குழந்தைகளுக்கிடையிலான சண்டைகளும் பெற்றோரின் பங்கும்

ஒரே வீட்டில் வளரும் குழந்தைகளுக்குள் விளையாட்டுச் சாமான்களுக்காகவோ அல்லது பெற்றோரின் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காகவோ சண்டைகள் வருவது மிகவும் சாதாரணமான விஷயம். சிறு வயதில் ஏற்படும் இந்த மோதல்கள் குழந்தைகளின் சமூகத் திறன்களை வளர்த்துக்கொள்ள ஒரு வாய்ப்பாக அமைகின்றன. இருப்பினும், இந்த சண்டைகள் எல்லை மீறும்போது குடும்ப அமைதி பாதிக்கப்படலாம். ஒரு சிறந்த குழந்தை வளர்ப்பு முறையில், பெற்றோர்கள் நடுநிலையாளராக இருந்து இந்தப் பிரச்சனைகளை எவ்வாறு கையாள வேண்டும் என்பதைத் தெரிந்துகொள்வது அவசியம்.

நியாயமான வீட்டு விதிகளை உருவாக்குங்கள்

சண்டைகளைத் தடுப்பதற்கான முதல் படி, வீட்டில் தெளிவான மற்றும் நியாயமான விதிகளை அமல்படுத்துவதாகும். குழந்தைகள் எதைச் செய்யலாம், எதைச் செய்யக்கூடாது என்பதில் குழப்பம் இருக்கக்கூடாது. உடல் ரீதியான வன்முறைக்கு (அடிப்பது, கிள்ளுவது) வீட்டில் இடமே இல்லை என்பதைத் திட்டவட்டமாகத் தெரிவிக்க வேண்டும். அதேபோல், மற்றவர்களின் பொருட்களை அனுமதியின்றி எடுப்பதோ அல்லது ஒருவரை ஒருவர் தரக்குறைவான வார்த்தைகளால் அழைப்பதோ கூடாது என்ற விதியை உருவாக்கலாம்.

இந்த விதிகள் அனைத்துக் குழந்தைகளுக்கும் சமமாக இருக்க வேண்டும். ஒரு குழந்தைக்கு ஒரு விதமும், மற்றொரு குழந்தைக்கு வேறு விதமும் இருந்தால் அது பாரபட்சமாகத் தெரியும். விதிகளை மீறினால் என்ன மாதிரியான விளைவுகள் ஏற்படும் என்பதையும் முன்கூட்டியே விளக்குவது நல்லது. உதாரணமாக, ஒரு விளையாட்டுச் சாமானுக்காகச் சண்டையிட்டால், அந்தச் சாமான் குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு யாரிடமும் இருக்காது என்ற விதியை வைக்கலாம்.

தனித்தனியான கவனம் செலுத்துதல்

பல நேரங்களில் குழந்தைகள் சண்டையிடுவதற்கு அடிப்படைத் தாகமாக இருப்பது பெற்றோரின் 'கவனம்' (Attention) மட்டுமே. "அப்பா அவனைத்தான் அதிகம் நேசிக்கிறார்" அல்லது "அம்மா அவளுக்குத்தான் எப்போதும் சப்போர்ட் செய்கிறார்" என்ற எண்ணம் குழந்தைகளின் மனதில் பொறாமையைத் தூண்டும். இதைத் தவிர்க்க, ஒவ்வொரு குழந்தையுடனும் தனித்தனியாகச் சிறிது நேரத்தைச் செலவிடுங்கள்.

  • தினமும் ஒரு 15 முதல் 20 நிமிடங்கள் ஒவ்வொரு குழந்தையுடனும் மட்டும் தனியாக விளையாடுங்கள் அல்லது பேசுங்கள்.
  • அவர்களுடைய விருப்பமான விளையாட்டுகளில் பங்கெடுங்கள்.
  • தனிப்பட்ட முறையில் அவர்களிடம் பேசும்போது, அவர்களின் தனித்திறமைகளைப் பாராட்டுங்கள்.

இப்படி ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் சமமான முக்கியத்துவம் கிடைப்பதை அவர்கள் உணரும்போது, மற்றவர்களுடன் போட்டி போடும் மனநிலை தானாகவே குறையத் தொடங்கும்.

சமரசத் திறன்களைக் கற்றுக்கொடுத்தல்

குழந்தைகள் சண்டையிடும்போது பெற்றோர்கள் உடனே ஓடிச் சென்று தீர்ப்பு வழங்குவது நீண்ட காலத்திற்குத் தீர்வாகாது. அதற்குப் பதிலாக, அவர்களாகவே இந்தப் பிரச்சனையைத் தீர்க்க நீங்கள் வழிகாட்ட வேண்டும். இரு தரப்பு நியாயங்களையும் பொறுமையாகக் கேளுங்கள். "இப்போது இதற்கு என்ன தீர்வு காணலாம் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்?" என்று அவர்களிடமே கேளுங்கள்.

பகிர்ந்துகொள்ளுதல் (Sharing) மற்றும் ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக்கொடுத்தல் (Turn-taking) போன்ற பண்புகளை அவர்களுக்குப் புரிய வைக்க வேண்டும். உதாரணமாக, ஒரு குறிப்பிட்ட பொம்மையை வைத்து விளையாட இருவருக்கும் ஆசை இருந்தால், ஒரு நேர அட்டவணையை (Timer) அமைத்து விளையாடச் சொல்லலாம். இதன் மூலம் அவர்கள் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி ஒரு முடிவுக்கு வரப் பழகுவார்கள்.

பெற்றோர்கள் தவிர்க்க வேண்டிய தவறுகள்

சண்டைகளைச் சமாளிக்கும்போது பெற்றோர்கள் அறியாமல் சில தவறுகளைச் செய்யலாம். அதில் முக்கியமானது 'ஒப்பிடுதல்'. "உன் அண்ணனைப் பார் எவ்வளவு சமத்தாக இருக்கிறான், நீ ஏன் இப்படிச் செய்கிறாய்?" என்று ஒப்பிடுவது குழந்தைகளின் மனதில் கோபத்தையும் காழ்ப்புணர்ச்சியையும் அதிகரிக்கும். ஒவ்வொரு குழந்தையும் ஒரு தனித்துவம் வாய்ந்தது என்பதை அங்கீகரிக்க வேண்டும்.

அதேபோல், சண்டையின் போது யாராவது ஒருவரை மட்டும் எப்போதும் குற்றம் சொல்வதைத் தவிர்க்கவும். பெரியவர்கள் என்பதால் விட்டுக்கொடுத்துப் போகச் சொல்வதும், சிறியவர்கள் என்பதால் சலுகைகள் கொடுப்பதும் அவ்வளவு சரியானதல்ல. நியாயம் எதுவோ அதைப் பொறுமையாக எடுத்துச் சொல்லுங்கள்.

முடிவுரை

குழந்தைகளுக்கிடையிலான சண்டைகள் என்பது ஒரு தற்காலிகமான கட்டம் மட்டுமே. சரியான வழிகாட்டுதல் மூலம், அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் அன்பு செலுத்தவும், பிரச்சனைகளை சுமூகமாகத் தீர்க்கவும் கற்றுக்கொள்வார்கள். பெற்றோராக நீங்கள் காட்டும் பொறுமையும், சமத்துவமும் தான் அவர்களின் எதிர்கால உறவை வலுப்படுத்தும் அடித்தளமாக அமையும்.