இது HorizonDesk / Tamil Lifestyle-இன் தமிழ் வரலாற்றுத் தொடரின் 35-ஆம் பகுதி. முந்தைய பகுதி: பகுதி 34: கர்நாடகப் போர்கள் — ஆற்காடு, சென்னை, வந்தவாசி, புதுச்சேரி.
1755 மே மாதத் தொடக்கம். கர்னல் அலெக்சாண்டர் ஹெரான் தலைமையிலான கம்பெனிப் படையும் நவாபின் தம்பி மஃபூஸ் கானின் படையும் மேற்குத் திருநெல்வேலியில் உள்ள ஒரு கல்-மண் கோட்டையின் முன் முகாமிட்டிருந்தன. கோட்டையின் தலைவரிடம் திறைப் பணம் கேட்கப்பட்டது; பீரங்கிகள் சில மணிநேரம் சுவர்களை நோக்கி முழங்கின. பிறகு கோரிக்கை 20,000 ரூபாய்க்குக் குறைக்கப்பட்டது. அதற்கு வந்த பதிலை ஆங்கில வரலாற்றாசிரியர் ராபர்ட் ஓர்ம் பதிவு செய்திருக்கிறார்: அவ்வளவு பணம் தம் நாடு முழுவதிலும் கிடைக்காது; பணத்தின் மதிப்பு தமக்கு நன்றாகத் தெரியும், ஒரு ரூபாய்கூடத் தர முடியாது. சில நாளில் படை மதுரைக்குத் திரும்பியது.
அந்தக் கோட்டை நெற்கட்டும்செவல்; அந்தத் தலைவர் பூலித்தேவர் (புலித்தேவர் என்றும் எழுதப்படுகிறது). இந்தப் பகுதியில் முதலில் அவர் சார்ந்திருந்த பாளையக்காரர் முறை எப்படி உருவானது, எப்படி இயங்கியது என்று பார்ப்போம்; பிறகு 1755 முதல் 1767 வரை நவாபுக்கும் கம்பெனிக்கும் எதிராக அவர் நடத்திய நீண்ட போராட்டத்தைப் பின்தொடர்வோம்.
பாளையம் என்றால் என்ன?
"பாளையம்" என்ற சொல்லுக்குப் படைமுகாம், ஆட்சிப்பகுதி, சிறு அரசு என்று பல பொருள்கள் உண்டு. படைச்சேவைக்குக் கைம்மாறாக ஒரு நிலப்பகுதியைப் பெற்று ஆண்டவர் பாளையக்காரர். ஆங்கிலேயர் இவர்களை "பாலிகார்" (Poligar) என்று அழைத்தனர்; இந்தச் சொல் தமிழிலிருந்து அல்லாமல் தெலுங்கின் "பாலெகாடு", கன்னடத்தின் "பாலெகார" ஆகியவற்றிலிருந்து வந்திருக்கலாம் என்று 1881-இல் திருநெல்வேலி வரலாறு எழுதிய ராபர்ட் கால்டுவெல் குறிப்பிடுகிறார். இவர்களின் நிலம் ஆங்கில ஆவணங்களில் "பொல்லம்" (pollam) ஆனது.
விஸ்வநாத நாயக்கரும் அரியநாத முதலியாரும்
இந்த முறையின் வேர் விஜயநகரப் பேரரசின் நாயங்கரா முறையில் இருக்கிறது (பகுதி 28 பார்க்க). தமிழ்நாட்டுப் பள்ளிப் பாடநூலின்படி, 1529-இல் மதுரையின் நாயக்க ஆட்சியாளரான விஸ்வநாத நாயக்கர், தம் அமைச்சரும் தளவாயுமான அரியநாத முதலியாரின் துணையோடு இதைத் தமிழகத்தில் நிலைநிறுத்தினார். மதுரை நாயக்கர்களின் பின்னணியை பகுதி 29-இல் விரிவாகப் பார்த்தோம். பாண்டிய நாட்டின் பழைய குடித்தலைவர்கள், வடக்கிலிருந்து வந்து குடியேறிய தெலுங்குப் படைத்தலைவர்கள், காடுகளிலும் மலையடிவாரங்களிலும் வலிமை பெற்றிருந்த உள்ளூர்க் குழுக்கள் — இவர்கள் அனைவரையும் ஒரே ஆட்சிக்குள் கட்டிப்போடுவதே நோக்கம். வலிமையானவர்களுக்குப் பட்டமும் நிலமும் கொடுத்து, அவர்களின் விசுவாசத்தைப் பரம்பரையாகப் பெற்றுக்கொள்வது என்ற நடைமுறைத் தீர்வு அது.
