-
இத்தாலியின் நேப்பிள்ஸ் வளைகுடாவின் கரையோரத்தில், ஏறத்தாழ 10,000 முதல் 12,000 பேர் வாழ்ந்திருக்கக்கூடிய ஒரு ரோமானிய நகரம், சுமார் 1,700 ஆண்டுகள் பல மீட்டர் ஆழமான எரிமலைக் குப்பைகளுக்கு அடியில் புதைந்து கிடந்தது. அதுதான் பாம்பே (Pompeii). 1748-இல் முறையான அகழாய்வு தொடங்கியபோது, தொல்லியலாளர்கள் தெருக்கள், அடுமனைகள் (bakeries), மதுக்கடைகள், தேர்தல் விளம்பர வாசகங்கள், சுவர்க் கிறுக்கல்கள் (graffiti), இறந்த மனிதர்களின் உடல் வடிவில் உருவான வெற்றிடங்கள் என அனைத்தையும் கண்டனர். ஒரு சாதாரண ரோமானிய நகரத்தை இவ்வளவு முழுமையாகப் பாதுகாத்து வைத்திருக்கும் வேறு இடம் உலகில் இல்லை என்றே சொல்லலாம்.
இந்தக் கட்டுரை பாம்பேயின் முழுக் கதையைச் சொல்கிறது: பேரழிவுக்கு முந்தைய நகரம், கி.பி. 79-இல் வெசூவியஸ் (Vesuvius) எரிமலை வெடித்ததைப் பிளினி இளையவர் (Pliny the Younger) விவரித்த விதம், மக்கள் உண்மையில் எப்படி இறந்தார்கள், வெடிப்புத் தேதி குறித்த விவாதம், அண்டை நகரான ஹெர்குலேனியம் (Herculaneum), போர்பன் மன்னர்கள் காலம் முதல் இன்று வரையிலான அகழாய்வு, பிளாஸ்டர் வார்ப்புகள் (plaster casts) பற்றி DNA வெளிப்படுத்திய உண்மைகள், ஆண்டுக்கு நான்கு மில்லியன் பார்வையாளர்கள் ஏற்படுத்தும் அழுத்தம். ஆய்வாளர்கள் ஒருமித்துக் கருத்து கொள்ளாத இடங்களில் அதைத் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறோம்.
வெடிப்புக்கு முந்தைய பாம்பே
பாம்பே, சார்னோ ஆற்றின் (River Sarno) முகத்துவாரத்துக்கு அருகே, கடலிலிருந்து சிறிது தூரத்தில், வெசூவியஸ் மலையின் அடிவாரத்தில் இருந்த ஒரு பழைய எரிமலைக் குழம்புப் பாறை முகட்டின் மேல் அமைந்திருந்தது. ஓஸ்கன் (Oscan) மொழி பேசிய மக்கள் இதை கி.மு. ஏழாம் அல்லது ஆறாம் நூற்றாண்டில் நிறுவியிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. பின்னர் கிரேக்க, எட்ருஸ்கன், சாம்னைட் தாக்கங்கள் வந்தன. "சமூகப் போர்" (Social War) என அழைக்கப்படும் மோதலில் பாம்பே ரோமுக்கு எதிராக நின்றது. கி.மு. 89-இல் சர்வாதிகாரி சுல்லா (Sulla) நகரை முற்றுகையிட்ட பிறகு, கி.மு. 80-இல் அது ரோமானியக் குடியேற்ற நகரமாக (colony) மாற்றப்பட்டது; "கொலோனியா கொர்னேலியா வெனேரியா பொம்பேயானோரும்" என்று புதிய பெயரும் சூட்டப்பட்டது.
கி.பி. முதல் நூற்றாண்டில் பாம்பே ஒரு பெருநகரம் அல்ல; செழிப்பான ஒரு மாகாண வணிக நகரம். அங்கே ஒரு மன்றம் (forum), அப்போலோ, ஜூபிடர், ஐசிஸ் தெய்வங்களுக்குக் கோயில்கள், பல பொதுக் குளியல் வளாகங்கள், இரண்டு அரங்குகள், கி.மு. சுமார் 70-இல் கட்டப்பட்ட ஒரு வட்ட அரங்கு (amphitheatre) இருந்தன. இந்த வட்ட அரங்குதான் ரோமானிய உலகில் இன்றும் எஞ்சியிருக்கும் மிகப் பழமையான கல் வட்ட அரங்கு. ஒயின், ஆலிவ் எண்ணெய், "காரம்" (garum) எனப்படும் மீன் சாஸ், துணி உற்பத்தி ஆகியவை நகரின் பொருளாதாரத்தைத் தாங்கின. ஒரு முழுத் தெருத் தொகுதியையும் ஆக்கிரமித்திருந்த "ஃபான் இல்லம்" (House of the Faun) போன்ற செல்வந்தர்களின் வீடுகள் இருந்தன; புகழ்பெற்ற "அலெக்சாண்டர் மொசைக்" ஓவியம் அங்குதான் இருந்தது.
மக்கள்தொகை எண்ணிக்கைகள் அனைத்தும் மதிப்பீடுகளே. தொல்லியலாளர்கள் பொதுவாக நகரத்துக்கும் சுற்றுப்புறத்துக்கும் சேர்த்து 10,000 முதல் 20,000 வரை என்று கணிக்கிறார்கள்; 11,000–12,000 என்பது பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு வேலை எண். நகரச் சுவர்களுக்குள் சுமார் 66 ஹெக்டேர் பரப்பு உள்ளது; அதில் ஏறத்தாழ மூன்றில் இரண்டு பங்கு இதுவரை தோண்டப்பட்டுள்ளது.
