இது HorizonDesk / Tamil Lifestyle-இன் தமிழ் வரலாற்றுத் தொடரின் 33-ஆம் பகுதி. முந்தைய பகுதி: பகுதி 32: ராமநாதபுரம் சேதுபதிகள்.
சோழமண்டலக் கடற்கரை — ஆங்கிலேயர் சொன்ன "கோரமண்டல்" — துறைமுகங்கள் குறைவான, நீண்ட மணல் கரை. ஆனால் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக இங்கிருந்து பருத்தித் துணி, மிளகு, முத்து, சாயம் ஆகியவை உலகெங்கும் சென்றன. ரோமானியர், அரபியர், சீனர், தென்கிழக்காசிய வணிகர்கள் வந்து போனார்கள். பதினாறாம் நூற்றாண்டில் புதுவகை வணிகர்கள் வந்தனர்: பீரங்கி ஏற்றிய கப்பல்களுடன், தங்கள் நாட்டு அரசுகள் உரிமம் தந்த கம்பெனிகளின் பெயரில் வந்த போர்த்துகீசியர், டச்சுக்காரர், டேனியர், ஆங்கிலேயர், பிரெஞ்சுக்காரர். அவர்கள் கேட்டது வெறும் கடை அல்ல — ஒரு கோட்டை.
இவர்களில் யாரும் படையெடுத்து வந்து நாட்டைப் பிடிக்கவில்லை. ஒவ்வொருவரும் ஒரு நாயக்கரிடமோ, விஜயநகரப் பேரரசரிடமோ, சுல்தானின் ஆளுநரிடமோ பேரம் பேசி ஒரு துண்டு கடற்கரையைப் பெற்று, குத்தகை கட்டி, அதே நெசவாளர்களுக்காக ஒருவரோடொருவர் போட்டியிட்டனர். அந்தப் போட்டியின் கடைசி விளைவுதான் மதராசப்பட்டினம் என்ற மீனவ ஊர் சென்னை மாநகரமானது.
போர்த்துகீசியர்: சாந்தோமும் நாகப்பட்டினமும்
1498-இல் வாஸ்கோ ட காமா கேரளக் கரையை அடைந்ததும் ஐரோப்பாவிலிருந்து இந்தியாவுக்குக் கடல்வழி திறந்தது. போர்த்துகீசியரின் கண்டுபிடிப்புப் பயணங்களின் பின்னணியை நமது போர்ச்சுகலின் கண்டுபிடிப்பு யுகம் கட்டுரையில் படிக்கலாம். ஒரு தலைமுறைக்குள் அவர்கள் குமரிமுனையைச் சுற்றிக் கிழக்குக் கரைக்கும் வந்துவிட்டனர்.
மயிலாப்பூரில் சாந்தோம்
இன்றைய சென்னையின் ஒரு பகுதியான மயிலாப்பூரில், இயேசுவின் சீடர் தோமையாரின் (புனித தாமஸ்) கல்லறை என்று உள்ளூர்க் கிறிஸ்தவர்கள் போற்றிய ஓர் இடம் இருந்தது. அதை மையமாகக் கொண்டு 1520-களில் போர்த்துகீசியர் சாந்தோம் (San Thome) குடியிருப்பை அமைத்தனர். கடலோரம் மதில் சூழ்ந்த "வெள்ளையர் நகரம்", அதற்கு மேற்கே இந்தியர் வாழும் "கறுப்பர் நகரம்" — இந்த அமைப்பே பின்னர் வந்த ஐரோப்பியக் கோட்டைகளுக்கு முன்மாதிரி ஆனது என்கிறார் சென்னை வரலாற்றாசிரியர் வி. ஸ்ரீராம். கோட்டைக்குள் ஏழு, வெளியே நான்கு தேவாலயங்கள் இருந்தன; லஸ் தேவாலயமும், 1893–96-இல் நியோ-கோதிக் பாணியில் மீண்டும் கட்டப்பட்ட சாந்தோம் பேராலயமும் இன்றும் நிற்கின்றன.
