பெரும்பாலானோருக்கு மூன்றில் ஒன்றை மட்டுமே தெரியும். 1912 ஏப்ரலில் தனது முதல் பயணத்திலேயே மூழ்கிய டைட்டானிக் (Titanic) வரலாற்றின் மிகப் பிரபலமான கப்பல் விபத்தாக மாறியது. ஆனால் அது மூன்று சகோதரிக் கப்பல்களில் நடுவிலானது. மூத்தவளான ஒலிம்பிக் (Olympic) இருபத்து நான்கு ஆண்டுகள் கடலில் பயணித்து “ஓல்ட் ரிலையபிள்” (நம்பகமான முதியவள்) என்ற செல்லப் பெயரைப் பெற்றது. இளையவளும் மிகப் பெரியவளுமான பிரிட்டானிக் (Britannic) ஒரு கட்டணப் பயணியைக் கூட ஏற்றிச் செல்லவில்லை; முதல் உலகப் போரில் மருத்துவக் கப்பலாகப் பணியாற்றியபோது 1916-இல் ஏஜியன் கடலில் மூழ்கியது.
பெல்ஃபாஸ்டின் ஹார்லண்ட் அண்ட் வோல்ஃப் (Harland & Wolff) கப்பல் தளம் வைட் ஸ்டார் லைன் (White Star Line) நிறுவனத்துக்காகக் கட்டிய “ஒலிம்பிக் வகுப்பு” கப்பல்களின் கதை இது: அவை ஏன் வடிவமைக்கப்பட்டன, ஒன்றுக்கொன்று எப்படி வேறுபட்டன, ஒலிம்பிக்கின் நீண்ட, பரபரப்பான சேவை, பிரிட்டானிக்கின் குறுகிய வாழ்க்கையும் மூழ்கலும், டைட்டானிக் கட்டுக்கதைகளில் இந்தச் சகோதரிகளின் இடம் — அனைத்தும் இங்கே. 1912 ஏப்ரல் 14–15 இரவு பற்றி விரிவாக அறிய எங்கள் டைட்டானிக் முழுக் கதை கட்டுரையைப் படியுங்கள். மூலங்கள் வேறுபடும் இடங்களில் அதைக் குறிப்பிடுகிறோம்.
போட்டி, திட்டம், வடிவமைப்பு
1907-இல் கியூனார்ட் (Cunard) நிறுவனம் உலகின் அதிவேகக் கப்பல்களான லுசிடானியா, மௌரிட்டானியா ஆகியவற்றை பிரிட்டிஷ் அரசின் உதவியுடன் அறிமுகப்படுத்தியது. அப்போது அமெரிக்க நிதியாளர் ஜே. பி. மார்கனின் International Mercantile Marine குழுமத்தின் பகுதியாக இருந்த வைட் ஸ்டார் நிறுவனத்துக்கு ஒரு பதில் தேவைப்பட்டது. நீண்ட காலமாகச் சொல்லப்படும் கதையின்படி, வைட் ஸ்டார் தலைவர் ஜே. ப்ரூஸ் இஸ்மே (J. Bruce Ismay), ஹார்லண்ட் அண்ட் வோல்ஃப் தலைவர் லார்ட் பிர்ரி (Lord Pirrie) இருவரும் 1907-இல் லண்டனில் பிர்ரியின் இல்லத்தில் இரவு விருந்தின்போது இந்தத் திட்டத்தை வரைந்தனர். அந்த மாலையின் விவரங்கள் மிகைப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம்; ஆனால் உத்தி தெளிவானது: வேகத்தில் கியூனார்டை வெல்ல முயலாமல், அளவு, சொகுசு, சுமார் 21 நாட் (knots) நிலையான வேகத்தில் நம்பகமான சேவை ஆகியவற்றால் போட்டியிடுவது.
வடிவமைப்புக் குழுவை பிர்ரி, 1910-இல் ஓய்வு பெறும் வரை பொது வரைவுத் திட்டத்தை வகுத்த கப்பல் கட்டடக் கலைஞர் அலெக்சாண்டர் கார்லைல், வடிவமைப்புத் துறைத் தலைவர் தாமஸ் ஆண்ட்ரூஸ் (Thomas Andrews) ஆகியோர் வழிநடத்தினர். கப்பல்கள் ஒவ்வொன்றும் சுமார் 882 அடி 9 அங்குலம் (269 மீட்டர்) நீளம். மூன்று உந்துவிசிறிகள் (triple screw) அமைப்பு: இரண்டு பெரிய நான்கு-சிலிண்டர் மும்முறை விரிவாக்க நீராவி இயந்திரங்கள் பக்கவாட்டு உந்துவிசிறிகளைச் சுழற்றின; அவற்றிலிருந்து வெளியேறும் நீராவி ஒரு குறைந்த அழுத்த டர்பைனை இயக்கி நடு உந்துவிசிறியைச் சுழற்றியது. இந்த அளவில் இது திறமையான, ஒப்பீட்டளவில் புதிய முறை. ஒவ்வொரு கப்பலுக்கும் நான்கு புகைபோக்கிகள் இருந்தன; ஆனால் நான்காவது பெரும்பாலும் காற்றோட்டத்துக்கும் கம்பீரத் தோற்றத்துக்குமான “போலி” புகைபோக்கி.