கி.பி. 62 நிலநடுக்கம்
வெடிப்புக்குப் பதினேழு ஆண்டுகளுக்கு முன், காம்பானியா பகுதியை ஒரு வலுவான நிலநடுக்கம் தாக்கியது. தத்துவஞானி செனிகா (Seneca) அதை கி.பி. 62 பிப்ரவரி 5 என்று குறிப்பிடுகிறார்; வரலாற்றாசிரியர் டாசிட்டஸ் (Tacitus) அதை 63 என்கிறார். நவீன நூல்களில் இரண்டு ஆண்டுகளும் காணப்படுகின்றன. கோயில்கள், வீடுகள், நீர் விநியோக அமைப்பு சேதமடைந்தன. 79-இல் எரிமலை வெடித்தபோதும் நகரம் முழுவதும் பழுதுபார்ப்புப் பணிகள் நடந்துகொண்டிருந்தன என்பதற்குத் தொல்லியல் சான்றுகள் உள்ளன. முக்கியமாக, ரோமானியர்கள் வெசூவியஸை ஓர் எரிமலையாகக் கருதவில்லை. புவியியலாளர் ஸ்ட்ராபோ (Strabo) அதன் கருகியது போன்ற பாறைகளைக் குறிப்பிட்டிருந்தாலும், மலைச்சரிவுகள் திராட்சைத் தோட்டங்களால் பசுமையாக இருந்தன; வாழும் நினைவில் எந்த வெடிப்பும் நிகழ்ந்திருக்கவில்லை.
பிளினி இளையவர் கண்டது
இந்தப் பேரழிவுக்கு நேரடிச் சாட்சியாக நமக்குக் கிடைத்திருப்பது ஒரே ஒரு பதிவுதான்: பிளினி இளையவர் சுமார் 25 ஆண்டுகள் கழித்து வரலாற்றாசிரியர் டாசிட்டஸுக்கு எழுதிய இரண்டு கடிதங்கள் (கடிதங்கள் 6.16, 6.20). அப்போது 17 வயதான பிளினி, வளைகுடாவின் மறுகரையில் சுமார் 30 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள மிசெனம் (Misenum) நகரில் தன் மாமா பிளினி மூத்தவருடன் (Pliny the Elder) தங்கியிருந்தார். பிளினி மூத்தவர் அங்கு நிலைகொண்டிருந்த ரோமானியக் கடற்படையின் தளபதி; புகழ்பெற்ற "இயற்கை வரலாறு" (Natural History) நூலின் ஆசிரியரும் கூட.
ஏறத்தாழ மதியம், பிளினியின் தாய் ஒரு பிரம்மாண்டமான மேகத்தைச் சுட்டிக்காட்டினார். அதன் வடிவத்தை பிளினி ஒரு "குடை பைன்" (umbrella pine) மரத்துடன் ஒப்பிட்டார்: உயர்ந்த அடிமரம், மேலே விரியும் கிளைகள். இன்று எரிமலையியலாளர்கள் இத்தகைய வெடிப்பை அவர் பெயரால் "பிளினியன் வெடிப்பு" (Plinian eruption) என்றே அழைக்கிறார்கள். மாமா, முதலில் மேகத்தை ஆராயவும், பின்னர் ரெக்டினா (Rectina) என்ற பெண்ணின் வேண்டுகோளை ஏற்று கரையோர மக்களை மீட்கவும், போர்க்கப்பல்களுடன் புறப்பட்டார். விழுந்துகொண்டிருந்த பியூமிஸ் (pumice) கற்களால் ஹெர்குலேனியம் அருகே கரையிறங்க முடியவில்லை; எனவே ஸ்டாபியே (Stabiae) சென்று நண்பர் பொம்போனியானஸ் வீட்டில் தங்கினார்.
மறுநாள் காலை, பிளினி மூத்தவர் ஸ்டாபியே கடற்கரையில் உயிரிழந்தார். நச்சுப் புகையால் மூச்சுத் திணறி இறந்தார் என்று மருமகன் எழுதுகிறார்; ஆனால் உடன் இருந்தவர்கள் உயிர் பிழைத்ததால், மாரடைப்பு போன்ற உடல்நலக் காரணம் இருந்திருக்கலாம் என்று சில நவீன ஆய்வாளர்கள் கருதுகிறார்கள். மிசெனத்தில், இளைய பிளினியும் அவர் தாயும் "விளக்கில்லாத மூடிய அறை" போன்ற இருளுக்குள் தப்பி ஓடினர். பெற்றோரையும் பிள்ளைகளையும் அழைத்துக் கதறும் குரல்களும், "தெய்வங்களே இல்லாமல் போய்விட்டன" என்று புலம்பும் குரல்களும் கேட்டதாக அவர் எழுதுகிறார். இருவரும் உயிர் பிழைத்தனர்.
வெடிப்பு எப்படி நிகழ்ந்தது
1980-களில் எரிமலையியலாளர் ஹரால்டுர் சிகுர்ட்சன் (Haraldur Sigurdsson) மற்றும் சகாக்கள், படிவுகளின் அடுக்குகளை ஆராய்ந்து வெடிப்பை இரண்டு முக்கியக் கட்டங்களாக மறுகட்டமைத்தனர்.