இந்த வருகை எல்லோருக்கும் இனிமையானதாக இல்லை. பழைய கபாலீசுவரர் கோயில் இக்காலத்தில் உள்நாட்டுப் பக்கம் இடம் மாறியது. உள்ளூர் மக்கள் விஜயநகரத்தின் அளிய ராம ராயரிடம் முறையிட்டும், போர்த்துகீசியர் தரும் குதிரைகளும் துப்பாக்கிகளும் தேவைப்பட்டதால் அவர் எதுவும் செய்யவில்லை என்று ஸ்ரீராம் குறிப்பிடுகிறார். மனிதர்களைப் பிடித்து அடிமைகளாக விற்கும் கொடுமையும் போர்த்துகீசியர் காலத்தில் நடந்தது.
நாகப்பட்டினமும் முத்துக்குளித்துறையும்
தெற்கே, தஞ்சை நாயக்கர் ஆட்சியில் 1554-இல் நாகப்பட்டினத்தில் போர்த்துகீசிய வணிக மையம் உருவானது; அதைச் சுற்றிக் கிறிஸ்தவம் வேரூன்றியது, வேளாங்கண்ணி தேவாலயமும் இக்காலத்தோடு தொடர்புடையது என்கிறது மாவட்ட வரலாறு. தூத்துக்குடியை 1532-இல் போர்த்துகீசியர் அடைந்தனர். 1530-களின் நடுவில் முத்துக்குளிக்கும் பரதவர் சமூகம் பெருமளவில் கத்தோலிக்கம் தழுவிப் போர்த்துகீசியப் பாதுகாப்பை ஏற்றது; 1542-இல் பிரான்சிஸ் சவேரியார் அவர்களிடையே பணியாற்ற வந்தார். இதே கரையில் பணியாற்றிய ஹென்றிக் ஹென்றிக்ஸ் என்ற போர்த்துகீசிய இயேசு சபைத் துறவி 1578-இல் கொல்லத்தில் அச்சிட்ட "தம்பிரான் வணக்கம்" தான் தமிழில் அச்சான முதல் நூல்.
பழவேற்காட்டில் டச்சுக்காரர்
1602-இல் தொடங்கப்பட்ட டச்சு கிழக்கிந்தியக் கம்பெனிக்கு (VOC) இந்தோனேசியத் தீவுகளின் வாசனைப் பொருட்களுக்குப் பண்டமாற்றாகச் சோழமண்டலத் துணி தேவைப்பட்டது. அந்தக் கம்பெனியின் எழுச்சியை நமது டச்சுப் பொற்காலமும் VOC வரலாறும் கட்டுரை விரிவாகச் சொல்கிறது. 1605-இல் மசூலிப்பட்டினத்தில் தொடங்கிய டச்சுக்காரர், 1609-இல் சென்னைக்கு வடக்கே உள்ள காயல் துறைமுகமான பழவேற்காட்டை (Pulicat) அடைந்தனர்.
கெல்டிரியா கோட்டை
அங்கே ஏற்கனவே வணிகம் செய்த இஸ்லாமிய வணிகர்களின் உதவியுடன், 1609–10-இல் விஜயநகர அரசவையின் அனுமதியைப் பெற்றனர் — இரண்டாம் வேங்கடரின் அரசி அவர்களுக்கு ஆதரவு தந்ததாக தி இந்து குறிப்பிடுகிறது. போர்த்துகீசியர் தாக்கியதால் 1613-இல் கெல்டிரியா கோட்டை (Fort Geldria) கட்டப்பட்டது. சுமார் 1690 வரை சோழமண்டலத்தின் டச்சு ஆளுநர் இங்கிருந்தே ஆண்டார். தெருக்களில் டச்சு, தமிழ், போர்த்துகீசிய மொழிகள் ஒலித்தன. துணி, வைரம் மட்டுமல்ல, அடிமை வணிகமும் இங்கு நடந்தது என்பதை இன்றைய வரலாற்றாசிரியர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.
டச்சுக் கல்லறை
கோட்டையின் சுவடுகள் மிகக் குறைவு. இன்று பார்க்கக் கிடைப்பது இந்தியத் தொல்லியல் துறை (ASI) பாதுகாக்கும் டச்சுக் கல்லறைத் தோட்டம் — உயரமான தூண் கல்லறைகளும், "மரணத்தை நினைவூட்டும்" எலும்புக்கூடு சிற்பங்கள் கொண்ட நுழைவாயிலும் அதன் அடையாளம். அருகிலுள்ள பழைய, புதர் மண்டிய கல்லறைத் தோட்டத்தில் 1631 தேதியிட்ட டச்சுக் கல்லறை உள்ளது. பழவேற்காடு ஏரி இன்றும் படகுச் சவாரிக்குப் பெயர் பெற்றது; அங்கு செல்வோருக்கான குறிப்புகள் நமது பழவேற்காடு படகு சவாரி கட்டுரையில் உள்ளன.