ஒலிம்பிக் (கப்பல் தள எண் 400), டைட்டானிக் (எண் 401) இரண்டையும் அருகருகே கட்ட, ஹார்லண்ட் அண்ட் வோல்ஃப் “ஆரோல் கேன்ட்ரி” என்ற மாபெரும் இரும்புச் சட்டகத்தின் கீழ் இரண்டு பிரம்மாண்டச் சரிவுத் தளங்களை (slipways) அமைத்தது. பிரிட்டானிக் (எண் 433) பின்னர் ஒலிம்பிக் கட்டப்பட்ட அதே தளத்தில் கட்டப்பட்டது.
மூன்று சகோதரிகள்: ஒப்பீடு
தொலைவிலிருந்து பார்த்தால் ஒலிம்பிக்கையும் டைட்டானிக்கையும் வேறுபடுத்துவது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமில்லை; அவற்றைச் சுற்றிக் கட்டுக்கதைகள் வளர இதுவும் ஒரு காரணம். அருகிலிருந்து பார்த்தால் வேறுபாடுகள் தெரியும். டைட்டானிக்கின் A-தள உலாவும் பாதை (promenade) முன்பகுதியில் நகரும் ஜன்னல்கள் கொண்ட திரையால் மூடப்பட்டிருந்தது; ஒலிம்பிக்கின் பாதை பல ஆண்டுகள் முழு நீளத்துக்கும் திறந்தே இருந்தது. டைட்டானிக்கின் B-தளத்தில் அதிக முதல் வகுப்பு அறைகள், விரிவாக்கப்பட்ட “à la carte” உணவகம், “கஃபே பாரிசியன்” ஆகியவை இருந்தன; அதனால் அங்கு ஜன்னல்கள் ஒழுங்கற்ற இடைவெளியில் அமைந்திருந்தன. இந்த மாற்றங்களால் டைட்டானிக் கணக்கில் சற்றுப் பெரியது: ஒலிம்பிக்கின் தொடக்க 45,324 மொத்தப் பதிவு டன் (GRT) எதிராக சுமார் 46,328 டன்.
பிரிட்டானிக் இன்னும் அதிகம் மாற்றப்பட்டது; ஏனெனில் டைட்டானிக் விபத்துக்குப் பிறகு அதன் வடிவமைப்பு திருத்தப்பட்டது. கொதிகலன், இயந்திர அறைகளை ஒட்டி உள் இரட்டைச் சுவர் (inner skin) அமைக்க அதன் அகலம் சுமார் 94 அடியாக அதிகரிக்கப்பட்டது. பல நீர்ப்புகாத் தடுப்புச் சுவர்கள் (bulkheads) உயர்த்தப்பட்டன. உயிர்காப்புப் படகுகளுக்கான பிரம்மாண்டமான “கேன்ட்ரி” வகை டேவிட்கள் பொருத்தப்பட்டு அதற்குத் தனித்துவமான தோற்றம் கிடைத்தது. சுமார் 48,158 மொத்த டன்னுடன் மூன்றிலும் அதுவே மிகப் பெரியது.
பிரிட்டானிக்குக்கு முதலில் “ஜைஜான்டிக்” (Gigantic) என்று பெயர் வைக்கத் திட்டமிடப்பட்டிருந்தது என்ற கூற்று பரவலாகச் சொல்லப்படுகிறது. அக்கால செய்தித்தாள்கள் அந்தப் பெயரைப் பயன்படுத்தின; ஆனால் வைட் ஸ்டார் அதை ஒருபோதும் உறுதிப்படுத்தவில்லை. அது அதிகாரப்பூர்வப் பெயராக இருந்ததா என்பதில் வரலாற்றாசிரியர்கள் இடையே கருத்து வேறுபாடு உண்டு.
ஒலிம்பிக்கின் அறிமுகமும் HMS ஹாக் மோதலும்
ஒலிம்பிக்கின் அடிக்கட்டை (keel) 1908 டிசம்பர் 16 அன்று அமைக்கப்பட்டது. 1910 அக்டோபர் 20 அன்று அது நீரில் இறக்கப்பட்டது; 1911 மே 31 அன்று — டைட்டானிக் நீரில் இறக்கப்பட்ட அதே நாள் — நிறுவனத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. 1911 ஜூன் 14 அன்று கேப்டன் எட்வர்ட் ஜே. ஸ்மித் தலைமையில், இஸ்மே, தாமஸ் ஆண்ட்ரூஸ் இருவரும் கப்பலில் இருக்க, சவுத்தாம்ப்டனிலிருந்து நியூயார்க்குக்கு அதன் முதல் பயணம் தொடங்கியது. சிறிது காலம் அதுவே உலகின் மிகப் பெரிய கப்பல்.