முதல் "பிளினியன்" கட்டத்தில், வாயு, சாம்பல், பியூமிஸ் கற்கள் கொண்ட ஒரு தூண் சுமார் 25 முதல் 33 கிலோமீட்டர் உயரம் வரை வளிமண்டலத்துக்குள் எழுந்ததாகக் கணிக்கப்படுகிறது. காற்று அதைத் தென்கிழக்கு நோக்கித் தள்ளியதால், பாம்பே மீது சுமார் 18 மணி நேரம் பியூமிஸ் மழை பொழிந்து, 2.5 முதல் 3 மீட்டர் ஆழத்துக்குக் குவிந்தது. அந்த எடையைத் தாங்க முடியாமல் கூரைகள் இடிந்து விழுந்தன. இந்தக் கட்டத்தில் பலர் நகரை விட்டு வெளியேறினர்; சிலர் வீடுகளுக்குள் ஒளிந்துகொண்டனர், சிலர் உடைமைகளை எடுக்கத் திரும்பி வந்தனர்.
இரண்டாம் கட்டம் இரவு தாமதமாகத் தொடங்கி மறுநாள் காலை வரை நீடித்தது. எரிமலைத் தூண் சரிந்து விழுந்தபோது "பைரோகிளாஸ்டிக் அடர்த்தி ஓட்டங்கள்" (pyroclastic density currents) உருவாயின: சூடான வாயு, சாம்பல், பாறைத் துகள்கள் ஆகியவை தரையை ஒட்டியபடி அதிவேகத்தில் பாய்ந்த பனிச்சரிவு போன்ற அலைகள். ஆய்வாளர்கள் ஆறு முக்கிய அலைகளைக் கணக்கிடுகிறார்கள். எரிமலைக்கு மேற்கே இருந்ததால் குறைவான பியூமிஸைப் பெற்ற ஹெர்குலேனியத்தை, நள்ளிரவு முதல் அதிகாலைக்குள் முதலில் இந்த அலைகள் தாக்கின. மறுநாள் காலை பாம்பேயை அடைந்த அலைகள், அப்போதும் நகரில் இருந்த கிட்டத்தட்ட அனைவரையும் கொன்றன. வெளியான மொத்தப் பொருளின் அளவு சுமார் 3 முதல் 4 கன கிலோமீட்டர் என்று பரவலாக மதிப்பிடப்படுகிறது; ஆனால் வெளியிடப்பட்ட எண்கள் மாறுபடுகின்றன.
மக்கள் எப்படி இறந்தார்கள், எத்தனை பேர்?
"பாம்பே மக்கள் சாம்பலில் உயிரோடு புதைக்கப்பட்டார்கள்" என்று பிரபலக் கதைகள் சொல்கின்றன. உண்மை அதைவிடச் சிக்கலானது. பியூமிஸ் மழைக் கட்டத்தில் கூரைகள் இடிந்தும் கற்கள் விழுந்தும் மக்கள் இறந்தனர்; இதுவரை கண்டெடுக்கப்பட்ட உடல்களில் ஏறத்தாழ மூன்றில் ஒரு பங்கு அல்லது அதற்கு மேல் இந்த முதல் கட்டத்தில் இறந்தவர்கள் என்று உடல் எச்சங்கள் பற்றிய ஆய்வுகள் சுட்டுகின்றன. மீதமுள்ளோர் பைரோகிளாஸ்டிக் ஓட்டங்களால் இறந்தனர்.
அந்த ஓட்டங்களில் மரணம் எப்படி நிகழ்ந்தது என்பதில் இன்றும் விவாதம் உண்டு. 2001 முதல் ஜுசெப்பே மாஸ்த்ரோலொரென்சோ, பியர்பாவ்லோ பெத்ரோனே (Pierpaolo Petrone) மற்றும் சகாக்கள் ஹெர்குலேனியம் எலும்புக்கூடுகளை ஆராய்ந்து, சுமார் 400–500°C வெப்பம் கிட்டத்தட்ட உடனடி மரணத்தை ஏற்படுத்தியது என்று வாதிட்டனர். பாம்பேயில் வெப்பநிலை குறைவாக (ஒருவேளை 100–300°C) இருந்திருக்கலாம், சூடான சாம்பலை சுவாசித்ததால் சில நிமிடங்களில் மரணம் நேர்ந்திருக்கலாம் என்று வேறு சில ஆய்வாளர்கள் கருதுகிறார்கள். ஹெர்குலேனியத்தில் ஒருவரின் மண்டையோட்டில் கண்ட கண்ணாடி போன்ற கருப்புப் பொருள், கண்ணாடியாக மாறிய மூளைத் திசு என்ற 2020 ஆய்வுக் கூற்றும் இன்னும் விவாதத்தில் உள்ளது.