72 பாளையங்கள்: மரபும் ஆய்வும்
பாளையக்காரர்கள் என்றதும் "72 பாளையங்கள்" என்ற எண் நினைவுக்கு வரும். மரபுக் கதையின்படி மதுரைக் கோட்டைக்கு 72 கொத்தளங்கள் இருந்தன; ஒவ்வொரு கொத்தளத்தின் காவலும் ஒரு தலைவரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. அவர் தமக்கும் தம் வாரிசுகளுக்கும் அந்தப் பொறுப்பை ஏற்று, ஆண்டுதோறும் திறை செலுத்தவும், தேவைப்படும்போது படை அனுப்பவும், தமக்கு வழங்கப்பட்ட பகுதியில் அமைதி காக்கவும் கடமைப்பட்டார். இதற்குக் கைம்மாறாகக் கிராமங்களும் பட்டமும் விருதுகளும் பெற்றார்.
ஆனால் இந்தக் கதையை வரலாற்றாசிரியர்கள் எச்சரிக்கையுடனே அணுகுகிறார்கள். மதுரை வரலாற்றை எழுதிய ஜே. எச். நெல்சன் பயன்படுத்திய ஆவணங்களுக்கு "வரலாற்று மதிப்பு மிகக் குறைவு" என்று கால்டுவெல் எழுதினார். எல்லாப் பாளையக்காரர்களையும் ஒரே நாயக்க மன்னர் ஒரே நேரத்தில் நியமித்தார் என்பது "மிகவும் ஐயத்துக்குரியது" என்றும், பாளையக்காரர்கள் ஒரு வகுப்பாக நாயக்கர் காலத் தொடக்கத்திலிருந்து உருவானார்கள் என்பதையே உறுதியாகச் சொல்ல முடியும் என்றும் அவர் கருதினார். 1928-இல் இந்திய வரலாற்று ஆவண ஆணையக் கூட்டத்தில் வாசிக்கப்பட்ட சி. எஸ். சீனிவாசாச்சாரியின் ஆய்வுக் கட்டுரையும் இதே எச்சரிக்கையை மீண்டும் சொல்கிறது. பாளையங்களின் பட்டியல்கள் நூலுக்கு நூல் வேறுபடுகின்றன; காலப்போக்கில் புதிய பாளையங்கள் தோன்றின, சில மறைந்தன. ஆகவே 72 என்பதை ஒரு மரபு எண்ணாக, மதுரைக் கோட்டையுடன் இணைந்த குறியீடாகப் புரிந்துகொள்வதே பாதுகாப்பானது.
பாளையக்காரரின் கடமைகள்
ஒரு பாளையக்காரர் தம் பகுதியில் சிறிய அரசர் போலவே இயங்கினார்:
- வரி வசூல்: விளைநிலங்களிலிருந்து வருவாய் வசூலித்து, ஒரு பகுதியைத் திறையாக மேலிடத்துக்கு அனுப்பினார். வருவாய் எந்த விகிதத்தில் பிரிக்கப்பட்டது என்பதில் கணக்குகள் வேறுபடுகின்றன; மூன்றில் ஒரு பங்கு மன்னருக்கு, ஒரு பங்கு படைக்கு, ஒரு பங்கு தமக்கு என்பது ஒரு பரவலான விளக்கம்.
- படை: நாயக்கர் போருக்குச் செல்லும்போது குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையில் வீரர்களை அனுப்ப வேண்டும்.
- காவல்: சட்டம் ஒழுங்கு, வழக்குத் தீர்வு, கிராமக் காவல் ஆகியவை அவர் பொறுப்பு. இந்தக் காவல் உரிமை "படிக்காவல்" அல்லது "அரசு காவல்" என்று அழைக்கப்பட்டது.
- ஊர்ப்பணிகள்: பல பாளையக்காரர்கள் கோயில்கள் கட்டினர், குளங்கள் வெட்டினர், புதிய கிராமங்களை அமைத்தனர்; மழைநீரை நம்பிய தெற்கு, மேற்குப் பகுதிகளில் இது முக்கியமானது.
பாளையக்காரரின் தலைநகர் பெரும்பாலும் ஒரு கோட்டை: மண்சுவர், கொத்தளங்கள், சுற்றிலும் முள்வேலியும் அடர்ந்த காடும். பாடநூலின்படி மன்னருக்கும் பாளையக்காரருக்கும் இருந்த தனிப்பட்ட உறவும் புரிதலும் இந்த முறையைச் சுமார் இருநூறு ஆண்டுகள் நீடிக்கச் செய்தன.
கிழக்கும் மேற்கும்
திருநெல்வேலிச் சீமையின் பாளையங்கள் பொதுவாக இரு அணிகளாகப் பிரிந்திருந்தன. கிழக்குப் பாளையங்களில் சாத்தூர், நாகலாபுரம், எட்டயபுரம், பாஞ்சாலங்குறிச்சி போன்றவை அடங்கும்; இவற்றில் பெரும்பாலானவற்றைத் தெலுங்கு பேசும் நாயக்கர் குலத் தலைவர்கள் ஆண்டனர். மேற்குப் பாளையங்களில் ஊத்துமலை, தலைவன்கோட்டை, நடுவக்குறிச்சி, சிங்கம்பட்டி, சேத்தூர், நெற்கட்டும்செவல் போன்றவை அடங்கும்; இவற்றில் பெரும்பாலானவை மறவர் தலைவர்களின் பாளையங்கள். மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை அடிவாரத்தின் காடுகள் இவர்களுக்கு இயற்கையான அரணாக இருந்தன.
