆனால் எலும்புகள் மிகவும் சிதைந்திருப்பதால் DNA தரம் குறைவு.

கிழக்கே உள்ள அகரமும் மணலூரும் வாழ்விடச் சான்றுகளைக் காட்டுகின்றன. ஆக, வாழ்விடம், தொழிற்கூடம், இடுகாடு மூன்றும் ஒரே நிலப்பரப்பில் இணைந்த ஒரு முழுமையான குடியிருப்பாகக் கீழடித் தொகுதி உருவாகிறது.

காலக்கணிப்பு: எது உறுதி, எது விவாதம்?

மாநிலத் துறையின் ஆலோசகரான தொல்லியலாளர் கா. ராஜன் போன்றோர், கங்கைச் சமவெளியில் நடந்த ‘இரண்டாம் நகரமயமாக்கல்’ (முதலாவது ஹரப்பா நாகரிகம்) வைகைச் சமவெளியிலும் ஏறக்குறைய கி.மு. 6-ஆம் நூற்றாண்டில் நடந்தது என்றும், தமிழி எழுத்தின் காலம் கி.மு. 6-ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பின்னோக்கிச் செல்கிறது என்றும் வாதிடுகின்றனர். சங்க காலத்தை வழக்கமான ‘கி.மு. 300 – கி.பி. 300’ என்ற வரம்பைவிட முன்னே தள்ள வேண்டும் என்பது அவர்கள் நிலைப்பாடு.

மறுபக்கக் கேள்விகளும் வலுவானவை. கொல்கத்தா பல்கலைக்கழகத் தொல்லியலாளர் பிஷ்ணுப்ரியா பசாக், தமிழி ஓடுகள் காலக்கணிக்கப்பட்ட கரி இருந்த அதே அடுக்கிலிருந்து வந்தவையா என்பது அறிக்கையில் தெளிவாக இல்லை என்றார். கரியின் தேதி அருகிலுள்ள பொருளின் தேதியாக ஆகிவிடாது என்பது அடிப்படை விதி. சுவாரசியமாக, ராமகிருஷ்ணாவே 2018-ல் வெளியிட்ட ஆய்வுக் கட்டுரையில், தமிழி ஓடுகளை அடுக்கியல், எழுத்தியல் அடிப்படையில் கி.மு. 2-ஆம் நூற்றாண்டு – கி.பி. 1-ஆம் நூற்றாண்டு என வைத்திருந்தார்; இரும்புக் காலத்தை ‘கி.மு. 300-க்கு முந்தையது’ என்று தற்காலிகமாகக் குறித்தார். தமிழி எழுத்து ஆய்வின் முன்னோடி ஐராவதம் மகாதேவனின் காலவரிசையும் மிகப் பழைய தமிழிக் கல்வெட்டுகளைக் கி.மு. 3-ஆம் நூற்றாண்டு இறுதிக்கே வைக்கிறது. 2025-ல் ASI எழுதிய கடிதம், தற்போதைய அறிவின்படி மிகப் பழைய காலம் ‘அதிகபட்சம் கி.மு. 300-க்கு முன்’ என்ற அளவில்தான் இருக்க முடியும் என்றது.

சுருக்கமாக: கி.மு. 3-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. தொடக்க நூற்றாண்டுகள் வரை செழித்த, செங்கல் கட்டடங்களும் வடிகால்களும் எழுத்தறிவும் கொண்ட ஒரு நகர்ப்புறக் குடியிருப்பு என்பதில் பெரும் கருத்து வேறுபாடு இல்லை. அதற்கு முந்தைய அடுக்குகள் எவ்வளவு பழமையானவை, அவற்றுக்கும் எழுத்துக்கும் என்ன தொடர்பு என்பதுதான் விவாதம். முழு அறிவியல் தரவுகளுடன் கூடிய அறிக்கைகள் வெளியாகி, மதிப்பாய்வு செய்யப்படும்போதுதான் அது தீரும்.