டச்சு நாகப்பட்டினம்
1658-இல் டச்சுக்காரர் போர்த்துகீசிய நாகப்பட்டினத்தை முற்றுகையிட்டுக் கைப்பற்றினர். தஞ்சை ஆட்சியாளர்களுடன் ஒப்பந்தங்கள் தொடர்ந்தன — 1662 ஒப்பந்தப்படி பத்து ஊர்கள் டச்சுக்காரருக்கு மாறின என்கிறது மாவட்ட வரலாறு. பெரிய கோட்டை கட்டினர்; "நாகப்பட்டினம்" எனத் தமிழ் எழுத்துகளில் பொறித்த நாணயங்களையும் வெளியிட்டனர். 1680-களின் இறுதியில் (1687 அல்லது 1690 என ஆதாரங்கள் வேறுபடுகின்றன) டச்சு ஆளுநரின் இருக்கை பழவேற்காட்டிலிருந்து நாகப்பட்டினத்துக்கு மாறியது. 1781-இல் ஆங்கிலேயர் நாகப்பட்டினத்தைப் பிடித்து 1784 சமாதானத்தில் தமதாக்கிக் கொண்டனர்; டச்சுத் தலைமையகம் மீண்டும் பழவேற்காட்டுக்குத் திரும்பியது. எஞ்சிய டச்சு இடங்கள் 1825-இல் நிரந்தரமாக ஆங்கிலேயர் வசமாயின.
தரங்கம்பாடியில் டேனியர்
ஐரோப்பியரில் மிகச் சிறிய நாடு டென்மார்க். டென்மார்க்குக்காகப் பயணித்த டச்சுக்காரர் ரோலண்ட் கிராப் காரைக்கால் அருகே கப்பல் உடைந்து தஞ்சை மன்னரிடம் அடைக்கலம் பெற்றார். அவரைத் தொடர்ந்து வந்த கடற்படைத் தலைவர் ஓவே ஜெட்டே, 1620 நவம்பர் 19 அன்று தஞ்சை ரகுநாத நாயக்கருடன் ஒப்பந்தம் செய்தார் — அந்த மன்னரின் ஆட்சியை பகுதி 30: தஞ்சை, செஞ்சி நாயக்கர்கள் விவரித்தது. இந்த ஒப்பந்தம் தங்கத் தகட்டில் எழுதப்பட்டது என்கிறது தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறை. "அலைகள் பாடும் கரை" எனப் பொருள்படும் தரங்கம்பாடி துறைமுகம் — டேனியர் வாயில் "டிரான்குபார்" — ஆண்டுக் கப்பம் செலுத்தும் நிபந்தனையுடன் அவர்களுக்குக் கிடைத்தது.
உள்ளூர்க் கைவினைஞர்கள் டேனிய அதிகாரிகளின் மேற்பார்வையில் செங்கல்லால் டான்ஸ்பர்க் கோட்டையைக் கட்டினர்; ஏறக்குறைய மூன்றாண்டுகளில் அது முடிந்ததாக ஒரு படைவீரரின் நாட்குறிப்பு சொல்கிறது. மூவாயிரத்துக்கு மேற்பட்ட மக்கள் வாழ்ந்த ஊரில் டேனியர் எப்போதும் 200–300 பேருக்கு மேல் இல்லை; இந்தக் குடியேற்றம் பெரிய லாபம் ஈட்டியதுமில்லை என்கிறது டென்மார்க் தேசிய அருங்காட்சியகம். 1845-இல் வங்காளத்தின் செராம்பூருடன் சேர்த்துத் தரங்கம்பாடியும் ஆங்கிலேயருக்கு விற்கப்பட்டது. 1977 முதல் கோட்டை அரசு அருங்காட்சியகமாக இயங்குகிறது; 2008 இந்திய–டேனிய அகழாய்வில் அதன் பழைய தூக்குப் பாலமும் மூடப்பட்ட அகழியும் வெளிப்பட்டன.