இந்தப் பிரிவு எப்போதும் கடுமையானதல்ல; உள்ளூர்ப் பகைகளும் தனி நலன்களும் அணிகளைக் கலைத்தன. உதாரணமாக, ஒரு கட்டத்தில் எட்டயபுரத்தின் படைப்பிரிவு மேற்குக் கூட்டணியுடன் சேர்ந்து போரிட்டதாக ஓர்ம் குறிப்பிடுகிறார். ஆனால் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் மேற்கு அணியின் தலைமை நெற்கட்டும்செவலிடம் இருந்தது; பின்னாளில் கிழக்கு அணியின் தலைமைப் பெயர் பாஞ்சாலங்குறிச்சி ஆனது.
நாயக்கர் வீழ்ச்சிக்குப் பின்: யாருக்குத் திறை?
1736-இல் மதுரை நாயக்கர் ஆட்சி முடிந்தது. பாளையக்காரர்கள் யாருக்குத் திறை செலுத்துவது என்ற கேள்வி எழுந்தது. ஆற்காட்டு நவாப் தம்மை மதுரை, திருநெல்வேலியின் மேலாளராகக் கருதினார். ஆனால் உண்மையில் வசூலிக்க அவரிடம் போதிய படை இல்லை. கர்நாடகப் போர்களில் ஆங்கிலேயர் ஆதரவுடன் நவாபான முகம்மது அலி (பகுதி 34) பெரும் கடனில் இருந்தார்; கம்பெனிக்கும் அந்தக் கடன் திரும்ப வர வேண்டும். ஆக, தெற்கின் திறையை வசூலிப்பது இருவருக்கும் பொதுவான தேவையானது.
பாளையக்காரர்களின் பார்வை வேறு. தங்கள் நிலங்கள் தலைமுறை தலைமுறையாகத் தங்களிடம் இருந்தவை; நாயக்கருக்குக் கொடுத்த திறை ஒரு உடன்பாடு; ஆற்காட்டிலிருந்து வந்த புதிய உரிமையாளருக்கு அது தானாகப் போய்ச் சேராது. இந்த முரண்பாட்டிலிருந்தே 1755 முதல் 1801 வரை நீண்ட "பாளையக்காரர் போர்கள்" பிறந்தன.
பூலித்தேவர் யார்?
பூலித்தேவர் இன்றைய தென்காசி மாவட்டம், சங்கரன்கோவில் வட்டத்தில் உள்ள நெற்கட்டும்செவலைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆண்ட மறவர் குலப் பாளையக்காரர். அவர் பிறந்தது 1715 செப்டம்பர் 1 என்பது மரபு; தமிழக அரசு ஒவ்வோர் ஆண்டும் அன்றுதான் அவர் பிறந்தநாள் விழாவை நடத்துகிறது. அவர் பெற்றோர் சித்திரபுத்திரத் தேவர், சிவஞான நாச்சியார் என்று உள்ளூர் மரபுகள் கூறுகின்றன.
ஒரு நுட்பமான விஷயத்தைக் கவனிக்க வேண்டும். "பூலித்தேவர்" என்பது ஒருவரின் தனிப்பெயர் மட்டுமல்ல; ஆவுடையாபுரம் பாளையத் தலைவர்களின் பரம்பரைப் பட்டம் என்று கால்டுவெல் குறிப்பிடுகிறார். 1790-களின் ஆவணங்களிலும் "பூலித்தேவர்" என்ற பெயர் வருகிறது; அது நம் கதைநாயகரின் வாரிசைக் குறிக்கிறது. ஆங்கில ஆவணங்கள் இந்த ஊரை "நெல்லிதங்காவில்லி" (Nellitangaville) என்று சிதைத்து எழுதின.
அவர் பாளையம் சிறியது; ஆனால் அவர் திறமையால் மேற்குத் திருநெல்வேலி முழுவதிலும் அவர் செல்வாக்கு "அளவற்றது" என்று கால்டுவெல் எழுதுகிறார். "நெற்கட்டும்செவல்" என்ற பெயருக்கு, நெல்லைத் திறையாகக் கட்ட மறுத்த ஊர் என்ற விளக்கம் மக்களிடம் உண்டு; அது நாட்டார் மரபு, ஆவணச் சான்று அல்ல.