1911 செப்டம்பர் 20 அன்று சவுத்தாம்ப்டனிலிருந்து புறப்பட்டபோது, சோலென்ட் கடல்பகுதியில் ராயல் நேவியின் HMS ஹாக் (Hawke) என்ற போர்க்கப்பலுடன் ஒலிம்பிக் மோதியது. மோதுவதற்காகவே வடிவமைக்கப்பட்ட அந்தப் போர்க்கப்பலின் முன்முனை, ஒலிம்பிக்கின் வலது பின்பக்கத்தில் இரண்டு பெரிய துளைகளை ஏற்படுத்தி இரண்டு அறைகளில் நீர் புகச் செய்தது. யாரும் இறக்கவில்லை. அட்மிரால்டி நீதிமன்றம் ஒலிம்பிக்கையே குற்றவாளியாகக் கண்டது. லைனரின் பிரம்மாண்டமான உடல் உருவாக்கிய உறிஞ்சு விசையே (suction) சிறிய கப்பலை இழுத்தது என்று வைட் ஸ்டார் வாதிட்டது; இந்த வாதம் கப்பல்களுக்கு இடையிலான நீரியல் தாக்கம் பற்றிய விழிப்புணர்வைப் பரப்ப உதவியது. மேல்முறையீட்டிலும் தீர்ப்பு உறுதியானது.
இந்த மோதல் டைட்டானிக்கையும் பாதித்தது. பழுதுபார்க்க ஒலிம்பிக் பெல்ஃபாஸ்டுக்குத் திரும்பியதால் தொழிலாளர்கள் திசை திருப்பப்பட்டனர்; டைட்டானிக்குக்கான ஒரு உந்துவிசிறி அச்சு (propeller shaft) ஒலிம்பிக்குக்கு எடுக்கப்பட்டதாகவும் கூறப்படுகிறது. 1912 பிப்ரவரியில் ஒலிம்பிக் ஓர் உந்துவிசிறி இதழை இழந்து மீண்டும் வந்தது. இதனால் டைட்டானிக்கின் முதல் பயணம் 1912 மார்ச் 20-இலிருந்து ஏப்ரல் 10-க்குத் தள்ளிப்போனது. ஹாக் மோதலின்போது ஒலிம்பிக்கை வழிநடத்திய கேப்டன் ஸ்மித்தே அந்தப் பயணத்தில் டைட்டானிக்கையும் வழிநடத்தினார்.
டைட்டானிக்குக்குப் பிறகு: ஒலிம்பிக் சீரமைப்பும் பிரிட்டானிக் மறுவடிவமைப்பும்
1912 ஏப்ரல் 14–15 இரவு டைட்டானிக் அபாய அழைப்புகளை அனுப்பியபோது, ஒலிம்பிக் நூற்றுக்கணக்கான மைல் தொலைவில் இருந்தது. அது திசை மாறி விரைந்தது; ஆனால் சரியான நேரத்தில் சென்றடைய முடியவில்லை. கியூனார்டின் கார்பேத்தியா (Carpathia) கப்பல் சுமார் 700 பேரை மீட்டது. கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரியான கப்பலைப் பார்த்தால் உயிர் பிழைத்தவர்கள் மேலும் துயரமடைவார்கள் என்று அஞ்சி, ஒலிம்பிக் அருகே வர வேண்டாம் என்று கார்பேத்தியாவின் கேப்டன் ஆர்தர் ரோஸ்ட்ரன் கேட்டுக்கொண்டதாகக் கணக்குகள் கூறுகின்றன. இந்த விபத்தில் 1,500-க்கும் மேற்பட்டோர் இறந்தனர்; துல்லியமான எண்ணிக்கை பிரிட்டிஷ், அமெரிக்க விசாரணைகளில் சற்று வேறுபடுகிறது.
இந்தப் பேரழிவு எஞ்சிய இரு சகோதரிகளையும் மாற்றியமைத்தது. 1912 ஏப்ரல் இறுதியில், மடக்கு உயிர்காப்புப் படகுகளின் தரம் பற்றிய சந்தேகத்தால் ஒலிம்பிக்கின் ஊழியர்களில் ஒரு பகுதியினர் பயணிக்க மறுத்தனர். 1912 அக்டோபர் முதல் 1913 ஏப்ரல் வரை ஹார்லண்ட் அண்ட் வோல்ஃப் ஒலிம்பிக்குக்குப் பெரிய சீரமைப்பு செய்தது: கொதிகலன், இயந்திர அறைகளை ஒட்டி உள் நீர்ப்புகா இரட்டைச் சுவர், பல தடுப்புச் சுவர்கள் உயர்த்தப்பட்டன, கப்பலில் உள்ள அனைவருக்கும் போதுமான உயிர்காப்புப் படகுகள். இன்னும் கட்டுமானத்தில் இருந்த பிரிட்டானிக் இதே பாடங்களை இன்னும் முழுமையாகப் பயன்படுத்தி மறுவடிவமைக்கப்பட்டது; ஆறு அறைகளில் நீர் புகுந்தாலும் மிதக்கும் வகையில் திட்டமிடப்பட்டது. அதன் அடிக்கட்டை 1911 நவம்பர் 30 அன்று அமைக்கப்பட்டது; 1914 பிப்ரவரி 26 அன்று நீரில் இறக்கப்பட்டது.