சீகன்பால்கும் தமிழ் அச்சும்
தரங்கம்பாடியின் நீடித்த கொடை பண்பாட்டுத் துறையில்தான். 1706 ஜூலை 9 அன்று டென்மார்க் மன்னர் அனுப்பிய ஜெர்மானிய லூத்தரன் மதப்பணியாளர்கள் பர்த்தலோமேயு சீகன்பால்கும் ஹென்றிக் புளூட்சாவும் அங்கு இறங்கினர் — இந்தியாவுக்கு வந்த முதல் புரொட்டஸ்டன்ட் மதப்பணியாளர்கள் அவர்களே. கணபதி வாத்தியார் என்ற திண்ணைப் பள்ளி ஆசிரியரிடம் தமிழ் கற்ற சீகன்பால்க், தமிழ் இலக்கியத்தையும் மக்களின் வழிபாட்டு முறைகளையும் நுணுக்கமாக ஆவணப்படுத்தினார்.
ஹாலே நகரிலிருந்து அச்சு இயந்திரம் 1713-இல் தரங்கம்பாடி வந்தது (2006 செய்தி ஒன்று 1712 என்கிறது). 1714-இல் நற்செய்தி நூல்களும், 1715-இல் முழுத் தமிழ்ப் புதிய ஏற்பாடும் அச்சாயின — எந்த இந்திய மொழியிலும் அச்சான முதல் விவிலிய மொழிபெயர்ப்பு இதுவே. மிஷன் தனக்கான அச்சு எழுத்துகளை வார்த்தது; பின்னர் காகிதத்தையும் தானே தயாரித்தது. 1718-இல் புதிய எருசலேம் தேவாலயம் அர்ப்பணிக்கப்பட்டது; சீகன்பால்க் 1719-இல் இளவயதிலேயே மறைந்தார்.
சென்னையில் ஆங்கிலேயர்
ஆங்கிலக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி டச்சுக்காரருக்குப் பின்னரே சோழமண்டலத்துக்கு வந்தது — மசூலிப்பட்டினத்தில் ஒரு வணிகக் கிடங்கு, ஆர்மகானில் (துர்கராயப்பட்டினம்) ஒரு சிறு கோட்டை. மலிவான துணியும் நல்ல இடமும் தேடிய கம்பெனி அதிகாரி பிரான்சிஸ் டே 1637-இல் தெற்கே பயணம் செய்து, டச்சுப் பதிவுகளில் "பொல்லச்சேரி" என்று குறிக்கப்பட்ட — பின்னாளைய புதுச்சேரி — வரை சென்றார்.
1639 நிலக்கொடை
டே தேர்ந்தெடுத்த நிலம் தாமர்ல வெங்கடாத்திரி நாயக்கருடையது (வெங்கடப்பர் எனவும் அழைக்கப்பட்டார்). அப்போது சந்திரகிரியிலிருந்து ஆண்ட கடைசி விஜயநகரப் பேரரசர்களின் தளபதியான அவர், வந்தவாசியைத் தலைமையிடமாகக் கொண்டு பழவேற்காடு முதல் சாந்தோம் வரையிலான கரையை ஆண்டார்; அவருடைய சகோதரர் அய்யப்ப நாயக்கர் பூந்தமல்லியில் இருந்து கரையோர விவகாரங்களைக் கவனித்தார். கூவம் ஆற்றங்கரையில் மதராசப்பட்டினத்தில் ஒரு மணல் பட்டையை, கோட்டை கட்டும் உரிமையுடனும் சுங்க வருவாயைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் நிபந்தனையுடனும் சகோதரர்கள் ஆங்கிலேயருக்கு வழங்கினர்.
தேதி பற்றி இன்னும் விவாதம் உண்டு. எஞ்சியிருக்கும் கொடைப் பத்திரத்தின் நகல்கள் — அவற்றில் மிகப் பழையதே 1690-இல் எழுதப்பட்டது — 1639 ஜூலை 22 என்று தேதியிட்டுள்ளன. ஆனால் டே மதராசப்பட்டினத்தில் இறங்கியது ஜூலை 27 என்பதால், வரலாற்றாசிரியர் எச். டி. லவ் 1639 ஆகஸ்ட் 22 என்று வாதிட்டார்; அதுவே இன்று "சென்னை தினம்". பேரி திம்மப்பா போன்ற இந்திய இடைத்தரகர்கள் டே வருவதற்கு முன்பே ஒப்பந்தத்தை முடித்திருக்கலாம், எனவே ஜூலை தேதியும் உண்மையாக இருக்கலாம் என்கிறார் ஸ்ரீராம்.