1755: ஹெரானின் படையெடுப்பு
1755 தொடக்கத்தில் சென்னை ஆளுநர் ஜார்ஜ் பிகாட், மதுரை, திருநெல்வேலிப் பகுதிகளிலிருந்து திறை வசூலிக்க ஒரு படையை அனுப்பினார். கர்னல் ஹெரான் தலைமை தாங்கினார்; நவாப் சார்பில் மஃபூஸ் கான் உடன் சென்றார்; பின்னாளில் புகழ்பெற்ற யூசுப் கானும் அந்தப் படையில் இருந்தார். மதுரை எளிதில் வீழ்ந்தது. ஆனால் வழியில் நடந்தவை மக்களின் மனதில் ஆழமான பகையை விதைத்தன. கோவில்குடிக் கோயிலிலிருந்து பித்தளைத் திருவுருவங்கள் எடுத்துச் செல்லப்பட்டன; நத்தக்கோட்டையில் மக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர் என்று கே. ராஜய்யன் ஆவணங்களின் அடிப்படையில் எழுதுகிறார். பல பாளையக்காரர்கள் அச்சத்தில் பணிந்தனர்.
நெற்கட்டும்செவல் முன் ஒரு மறுப்பு
சென்னைக்குத் திரும்ப அழைக்கப்பட்ட ஹெரான் மே 2 அன்று மதுரை நோக்கிப் புறப்பட்டார்; மூன்று நாள் பயணத்தில் நெற்கட்டும்செவலை அடைந்தார். எஸ். சி. ஹில் மேற்கோள் காட்டும் ஒரு சமகால ஆங்கிலக் கணக்கு அந்தக் கோட்டையை இப்படி விவரிக்கிறது: கோட்டை கல்லாலும் களிமண்ணாலும் உறுதியாகக் கட்டப்பட்டது; சமவெளியில் நின்றது; அருகே ஒரு குன்றும் குளக்கரையும் மட்டுமே மறைவு தந்தன.
படையிடம் கோட்டைச் சுவரை உடைக்கும் கனரகப் பீரங்கிகள் இல்லை. ஹெரானின் மொழிபெயர்ப்பாளரே இந்த ரகசியத்தையும், படை நீண்ட நாள் தங்காது என்பதையும் முன்கூட்டியே பூலித்தேவருக்குத் தெரிவித்துவிட்டதாக ஓர்ம் எழுதுகிறார். சிறு பீரங்கிகள் சில மணிநேரம் சுட்டும் பயனில்லை. அதன் பின்னரே முன்னுரையில் பார்த்த 20,000 ரூபாய் கோரிக்கையும் அந்த மறுப்பும் வந்தன. உணவுப் பொருள் தீர்ந்தது; சம்பளம் கிடைக்காத சிப்பாய்கள் கலகம் செய்யும் நிலையில் இருந்தனர். படை மே 22 அன்று மதுரை சேர்ந்தது. ஹெரான் சென்னைக்குத் திரும்ப அழைக்கப்பட்டு, இராணுவ நீதிமன்ற விசாரணைக்குப் பின் பணியிலிருந்து நீக்கப்பட்டார்.
இது பெரிய போர்க்கள வெற்றி அல்ல; ஒரு முற்றுகை தொடங்காமலேயே முடிந்த நிகழ்வு. ஆனால் கம்பெனியின் படைபலத்தை எதிர்த்து நின்று பணிய மறுத்த முதல் தென்னகப் பாளையக்காரர்களில் ஒருவர் என்ற பெயரை அது பூலித்தேவருக்குத் தந்தது.
மேற்குப் பாளையக் கூட்டணி
ஹெரான் போனதும் நிலைமை மாறியது. மதுரை, திருநெல்வேலியை முன்பு நிர்வகித்த மூன்று பட்டாணி அதிகாரிகள் — மியானா, மூடேமியா, நபிகான் கட்டக் — நவாப் முகம்மது அலியை எதிர்த்தனர்; பூலித்தேவர் அவர்களுடன் நெருக்கமான உறவு கொண்டார். அவர் மேற்குப் பாளையக்காரர்களை ஒரு கூட்டணியாகத் திரட்டினார். பாடநூலின்படி சிவகிரியைத் தவிர மற்ற மறவர் பாளையங்கள் அவரை ஆதரித்தன; எட்டயபுரமும் பாஞ்சாலங்குறிச்சியும் பெரும்பாலும் விலகி நின்றன. திருவிதாங்கூர் மன்னர், மைசூரின் ஹைதர் அலி, புதுச்சேரிப் பிரெஞ்சுக்காரர் ஆகியோரின் உதவியையும் அவர் நாடினார். மராட்டியருடன் போரில் சிக்கியிருந்த ஹைதர் அலியால் உதவ முடியவில்லை.
களக்காடு
முதல் பெரிய வெற்றி களக்காட்டில் கிடைத்தது. திருவிதாங்கூர் மன்னர் அனுப்பிய சுமார் 2,000 நாயர் வீரர்களுடனும் அதே அளவு காலாட்படையுடனும் வந்த மூடேமியாவும் பூலித்தேவரின் படையும் களக்காடு அருகே மஃபூஸ் கானின் படையைச் சிதறடித்தனர். ஓடும்போது நவாபின் சிப்பாய்கள் எறிந்துவிட்டுப் போன துப்பாக்கிகளைப் பூலித்தேவரின் வீரர்கள் சேகரித்து விலைமதிப்பற்ற பரிசாகக் கருதினர் என்று ஓர்ம் எழுதுகிறார். அதே ஆண்டு செப்டம்பரில் மஃபூஸ் கானின் படைக்கு மீண்டும் தோல்வி — அறுவடைக் காலத்தில் வரி வசூலும் கைநழுவியது; நவம்பரில் உணவு கொண்டுசென்ற கம்பெனியின் இரண்டு சிப்பாய்க் கம்பெனிகள் அழிக்கப்பட்டன.