“ஓல்ட் ரிலையபிள்”: முதல் உலகப் போரில் ஒலிம்பிக்
1914 ஆகஸ்டில் போர் தொடங்கியபோதும் ஒலிம்பிக் தொடர்ந்து பயணித்தது. 1914 அக்டோபர் 27 அன்று வடக்கு அயர்லாந்து அருகே, கண்ணிவெடியில் சிக்கிய புதிய போர்க்கப்பல் HMS ஆடேஷஸுக்கு (Audacious) அது உதவிக்கு வந்தது. ஒலிம்பிக் அதன் ஊழியர்களை மீட்டு, போர்க்கப்பலை இழுத்துச் செல்ல முயன்றது; ஆனால் கயிறு அறுந்தது, ஆடேஷஸ் மூழ்கியது. பயணிகள் நேரில் பார்த்திருந்தும் அட்மிரால்டி அந்த இழப்பை ரகசியமாக வைக்க முயன்றது. முதல் உலகப் போரின் பின்னணியை அறிய எங்கள் முதல் உலகப் போர்: காரணங்கள், அகழிகள், போர்நிறுத்தம் கட்டுரையைப் பாருங்கள்.
1915 செப்டம்பர் முதல் ஒலிம்பிக் துருப்புக் கப்பலாக (troopship) பணியாற்றியது. கண்ணைக் குழப்பும் “டாஸில்” (dazzle) வண்ண உருமறைப்புடன், கனடிய, பின்னர் அமெரிக்க வீரர்களை அட்லாண்டிக் கடந்தும் மத்தியதரைக் கடலுக்கும் ஏற்றிச் சென்றது; ஒவ்வொரு பயணத்திலும் பெரும்பாலும் சுமார் 6,000 வீரர்கள். போர்க்காலம் முழுவதும் அது சுமார் 2,00,000 வரையிலான வீரர்களையும் பிற பணியாளர்களையும் ஏற்றிச் சென்றதாகப் பொதுவாகக் கூறப்படுகிறது. கேப்டன் பெர்ட்ராம் ஹேய்ஸ் தலைமையில், 1918 மே 12 அன்று ஆங்கிலக் கால்வாயில் ஜெர்மன் நீர்மூழ்கிக் கப்பல் U-103-ஐக் கண்டு, திரும்பி அதன் மீது மோதியது. நீர்மூழ்கி மூழ்கியது; அமெரிக்க அழிப்புக் கப்பல் USS டேவிஸ் அதன் 31 ஊழியர்களை மீட்டது. போரில் எதிரிப் போர்க்கப்பலை மூழ்கடித்த ஒரே வணிகக் கப்பல் ஒலிம்பிக் என்று அடிக்கடி சொல்லப்படுகிறது; இந்தக் கூற்று பரவலானது என்றாலும் இத்தகைய “ஒரே” என்ற உச்சநிலைக் கூற்றுகளை முழுமையாக உறுதிப்படுத்துவது கடினம்.
மருத்துவக் கப்பலாக மாறிய பிரிட்டானிக்
போர் தொடங்கியபோது பிரிட்டானிக் இன்னும் உள் அலங்கார வேலையில் இருந்தது. 1915 நவம்பரில், மத்தியதரைக் கடல் பகுதியிலிருந்து — குறிப்பாக கலிப்போலி, சலோனிக்கா போர்முனைகளிலிருந்து — காயமடைந்த வீரர்களைத் தாயகம் கொண்டுவர அட்மிரால்டி அதை மருத்துவக் கப்பலாகக் கையகப்படுத்தியது. ஓய்வறைகளும் அறைகளும் மருத்துவ வார்டுகளாகவும் அறுவை சிகிச்சை அரங்குகளாகவும் மாற்றப்பட்டன. 3,000-க்கும் மேற்பட்ட நோயாளிகளை அது ஏற்றிச் செல்ல முடிந்தது. வெள்ளை வண்ணம், பச்சைப் பட்டை, பெரிய சிவப்புச் சிலுவைகளுடன், 1915 டிசம்பரில் கேப்டன் சார்லஸ் பார்ட்லெட் தலைமையில் “ஹிஸ் மெஜஸ்டி’ஸ் ஹாஸ்பிட்டல் ஷிப்” (HMHS) பிரிட்டானிக்காகச் சேவையில் இணைந்தது.