புனித ஜார்ஜ் கோட்டை
நாயக்கர் ஒரு மரவேலிக்கு மேல் எதுவும் கட்டித் தர முன்வராததால், டேயும் அவருடைய மேலதிகாரி ஆண்ட்ரூ கோகனும் சொந்தப் பணத்தையும் செலவிட்டு 1640 மார்ச் 1 அன்று கட்டுமானத்தைத் தொடங்கினர். அந்த ஆண்டு இறுதிக்குள் ஒரு கொத்தளம் முடிந்து பீரங்கிகள் ஏற்றப்பட்டன. 1641 செப்டம்பர் டச்சுப் பதிவுகளிலேயே புனித ஜார்ஜ் கோட்டை (Fort St George) என்ற பெயர் வருகிறது. புனித ஜார்ஜ் தினத்துடன் (ஏப்ரல் 23) இந்தப் பெயரை இணைப்பது "ஊகம்" மட்டுமே என்கிறார் லவ். கோட்டை முழுமையடைய நெடுங்காலம் ஆனது — 1652-இல் கூட ஒரு மதில் மட்டுமே முடிந்திருந்தது.
மதராஸா, சென்னையா?
நகரின் இரு பெயர்களும் இங்கிருந்தே பிறந்தன. கோட்டைக்கு வடக்கே ஏற்கனவே இருந்த ஊர் மதராசப்பட்டினம்; கோட்டையைச் சுற்றி வளர்ந்த புதிய நகரை தமிழர்கள் சென்னப்பட்டினம் என்றனர். அய்யப்ப நாயக்கர் தம் தந்தை சென்னப்ப நாயக்கரின் பெயரில் ஊர் அமைய விரும்பினார் என்று சுமார் 1660-இல் கோட்டையில் எழுதப்பட்ட ஒரு குறிப்பு சொல்கிறது. ஆனால் அந்த இடத்துக்கு ஏற்கனவே இதுபோன்ற பெயர் இருந்திருக்கலாம், சென்னப்பர் தொடர்பு பின்னர் சேர்ந்திருக்கலாம் என்று லவ் எச்சரிக்கிறார். 1645-இல் விஜயநகரப் பேரரசர் தம் பெயரில் "ஸ்ரீரங்கராயப்பட்டினம்" என்று அழைத்தும் அந்தப் பெயர் நிலைக்கவில்லை. ஆங்கிலேயர் "மெட்ராஸ்" என்றனர்; தமிழர் "சென்னை" என்றனர் — 1996-இல் நகரம் அதிகாரப்பூர்வமாக ஏற்ற பெயர் அதுவே. சென்னையின் "முதல்" சாதனைகளை நமது சென்னையின் முதல்கள் கட்டுரை பட்டியலிடுகிறது.
சாந்தோம் முற்றுகை, 1672–1674
விரைவில் போட்டி போராக மாறியது. சுமார் 1662-இல் கோல்கொண்டா சுல்தானின் படைகள் போர்த்துகீசிய சாந்தோமைக் கைப்பற்றின. 1672-இல் தளபதி தெ லா ஹே தலைமையிலான பிரெஞ்சுக் கடற்படை அதைப் பிடித்தது. முதலில் கோல்கொண்டா, பிறகு கோல்கொண்டாவும் டச்சுக்காரரும் சேர்ந்து நடத்திய இரு முற்றுகைகளைத் தாங்கிய பிரெஞ்சுக்காரர் 1674 ஆகஸ்ட் 24 அன்று சரணடைந்தனர். மூன்று மைல் வடக்கே புனித ஜார்ஜ் கோட்டையிலிருந்து ஆங்கிலேயர் வேடிக்கை பார்த்தனர். அதற்குள் பிரெஞ்சுக்காரர் தெற்கே ஒரு புதிய தளத்தைத் தொடங்கியிருந்தனர்.