விந்தையான ஒரு திருப்பமும் நடந்தது. நவாபின் தம்பி மஃபூஸ் கானே பின்னர் அண்ணனுடன் பகைகொண்டு பாளையக்காரர் பக்கம் சேர்ந்தார். சில ஆண்டுகள் அவர் நெற்கட்டும்செவலிலேயே தங்கியிருந்தார். ஓர்மின் வார்த்தைகளில், "இறையாண்மையாளர்" என்று பட்டம் சூட்டிக்கொண்டாலும் பூலித்தேவர் கொடுத்ததைத் தவிர அவருக்கு வேறு வருமானம் இல்லை. கூட்டணிக்கு ஒரு "சட்டபூர்வ" முகம் தேவைப்பட்டது; மஃபூஸ் கான் அந்த முகமானார்.
யூசுப் கானுடன் நீண்ட போர் (1756–1761)
கம்பெனியும் நவாபும் இந்தச் சவாலைச் சமாளிக்க அனுப்பியவர் முகம்மது யூசுப் கான் — கான் சாகிப், மக்கள் நினைவில் மருதநாயகம். அவர் கதையை பகுதி 34-இல் சுருக்கமாகப் பார்த்தோம். பூலித்தேவருக்கும் யூசுப் கானுக்கும் இடையிலான போட்டி தென்னகத்தின் மிகக் கடுமையான மோதல்களில் ஒன்று. இருவரும் திறமையான படைத்தலைவர்கள்; இருவருக்கும் உள்ளூர் நிலம் நன்றாகத் தெரியும்.
வாசுதேவநல்லூர் முற்றுகை, 1759
1759-இல் யூசுப் கான் திருவிதாங்கூருடன் கூட்டணி அமைத்தார். பெரும் திருவிதாங்கூர்ப் படையின் துணையுடன் வடகரைப் பாளையத்தைத் தாக்கினார்; அதன் தலைவர் இரவோடு இரவாகத் தப்பி நெற்கட்டும்செவலில் அடைக்கலம் புகுந்தார். டிசம்பர் 4 அன்று யூசுப் கான் பூலித்தேவரின் இன்னொரு வலிய கோட்டையான வாசுதேவநல்லூரை முற்றுகையிட்டார்.
ஓர்மின் விவரணை அந்தக் கோட்டையை நம் கண்முன் நிறுத்துகிறது: சுமார் 650 × 300 கெஜ அளவு; செங்கல் போல் கெட்டியான மண்சுவர்; நான்கு மூலைகளிலும் பெரிய சதுரக் கொத்தளங்கள், இடையே வட்டக் கொத்தளங்கள்; துப்பாக்கி சுடத் துளைகள், ஆனால் ஒரு பீரங்கியும் இல்லை. சுற்றிலும் அடர்ந்த முள்வேலி; மூன்று மைல் தொலைவில் மலைத்தொடர், அதன் அடிவாரத்தில் காடு.
தாக்குதல் தொடங்கிய நாளில் பூலித்தேவர் இரவோடு இரவாக நெற்கட்டும்செவலிலிருந்து சுமார் 3,000 வீரர்களுடன் வந்து, காட்டிலிருந்து பாய்ந்து, யூசுப் கானின் முகாமையே தாக்கினார். சங்கொலியும் போர்க்குரலும் கேட்டதும் கோட்டைக்குள் இருந்தவர்கள் புத்துணர்வுடன் போராடினர். மாலை வரை கோட்டை தாக்குப்பிடித்தது. வெடிமருந்து தீர்ந்த யூசுப் கான் முற்றுகையைக் கைவிட்டார்; திருவிதாங்கூர்ப் படை வீடு திரும்பியது. இது பூலித்தேவரின் மிகத் தெளிவான படைவெற்றி.
1761: மூன்று கோட்டைகளின் வீழ்ச்சி
அடுத்த ஆண்டு முழுவதும் யூசுப் கானிடம் கோட்டை உடைக்கும் கனரகப் பீரங்கிகள் இல்லை; தெற்கு முழுவதும் சிறு தாக்குதல்களும் கொள்ளைகளும் நடந்தன. 1760 ஜனவரியில் மஃபூஸ் கான் நெற்கட்டும்செவலை விட்டு வெளியேறினார்; கூட்டணியின் "சட்டபூர்வ" காரணமும் அவருடன் போனது. பாடநூலின்படி பீரங்கிகள் 1760 செப்டம்பரில் வந்து சேர்ந்தன. டிசம்பரில் யூசுப் கான் நெற்கட்டும்செவலுக்கு மூன்று மைல் தொலைவில் முகாமிட்டார்; பூலித்தேவரின் வீரர்கள் அந்த முகாமையும் தாக்கினர்.