அறிக்கைச் சர்ச்சை: ASI-யும் அமர்நாத் ராமகிருஷ்ணாவும்

உயர் நீதிமன்றத்தின் தொடர் வலியுறுத்தலுக்குப் பிறகு, ராமகிருஷ்ணா 2023 ஜனவரியில் முதல் இரு கட்டங்கள் பற்றிய 982 பக்க அறிக்கையை ASI தலைமை இயக்குநரிடம் சமர்ப்பித்தார். இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேல் கழித்து, 2025 மே மாதம், இரு நிபுணர்களின் பரிந்துரைப்படி அறிக்கையை ‘மேலும் நம்பகமானதாக’ மாற்றித் திருத்தி அனுப்புமாறு ASI கேட்டது: மூன்று காலகட்டங்களுக்கு முறையான பெயரிடல், கி.மு. 8 – 5-ஆம் நூற்றாண்டு என்ற காலத்துக்கு உறுதியான நியாயம், காலக்கணிப்பு மாதிரிகளுக்கு ஆழம் மட்டுமல்லாமல் அடுக்கு எண்கள், சிறந்த வரைபடங்கள், விடுபட்ட படங்கள்.

ராமகிருஷ்ணா மறுத்தார். அடுக்கியல் வரிசை, பண்பாட்டுப் பொருட்கள், AMS தேதிகள் அடிப்படையிலேயே காலவரிசை நிறுவப்பட்டது என்றும், விடுபட்ட ஆவணங்களை மட்டும் சரிசெய்யத் தயார் என்றும் பதில் எழுதினார். 2025 ஜூனில் மத்தியக் கலாச்சார அமைச்சர் கஜேந்திர சிங் ஷெகாவத், கண்டுபிடிப்புகளை அங்கீகரிக்க மேலும் அறிவியல் சான்றுகள் தேவை என்றார்; அதே மாதம் 17-ல் ராமகிருஷ்ணா கிரேட்டர் நொய்டாவுக்கு மாற்றப்பட்டார். 2025 டிசம்பரில் ASI-யின் ஐந்து உறுப்பினர் உள்குழு 114 பக்க மதிப்பீட்டை அனுப்பியது. 2026 பிப்ரவரி 2-ல் ராமகிருஷ்ணா, அகழாய்வு செய்தவரின் அறிக்கையை உள்குழு மதிப்பிடுவது ‘முன்னுதாரணம் இல்லாதது’ என்று கூறி, அறிக்கையை மாற்றாமல் வெளியிடுமாறு கோரினார். 2026 ஜூன் 24 தேதியிட்ட கடிதத்தில், அந்தக் குழு கீழடிக்கே சென்று அறிக்கையை மறு ஆய்வு செய்யும் என்றும், அதுவரை வெளியீடு நிலுவையில் இருக்கும் என்றும் ASI தலைமை இயக்குநர் யதுபீர் சிங் ராவத் தெரிவித்தார். 2026 செப்டம்பரில் தமிழகத் தொல்லியல் அமைச்சர் அ. ராஜ்மோகன், சந்தேகம் இருந்தால் நிபுணர் குழு அமைத்து நேரில் வந்து பார்க்குமாறு மத்திய அரசுக்குச் சவால் விடுத்தார். இதை எழுதும் நேரத்தில் அறிக்கை இன்னும் வெளியாகவில்லை.

இந்தச் சர்ச்சையில் அறிவியல் கேள்விகளும் அரசியலும் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன. அறிக்கைக்குத் தொழில்நுட்பக் குறைகள் இருந்தால் அவை சரிசெய்யப்பட வேண்டும்; அதே நேரம், பத்தாண்டுகளுக்கு முன் நடந்த அகழாய்வின் முழு அறிக்கையை ஆய்வாளர்கள் இன்னும் படிக்க முடியாமல் இருப்பதுதான் உண்மையான இழப்பு.