புதுச்சேரியில் பிரெஞ்சுக்காரர்
பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி 1664-இல் தொடங்கப்பட்டது. பீஜப்பூர் சுல்தானின் ஆளுநர் ஷேர்கான் லோடியின் அனுமதியுடன், 1673 பிப்ரவரி 4 அன்று பெல்லாங்கே என்ற பிரெஞ்சு அதிகாரி புதுச்சேரியில் ("புதிய ஊர்") ஒரு டேனிய இல்லத்தில் குடியேறினார். 1674-இல் பொறுப்பேற்ற பிரான்சுவா மார்ட்டின் அந்த மீனவ ஊரைச் செழிப்பான துறைமுக நகரமாக மாற்றத் தொடங்கினார்.
1693-இல் டச்சுக்காரர் அதைக் கைப்பற்றினர்; ரிஸ்விக் ஒப்பந்தப்படி 1699-இல் மீண்டும் பிரெஞ்சுக்காரர் வசமானது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் நகரம் சதுரத் தெருக்களாக வடிவமைக்கப்பட்டது; மாஹே, ஏனாம், காரைக்கால் ஆகியவை சேர்ந்தன; புதுச்சேரி பிரெஞ்சு இந்தியாவின் தலைநகரானது.
துய்ப்ளேயும் ஆனந்தரங்கப் பிள்ளையும்
மிகப் பெரிய கனவு கண்ட ஆளுநர் ஜோசப் பிரான்சுவா துய்ப்ளே (1742–1754). இந்தியப் படைவீரர்களை ("சிப்பாய்கள்") ஒழுங்கான படைப்பிரிவுகளாக அமைத்த அவர், தென்னிந்தியாவில் பிரெஞ்சுப் பேரரசு அமைக்க விரும்பினார். அவருடைய தலைமை மொழிபெயர்ப்பாளரும் தரகருமான (துபாஷ்) ஆனந்தரங்கப் பிள்ளை — சென்னைப் பெரம்பூரில் பிறந்தவர் — 1736 செப்டம்பர் 6 முதல் 1761 ஜனவரி 12 வரை நாள்தோறும் தமிழில் நாட்குறிப்பு எழுதினார். அரசியல், வணிகம், திருவிழாக்கள், வதந்திகள் என அந்த நூற்றாண்டின் மிகச் செழுமையான இந்திய ஆவணங்களில் அதுவும் ஒன்று; எட்டு மொழிகளின் சொற்கள் அதில் கலந்துள்ளன. புதுச்சேரி அரசின் மொழியியல் பண்பாட்டு நிறுவனம் அதைப் பன்னிரண்டு தொகுதிகளாக மறுபதிப்பு செய்துள்ளது.
புதுச்சேரியின் மீதிக் கதை அடுத்த பகுதியின் போர்களுக்குச் சொந்தம். 1761-இல் ஆங்கிலேயர் நகரைத் தரைமட்டமாக்கினர்; 1765-இல் திருப்பித் தரப்பட்டுப் பழைய அடித்தளத்திலேயே மீண்டும் கட்டப்பட்டது. பலமுறை கைமாறிய பின், 1816 முதல் 1954 நவம்பர் 1 வரை பிரெஞ்சு ஆட்சியில் இருந்து நடைமுறையில் இந்தியாவுடன் இணைந்தது; சட்டப்படியான இணைப்பு 1962–63-இல் நிறைவடைந்தது.
தமிழக ஆட்சியாளர்கள் பார்வையில்
பின்னாளில் ஆங்கிலேயர் இந்தியாவை ஆண்டார்கள் என்பதால் இந்தக் காலத்தைப் பின்னோக்கிப் படிப்பது எளிது. ஆனால் அப்போது இந்தக் கோட்டைகள் சிறியவை, உள்ளூர் நல்லெண்ணத்தைச் சார்ந்தவை. ரகுநாத நாயக்கர், தாமர்ல சகோதரர்கள் போன்ற ஆட்சியாளர்கள் வணிகம், சுங்க வருவாய், துப்பாக்கி, குதிரைகள் ஆகியவற்றுக்காகவும், ஒரு ஐரோப்பியக் கம்பெனியை இன்னொன்றுக்கு எதிராக நிறுத்தவும் கடற்கரையை வழங்கினர். தமிழ், தெலுங்கு வணிகர்கள், மொழிபெயர்ப்பாளர்கள், நெசவாளர்கள், சாயக்காரர்கள் இல்லாமல் கம்பெனிகளால் எதையும் விற்க முடியவில்லை. தென்னக அரசுகள் சிதைந்து, முகலாயர், மராட்டியர், கர்நாடக நவாப்புகள் அவற்றுக்காகப் போரிட்டபோதுதான் ஐரோப்பியப் படைகள் இந்திய அரசியலின் ஆட்டக்காரர்களாக மாறின.