மத்தியதரைக் கடல் காயமடைந்தோருக்கான மையமாக இருந்த லெம்னோஸ் தீவின் முட்ரோஸ் துறைமுகத்துக்கும் பிரிட்டனுக்கும் இடையே அது பல பயணங்களை மேற்கொண்டது. 1916 நடுப்பகுதியில் சிறிது காலம் சேவையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு, மீண்டும் அழைக்கப்பட்டது.
1916 நவம்பர் 21: மூழ்கல்
தனது ஆறாவது பயணத்தில், நோயாளிகள் இல்லாமல் வெளிப்பயணமாக, பிரிட்டானிக் நேபிள்ஸிலிருந்து புறப்பட்டது. 1916 நவம்பர் 21 காலை கிரேக்க நிலப்பகுதிக்கும் கேயா (Kea) தீவுக்கும் இடையிலான கேயா கால்வாய்க்குள் நுழைந்தது. காலை சுமார் 8:12 மணிக்கு, முன்பகுதிக்கு அருகே அதன் வலது பக்கத்தில் ஒரு வெடிப்பு நிகழ்ந்தது. கப்பலில் 1,066 பேர் இருந்தனர்: கப்பல் ஊழியர்கள், ராயல் ஆர்மி மெடிக்கல் கார்ப்ஸ் (RAMC) பணியாளர்கள், செவிலியர்கள்.
வடிவமைப்பாளர்கள் எதிர்பார்த்ததைவிட வேகமாக முன்பக்க அறைகளில் நீர் புகுந்தது. கேப்டன் பார்ட்லெட் கப்பலைக் கேயா தீவில் கரை ஏற்ற முயன்றார்; ஆனால் கப்பலின் இயக்கமே ஒரு கொடிய ஆபத்தை உருவாக்கியது. உத்தரவின்றி இறக்கப்பட்ட இரண்டு உயிர்காப்புப் படகுகள் இன்னும் சுழன்றுகொண்டிருந்த உந்துவிசிறிகளுக்குள் இழுக்கப்பட்டன; பெரும்பாலான மரணங்கள் அங்கேயே நிகழ்ந்தன. பிரிட்டானிக் வலது பக்கமாகச் சாய்ந்து, வெடிப்புக்கு 55 நிமிடங்கள் கழித்து, சுமார் 9:07 மணிக்கு மூழ்கியது. 30 பேர் இறந்தனர்; 1,036 பேர் உயிர் பிழைத்தனர். 3,000-க்கும் மேற்பட்ட காயமடைந்தோருடன் திரும்பும் பயணத்தில் இது நடந்திருந்தால் இழப்பு பல மடங்கு அதிகமாக இருந்திருக்கும். போரில் இழக்கப்பட்ட மிகப் பெரிய கப்பல் பிரிட்டானிக்தான்.
உயிர் பிழைத்தவர்களில் வயலட் ஜெஸ்ஸப் (Violet Jessop) என்ற பணிப்பெண்ணும் ஒருவர். ஹாக் மோதலின்போது அவர் ஒலிம்பிக்கில் இருந்தார்; டைட்டானிக் விபத்திலும் உயிர் பிழைத்தார். அவருடைய அனுபவங்கள் அவர் இறந்து நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு நினைவுக் குறிப்புகளாக வெளியிடப்பட்டன.
கண்ணிவெடியா, டார்பிடோவா? ஏன் இவ்வளவு வேகமாக?
அப்போது சில உயிர் பிழைத்தவர்கள் டார்பிடோவின் தடத்தைப் பார்த்ததாகக் கூறினர். அதிகாரப்பூர்வ விசாரணை வெடிப்புக்கு “பெரும்பாலும்” கண்ணிவெடியே காரணம் என்று முடிவு செய்தது. 1916 அக்டோபர் இறுதியில் கப்டன்லெப்டினன்ட் குஸ்டாவ் சீஸ் (Gustav Sieß) தலைமையிலான ஜெர்மன் நீர்மூழ்கி U-73 இட்ட கண்ணிவெடியில்தான் பிரிட்டானிக் மோதியது என்பதை இன்று பெரும்பாலான வரலாற்றாசிரியர்கள் ஏற்கின்றனர்; கண்ணிவெடிகள் இடப்பட்ட சரியான தேதியை மூலங்கள் சற்று வேறுபட்டுக் கூறுகின்றன. போருக்குப் பிறகு ஆராயப்பட்ட U-73-இன் பதிவேடு கேயா கால்வாயில் 12 கண்ணிவெடிகள் இடப்பட்டதைக் காட்டியது.