முடிவு 1761 மே மாதம் வந்தது. அந்த மாதம் நெற்கட்டும்செவல், வாசுதேவநல்லூர், பனையூர் ஆகிய மூன்று கோட்டைகளையும் கைப்பற்றியதாக யூசுப் கான் சென்னைக்குத் தெரிவித்தார்; பாடநூல் இந்த நாளை 1761 மே 16 என்று தருகிறது. இந்தத் தலைவரை அடக்க யூசுப் கானுக்கு மூன்று ஆண்டுகள் ஆனது என்று அவருடன் இருந்த பிரெஞ்சு அதிகாரி மார்ஷான் எழுதினார். பூலித்தேவர் இறுதியில் சமாதானம் ஏற்றார் என்று ராஜய்யன் கூறுகிறார்; அவர் நாடு விட்டுச் சென்று வாழ்ந்தார் என்று பாடநூல் குறிப்பிடுகிறது.
மறுவருகையும் மறைவும் (1764–1767)
1764 அக்டோபரில் யூசுப் கான் மதுரையில் தூக்கிலிடப்பட்டார். அதன் பிறகு பூலித்தேவர் திரும்பி வந்து நெற்கட்டும்செவலை மீட்டார் என்று தமிழகப் பாடநூல் கூறுகிறது. ஆனால் கம்பெனி இப்போது நேரடியாகவே களமிறங்கியது.
1767-இல் கர்னல் டொனால்டு கேம்பெல் பெரும் படையுடன் தெற்கே வந்தார். கால்டுவெல் அரசு ஆவணங்களிலிருந்து அந்தப் படையெடுப்பைப் படிப்படியாகத் தருகிறார்: மே 1 அன்று கொல்லங்கொண்டான் கோட்டை கைவிடப்பட்டிருந்தது; சேத்தூரில் கடும் சண்டைக்குப் பின் காவலர்கள் இரவில் தப்பினர்; சிவகிரி வெறிச்சோடிக் கிடந்தது. மே 13 அன்று கேம்பெல் வாசுதேவநல்லூரை அடைந்தார். ஐநூறுக்கும் மேற்பட்ட குண்டுகள் ஒரே இடத்தில் பாய்ந்தும், வெயிலில் காய்ந்த செங்கல்லும் களிமண்ணும் கொண்ட சுவர் உடையவில்லை. உடைந்த இடங்களைக் குண்டுமழைக்கு நடுவே பனைமரத் துண்டுகளாலும் வைக்கோலாலும் வீரர்கள் அமைதியாகச் சரிசெய்ததைக் கண்டு கேம்பெல் வியந்தார். கடும் மழை பெய்த ஓர் அதிகாலையில் காவலர்கள் மூன்று இடங்களில் உடைத்து மலைகளுக்குத் தப்பினர். நவாபின் தவறான ஆட்சியே இந்தக் கலகங்களுக்குக் காரணம் என்றும் கேம்பெல் தம் கடிதத்தில் எழுதினார்.
பூலித்தேவர் தப்பினார்; அதன் பிறகு அவர் வாழ்க்கை பற்றி ஆவணங்கள் அமைதியாகிவிடுகின்றன. "நாடு கடந்து வாழ்ந்து மறைந்தார்" என்பதே பாடநூலின் எச்சரிக்கையான சொற்கள். இணையத்தில் 1767 அக்டோபர் 16 போன்ற துல்லியமான மரணத் தேதிகள் சுற்றுகின்றன; அவற்றுக்கு உறுதியான ஆவண ஆதாரம் காண முடியவில்லை. பிடிபட்ட அவர் சங்கரன்கோவில் கோயிலில் வழிபட அனுமதி கேட்டு உள்ளே சென்று, உடைந்த சங்கிலிகளை மட்டும் விட்டுவிட்டு மறைந்தார் என்ற கதை மக்களிடம் உண்டு. அது மரபுக் கதையாகவே மதிக்கப்பட வேண்டும்.
"முதல் விடுதலைப் போராளி"யா?
பூலித்தேவரை "இந்திய விடுதலைப் போரின் முதல் குரல்" என்று தமிழக அரசியல் தலைவர்கள் அடிக்கடி அழைக்கின்றனர். இந்தக் கூற்றை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது?
- ஆதரவான வாதம்: கம்பெனியின் நிலப்பரப்பு விரிவாக்கத்துக்கு எதிரான முதல் எதிர்ப்பு பூலித்தேவரிடமிருந்தே வந்தது என்று தமிழகப் பாடநூல் கூறுகிறது. 1857-க்கு ஒரு நூற்றாண்டு முன்பே அவர் கம்பெனிப் படையை எதிர்த்தார். ராஜய்யன் அவரை "பாளையக்காரர் கூட்டணியின் சிற்பி" என்கிறார்.