உயிரிழப்பு எண்ணிக்கையைத் தரும் பண்டைய ஆதாரம் எதுவும் இல்லை. பாம்பேயில், சிதைந்த எச்சங்களை எப்படிக் கணக்கிடுகிறோம் என்பதைப் பொறுத்து, சுமார் 1,150 முதல் 1,300 பேரின் எச்சங்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. நகரில் மூன்றில் ஒரு பங்கு இன்னும் தோண்டப்படவில்லை; பலர் நகருக்கு வெளியே சாலைகளில் இறந்தனர். பாம்பேயில் மட்டும் சுமார் 2,000 பேர் இறந்திருக்கலாம் என்பது பல ஆய்வாளர்களின் மதிப்பீடு; முழுப் பகுதிக்குமான மொத்த எண்ணிக்கை சில ஆயிரம் அல்லது அதற்கு மேல் இருக்கலாம். இணையத்தில் காணப்படும் 16,000 போன்ற எண்கள் ஊகங்களே. பெரும்பாலான மக்கள் முதல் சில மணி நேரங்களிலேயே தப்பி ஓடியிருக்கலாம். நேப்பிள்ஸ், கூமே, புட்டியோலி, ஓஸ்டியா போன்ற நகரங்களில் கிடைத்த கல்வெட்டுகளை வைத்து, அகதிகள் எங்கே குடியேறினார்கள் என்பதை வரலாற்றாசிரியர் ஸ்டீவன் டக் (Steven Tuck) தடம் காண முயன்றுள்ளார்.
ஹெர்குலேனியம், ஸ்டாபியே, ஓப்லோன்டிஸ்
ஹெர்குலேனியம், சுமார் 4,000–5,000 பேர் வாழ்ந்திருக்கக்கூடிய, பாம்பேயைவிடச் சிறிய, ஆனால் செல்வச் செழிப்பான கடற்கரை நகரம். அது சுமார் 20 மீட்டர் ஆழமான பைரோகிளாஸ்டிக் பொருளுக்கு அடியில் புதைந்தது; அந்தப் பொருள் பாறை போல இறுகிவிட்டது. இதனால், பாம்பேயில் அழுகிப்போன மரச் சட்டங்கள், மரச்சாமான்கள், உணவு, துணிகள், சில மேல்தளங்கள் கூட ஹெர்குலேனியத்தில் பாதுகாக்கப்பட்டன.
நகருக்குள் சில உடல்களே கிடைத்ததால், ஹெர்குலேனியம் மக்களில் பெரும்பாலோர் தப்பிவிட்டனர் என்று நீண்டகாலம் நம்பப்பட்டது. 1980–82-இல் பண்டைய கடற்கரையோரம் தோண்டியபோது அந்த நம்பிக்கை உடைந்தது: கல்லால் கட்டப்பட்ட படகுக் கொட்டகைகளிலும் கடற்கரையிலும் நெருக்கியடித்துக் கிடந்த சுமார் 300 எலும்புக்கூடுகள் கிடைத்தன. அவர்கள் கடல் வழியாக மீட்பு வரும் என்று காத்திருந்திருக்கலாம்.
அருகில் உள்ள "பாப்பிரி மாளிகை" (Villa of the Papyri) யில் 1,800-க்கும் மேற்பட்ட கருகிய சுருள்கள் (scrolls) கொண்ட ஒரு நூலகம் இருந்தது. 2023 முதல் "வெசூவியஸ் சேலஞ்ச்" (Vesuvius Challenge) என்ற முயற்சி, எக்ஸ்-ரே ஸ்கேன்களையும் இயந்திரக் கற்றலையும் (machine learning) இணைத்து, திறக்கப்படாத சுருள்களிலிருந்து கிரேக்க எழுத்துகளை வாசிக்கத் தொடங்கியுள்ளது. ஸ்டாபியே, ஓப்லோன்டிஸ் (Oplontis; அங்குள்ள பிரம்மாண்டமான "வில்லா பொப்பேயா"), போஸ்கோரியாலே ஆகிய இடங்களும் புதைந்தன.
தேதி விவாதம்: ஆகஸ்ட்டா, அக்டோபரா?
பல நூற்றாண்டுகளாக, வெடிப்புத் தேதி கி.பி. 79 ஆகஸ்ட் 24 என்றே கருதப்பட்டது. பிளினியின் கடிதத்தின் மிகவும் அறியப்பட்ட கையெழுத்துப் பிரதியில் உள்ள "செப்டம்பர் கலெண்ட்ஸுக்கு ஒன்பது நாள் முன்" என்ற குறிப்பிலிருந்து இந்தத் தேதி வருகிறது. ஆனால் இடைக்காலப் பிரதிகளில் வெவ்வேறு வாசிப்புகள் உள்ளன; தொல்லியல் சான்றுகளும் நீண்ட காலமாகப் பிந்திய தேதியையே சுட்டி வந்தன.
அந்தச் சான்றுகளில் சில: மாதுளை, அக்ரூட் (walnut) போன்ற இலையுதிர்காலப் பழங்கள்; ஏற்கெனவே ஜாடிகளில் அடைக்கப்பட்ட ஒயின் (அறுவடை முடிந்ததைக் காட்டுவது); பயன்பாட்டில் இருந்த கனல் அடுப்புகள்; பல பலியானவர்கள் அணிந்திருந்த கனமான ஆடைகள்; இன்னும் விவாதத்தில் உள்ள டைட்டஸ் பேரரசரின் ஒரு நாணயம். 2018-இல் "ரீஜியோ V" பகுதியில் அகழாய்வாளர்கள் கரியால் எழுதிய ஒரு வாசகத்தைக் கண்டனர்; அது "XVI K Nov", அதாவது நவம்பர் கலெண்ட்ஸுக்கு 16 நாள் முன், அதாவது அக்டோபர் 17 என்று வாசிக்கப்படுகிறது. கரி எழுத்து நீண்ட காலம் நிலைக்காது என்பதால் அது வெடிப்புக்குச் சற்று முன் எழுதப்பட்டது என்று பல ஆய்வாளர்கள் ஏற்கிறார்கள். பாம்பே தொல்லியல் பூங்கா நிர்வாகமும் கி.பி. 79 அக்டோபர் 24 அல்லது அதை ஒட்டிய தேதியைப் பொதுவெளியில் ஆதரித்தது.