காலவரிசை
| ஆண்டு | நிகழ்வு |
|---|---|
| 1498 | வாஸ்கோ ட காமா கேரளக் கரையை அடைகிறார் |
| 1520-கள் | மயிலாப்பூர் சாந்தோமில் போர்த்துகீசியக் குடியேற்றம் (மரபுவழித் தேதி) |
| 1532 | போர்த்துகீசியர் தூத்துக்குடியில்; 1530-களின் நடுவில் பரதவர் மதமாற்றம் |
| 1542 | பிரான்சிஸ் சவேரியார் முத்துக்குளித்துறைக்கு வருகை |
| 1554 | நாகப்பட்டினத்தில் போர்த்துகீசிய வணிக மையம் |
| 1578 | "தம்பிரான் வணக்கம்" — முதல் தமிழ் அச்சு நூல் (கொல்லம்) |
| 1609–1610 | விஜயநகர அனுமதியுடன் பழவேற்காட்டில் டச்சுக்காரர் |
| 1613 | பழவேற்காட்டில் கெல்டிரியா கோட்டை |
| 1620 | ரகுநாத நாயக்கருடன் டேனிய ஒப்பந்தம் (நவம்பர் 19); டான்ஸ்பர்க் கோட்டை தொடக்கம் |
| 1639 | தாமர்ல சகோதரர்களின் மதராசப்பட்டினக் கொடை (நகல்களில் ஜூலை 22; மரபில் ஆகஸ்ட் 22) |
| 1640 | புனித ஜார்ஜ் கோட்டை கட்டுமானம் தொடக்கம் (மார்ச் 1) |
| 1658 | டச்சுக்காரர் நாகப்பட்டினத்தைக் கைப்பற்றுகின்றனர் |
| சு. 1662 | கோல்கொண்டா சாந்தோமைக் கைப்பற்றுகிறது |
| 1672–1674 | சாந்தோமில் பிரெஞ்சுக்காரர்; 1674 ஆகஸ்ட் 24 சரண் |
| 1673–1674 | புதுச்சேரியில் பிரெஞ்சுக் குடியேற்றம்; பிரான்சுவா மார்ட்டின் பொறுப்பேற்பு |
| 1687–1690 | டச்சுத் தலைமையகம் நாகப்பட்டினத்துக்கு மாற்றம் |
| 1693–1699 | புதுச்சேரி டச்சு வசம் |
| 1706 | சீகன்பால்க், புளூட்சா தரங்கம்பாடி வருகை (ஜூலை 9) |
| 1715 | தரங்கம்பாடியில் தமிழ்ப் புதிய ஏற்பாடு அச்சு |
| 1736–1761 | ஆனந்தரங்கப் பிள்ளையின் நாட்குறிப்பு |
| 1742–1754 | துய்ப்ளே புதுச்சேரி ஆளுநர் |
| 1825 | பழவேற்காடு உள்ளிட்ட கடைசி டச்சு இடங்கள் ஆங்கிலேயருக்கு |
| 1845 | தரங்கம்பாடி ஆங்கிலேயருக்கு விற்பனை |
| 1954 | புதுச்சேரி நடைமுறையில் இந்தியாவுடன் இணைப்பு (நவம்பர் 1) |
உறுதியானதும் விவாதத்துக்குரியதும்
- உறுதியானவை: 1620 நவம்பர் 19 டேனிய ஒப்பந்தம், 1640 மார்ச் 1 கோட்டைக் கட்டுமானத் தொடக்கம், 1658 நாகப்பட்டினம் கைப்பற்றல், 1706 ஜூலை 9 சீகன்பால்க் வருகை, 1845 தரங்கம்பாடி விற்பனை.
- விவாதத்துக்குரியவை: சென்னைக் கொடையின் சரியான தேதி (ஜூலையா ஆகஸ்டா), "சென்னை" பெயரின் மூலம், டச்சுத் தலைமையக மாற்றம் (1687 அல்லது 1690), தரங்கம்பாடி அச்சகத்தின் வருகை (1712 அல்லது 1713), சாந்தோம் குடியேற்றத்தின் தொடக்க ஆண்டு.