- எச்சரிக்கையான வாதம்: அவர் போரிட்டது நவாபின் திறைக் கோரிக்கைக்கு எதிராக; கம்பெனி அந்தக் கோரிக்கையின் படைபலமாக இருந்தது. பல நேரங்களில் அவர் கூட்டாளிகளும் இந்தியர்களே; எதிரிப் படைகளும் பெரும்பாலும் இந்தியர்களே. "தேசம்", "விடுதலை" என்ற இன்றைய கருத்துகளைப் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் மீது ஏற்றுவது கவனத்தைக் கோருகிறது. 1751-இல் மதுரைப் பாளையக்காரர்கள் கேப்டன் கோப்பின் படையை எதிர்த்ததும், 1755-இல் கள்ளர்கள் ஹெரானின் படையைத் தாக்கியதும் இதே காலத்து எதிர்ப்புகள்.
- நியாயமான நடுநிலை: தமிழகத்தில் கம்பெனி ஆதிக்கத்துக்கு எதிரான, ஆவணங்களில் தெளிவாகப் பதிவான, ஒருங்கிணைந்த எதிர்ப்பின் தொடக்கத் தலைவர்களில் ஒருவர் பூலித்தேவர் என்று சொல்வது ஆதாரங்களுடன் பொருந்துகிறது. "முதல்" என்ற சொல் ஒரு பிராந்தியப் பார்வையிலிருந்து வருவது; அதை உலகளாவிய உண்மையாகக் கொள்ள வேண்டியதில்லை.
நினைவுகள் இன்று
நெற்கட்டும்செவலில் அவர் அரண்மனையின் எஞ்சிய பகுதிகள் இருக்கும் இடத்தில் தமிழக அரசு நினைவு மாளிகை அமைத்துள்ளது; அங்கே அவர் சிலை நிற்கிறது. ஒவ்வோர் ஆண்டும் செப்டம்பர் 1 அன்று அரசு விழா நடக்கிறது; 2026 செப்டம்பரில் 311-ஆவது பிறந்தநாள் விழா கொண்டாடப்பட்டதாகத் தென்காசி மாவட்ட நிர்வாகம் அறிவித்தது. அவர் படைத்தலைவர்களில் ஒருவரான ஒண்டிவீரனுக்குப் பாளையங்கோட்டையில் மணிமண்டபம் உள்ளது; 2022-இல் அவர் நினைவாக அஞ்சல் தலை வெளியிட மத்திய அரசு ஒப்புதல் அளித்தது. ஒரு போரில் ஒண்டிவீரன் கையை இழந்தபோது வருந்திய பூலித்தேவரிடம், அது எதிரிக் கோட்டைக்குள் புகுந்ததற்கான பரிசு என்று அவர் சொன்னதாக வாய்மொழி மரபு கூறுகிறது. "நெற்கட்டும் செவலுக்குப் பெருமை என்ன? நெருப்பாற்றைக் கடந்த பூலித்தேவனாலே" என்ற நாட்டுப்புற வரியும் அவர் புகழைப் பாடுகிறது.
திருநெல்வேலிச் சீமையின் மற்ற வரலாற்றுச் சுவடுகளை நெல்லையப்பர் கோயில் கட்டுரையிலும், இதே காலத்தில் அருகே ஆண்ட மறவர் அரசின் கதையை பகுதி 32: இராமநாதபுரம் சேதுபதிகள் கட்டுரையிலும் காணலாம்.
காலவரிசை
| ஆண்டு | நிகழ்வு |
|---|---|
| 1529 (மரபு) | விஸ்வநாத நாயக்கர், அரியநாத முதலியார் பாளையக்காரர் முறையை அமைத்தல் |
| 1715 செப். 1 (மரபு) | பூலித்தேவர் பிறப்பு |
| 1736 | மதுரை நாயக்கர் ஆட்சி முடிவு |
| 1755 மார்ச் | ஹெரான், மஃபூஸ் கான் படை தெற்கே; மதுரை வீழ்ச்சி |
| 1755 மே | நெற்கட்டும்செவல் முன் ஹெரான் தோல்வி; மே 22 மதுரை திரும்புதல் |
| 1755–56 | களக்காட்டில் மஃபூஸ் கான் படை சிதறல் |
| 1756–58 | மேற்குப் பாளையக் கூட்டணி; மஃபூஸ் கான் பாளையக்காரர் பக்கம் |
| 1759 டிசம்பர் | வாசுதேவநல்லூர் முற்றுகை; யூசுப் கான் பின்வாங்கல் |
| 1760 ஜனவரி | மஃபூஸ் கான் நெற்கட்டும்செவலை விட்டு வெளியேறல் |
| 1760 செப்டம்பர் | யூசுப் கானுக்குக் கனரகப் பீரங்கிகள் வருகை (பாடநூல்) |
| 1761 மே | நெற்கட்டும்செவல், வாசுதேவநல்லூர், பனையூர் வீழ்ச்சி |
| 1764 | யூசுப் கான் தூக்கு; பூலித்தேவர் நெற்கட்டும்செவலை மீட்டல் |
| 1767 மே | கேம்பெல் படையெடுப்பு; வாசுதேவநல்லூர்க் காவலர்கள் தப்புதல் |
| 1767-க்குப் பின் | பூலித்தேவர் மறைவு — தேதியும் இடமும் உறுதியில்லை |
உறுதியாகச் சொல்லக்கூடியவை
- பாளையக்காரர் முறை மதுரை நாயக்கர் காலத்தில் வேரூன்றியது; "72" என்பது மரபு எண், துல்லியமான பட்டியல் அல்ல.