ஆனால் அனைவரும் இதை ஏற்கவில்லை. அந்த வாசகத்தில் ஆண்டு குறிப்பிடப்படவில்லை; தாவரச் சான்றுகள் கோடையின் இறுதியுடனும் பொருந்தும் என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர். நியாயமான சுருக்கம் இதுதான்: அக்டோபர் இறுதி இன்று அதிகம் விரும்பப்படும் தேதி; ஆனால் ஆகஸ்ட் 24 முழுமையாக நிராகரிக்கப்படவில்லை.
மீள்கண்டுபிடிப்பும் அகழாய்வும்: போர்பன்கள் முதல் இன்று வரை
இந்த நகரங்களின் இருப்பிடங்கள் மறக்கப்பட்டுவிட்டன. 1590-களில் கட்டடக் கலைஞர் டொமெனிகோ ஃபொன்டானா (Domenico Fontana) ஒரு நீர்க் கால்வாயைப் பாம்பேயின் நேர் அடியில் தோண்டினார்; ஆனால் அது பாம்பே என்று அவர் உணரவில்லை. 1709-இல் கிணறு தோண்டியவர்கள் ஹெர்குலேனியத்தைத் தற்செயலாகக் கண்டனர்; 1738-இல் நேப்பிள்ஸின் போர்பன் மன்னர் சார்லஸ் ஆட்சியில் அங்கே அதிகாரபூர்வ அகழாய்வு தொடங்கியது. பாம்பேயில் 1748-இல் தோண்டல் தொடங்கியது. 1763-இல் "res publica Pompeianorum" (பாம்பே மக்களின் அரசு) என்ற கல்வெட்டு கிடைத்த பிறகுதான் அந்த இடம் பாம்பே என்பது உறுதியானது.
ஆரம்ப அகழாய்வுகள் பெரும்பாலும் அரச சேகரிப்புகளுக்கான புதையல் வேட்டையாகவே இருந்தன. சுவரோவியங்கள் வெட்டி எடுக்கப்பட்டன; பாலியல் சார்ந்த பொருட்கள் நேப்பிள்ஸில் ஒரு "ரகசிய அலமாரி"யில் பூட்டி வைக்கப்பட்டன. 1863 முதல் பொறுப்பேற்ற ஜுசெப்பே ஃபியோரெல்லி (Giuseppe Fiorelli) முறையான அணுகுமுறையைக் கொண்டுவந்தார்: நகரை "ரீஜியோ" (பகுதிகள்), "இன்சுலா" (தெருத் தொகுதிகள்), வாசல் எண்கள் என்று பிரித்தார்; அந்த முறை இன்றும் பயன்பாட்டில் உள்ளது. இருபதாம் நூற்றாண்டில் அமெடியோ மையூரி (Amedeo Maiuri) 1924 முதல் 1961 வரை பெரிய அகழாய்வுகளை நடத்தினார்.
இந்தத் தளம் பலமுறை சேதமடைந்துள்ளது. 1943-இல் நேசநாடுகளின் (Allied) விமானக் குண்டுவீச்சில் 160-க்கும் மேற்பட்ட குண்டுகள் தளத்தின் மீது விழுந்தன. 2010-இல் "கிளாடியேட்டர்களின் இல்லம்" இடிந்து விழுந்தது. அதைத் தொடர்ந்து, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் இத்தாலியின் சுமார் €105 மில்லியன் நிதியுடன் 2012-இல் "கிரேட் பாம்பே திட்டம்" (Great Pompeii Project) தொடங்கப்பட்டது. 2021 முதல் இயக்குநராக இருக்கும் கேப்ரியல் ஸுக்ட்ரீகல் (Gabriel Zuchtriegel) காலத்திலும் புதிய கண்டுபிடிப்புகள் தொடர்கின்றன: வண்ண ஓவியங்கள் கொண்ட ஒரு சிற்றுண்டிக் கடை (thermopolium), சிவிட்டா ஜூலியானா பகுதியிலிருந்து ஒரு சடங்குத் தேர், கருப்புச் சுவர்கள் கொண்ட ஒரு விருந்து மண்டபம்.
பிளாஸ்டர் வார்ப்புகளும் DNA சொன்ன உண்மையும்
1863-இல், இறுகிய சாம்பலுக்குள் உடல்கள் அழுகி மறைந்து, அவற்றின் வடிவில் வெற்றிடங்கள் உருவாகியிருப்பதை ஃபியோரெல்லி கவனித்தார். அந்த வெற்றிடங்களுக்குள் பிளாஸ்டரை ஊற்றி, பாம்பேயின் அடையாளமாக மாறிய உருவங்களை உருவாக்கினார்: குனிந்து அமர்ந்தவர்கள், முகத்தை மூடிக்கொண்டவர்கள், சங்கிலியில் கட்டப்பட்டு துடிக்கும் ஒரு நாய். பல வார்ப்புகளுக்குள் உண்மையான எலும்புகளும் பற்களும் இன்னும் உள்ளன. 100-க்கும் மேற்பட்ட வார்ப்புகள் உள்ளன.