- மரபுச் செய்திகள்: வேளாங்கண்ணி–போர்த்துகீசியர் தொடர்பு, புனித ஜார்ஜ் தினம்–கோட்டைப் பெயர் தொடர்பு.
அடுத்த பகுதி
பகுதி 34-இல் இந்த வணிகக் கோட்டைகள் போர்க்களங்களாகின்றன: கர்நாடகப் போர்கள் — 1746-இல் பிரெஞ்சுக்காரர் சென்னையைக் கைப்பற்றியது, ராபர்ட் கிளைவின் ஆற்காடு முற்றுகை, துய்ப்ளேயின் புதுச்சேரிக்கும் புனித ஜார்ஜ் கோட்டைக்கும் இடையிலான மோதல் தென்னகத்தின் எதிர்காலத்தை எப்படித் தீர்மானித்தது என்பதைப் பார்ப்போம்.
ஆதாரங்கள்
- எச். டி. லவ், Vestiges of Old Madras, 1640–1800, தொகுதி 1 (1913) — இணையக் காப்பகம்.
- லென்னார்ட் பெஸ், The Dutch Records in the Tamil Nadu State Archives (Chennai), நெதர்லாந்து தேசிய ஆவணக் காப்பகம், 2002 (PDF).
- தி இந்து — "The Dutch connection" (பழவேற்காடு).
- தி இந்து — வி. ஸ்ரீராம், "How the Portuguese shaped Madras".
- தி இந்து — வி. ஸ்ரீராம், "July or August 22? When did the British really come to Madras?".
- ஃப்ரண்ட்லைன் — "March of Madras" (2014).
- தி இந்து — சீகன்பால்கும் தமிழ் அச்சும் (2023).
- தி இந்து — "Tercentenary of Tranquebar Mission" (2006).
- ஃப்ரண்ட்லைன் — "The Ziegenbalg legacy".
- தி இந்து — "Tamil saw its first book in 1578".
- தி இந்து — ஆனந்தரங்கப் பிள்ளை நாட்குறிப்பு எளிய தமிழில் (2019).
- புதுச்சேரி அரசு — வரலாறு.
- புதுச்சேரி மாவட்டம் — வரலாறு.
- புதுச்சேரி மொழியியல் பண்பாட்டு நிறுவனம் — ஆனந்தரங்கப் பிள்ளை நாட்குறிப்பு.
- நாகப்பட்டினம் மாவட்டம் — வரலாறு.
- தூத்துக்குடி மாவட்டம் — வரலாறு.
- திருவள்ளூர் மாவட்டம் — வரலாறு.
- Incredible India (இந்திய அரசு) — தரங்கம்பாடி.
- Incredible India — சாந்தோம் பேராலயம்.
- டென்மார்க் தேசிய அருங்காட்சியகம் — தரங்கம்பாடி: டேனிய காலம் (1620–1845).
- Atlas of Mutual Heritage — நாகப்பட்டினம்.
- தூத்துக்குடி மறைமாவட்டம் — வரலாறு (முத்துக்குளித்துறையில் சவேரியார்).
- BACSA — பழவேற்காடு கல்லறையும் கெல்டிரியா கோட்டையும்.
இணைக்கப்படாத ஆனால் திசைகாட்டப் பயன்படுத்தியவை: தரங்கம்பாடி, டேனிஷ் கோட்டை அருங்காட்சியகம் பற்றிய தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறைப் பக்கங்கள் (tnarch.gov.in) — சரிபார்த்தபோது பதில் தரவில்லை; 1714–15 தமிழ்ப் புதிய ஏற்பாடு பற்றிய லண்டன் கிங்ஸ் கல்லூரிக் கண்காட்சி "The Bible comes to India"; டான்ஸ்பர்க் அகழி பற்றிய டென்மார்க் தேசிய அருங்காட்சியகத்தின் 2008 அகழாய்வு அறிக்கை.
படம்: வில்லியம் டேனியல், "Madras, or Fort St. George, in the Bay of Bengal – A Squall Passing Off" (கேன்வாஸ் எண்ணெய் ஓவியம், 1833), யேல் பிரிட்டிஷ் கலை மையம், பால் மெலன் சேகரிப்பு, பொதுக் களம் (Public domain), Wikimedia Commons