கீழடி அருங்காட்சியகம்

2023 மார்ச் 5 அன்று அன்றைய முதல்வர் மு. க. ஸ்டாலின், கீழடியில் 2 ஏக்கரில் ₹18.43 கோடி செலவில் கட்டப்பட்ட கீழடி அருங்காட்சியகத்தைத் திறந்து வைத்தார். நான்காம் கட்டம் முதல் எட்டாம் கட்டம் வரை கண்டெடுத்த 15,000-க்கும் மேற்பட்ட தொல்பொருட்கள் அங்கே உள்ளன. வைகையும் கீழடியும், வேளாண்மையும் நீர் மேலாண்மையும், கடல் வணிகம், நெசவும் மணிகளும், வாழ்க்கை முறை, மட்பாண்டத் தொழில் என ஆறு பிரிவுகளில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. மெய்நிகர் அனுபவம், உங்கள் பெயரைத் தமிழியில் பார்க்கும் வசதி போன்றவை மாணவர்களைக் கவர்கின்றன. மதுரைக்குச் செல்பவர்கள் அரை நாள் ஒதுக்கிப் பார்க்கலாம்.

கீழடி நமக்குச் சொல்வது

பெருங்கற்கால அடக்கங்களிலிருந்து ஆதிச்சநல்லூர் வரை, தமிழகத் தொல்லியல் நீண்ட காலம் இறந்தவர்களின் உலகத்தையே காட்டியது. கீழடி முதன்முறையாக ஒரு வாழும் நகரத்தைக் காட்டியது: செங்கல் வீடுகள், கிணறுகள், வடிகால்கள், தொழிற்கூடங்கள், பானையில் தன் பெயரைக் கீறும் சாதாரண மனிதர்கள், தாயம் உருட்டும் குழந்தைகள். அதன் சரியான தொடக்கக் காலம் எதுவாக இருந்தாலும், சங்கப் பாடல்கள் வெறும் கற்பனை அல்ல என்பதற்கான வலுவான தொல்லியல் பின்னணியைக் கீழடி தந்திருக்கிறது. பதினொரு கட்டங்களுக்குப் பிறகும், 110 ஏக்கரில் ஒரு சிறு பகுதியே தோண்டப்பட்டுள்ளது.

அடுத்த பகுதி

இந்தத் தொடரின் நான்காம் பகுதியில், சிவகளை, கொடுமணல், பொருந்தல் ஆகிய தளங்களுக்குச் செல்வோம் – புதிய அகழாய்வுகளும் இரும்புக் காலத் தேதிகளும். தாமிரபரணிக் கரையின் நெல், நொய்யல் கரையின் தொழிற்கூடங்கள், பழனி அருகே கிடைத்த தமிழி எழுத்துகள், இரும்பின் தொன்மை பற்றிய புதிய கூற்றுகள் – எவை உறுதி, எவை விவாதம்? விரைவில்.

மூலங்கள்

• தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறை: கீழடி அகழாய்வு
• தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறை (2019): Keeladi: An Urban Settlement of Sangam Age on the Banks of River Vaigai (தமிழ் இணையக் கல்விக்கழக மின்நூலகம்)
• Frontline: Keezhadi treasures caught in a swirl (2017)
• Scroll.in: அமர்நாத் ராமகிருஷ்ணா நேர்காணல் (2017)
• The Hindu: Archaeologist involved in Keezhadi project transferred (2017); No significant finds at Keezhadi this season (2017)
• The Hindu: Sangam era older than previously thought (2019)
• The Wire Science: Experts question dates of script in Keeladi report (2019)
• The Federal: பி. ஏ. கிருஷ்ணனின் விமர்சனக் கட்டுரை (2019)
• The Hindu: ASI’s Keeladi report pushes Sangam age to 800 BCE (2023); Keeladi museum opened (2023)
• Hindustan Times: Konthagai burial site reveals ancient practices (2023)
• The Indian Express: ASI asks archaeologist to resubmit Keeladi report; Archaeologist refuses to revise (2025)
• The Hindu: மத்திய அமைச்சரின் கருத்து (2025)
• The Economic Times: 29 கார்பன் மாதிரிகள், கா. ராஜன் கருத்து (2025)
• BBC தமிழ்: கீழடி: மண்டை ஓடுகளின் அடிப்படையில் முக மறுஆக்கம் (2025)
• Hindustan Times: Archaeologist dismisses ASI’s objections (2026)
• DT Next: ASI orders fresh review, publication put on hold (2026)
• The Hindu: ASI permits excavations in Keeladi; 11-ஆம் கட்டக் கண்டுபிடிப்புகள் (2026)
• The New Indian Express: அமைச்சர் அ. ராஜ்மோகன் கருத்து (2026)