இந்த வார்ப்புகள் சான்றுகள்தான்; ஆனால் அவை பல காலங்களில் கற்பனையுடன் விளக்கப்பட்டும், சில சமயம் "சீரமைக்கப்பட்டும்" உள்ளன. 2024 நவம்பரில் ஃப்ளோரன்ஸ் பல்கலைக்கழகம், ஹார்வர்ட் மருத்துவப் பள்ளி, மேக்ஸ் பிளாங்க் நிறுவனம் ஆகியவற்றின் குழு "Current Biology" இதழில் DNA ஆய்வு முடிவுகளை வெளியிட்டது. சீரமைப்பில் இருந்த 86 வார்ப்புகளில் 14-இலிருந்து மாதிரிகள் எடுக்கப்பட்டன; ஐந்து பேரிடமிருந்து பயனுள்ள தரவு கிடைத்தது. தங்க வளையல் அணிந்து ஒரு குழந்தையை மடியில் வைத்திருந்த நபர் நீண்ட காலம் "தாய்" என்று கருதப்பட்டார்; ஆனால் அவர் அந்தக் குழந்தையுடன் உறவில்லாத ஓர் ஆண் என்று DNA காட்டியது. "அணைத்தபடி இறந்த சகோதரிகள்" அல்லது "தாயும் மகளும்" என்று சொல்லப்பட்ட இருவரில் குறைந்தது ஒருவர் ஆண். ஆய்வு செய்யப்பட்டவர்களின் மரபுவழி பெரும்பாலும் கிழக்கு மத்தியதரைப் பகுதியிலிருந்து சமீபத்தில் குடியேறியவர்களுடையது; ரோமானியப் பேரரசின் மக்கள் எவ்வளவு கலப்பானவர்கள் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.
உறைந்துபோன அன்றாட வாழ்க்கை
சாதாரண ரோமானிய வாழ்க்கைக்குப் பாம்பே ஒப்பற்ற ஆதாரம். 10,000-க்கும் மேற்பட்ட சுவர்க் கிறுக்கல்களும் வண்ணம் தீட்டிய வாசகங்களும் எஞ்சியுள்ளன: நீதிபதி பதவிக்கான வேட்பாளர்களை ஆதரிக்கும் தேர்தல் அறிவிப்புகள், கிளாடியேட்டர் போட்டி விளம்பரங்கள், வசைகள், காதல் குறிப்புகள், மதுக்கடைக் கணக்குகள். டஜன் கணக்கான அடுமனைகள் (ஒன்றில் 81 கருகிய ரொட்டிகள் கிடைத்தன), சில கணக்கீடுகளின்படி 100-க்கும் மேற்பட்ட மதுக்கடைகள் மற்றும் உணவுக் கவுண்டர்கள், துணி சலவைக் கூடங்கள் (fulleries), "லுபனார்" எனப்படும் ஒரு விபசார விடுதி ஆகியவை அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன.
தெருக்களில் கால்நடைப் பாதைக் கற்களும், வண்டிச் சக்கரங்கள் தேய்த்த தடங்களும் உள்ளன. வீடுகளின் சுவரோவியப் பாணிகளை வைத்து ஆய்வாளர்கள் ரோமானியக் கலையைக் காலவரிசைப்படுத்துகிறார்கள். அமெரிக்கத் தொல்லியலாளர் வில்ஹெல்மினா ஜாஷெம்ஸ்கி, வேர்கள் விட்டுச்சென்ற வெற்றிடங்களை வைத்துத் தோட்டங்களையே மீண்டும் நட்டுக் காட்டினார். எலும்புக்கூடுகள் ரோமானிய உணவுமுறை, உடல்நலம், சமத்துவமின்மை பற்றிச் சொல்கின்றன. ஆனால் இந்தப் பதிவுக்கும் வரம்புகள் உண்டு: பாம்பே ஒரு "சாதாரண நாளின்" புகைப்படம் அல்ல; நெருக்கடியின் நடுவில், மக்கள் தப்பி ஓடியதால் பாதி காலியான, நிலநடுக்கக் காயங்கள் இன்னும் ஆறாத ஒரு நகரத்தின் நிலை.
UNESCO, சுற்றுலா, புகழின் அழுத்தம்
1997-இல் UNESCO, "பாம்பே, ஹெர்குலேனியம், டோரே அன்னுன்ஸியாட்டா தொல்லியல் பகுதிகள்" என்ற பெயரில் இதை உலகப் பாரம்பரியச் சின்னமாக அறிவித்தது. அதன் பிறகு சிதைவு, இடிபாடு, திருட்டு அகழாய்வு, கூட்ட நெரிசல் ஆகியவை முக்கிய அச்சுறுத்தல்களாக இருந்தன. 2013-இல் "ஆபத்தில் உள்ள பாரம்பரியப் பட்டியலில்" சேர்க்கப்படலாம் என்ற UNESCO எச்சரிக்கை, கிரேட் பாம்பே திட்டத்தை வேகப்படுத்தியது.