- 1755-இல் ஹெரானின் படை நெற்கட்டும்செவலைக் கைப்பற்ற முடியாமல் திரும்பியது.
- 1755–1761 காலத்தில் மேற்குப் பாளையக்காரர் கூட்டணியின் மையத் தலைவர் பூலித்தேவர்; 1759-இல் வாசுதேவநல்லூரைக் காத்தார்.
- 1761-இல் அவர் கோட்டைகள் வீழ்ந்தன; 1767-இல் கேம்பெலின் படையெடுப்புக்குப் பின் அவர் வரலாற்றிலிருந்து மறைகிறார்.
- மரணத் தேதி, "முதல் விடுதலைப் போராளி" என்ற பட்டம், பெயர்க்காரணக் கதைகள் ஆகியவை விவாதத்துக்குரியவை.
அடுத்த பகுதி
பகுதி 36, கிழக்குப் பாளையங்களின் புகழ்பெற்ற பெயரிடம் செல்கிறது: வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன். பாஞ்சாலங்குறிச்சிக் கோட்டை, ஜாக்சனுடனான இராமநாதபுரச் சந்திப்பு, 1799 முற்றுகை, கயத்தாறில் தூக்கு — பூலித்தேவர் தொடங்கிய எதிர்ப்பு நூற்றாண்டின் இறுதியில் எப்படி உச்சத்தை அடைந்தது என்று பார்ப்போம்.
ஆதாரங்கள்
- ராபர்ட் கால்டுவெல், A Political and General History of the District of Tinnevelly (1881), Internet Archive.
- ராபர்ட் ஓர்ம், A History of the Military Transactions of the British Nation in Indostan, தொகுதி 1, நூல் 5 (ஹெரானின் படையெடுப்பு), Wikisource.
- ஓர்ம், தொகுதி 2, நூல் 8 (திருநெல்வேலிப் பாளையக்காரர்கள்), Wikisource.
- எஸ். சி. ஹில், Yusuf Khan: The Rebel Commandant (1914), Internet Archive.
- கே. ராஜய்யன், South Indian Rebellion: The First War of Independence 1800–1801 (1971), Internet Archive.
- தமிழ்நாடு அரசு பாடநூல் (SCERT, 2019), 10-ஆம் வகுப்பு சமூக அறிவியல் தொகுதி 2, அலகு 6 "Early Revolts against British Rule in Tamil Nadu" (PDF நகல்).
- தென்காசி மாவட்ட நிர்வாகம் — பூலித்தேவர் 311-ஆவது பிறந்தநாள் விழா செய்திக்குறிப்பு (2026).
- தினத்தந்தி — நெற்கட்டும்செவலில் 307-வது பிறந்தநாள் விழா (2022).
- ThePrint / PTI — "TN Guv, CM pay tributes to Puli Thevar" (2022).
- தி இந்து — ஒண்டிவீரன் அஞ்சல் தலை (2022).
- தி இந்து — நிலக்கோட்டை ஜமீன்: 72 பாளையங்களும் வருவாய்ப் பங்கீடும்.
- தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் — "Poolithevar, Kattabomman in TN birth place of India's first war of independence?" (2021).
- இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் — அருண் ஜனார்த்தனன், "Tamils and the many wars of Independence, pre-1857".
- Project Seven Years War — 1755 மதுரை, திருநெல்வேலிப் படையெடுப்பு.
கூடுதலாகப் பார்த்தவை: சி. எஸ். சீனிவாசாச்சாரி, "The Poligar System in the Tamil Country" (இந்திய வரலாற்று ஆவண ஆணையம், 1928); ஆர். சத்தியநாத அய்யர், History of the Nayaks of Madura (Indian Antiquary, 1915). விக்கிப்பீடியா வழிகாட்டியாக மட்டுமே பயன்பட்டது. ஆதாரங்களுக்கு இடையே மாறுபடும் தேதிகளும் எண்களும் உரையில் எச்சரிக்கையுடன் குறிக்கப்பட்டுள்ளன.
படம்: எட்வர்டு காட்ஸ்ஃபோர்டு, "Elevation of a Polygar's Fort in the Northern Provinces" (1776; டி. மில்லர் செதுக்கிய அச்சு, ராபர்ட் ஓர்மின் நூலில் 1778-இல் வெளியானது; வடக்குச் சர்க்கார் பகுதியின் ஒரு பாளையக்காரர் கோட்டை), பொதுக் களம் (Public domain), Wikimedia Commons