பிரிட்டானிக் துருப்புகளை ஏற்றிச் சென்றதால் அது முறையான இலக்கு என்று ஜெர்மனி பின்னர் குற்றம் சாட்டியது. அதற்கு எந்த ஆதாரமும் இதுவரை முன்வைக்கப்படவில்லை. அது ஏன் இவ்வளவு வேகமாக மூழ்கியது என்பதும் விவாதத்தில் உள்ளது. காற்றோட்டத்துக்காகக் கீழ்த்தளங்களில் திறந்து வைக்கப்பட்டிருந்த சாளரங்கள் (portholes), பணி மாற்ற நேரத்தில் திறந்திருந்திருக்கக்கூடிய நீர்ப்புகாக் கதவுகள், பல அறைகளுக்குப் பரவியிருக்கக்கூடிய சேதம் ஆகியவை விளக்கங்களாக முன்வைக்கப்படுகின்றன. இரண்டாம் வெடிப்பு நடந்ததாகச் சிலர் ஊகிக்கின்றனர்; அது ஊகம் மட்டுமே.
1975-இல் ஜாக் கூஸ்தோ (Jacques Cousteau) சிதைவைக் கண்டுபிடித்தார். அது சுமார் 120 மீட்டர் ஆழத்தில் வலது பக்கமாகச் சாய்ந்து கிடக்கிறது. கப்பலின் நீளம் கடலின் ஆழத்தைவிட அதிகம் என்பதால், பின்பகுதி இன்னும் மிதந்தபோதே முன்பகுதி கடல்தரையில் மோதி வளைந்தது. 1995-இல் ராபர்ட் பல்லார்ட் அதைப் படமாக்கினார். கடல்சார் வரலாற்றாசிரியர் சைமன் மில்ஸ் 1996-இல் சிதைவை வாங்கினார். கடல்தரையில் உள்ள மிகப் பெரிய முழுமையான பயணிகள் கப்பல் சிதைவு என்று அது அடிக்கடி குறிப்பிடப்படுகிறது. 2025-இல் சில கலைப்பொருட்கள் ஒரு கிரேக்க அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிப்படுத்துவதற்காக மீட்கப்பட்டன.
ஒலிம்பிக்கின் கடைசி ஆண்டுகளும் உடைப்பும்
போருக்குப் பிறகு 1919–20-இல் பெல்ஃபாஸ்டில் ஒலிம்பிக் சீரமைக்கப்பட்டு நிலக்கரியிலிருந்து எண்ணெய் எரிபொருளுக்கு மாற்றப்பட்டது; இதனால் இயந்திர அறை ஊழியர் எண்ணிக்கை குறைந்தது. 1920 ஜூலையில் மீண்டும் பயணிகள் சேவைக்குத் திரும்பியது. பிரிட்டானிக் இழப்புக்கு ஓரளவு இழப்பீடாக வைட் ஸ்டாருக்கு வழங்கப்பட்ட முன்னாள் ஜெர்மன் கப்பல் “பிஸ்மார்க்” — மறுபெயரிடப்பட்ட மெஜஸ்டிக் (Majestic) — மற்றும் ஹோமெரிக் ஆகியவற்றுடன் இணைந்து பயணித்தது. 1924-இல் நியூயார்க் துறைமுகத்தில் “ஃபோர்ட் செயின்ட் ஜார்ஜ்” கப்பலுடன் மோதியது.
அதன் பிற்கால வாழ்க்கையின் மிக மோசமான விபத்து 1934 மே 15 அன்று நடந்தது: பனிமூட்டத்தில் நான்டக்கெட் கலங்கரைக் கப்பல் (lightship) LV-117 மீது மோதி அதை மூழ்கடித்தது. அதன் 11 ஊழியர்களில் 7 பேர் இறந்தனர். அதற்குள் பெருமந்தம் (Great Depression) அட்லாண்டிக் பயணத்தைப் பாதித்திருந்தது; 1934-இல் வைட் ஸ்டார் கியூனார்டுடன் இணைந்தது. சுமார் 257 சுற்றுப் பயணங்களுக்குப் பிறகு 1935 ஏப்ரலில் ஒலிம்பிக் தனது கடைசிப் பயணத்தை முடித்தது. 1935 செப்டம்பரில் சர் ஜான் ஜார்விஸ் அதை வாங்கினார்; வேலையின்மையால் பாதிக்கப்பட்ட ஜாரோ நகரில் உடைப்புப் பணி வேலைவாய்ப்பு தர வேண்டும் என்பதே அவர் நோக்கம். அங்கு மேல்பகுதிகள் அகற்றப்பட்டன; 1937-இல் உடல் பகுதி ஸ்காட்லாந்தின் இன்வர்கீதிங்குக்கு இழுத்துச் செல்லப்பட்டு இறுதியாக உடைக்கப்பட்டது. உள் அலங்காரப் பொருட்கள் ஏலம் விடப்பட்டன. அதன் முதல் வகுப்பு ஓய்வறையின் மரப்பலகைகளும் ஒரு படிக்கட்டும் இங்கிலாந்தின் ஆல்ன்விக் நகரிலுள்ள “வைட் ஸ்வான் ஹோட்டலில்” இன்றும் உள்ளன.