பார்வையாளர் எண்ணிக்கை சாதனை அளவை எட்டியுள்ளது: 2024-இல் நான்கு மில்லியனுக்கும் மேல், 2025-இல் சுமார் 4.0 மில்லியன் பேர் வந்ததாகப் பூங்கா நிர்வாகம் தெரிவிக்கிறது. ஓர் இலவச ஞாயிற்றுக்கிழமையில் 36,000-க்கும் மேற்பட்டோர் குவிந்ததைத் தொடர்ந்து, 2024 நவம்பர் 15 முதல் பெயர் பொறித்த டிக்கெட்டுகளும், ஒரு நாளைக்கு அதிகபட்சம் 20,000 நுழைவுகள் என்ற வரம்பும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன; உச்சப் பருவத்தில் நேர இடைவெளி அடிப்படையிலான நுழைவும் உண்டு. கூட்டத்தை ஸ்டாபியே, ஓப்லோன்டிஸ், போஸ்கோரியாலே போன்ற தளங்களுக்குப் பரவச் செய்யவும் நிர்வாகம் முயல்கிறது.
முக்கியமாக, வெசூவியஸ் இன்னும் உயிருள்ள எரிமலை. அதன் கடைசி வெடிப்பு 1944 மார்ச்சில் நிகழ்ந்தது. அதைச் சுற்றியுள்ள அதிகாரபூர்வ "சிவப்பு வெளியேற்ற மண்டலத்தில்" ஏறத்தாழ 6 முதல் 7 லட்சம் பேர் வாழ்கிறார்கள்; இத்தாலி அரசு அதற்கான வெளியேற்றத் திட்டத்தைப் பராமரிக்கிறது.
காலவரிசை
- கி.மு. சுமார் 7–6 ஆம் நூற்றாண்டு: ஓஸ்கன் மக்கள் பாம்பேயை நிறுவுகின்றனர்.
- கி.மு. 89–80: சுல்லாவின் முற்றுகை; பாம்பே ரோமானியக் குடியேற்ற நகரமாகிறது.
- கி.மு. சுமார் 70: வட்ட அரங்கு கட்டப்படுகிறது.
- கி.பி. 62 அல்லது 63: பெரும் நிலநடுக்கம் நகரைச் சேதப்படுத்துகிறது.
- கி.பி. 79 (மரபுவழி ஆகஸ்ட் 24; இன்று அக்டோபர் இறுதி அதிகம் ஆதரிக்கப்படுகிறது): வெசூவியஸ் வெடிப்பு; பாம்பே, ஹெர்குலேனியம், ஸ்டாபியே, ஓப்லோன்டிஸ் புதைகின்றன.
- 1590-கள்: ஃபொன்டானாவின் கால்வாய் புதைந்த நகரின் அடியில் செல்கிறது.
- 1738: ஹெர்குலேனியத்தில் அதிகாரபூர்வ அகழாய்வு தொடக்கம்.
- 1748: பாம்பேயில் அகழாய்வு தொடக்கம்; 1763-இல் அடையாளம் உறுதி.
- 1863: ஃபியோரெல்லி முதல் பிளாஸ்டர் வார்ப்புகளை உருவாக்குகிறார்.
- 1943: நேசநாடுகளின் குண்டுவீச்சு தளத்தைச் சேதப்படுத்துகிறது.
- 1944: வெசூவியஸின் மிகச் சமீபத்திய வெடிப்பு.
- 1980–82: ஹெர்குலேனியம் கடற்கரையில் சுமார் 300 எலும்புக்கூடுகள்.
- 1997: UNESCO உலகப் பாரம்பரியச் சின்ன அந்தஸ்து.
- 2010–2012: கிளாடியேட்டர் இல்லம் இடிவு; கிரேட் பாம்பே திட்டம் தொடக்கம்.
- 2018: "XVI K Nov" கரி வாசகம் கண்டெடுப்பு.
- 2024: வார்ப்புகள் மீதான DNA ஆய்வு வெளியீடு; நாளொன்றுக்கு 20,000 பார்வையாளர் வரம்பு.
கட்டுக்கதைகள் vs உண்மைகள்
- கட்டுக்கதை: பாம்பேயில் அனைவரும் இறந்தனர். உண்மை: பெரும்பாலான மக்கள் தப்பியிருக்கலாம். சுமார் 1,150 உடல்களே கிடைத்துள்ளன; பிற நகரங்களில் அகதிகளின் தடயங்களும் உள்ளன.
- கட்டுக்கதை: மெதுவாக விழுந்த சாம்பலில் உயிரோடு புதைந்தனர். உண்மை: பலர் பியூமிஸ் மழையின்போது கூரை இடிந்து இறந்தனர்; மீதமுள்ள பெரும்பாலோர் பைரோகிளாஸ்டிக் அலைகளால் விரைவாக இறந்தனர்.
- கட்டுக்கதை: வார்ப்புகள் கல்லாக மாறிய உடல்கள். உண்மை: அவை வெற்றிடங்களில் ஊற்றப்பட்ட பிளாஸ்டர்; உள்ளே பெரும்பாலும் உண்மையான எலும்புகள் உள்ளன.
- கட்டுக்கதை: தேதி நிச்சயமாக 79 ஆகஸ்ட் 24. உண்மை: அக்டோபர் 24-ஐ ஒட்டிய பிந்திய தேதி இன்று பரவலாக ஆதரிக்கப்படுகிறது; ஆனால் அனைவரும் ஏற்கவில்லை.
- கட்டுக்கதை: பாம்பே ஆடம்பரமும் ஒழுக்கக்கேடும் நிறைந்த பெருநகரம். உண்மை: அது நடுத்தர அளவிலான வணிக நகரம்; "ஒழுக்கக்கேடு" பிம்பம் பெருமளவு பிற்கால ஐரோப்பியப் பார்வையின் விளைவு.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
பாம்பே வெசூவியஸிலிருந்து எவ்வளவு தூரம்? எரிமலை வாயிலிருந்து சுமார் 10 கிலோமீட்டர்.