சகோதரிகளும் டைட்டானிக் கட்டுக்கதைகளும்
ஒலிம்பிக்கும் டைட்டானிக்கும் ஒன்றுபோல இருந்ததால் ஒரு பிரபலமான சதிக் கோட்பாடு உருவானது: சேதமடைந்த ஒலிம்பிக்கை வைட் ஸ்டார் ரகசியமாக டைட்டானிக்குடன் மாற்றி, காப்பீட்டுப் பணத்துக்காக மூழ்கடித்தது என்பதே அது. 1990-களில், குறிப்பாக எழுத்தாளர் ராபின் கார்டினர் மூலம், இது பிரபலமானது. வரலாற்றாசிரியர்கள் இதை நிராகரிக்கின்றனர். புகைப்படங்களில் தெரியும் ஜன்னல், தள வேறுபாடுகள் இரண்டு கப்பல்களையும் தெளிவாகப் பிரித்துக் காட்டுகின்றன; டைட்டானிக்கின் கப்பல் தள எண் 401 சிதைவின் பாகங்களில் காணப்பட்டதாக ஆய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.
மற்ற கட்டுக்கதைகள் எளிய தவறான புரிதல்கள். பின்னாளைய கதைகள் சொல்வது போல் வைட் ஸ்டார் டைட்டானிக்கை “மூழ்கவே முடியாதது” என்று விளம்பரப்படுத்தவில்லை; வணிக இதழ்கள்தான் இந்த வகுப்பை “நடைமுறையில் மூழ்காதது” என்று வர்ணித்தன. 1912 பாடங்கள் முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட பிரிட்டானிக் கூட 1916-இல் காப்பாற்றப்படவில்லை என்பது உண்மையான முரண். ஆனால் அது வடிவமைப்புத் தோல்வியை மட்டுமல்ல, வடிவமைப்பின் அனுமானங்களைத் தாண்டிய போர்க்காலச் சேதத்தையும் பிரதிபலிக்கிறது.
காலவரிசை
- 1907: கியூனார்டின் லுசிடானியா, மௌரிட்டானியா சேவைக்கு வருகின்றன; வைட் ஸ்டார் தனது பதிலைத் திட்டமிடுகிறது.
- 16 டிசம்பர் 1908: ஒலிம்பிக் அடிக்கட்டை அமைப்பு.
- 31 மார்ச் 1909: டைட்டானிக் அடிக்கட்டை அமைப்பு.
- 20 அக்டோபர் 1910: ஒலிம்பிக் நீரில் இறக்கம்.
- 31 மே 1911: ஒலிம்பிக் ஒப்படைப்பு; டைட்டானிக் நீரில் இறக்கம்.
- 14 ஜூன் 1911: ஒலிம்பிக் முதல் பயணம்.
- 20 செப்டம்பர் 1911: HMS ஹாக் மோதல்.
- 30 நவம்பர் 1911: பிரிட்டானிக் அடிக்கட்டை அமைப்பு.
- 15 ஏப்ரல் 1912: டைட்டானிக் மூழ்கல்.
- அக்டோபர் 1912 – ஏப்ரல் 1913: ஒலிம்பிக் பாதுகாப்புச் சீரமைப்பு.
- 26 பிப்ரவரி 1914: பிரிட்டானிக் நீரில் இறக்கம்.
- 27 அக்டோபர் 1914: HMS ஆடேஷஸுக்கு ஒலிம்பிக் உதவி.
- டிசம்பர் 1915: HMHS பிரிட்டானிக் சேவையில்.
- 21 நவம்பர் 1916: கேயா கால்வாயில் பிரிட்டானிக் மூழ்கல்.
- 12 மே 1918: ஒலிம்பிக் U-103-ஐ மோதி மூழ்கடிப்பு.
- 15 மே 1934: நான்டக்கெட் கலங்கரைக் கப்பல் மூழ்கல்.
- 1935–1937: ஒலிம்பிக் ஓய்வு, உடைப்பு.
- 1975: கூஸ்தோ பிரிட்டானிக் சிதைவைக் கண்டுபிடிப்பு.
கட்டுக்கதைகள் vs உண்மைகள்
- கட்டுக்கதை: ஒலிம்பிக்கும் டைட்டானிக்கும் முற்றிலும் ஒன்று. உண்மை: தளங்கள், ஜன்னல்கள், டன் அளவு ஆகியவற்றில் வேறுபாடுகள் இருந்தன.
- கட்டுக்கதை: டைட்டானிக் ரகசியமாக ஒலிம்பிக்குடன் மாற்றப்பட்டது. உண்மை: வரலாற்றாசிரியர்கள் இதை நிராகரிக்கின்றனர்; சிதைவுச் சான்றுகள் டைட்டானிக்கையே சுட்டுகின்றன.
- கட்டுக்கதை: பிரிட்டானிக் டார்பிடோவால் மூழ்கடிக்கப்பட்டது. உண்மை: U-73 இட்ட கண்ணிவெடியே பரவலாக ஏற்கப்பட்ட காரணம்.
- கட்டுக்கதை: பிரிட்டானிக் துருப்புகளை ஏற்றிச் சென்றது. உண்மை: ஜெர்மனியின் இந்தக் குற்றச்சாட்டுக்கு ஆதாரம் இல்லை.
- கட்டுக்கதை: பிரிட்டானிக்கின் அதிகாரப்பூர்வப் பெயர் “ஜைஜான்டிக்”. உண்மை: வைட் ஸ்டார் அதை ஒருபோதும் உறுதிப்படுத்தவில்லை.
- கட்டுக்கதை: டைட்டானிக் “மூழ்காதது” என்று விளம்பரப்படுத்தப்பட்டது. உண்மை: “நடைமுறையில் மூழ்காதது” என்ற சொல் பெரும்பாலும் வணிக இதழ்களில் இருந்து வந்தது.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQ)
எந்தச் சகோதரி நீண்ட காலம் சேவை செய்தது? ஒலிம்பிக் — 1911 முதல் 1935 வரை.
பிரிட்டானிக்கில் எத்தனை பேர் இறந்தனர்? கப்பலில் இருந்த 1,066 பேரில் 30 பேர்.
பிரிட்டானிக் சிதைவுக்கு டைவர்கள் செல்ல முடியுமா? கிரேக்க அதிகாரிகளின் அனுமதியுடன் மட்டுமே; சுமார் 120 மீட்டர் ஆழத்திலுள்ள கடினமான தொழில்நுட்ப டைவ் அது.
மூன்று விபத்துகளிலும் இருந்தவர் யார்? ஹாக் மோதல், டைட்டானிக், பிரிட்டானிக் மூன்றுடனும் தொடர்புடைய மிகப் பிரபலமானவர் வயலட் ஜெஸ்ஸப்.
ஒலிம்பிக்கின் பொருட்கள் இன்றும் எங்காவது உள்ளனவா? ஆம். இங்கிலாந்தின் ஆல்ன்விக்கிலுள்ள வைட் ஸ்வான் ஹோட்டலில் அதன் முதல் வகுப்பு ஓய்வறை மரப்பலகைகள் உள்ளன.
மேலும் படிக்க: பெர்முடா முக்கோணம்: கட்டுக்கதைகள் vs உண்மைகள்.
இறுதிச் சிந்தனைகள்
ஒலிம்பிக் வகுப்பின் கதை பெரும்பாலும் ஒரே துயரமாகச் சொல்லப்படுகிறது; ஆனால் உண்மையில் அது மூன்று வாழ்க்கைகள். இந்த வடிவமைப்பு பல தசாப்தங்கள் நம்பகமாகச் சேவை செய்ய முடியும் என்பதை ஒலிம்பிக் நிரூபித்தது; மோதல்களையும் போரையும் தாண்டி, இறுதியில் வேலையின்றித் தவித்த ஒரு நகருக்கு வேலை தந்த உடைப்புப் பொருளாக முடிந்தது. டைட்டானிக் ஒரு புராணமாக மாறியது. 1912-இன் பாடங்களைச் சுமந்த பிரிட்டானிக் கூட ஒரு மணி நேரத்துக்குள் மூழ்கியது; நேரம் மட்டுமே அதைப் பெரும் இழப்பிலிருந்து காப்பாற்றியது. மூன்றையும் சேர்த்துப் பார்க்கும்போது, கப்பல்கள், பாதுகாப்பு, நினைவு ஆகியவை எப்படி ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்துள்ளன என்பது புரிகிறது.
ஆதாரங்கள்
-
- Simon Mills, HMHS Britannic: The Last Titan; RMS Olympic: The Old Reliable.
- Mark Chirnside, The Olympic-Class Ships: Olympic, Titanic, Britannic.
- Robert D. Ballard, Lost Liners (1997), PBS “Lost Liners” இணைத் தளம்.
- டைட்டானிக் இழப்பு குறித்த பிரிட்டிஷ் Wreck Commissioner விசாரணை, அமெரிக்க செனட் விசாரணை (1912).
- Violet Jessop, Titanic Survivor, தொகுப்பு John Maxtone-Graham (1997).
- Encyclopaedia Britannica: “Titanic” மற்றும் தொடர்புடைய பதிவுகள்.
- The Western Front Association: பிரிட்டானிக், 2025 கலைப்பொருள் மீட்பு பற்றி.
- Canadian Military History இதழ்: முதல் உலகப் போரில் துருப்புக் கப்பலாக ஒலிம்பிக்.
- BBC News: பிரிட்டானிக் சிதைவு குறித்த செய்திகள்.