பிளாஸ்டர் வார்ப்புகளை இன்றும் பார்க்க முடியுமா? ஆம். பல வார்ப்புகள் தளத்திலும் கண்காட்சிகளிலும் வைக்கப்பட்டுள்ளன; சில சீரமைப்புக்காக மாற்றி மாற்றி எடுக்கப்படுகின்றன.
வெசூவியஸ் மீண்டும் வெடிக்குமா? வெடிக்கலாம். சுற்றிலும் அடர்த்தியான மக்கள்தொகை இருப்பதால், உலகின் மிக ஆபத்தான எரிமலைகளில் ஒன்றாக அது கருதப்படுகிறது; இத்தாலி வெளியேற்றத் திட்டத்தைத் தயாராக வைத்துள்ளது.
ஹெர்குலேனியத்தையும் பார்க்க வேண்டுமா? அது சிறியதுதான்; ஆனால் சிறப்பாகப் பாதுகாக்கப்பட்டதாகவும் கூட்டம் குறைவாகவும் இருப்பதாகப் பல பார்வையாளர்கள் கருதுகிறார்கள்.
மேலும் படிக்க: சீனப் பெருஞ்சுவர் முழுக் கதை, டைட்டானிக் மூழ்கிய முழுக் கதை, செர்னோபில் பேரழிவு 1986.
இறுதிச் சிந்தனைகள்
பாம்பே, கண்டுபிடிக்கப்படக் காத்திருந்த "தொலைந்த நகரம்" அல்ல. பெரும்பாலான மக்கள் தப்பி ஓடிய, சிலர் ஓட முடியாமல் போன, ஒரு உழைக்கும் வணிக நகரம். அதன் எச்சங்கள் பின்னர் தோண்டப்பட்டன, வெட்டி எடுக்கப்பட்டன, குண்டுவீச்சுக்கு ஆளாயின, சீரமைக்கப்பட்டன, தவறாகவும் வாசிக்கப்பட்டன. அக்டோபர் தேதி, DNA முடிவுகள், அகதிகளின் தடங்கள், ஹெர்குலேனியம் சுருள்கள் போன்ற புதிய ஆய்வுகள் முக்கியமானவை; ஏனெனில் அவை பழைய கதைகளைத் திருத்துகின்றன. இவை அனைத்துக்கும் மேலாக, பத்து கிலோமீட்டர் தொலைவில் வெசூவியஸ் இன்னும் நிற்கிறது; அதன் சரிவுகளில் லட்சக்கணக்கான மக்கள் வாழ்கிறார்கள்.
ஆதாரங்கள்
- பிளினி இளையவர், டாசிட்டஸுக்கு எழுதிய கடிதங்கள் 6.16, 6.20.
- Parco Archeologico di Pompei (பாம்பே தொல்லியல் பூங்கா): அகழாய்வு அறிக்கைகள், பார்வையாளர் புள்ளிவிவரங்கள், 2018 கல்வெட்டு அறிவிப்பு.
- UNESCO உலகப் பாரம்பரிய மையம்: "Archaeological Areas of Pompei, Herculaneum and Torre Annunziata."
- Encyclopaedia Britannica: "Pompeii", "Mount Vesuvius."
- Mary Beard, Pompeii: The Life of a Roman Town (2008).
- H. Sigurdsson மற்றும் சகாக்கள்: கி.பி. 79 வெடிப்பு வரிசை பற்றிய ஆய்வுகள் (1980-கள்).
- A. Pilli மற்றும் சகாக்கள், "Ancient DNA challenges prevailing interpretations of the Pompeii plaster casts," Current Biology (நவம்பர் 2024).
- Reuters, AP: நாளொன்றுக்கு 20,000 பார்வையாளர் வரம்பு பற்றிய செய்திகள் (நவம்பர் 2024).
பாம்பே முழுக் கதை: வெசூவியஸ் 79, மீள்கண்டுபிடிப்பு, இடிபாடுகள்
Pompeii: Vesuvius 79 CE and the Buried City
கி.பி. 79 வெசூவியஸ் வெடிப்பு பாம்பேயையும் ஹெர்குலேனியத்தையும் புதைத்த முழுக் கதை: பிளினியின் நேரடிச் சாட்சியம், பைரோகிளாஸ்டிக் அலைகள், ஆகஸ்ட்–அக்டோபர் தேதி விவாதம், உயிரிழப்பு மதிப்பீடுகள், அகழாய்வு, பிளாஸ்டர் வார்ப்புகள் பற்றிய DNA உண்மைகள், சுற்றுலா அழுத்தம்.
37 நிமிட வாசிப்பு
40 பார்வைகள்
எழுத்து அளவு
In English
How Vesuvius buried Pompeii and Herculaneum in 79 CE: Pliny's letters, pyroclastic surges, the August-vs-October date debate, death-toll hedges, DNA from the casts and over-tourism.
Advertisement
குறிச்சொற்கள்
எழுதியவர்
Rajasekar
தமிழ் Lifestyle ஆசிரியர். ஆரோக்கியம், சமையல், பண்பாடு குறித்த கட்டுரைகளை எழுதி பார்வையிடுகிறேன்.